Emporium Sermonū Diui Auguſtini

Uanitates et inſanias mēdaces ſequi nōdebemus. xxj. per totum. fo. cxxj.Uaſa dn̄i que dicuntur. xxxvj. A. fo. xvj.Uaſa aurea et argentea: lignea et fictiliain magna domo: alia īhonorem: alia incontumeliam ⁊cͣ. quid ſignificet. ccliiij.B. C. D. E. fo. cccxlvij.Ubi paſcis: vbi cubas inmeridie: exponitur. clxv. T. fo. cccvj.Ue paſtoribus qui paſcūt ſemetipſos: exponitur. xxxvj. D. E. fo. xvj.Uelle adiacet mihi: perficere autem noninuenio: exponitur. v. F. in me. fo. lxxv.Uellus gedeonis ⁊ area quid figurent. ij.E. in fine. fo. lxxiij.Uellus gedeonis quid ſignificet. cviij. DG. fo. cclxxxv.Uelum tēpli quod ſcinditur in chriſti paſſione quid ſignificet. cxiiij. B. īfine. fo.cclxxxviij.Uenatoris animoſuauior eſt capta beſtiaqͣꝫ cocta comedentis palato. xlviij. F.fo. cclvij.Uenalis rei triplex ē taxatio. xxxviij. A.folio. lvj.Uenatorum qͣꝫ inutilis ſit labor: oſtenditur. ix. B. circa me. fo. xxxix.Uenia petēda eſt ab eo qui leſus eſt. iij. re.ca. xxxviij. fo. j.Uenia petenda eſt ab hijs in quos peccauimus. xl. C. fo. cxxx.Uenia non eſt petēda ab his qui ſunt ſubiecti: ne inde ſuperbiant. xl. D. fo. cxxx.Uenia non eſt petenda ab eo qui in te peccauit. xl. E. fo. cxxx.Uenia eſt petēda ab illo quem leſiſti. xvj.B. in me. fo. xlv.Uenie poſtulatio blāda eſt appellatio. xl.D. fo. cxxx.Uenit et vadit chriſtꝰ ad diſcipulos. lviijA. et. B. circa prin. fo. lxvij.Uenit ad nos quomodo tota trinitas. lxxvij. B. fo. ccxij.Ueniam a ſubditis prelatus non petat: dͥin corripiendo modum exceſſit. iij. regcapi. xl. fo. j.Ueniam petere nolens: aut non ex animopetēs ſine cauſa eſt in monaſterio: etiāſi inde non proijciatur. iij. regula. capi.xxxviij. fo. j.Ueniā petēti dimitte. cxxxv. D. fo. ccxcv.clxx. B. in fine. C. fo. cccx.Uenire ad chriſtum nemo poteſt: niſi fuerit ei datum deſuper. Exponitur. ij. B.folio. lxxiij.Uenire ad chriſtum quomodo debemus.xxv. F. G. H. fo. clxxijUenire non poteſt quē pater non traxeritxxvj. B. fo. clxxiiij.Uenite ad me omnes qui laboratis ⁊cͣ. exponitur. xij. E. fo. lxxxj.Uenite ad me omnes qui laboratis ⁊ onerati eſtis: quomodo exponitur. ix. et. x.per totum. fo. xxxix. et. xl.Uendentes oues ⁊ boues et columbas intemplo qui ſunt. x. C. fo. cl.Uenditionis noſtre que fuit cauſa. xlvijF. fo. cclvj.Uendidit ſe homo diabolo per peccatuꝫin eternam ſeruitutem: ⁊ quid inter vēdentem et ementem interuenerit. xlvijD. E. fo. cclvj.Uenter interioris hominis eſt conſciētiacordis. xxxij. B. fo. clxxx.

Uenter et genitalia ſunt ſibi vicina: ⁊ promembrorum ordine ordo vitiorum intelligitur. lxv. A. fo. cclxv.Uerbum conſummans ⁊ breuians facietdominus ſuper terram. ⁊cͣ. exponitur.ccxxxix. C. E. fo. cccxl.Uerbum tolle: ⁊ quid eſt caro niſi caro. lijE. fo. cclx.Uerbū dei cibus eſt aīe. iij. reg. ca. x. fo. j.Uerbum diuinum ita ad nos deſcendit: ⁊celeſtia nō reliquit: quomodo verbumnoſtrū a loquente tranſfertur: vt tamerclauſum in ſua ſede teneatur. xx. D. fol.ccclv.Uerbum ocioſum nihil aliud eſt qͣꝫ ſemēinfructuoſum. iij. B. fo. iiij.Uerbum dei incarnari voluit: non qꝛ aliter nō poterat redimere hominem perſapientiam vel potentiam: ſed quia ſiccōmodiꝰ cōgruebat. xix. A. G. f. cccliiijUerbum in ſe manens: innouat omīa: necloco concluditur: nec tempore tēditur:nec vocibꝰ texitur: vterū matris aſſumpto corꝑe fecundauit: et de ſinu patrisnō migrauit: probatur exemplo. xxvij.B. C. fo. ccxlvijUerbū mentale cum ſit vox non mutaturin vocem: ſed manens in mentis luce etaſſumpta carnis voce procedit ad audientē: et nō deſerit cogitantem. xxvijC. fo. ccxlvij. et. cxlv. D. fo. ccxcix.Uerbum prolatum ita ſenſibus influit vtid recipit nō excludit auditor. xxvij. Efo. ccxlvij. cxlv. D. fo. ccxcix.Uerbum eſſe inſeparabile. ⁊cͣ. ꝓbatur exverbis prophete. iiij. F. fo. ccxxxviijUerbum quomodo differat a voce. xx. Dfo. ccclv.Uerbum dei mortalitatem noſtram aſſumens immortalitatem ſuam nō amiſit:exemplis oſtenditur. xix. B. fo. cccliiijUerbum ſi quis dixerit non ſimul eſſe incelis et in terra: anathema ſit. cxxix. C.fo. ccxciij.Uerbum dei hoc eſt qd̓ non poteſt dicereverbū hominis. cxlv. D. fo. ccxcix.Uerbum ideo fit hō vel caro: vt ſe noſcathomo hominem. lxxiiij. L. fo. cclxix.Uerbum quod cepit eſſe homo non deſtitit eſſe deus: ex verbis apoſtoli oſtēditur. xl. D. circa finem. fo. cclij.Uerbum eſt vnum et non duo: et cuius eſtverbum. cxcix. Y. fo. cccxxj.Uerbum de verbo nō poteſt dici: quomōfilius de patre. xxxviij. H. fo. cclij.Uerbum ad nos veniēs ſurſum angelosnon deſeruit nec patrem. xxxij. D. folioccxlix. xl. I. fo. cclij. lxxix. C. D. fol. celxxj. clxxvij. B. fo. cccxij. cxlvij. E. f. cccUerbum totum de ore loquētis prodit: ettotum ad multorū aures peruenit. xix.F. fo. cccliiij.Uerbū ocioſum non ſit in religioſo. ij. re.ca. iiij. fo. j.Uerbum dei factum vel creatum non eſt:cxciij. B. fo. cccxix.Uerbum dei quomodo anima concipiatpariat et enutriat. xxxv. L. fo. ccclx.Uerbum fidei quare dicit̉ eſſe apoſtoloꝝcix. C. fo. ccxxvj.Uerbum predicatum ſemper ad dicēduꝫprouocat: quia habet quo infirmus recreari poſſit: et fortis roborari. ex ē plū.xcj. E. fo. cclxxvj.

Uerbum vnde angeli ſatiātur in celis: vtmanducaretur et biberetur ab hominein terris: factum eſt caro. cxxvij. B. fo.cxcij.Uerbum dei ſi quis nō dixerit equale pr̄iet omnia poſſe: et oīa noſſe: anat hemaſit. cxxix. C. fo. ccxciij.Uerbum dei predicari debuit gentibusfiguraliter oſtenditur. lxxv. C. fo. cclxxUerbum hominis non diuiditur ꝑ ſyllabas in audiente: ſic nec verbū dei conſcinditur: exemplo probatur. xl B. C.fo. cclij. cxlv. D. fo. ecxcix.Uerbum ita ſe in aſſumpto homine cōcluſit: vt mundū totum regere et cōtinereet replere non deſtitit. clxxxj. F. in fine.folio. cccxiijUerbum ideo aſſumpſit formam ſerui vtpoſſit humilitatē ⁊ obedientiā verbo ⁊exemplo inſinuare. xl. D. fo. ce. ij.Uerbū ſuſcepit plenū hominem: id ē animam ⁊ corpus hominis. cxlv. B. E. fo.ccxcix. ccxxxv. C. fo. cccxxxviij.Uerbum non in carnē verſum eſt: ſed verbum manens carnem accepit. cxix. B.fo. ccxcij. cxxv. B. fo. cclxxxix. cxcj. 2fo. cccxviij.Uerbum generatur a patre: ſicut cōſiliūamentē .j. E. fol. cxxxvij. xiiij. C. folioclvj.Uerbum ita ſuſcepit hominem: vt nō permutaretur in humanitatem: ſed vt diuinitati ſociaretur humanitas. cxciij. C.folio. cccxix.Uerbum ſonans et verbum deus quomodo differunt. j. D. E. fo. cxxxvij. xxxvij.B. C. fo. clxxxiiij. xxiij. D. E. fo. clxix.Uerbū dei diuerſimode audit̉. xxij A. fo.clxviij. xxx. A. fo. clxxviij. xlv. C. E. folio. cxcij.Uerbū dei ideo caro fieri voluit. xx. A. Bfolio. ix.Uerbum contra ſpiritum ſanctum tātumdicit̉ cū ex deſperatione nunqͣꝫ rediturxj. S. ante finem. fo. xl.Uerbum dei ineffabiliter poteſt intelligiet quid impedit ne intelligatur: et q̄ ſitdiffinitio eiꝰ. xxxviij. B. in prin. fo. lvj.Uerbū dei in nobis manet ſi in verbo deimanſerimus. xlviij. A. fo. lxij.Uerbum dei et corpus chriſti eque cuſtodienda ſunt. xxvj. B. fo. cxxiij.Uerbum intelligi aliquantulū poteſt: cōprehendi autē omnino nō poteſt. Exēplum de viſu. xxxviij. C. fo. lvj.Uerbū dei feno nr̄e mortalitatis magnacontulit. xiij. A. in me. et. B. fo. xliij.Uerbū cur caro factū ē: et quō nō trāſiuitin carnem: et qui vult capere eius celſitudinē capiat priꝰ eius hūilitatē. xxxviij. H. circa prin. fo. lvj. xiij. B. fo. xliijUerbū eſt forma omnium rerum non formata ſine tempore: ſine ſpacijs locorū.xxxviij. B. in me. fo. lvj.Uerbum dei auditum ruminandum eſt.xlv. A. fo. cxxxiij. xxxv. D. fo. cxxviij.Uerbum caro factum eſt: ⁊ de eo quod dicitur. Et manus noſtre tractauerūt deverbo vite. j. A. in prin. ⁊. B. ī fi. fo. xcixUerbum incorporaliter: inuiolabiliter: ⁊ſine tēporali natiuitate eſt natū: contraarrianos. xxxviij. C. fo. lvj.Uerbum continet omīa: ⁊ ſub ipſo omniaxxxviij. in prin. fo. lvj.