Sermo. xxiij.Sancti Auguſtini.

rat enī populus iudaicus vitulū cōflatilem: ⁊ ait dn̄s moyſiExodi.Dimitte vt iraſcat̉ furor meus ꝯtra eos. Cui moyſes. Quexxxijſoo dn̄e quieſcat ira tua: et eſto placabilis ſuper maliciā populi tui. Et ecce placatus eſt dn̄s. Oqͣꝫ grandis eſt ipſiꝰ oraExo. xvij. tionis cauſa: oqͣꝫ grāde myſterium. Ecce moyſes orabat iniiij. Regū monte: et ioſue amalech deuīcebat. Per orationē ezechiasſanat̉ / et ſalutē anime et corporis adipiſcit̉. Per orationemxx.ſaulus efficit̉ paulus: et doctor gētium/ et predicatororbisAct. vij.Iacobi. v. terre. Obſecro ergo fratres vt oretis ꝓ inuicem vt ſaluemij. Tim̄. ij. ni. Deprecor fratres mei cū apoſtolo: primū omniū fieri obſecrationes: orationes/ poſtulationes/ ⁊ gratiarū actiones.Luc̄. xviij Orate et nolite deficere: et ſi poſſibile eſt lachrymas fundatis. Oqͣꝫ magnum veſpertinū ſacrificium deo obtuliſtis: lachrymas cū oratione effundere. Diuina enī ſcriptura aliqn̄nos ad lachrymas: aliqn̄ ad gaudiū nos inuitat. Sepe eniꝫMatth. v. dicebat ſaluator diſcipulis ſuis. Beati qͥ lugent in hac vita:quia gaudebūt in eterna vita. Prius enī dolendum eſt: ſedpoſt dolorē gaudiū ſubſequet̉: qꝛ beati qui lugēt. Sꝫ poſteadicit ſaluator. Gaudete et exultate qm̄ merces veſtra copioUbi sͣ.ſa eſt in celis. Que quidē merces per lachrymas et oratiōesacquirit̉. Orate igit̉ fratres mei in heremo: orate ⁊ nolite deELu. xviij. ficere. Nā ſicut propriū eſt canibꝰ latrare: ita propriū eſt heremi cultoribꝰ orare. Bonoꝝ enī oratio locutio eſt ad deumQuādo enī ſerui dei legūt: deus ſine dubio eis feruēter loqͥtur: ſed dū orant cū deo ſuauiter loquūtur. Ipſe enī ſapienseſt: qꝛ ſub paucis verbis multa cōprehēdit: ⁊ quicqͥd neceſſeeſt: hilariter tribuit: et abūdātius atqꝫ perfectiꝰ qͣꝫ homīesſciant vel valeāt cogitare. Ofratres mei dilectiſſimi clamate inheremo: vlulate in hac vaſta ſolitudine: vociferari nonquieſcatis: clamate orando ⁊ nolite deficere. Clamate nō ſolum voce ſed maxime mēte. Ecce eniꝫ ſemꝑ auditis aues indeſerto cātantes/ et laudātes deū factorē ſuum. Et ſi cātarenō poteſtis: qꝛ ſenes multi iam eſtis: mēte ſaltē nolite tacereNam et tacētes ore: mēte autē orantes exaudit dn̄s. Nec inHiere. xx. oratione locutio tātū querit̉: quātū ſenſus. Ecce enim hiereDanie. vj. mias cōfortatur in carcere: daniel inter leones exultat: treset. iij.pueri in fornace tripudiāt: iob in ſterquilinio nudus triumIob. ij.phat: paradiſum de cruce latro inuenit: ſuſanna inter ſenesLuc. xxiij. defendit̉: ſtephanꝰ detorrente in celū ſuſcipit̉: et inter lapiDan̄. xiij. dantes pro ſaulo exaudit̉. Nō eſt igit̉ locus in quo orare nōActuū. vij. debeamus: qꝛ deus vbiqꝫ eſt: vbiqꝫ nos exaudire dignatur.Orate igit̉ ſemꝑ et in oī loco vt ſaluemini. Nō ſolū vnuſqͥſqꝫpro ſe: ſed pro oībus orare debemꝰ. Nā vt ait pater Ambroſius. Si prote tantū rogaueris: ſolū tuū meritū poſſidebis:ſed ſi pro oībus rogaueris: oēs pro te rogabunt. Oratio ſancta: colūnaſanctaꝝ virtutū: deitatis ſcala: viduaꝝ maritus:angelorū cognata: fundamentū fidei: monachoꝝ corona: cōiugatorū leuamen. Beatus qͥ te amat: beatior qui te frequētat. Beatꝰ qͥtē aſtringit: ſed beatior qui in te ꝑſeuerat. Beatus qui tecū lachrymas fundit: qm̄ holocauſtū ſanctū deo ⁊immaculatū offerre nō dubitamus. Flete igit̉ fratres orando et nolite quieſcere: vt digni efficiamini gratia dei. Seddicetis. Ecce multi ſumꝰ: et preter euodiū: alip̄ium: et ponCtianum qͥ deſcriptura ſancta multū nouerūt: omnes groſſi ⁊idiote ſumus: igit̉ doce nos orare. O fratres mei licet groſſiſitis ⁊ ſubtilia nō capiatis: nō tamen debiliores vos reputoſed chariores vos teneo ignaros et humiles: qͣꝫ ſapiētes elatos et ſuperbos. Dei tn̄ gratia ꝓ veſtra ſalutē ſufficit qd̓ habetis. Licet enī medullā ſcripturarum nō intelligatis: ſicuteuodius: alipius: et pontianus: qui rome diu mecū cōmorati ſunt: tamenſcripturarū corticem vos intelligere nō dubitamus. Diximꝰ enī primo vobis: ꝙ pſallere / orare/ et manibus laborare debeatis qn̄ neceſſe fuerit: et ſi vobis tempusMatth̓. vj ſuperfuerit: dicere Pater noſter nō differatis. Ipſa enī dominica oratio appellat̉: in qua ſeptem petitiones reperiunt̉in quibꝰ omēs ſpeciēs orationis cōprehendūtur: quibꝰ deūinterpellamꝰ pro appetēdis bonis/ et ꝓ vitādis malis: autpro delendis cōmiſſis. Tres enī prime petitiones pertinētad eternitatē. Relique vero quattuor ad hanc vitam temporalem pertinere vidētur: quia ⁊ panis quotidianus: ſcilicetſpiritalis licet ſit ſempiternꝰ: ad hoc tamen tempus etiampertinet inquātum miniſtratur anime quibuſdā ſignis: dictis vel ſcriptis. Et ideo panis dicit̉: quia laborādo et diſſerendo diſcitur: ⁊ ita quaſi manducādo deglutit̉. Nunc quo-

qꝫ peccata dimittūtur nobis: et nos dimittimꝰ alijs: que petitio eſt inter quattuor ſecūda. Et tētationes quē nūc noſtrāvitā infeſtant: et ipſa liberatio amalo: ad hanc vitā pertinētquia dei iuſtitia mortē incurrimus: vnde dei miſericordialiberādi ſumus. Que cū ita ſint ipſarū petitionū verba diligentius pertractāda ſunt: vt intellecta maiorē generēt cordis affectū: et qd̓ petitur ad velociorē perducatur effectum.Orate igit̉ fratres dicētes. Pater noſter: referentes gratiDas largītori oīm bonorū: qui dulcedo noſtra eſt: vita et reſurrectio noſtra eſt: ſpes noſtra eſt: et lumen oculoꝝ noſtrorum:baculus ſenectutis noſtre: donās nobis ſenſum vt eū agnoſcamus: et ſecreta ſecretorū ſuoꝝ intelligamus. Ibſe enī nobis dedit efficaciam in opere: gratiā inter electos: effectumin ſuis et ſuorū preceptis: ſolamen ⁊ cōſtantiam in aduerſis:cautelā in ꝓſperis et timorē: et quocūqꝫ vertimur ſua grandis miſericordia nos preuenit. O fratres mei non negligamus orare: non carnē domare: non vigilare. Et tamen qͥd eiretribuemꝰ: qui nō permiſit nos ſubmergi cum in mari magno eſſemus: Ecce enī conſumpti eramus et nos liberauit.Errantes eramus in ſeculo: et reduxit nos ad viā. Ignorātes eramus: et docuit nos veritatis viam. Non igit̉ tēdeatnos orare: qꝛ non familiā regere: ſed tantū deo placere debemus. Et vt bene pſallere et orare poſſitis: abſqꝫ magno corporis impedimēto: de bonis epiſcopatꝰ eccleſie hipponenſis centū et quinquaginta veſtimēta cū calciamentis vobisdilectis fratribꝰ deportari precepi: vt tēpore frigoris qͣꝫtūneceſſe fuerit vnuſquiſqꝫ recipiat reponētes ea / et cuſtodiētes in cōmuni veſtiario cū om̄i diligentia et charitate: ſcien j. Cor. xiij.tes ꝙ vera charitas nō querit que ſua ſunt: ſed que dei. Sicautē faciētes nō deficiatis. Deus autē pacis qui eduxit de Heb̓. xiij.mortuis paſtorē magnum ouiū in ſanguine teſtamenti eterni dn̄m noſtrū ieſum chriſtū: aptet vos in om̄i bono: vt faciatis voluntatē eius: faciēs in vobis qd̓ placeat corā ſe ꝑ chriſtum ieſum: cui eſt honor et gloriā in ſecula ſeculorū. Amen.Orate pro nobis fratres: et ante meū receſſum cupio vos ſalutare in oſculo ſancto. Amen.¶ De ieiunio: In quo babilonicam deſcribēdocōſtructionē: laudat ieiuniū cū humilitate factū:et q̄ ad ſalutē conferūt demōſtrat. Sermo. xxiii.ARequēter audiſtis fratres chariſſimi ꝙ ieiuniūeſt res ſancta: opus celeſte: ianua regni: futuri ſeculi forma: qd̓ ſi quis iuſte perfecerit dei ſociusexiſtimabit̉: ſibi cōiungit̉: et ſpiritalis efficitur.Per ieiuniū fratres mei ꝓſternūtur vitia: augmētātur virtutes: humiliat̉ caro: diabolice deuincūtur virtutes. Oſacrum ieiuniū: tu corpus refrenas ne ſurgat: tu virtutes incitas vt reſurgant: tu reū illuminas et ſanas vt viuat. O ieiunium tu ſuaue es bonis: tuodibile es malis: tu delectabilees ſanctis: ſed deteſtabile prauis. O ſacrū ieiuniū: tu diuina myſteria pandis: que ſapiētie ⁊ prudentie ſunt agnoſcisrecordari preterita facis: ordinare preſentia nō negligis: etpreuidere futura feſtinas. Sed cauete fratres mei: ne ieiunando ſuperbi efficiamini: ne cupidi: ne auaricia / vel hypoBcriſi pleni. Nam ſepe audiſtis ꝙ babilon ciuitas magna etpopuloſa eſt inimica chriſtianis: idolis ſeruiēs: diuerſis etroribus mācipata: quā vt dicūt aliqui gigātes eam edificauerunt: ſed ſuperbia inflati fecerunt in medio turrē: que vo­ Gen̄. xj.cata eſt babel. Poſtea vero venit nabuchodonoſor ⁊ amplificauit eā et ditauit: et inflatus ſuperbia clamauit et dixit. Dan̄. iiij.Nōne hec eſt ciuitas babylon qua ego edificaui in domumregni in robore fortitudinis mee: et in gloriā decoris mei?Et dum rex ſic exclamaret: vox irruit ſuper eū dicens. Tibi dicitur rex. Regnū tuū tranſiet a te: ab hominibꝰ eijcieris: et cū beſtijs/ feriſqꝫ erit habitatio tua: fenum vt bos comedes: et ſeptem tēpora ſuper te mutabuntur donec ſcias ꝙexcelſus dominat̉ in regno hominū. Et ſic videtis ꝙ ſuperbiendo regnū terrenū amiſit et ſenſum: quia cum beſtijs habitare volebat. Babylon hec fratres mei mūdus iſte eſt: quiplenus eſt cōfuſione: plenus erroribus: iniquitatibꝰ: et veneno malicie. Ecce nunc fratres mei quomodo totus mun? j. Ioha. v.dus in maligno poſitꝰ eſt. Ecce quomodo diabolus regnatin eo: dum regnat ambitio: dū dominat̉ perfidia: dum conculcatur ſimplicitas. Et ideo fratres hec omnia agnoſcen-