Druckschrift 
Sermones
Entstehung
Seite
IIIv
Einzelbild herunterladen
 

Sancti Auguſtini.

vobis. Nemo ſecularibus extra monaſteriū manducareniſi panē: vel bibere niſi aquā preſumat: vel aliquid etiā intus māducare extra horā prandij: niſi caſus infirmitatis acciderit. Qui vero infirmātur ex vobis om̄i diligētia pertractentur: etiā ſi de humillima ſeculi paupertate venerint.Nec debet ſanis moleſtū eſſe ſi aliter tractētur in victu: ſedmagis cōgratulētur: deo gratias agētes: quia valent quod valēt illi. Si vero (vt fieri ſolet) ab hereticis ſuꝑueneritDincurſio repentina: vel ab infidelibus: aut hoſtilitas: ita vtneceſſe ſit fratribꝰ fugam arripere: ſi deo fauente euaſerint:iij. Re. xix mox adnemus helia redire feſtinent: cogitantes nullomodo poterint ſeparari quos dei charitas ſociauit. Si qͥsautē cōtumaci animo hec obſeruare cōtempſerit: capiaturſubijciat̉ monaſterij diſcipline. Hec autem que dico vobis:ſepe per vos legātur ne obliuioni tradant̉. Et vbi hec om̄iaſeruaueritis: nobis non parua letitia de filiorum ſalute erit.Hec igit̉ ſunt que obſeruetis precipimꝰ in monaſterio conſtituti: ꝓpter qd̓ in vnū eſtis in heremo cōgregati: vt vnaniActuū. iiij mes habitetis in domo: ſit vobis aīa vna cor vnū in deoet domino ieſu chriſto: qui vos dirigat ad perficiendum mirabilia de lege ſua. Amen. Sermo ſecūdus de pace. In quo que/ et qͣꝫtaſit virtus pacis Auguſtinus varijs indicat teſtimonijs: eāqꝫ multis exhortationibꝰ (adiunctistamen iuſtitia pauꝑtate) monachis ſuadet eſſeneceſſariā: que ſit etiā iuſtorū/ iniquor ūqꝫ cōcordia finaliter apperit.ARatres chariſſimi. Oſi ſciretis quāta ſit virtuspacis: et quātū vobis inſolitudine demorantibꝰSneceſſaria ſit. Tanta enī eſt virtus pacis in eiꝰdignitate apoſtolus omēs ſuas epiſtolas ſcribẻIIRom̄. j.bat dicēs. Pax vobis et gratia a dn̄o deo noſtro. Hāc autēſalutandi formam nobis primitus donauit chriſtus dicēs:Lu. xxiiij. Pax vobis. Hanc pro teſtamēto chriſtꝰ apoſtolis dereliqͥtIoh̓. xiiij. tanqͣꝫ ſummū bonū: ſine quo nullus viuere debet. Sicētiampater celeſtis elemēta et pianetas ceteraqꝫ inuiſibilia ordivahꝰanauit: vt vinculo pacis ſimul cōplecterent. Sic etiā ordinauit glorioſos exercitus angelorum: vt poſt eorū deſcenſumIlonulla eſſet īter eos diſcordia: ſed pax plena atqꝫ ꝑfecta. Heceſt illa glorioſa pax que fructus malaꝝ cogitationū eructat:mentē fluctuantē illeſam reſeruat: cōſcientiam purgat. QuiO qv̓. vpacē cordis: oris et operis habet: chriſtianꝰ dici non deuli5 or¶ Fo. bet. Qui in hac ſperat: in lubrico vita et pedē ponit: inpeſtate nauem collocat: in precipitio ſe illaqueat: in harenaſemen ſeminat. Hec eſt illa perfecta pax que mētem a vitijspurgat: vermem cōſcientie rodit. Opax heremitaꝝ mater:cenobitarū pater: monachorūſoror. Tu patriarcharū vin-culū: tu ꝓphetarū vehiculū: tu apoſtolorū refugiū: tu martyrū ſolatiū: tu cōfeſſorū balteū: tu virginū tripudium: tu vi7duarū ſpeculū: tu cōiugatorū ſpectaculū: tu maloꝝ preſidium: tu tyrannorū odiū: tu latronū ſuſpendiū. O pax dei edificium: te poſſunt deſtruere principū fulmina: inſultꝰ demonum te in nullo ledere poſſunt. Tu pauperē diuitē facistu diuitē mendicantē ꝑducis: tu cōtenta in cūctis: tu ditiorvniuerſis: tu hoīes dei filios facis. O pax ſine te reges non5Lc.regūt: ſine te regna valent. Nunqͥd ſine te ieiunia: orationes: elemoſine: ceteraqꝫ bona nobis ꝓdeſſe poſſunt? Abſit.O monache habeto pacē in cunctis: nam ſi fratri iraſcerisſi proximū odis: tibi cōtradicis in oratione dn̄ica. Clamatenī monachus: Dimitte nobis debita noſtra: ſicut et nos diMatth̓. V mittimꝰ debitoribꝰ noſtris. Omonache ſi pacē diligis:ſi ꝓximū odis: quo iure: quo pacto: qua fronte tibi petis dimitti: qui ꝓximo rancorē dimittis? Habete ergo pacem om̄ibꝰ: oīm tamen vitia odiētes. Habete in corde: in ore:Gen̄. iiijet in opere pacē. ſi cayn pacem habuiſſet in corde: irij. Reg. xv ruiſſet infratrē ſuū. Si abſalon pacē habuiſſet in ore: imMatthei pugnaſſet patrē. Si iudas habuiſſet pacē in opere: fugiſxxvijſet ad laqueū. Oqͣꝫ bonū: oqͣꝫ iocundū: oqͣꝫ diuinū eſt habitare fratres in vnū: vt vnū ſit cor: vna volūtas: vna oīm aīa:Get vna forma viuēdi. diabolus intrare pōt domū velPſalm̄.mētem in qua pax dominat̉. Oqͣꝫ ergo iocundū eſt habitarecxxxij.fratres in vnū. Tanta enī eſt eminētia iſtius virtutis: de

ea ꝓpheta prius miraret̉: qͣꝫ oſtēderet quid eſſet: vel qͥd vtilitatis haberet. Oqͣꝫ grandē admirationē prepoſuit quādodixit Ecce. Oqͣꝫ mirabilē vtilitatē predicauit qn̄ ſubiūxit: bonū et qͣꝫ iocundū. Sed ſcire debetis fratres meidam ſunt bona que ſunt iocūda: quedā iocūda non ſuntbona. Uerbi gratia. Bonaſunt ieiunia: vigilie: macerationes et ſimilia. Hec enī bona ſunt ſed iocūda: quia caro inhis iocūdatur ſed ledit̉. Iocūda quippe ſunt comeſſationes: ebrietates: ſed bona. Hec agentes letātur malefe Prouerb.cerint: et exultant in rebꝰ peſſimis. Omonache vix poteris ijinuenire in preſenti vnū qd̓ ſit bonū et iocundum. Cupis tn̄illud vnū inuenire? Perquire pacē: et amplectere. Hec Pſaim̄.eſt enī ſola virtus: bonū habet et iocundū. Hec eſt illa bo xxxiij.nitas: que nos habitare facit vniꝰ moris in domo: vt ſimul Psͣ. lxvii.viuere/ ſimulqꝫ mori ſemper optemꝰ. In preſenti enī ſimulhabitamus: et in futuro capiemꝰ brauiū iocūditatis eterneOpax tu mētis ſerenitas: animi trāquillitas: cordis ſimplicitas: amoris vinculū: charitatis cōſortiū. Hec eſt illa ſumma felicitas que ſimultates tollit: bella cōpeſcit: iras cōprimit: ſuperbos calcat: humiles amat diſcordes ſedat: inimicos cōcordat: cūctis placet: a cūctis optat̉: ſed a cūctis malis illa bona eſt pax fugit̉ et oditur vt mors. O pax tu nonſcis extolli: ignoras inflari. Beatꝰ qui te habet: maledictusqui teodit/ et qui te īpedit et fragit inter hoīes: qm̄ anti chriſtus eſt et filius perditionis. Opax qui te habet: teneat: quite habet te perquirat: qui te perdit te requirat ſi filiꝰ deieſſeperoptat. Opax tale bonū es inrebus creatis: mirificum: glorioſum nil dulcius ſolet audiri: nil delectabiliꝰcōcupiſci: nil vtilius poſſideri. Spiritꝰ enī humanus ſicutnunqꝫ viuificat membra niſi fuerint vnita: ſic ſpirituſſanctꝰnunqꝫ nos viuificat niſi pace vniti fuerimꝰ. Nemo enim eſt(vt diximꝰ) non velit pacē habere. Interroga oēs ſi pacēdeſiderēt: om̄es vna voce dicent. Hoc amamus: hoc optaTXmus: hoc ꝯcupiſcimus: hoc volumꝰ. Si ergo fratres hoīespacē amant: ament et iuſtitiā: quia due ſunt amice chariſſime. Iuſtitia enī et pax ipſe ſe oſculantur: ſed ſi amicā pacis Pſalm̄. amaueris: nūquid ipſa pax te amabit: tecum habitare lxxxiiijvolet? Abſit. Amate igit̉ pacem diligētes iuſtitiā. Hec enīpax hominibꝰ bone volūtatis dat̉ ab angelis. Nūquid pra­ Luce. ij.ue volūtatis pacem offerūt angeli hominibus? Abſit. Etſunt praue voluntatis tantū quātū illi qui ſuperbo oculo etinſatiabili corde nunqͣꝫ dicūt: ſufficit: tales nūqͣꝫ poſſunt habere pacē. Propterea fratres mei ex quo mundū calcare ceCpimus: et terrena cuncta deſpicere: diuitias appetamꝰ:nec nos qui pauperes in heremo ſumꝰ: ad ſuperbiā diuitiarum extollamur. Nullo enī modo decet nos vt in hac vita ſolitaria vbi ſenatores fiunt laborioſi: fiant opifices ocioſi: etqui venimꝰ relictis diuitijs: qui fuimꝰ prediorū dn̄i: hic ſimus ruſtici delicati. Ille deniqꝫ fratres vere pacē habet:nil appetit de ſeculo poſſidere. Hic trāquillus eſt: hic gaudet de bonis cunctis: pagano illo dicēte. Quietiſſimā vitā Thagerēt hoīes in terra: ſi hec duo verba anatura rerum oīmtollerētur: ſcꝫ meū et tuū. Obeata paupertas: vberibus pacis plena: vbiqꝫ ſecura: vbiqꝫ illeſa: vbiqꝫ cunctorum amica qui te amat: verā pacē amat: qui te amat: trāquillitatem oēm ignorat. Sed dicet quis ſeruoꝝ dei: Ecce diuitesvideo: ſuperbos: elatos: impios: et om̄i bonitate ꝑfecta carentes: vnū tamen apparet: qꝛ pacē habent adinuicē. Quidergo? Nunquid gaudere debeo de eorum nequā concordianeſcio vel triſtari? Omonacheſcias ſicut multum nocetdiſcordia inter bonos: ita valde dolendū eſt vel quandopax eſt īter malos. Tūc enī augētur om̄ia peſſima que fierivel cogitari poſſunt inter homīes: qn̄ mali pacifice viuunt.Quādo vero diſcordant: tūc mūdus aliqualiter trāquillat̉. ſicut cōcordia malorū cōtraria eſt cōcordie bonorū: itaoptandū eſt boni pacē habeant: mali diſcordes ſint.per diſcordia mali aliqn̄ optimi efficiūtur: cognoſcētes qͥdſint/ quid erūt. Nam tribulātur: et eorū facies ignomi­ psͣ. lxxxij.nia replētur: aliqn̄ querūt nomen dn̄i: qd̓ tamē tēpore pacisnunqͣꝫ amabile erat in corde eorū. Orandum tamen eſt: vt etboni in bono teneātur vſqꝫ ad finē: et mali ꝯuertātur anteqͣꝫad finē perueniant. Uos aūt fratres adinuicē pacē amate: Phil̓. iiij.quidē pax cuſtodiat corda veſtra: et intelligentias veſtrasque exuperat omnem ſenſum: Amen.