¶ Capitulū.I.

eoꝝ verbis ⁊ modis: q̄ ſi velles accipere. ⁊ ꝑ ea illis credere. venires ⁊ incurreres in pericula. ruinas ⁊ precipicia erroꝝ illoꝝ. Sermo eoꝝ ait apl̓s vt cancer ſerpit.Poſt predictaⁱ pre .§. ix.fatus ponit aliqͣ que quilibet dꝫ ꝑ ſemetip̄m attendere circa ꝑſonas q̄ diſſemināt tales temptatōes. ꝙͣtumad eoꝝ vitā ⁊ doctrinā. Quoꝝ primū eſt ꝙ circa talesꝑſonas nō habeas magnā eſtimatōeꝫ eoꝝ viſionū. ſentimentoꝝ ⁊ raptuū: īmo ſi dicūt tibi aliquid qd̓ ſit cōtra fideꝫ. aut ꝯͣ ſacrā ſcripturā aut ꝯͣ bonos mores. abhoreas eoꝝ viſiones ⁊ reuelatōnes tanqͣꝫ ſtulticias. eteoꝝ raptus vt arbitramēta ſeu fantaſtica demonū. vn̄⁊ in Deūt. Moyſes ex verbo dn̄i p̄cepit: dicēs. Si ſurrexerit in medio tui ꝓpheta. aut qui ſomniū dicat ſe vidiſſe ⁊ ipſe dixerit ſignū atqꝫ portentū. ⁊ venerit qd̓ locutus eſt: et dixerit tibi. Eamꝰ ⁊ ſeqͣmur deos alienosqͦs ignoras ⁊ ſeruiamꝰ eis: noli audire verba ꝓph̓e autſomniatoris. Temptat em̄ vos dn̄s deꝰ vr̄. vt palam fiat vtrū diligatis eū an nō. In toto corde vr̄o. ⁊ in totaaīa vr̄a ip̄m ſequimini eū timēte. ⁊ mandata ſua cuſtodite. ⁊ audite vocē illiꝰ. Hec refert Aug. xxvj. q. v. Necmirū. ⁊ inducit ibi exempluꝫ phitoniſſe q̄ arte ſua apparere fecit dyabolū ſub forma veri ſamuelis. vera cūfalſis ꝑmiſcens vt pꝫ .j. Reg. ⁊ ſubdit. b. Uincentius.Si tn̄ dicerent aliqͣ q̄ ſunt ẜm fidem ⁊ ſacrā ſcripturāet doctrinam ſanctoꝝ. ⁊ bonos mores. noli ſpernere: qꝛforte ſꝑneres qd̓ dei eſt. Iuxta illud apl̓i ꝓph̓ias nolite ſꝑnere: nec tn̄ totaliter ꝯfidas. qꝛ ſepe ⁊ maxīe in tēptatōnibꝰ ſpūalibus falſitas induit̉ ſub ſimilitudineveritatis: malicia ſb̓ ſil̓itudine veritatis: vt poſſit dyabolus melius diffundere errorem. ¶ Adde quod aitEirillus ſuper illud Luce. iiij. Nonª ſinebat chriſtusea .ſ. demonia loqui. qꝛ ſciebāt ip̄m eſſe xp̄m. ꝙͣuis veritatem maximā diceret. quā tn̄ nō certitudinal̓r ſꝫ coniecturaliter ſciehāt .ſ. xp̄i eſſe filiū dei: tn̄ increpebateos ꝓhibens talē dicere veritatē: nec ſi dixerit veritatem aliqn̄ inherere. qꝛ ad hͦ faciūt vt ꝑ illud decipiantet ad malū inducāt. ⁊ tales viſiones ⁊ raptus et ſi nonſint de falſis. vel ꝯtra ſcripturas. potiꝰ ſunt ꝑuipendēde. niſi hͦ ꝯtingeret talibꝰ ꝑſonis ꝙ rōne ſanctitatis acdiſcretōnis et huīlitatꝭ certū qͣſi eēt. ꝙ tales ꝑſone nōpoſſent decipi ꝑ illuſiones et ingeniū dyaboli: ⁊ tūc ꝙͣuis ſic piū viſionibꝰ taliuꝫ ꝑſonaꝝ ꝯſentire. tn̄ tutiꝰ eſtnō totaliter credere. niſi inꝙͣtuꝫ in eis eſt ſnīa concorscum ſacra ſcriptura ⁊ dictis ſanctoꝝ. ¶ Adde ad hecꝙ et veri et ſancti ꝓph̓e aliqn̄ aliqͣ dicūt putantes ſe exſpū ꝓph̓ie hr̄e. q̄ poſt ea cognouerūt ipſimet ex ſpū ꝓphetico dixiſſe. vt notat Greg. in li. moral̓. de nathanꝓph̓a. qui queſitus a dauid rege. Si deberet templumdn̄o cōſtruere? Rn̄dit ei vt ꝓphetans. ꝙ faceret vt deogratū et acceptū. Sꝫ ꝙͣcitius ſibi fuit a dn̄o reuelatuꝫvt diceret dauid ꝯtrariū. Nō edificabis mihi tu inqͥtdn̄s domū. qꝛ multū ſanguinē fudiſti .ſ. in bellis. Sꝫ filius tuus .j. ꝑalip. xvij. Sctās et deuotiſſimas religioſas Brigidā ⁊ katherinā de ſenis ꝯtemporaneas. ſatꝭcredit̉ ſpū ꝓph̓ico claruiſſe multaſqꝫ reuelatōnes habuiſſe: et tn̄ vna refert ſibi reuelatū btīſſimā virgineꝫin originali ꝯceptā vt katherina de ſenis. Alia ſine originali vt Brigida. Et cū ꝯtradictoria ſimul vera eſſenō poſſint oꝑtet dicere ex ſpū ꝓprio nō ꝓph̓ico vnā earum fuiſſe locutā. Sꝫ qͣ illa? Minores aſſererēt brigidam p̄dicatores katherinā. Sꝫ deo hͦ relin qͣmꝰ. ¶ Secundū qd̓ eſt in his attendendū eſt. ꝙ ſi ꝑ reuelatōneꝫvel ſentimentū vel aliū modū. tuū cor moueat̉ ad faciendū aliqd̓ opꝰ. ⁊ maxīe opꝰ graue. et notabile nō tibiꝯſuetū. de quo non habeas certitudinē an deo placeatīmo dubitas: rationabiliter ꝯtrahe moram ad faciendum dictum opus. vſqꝫ quo inſpexeris diligenter om̄scircūſtantias: ⁊ cognoſcas deo placere. Un̄ Orige. Lē

ta virtus cunctratrix ante iudicat ꝙͣ incipiat quid decorum quid honeſtum ſit. Iniquitas omnia p̄cipitatde peni. diſ. iij. Inter hec nō tamen de hoc iudices ẜmtuam opinione cum de ſe nō eſt clarum. ſed ꝑ teſtimonium ſcripture. vel ꝑ aliquod exemplum imitabile aliquoꝝ ſanctorum viroꝝ. Signanter autem dicitur exemptum imitabile. quia aliqui ſancti fecerūt aliquaopera que nō debemus imitari ꝙͣuis eſſent bona in eisSed potius debemus ea habere in admiratōne et reuerentia. Et ꝓpterea dicit Hiero. Exempla paucorūꝯmunem legem facere nō poſſunt. xxvj. q. ij. Non ſtatim: et de reg. iur. in. vj. Que a iure ꝯmuni exhorbitātin ꝯſequentiam noſtre actionis nō ſunt trahenda. Siquis enim vellet comedere tm̄ locuſtas et mel ſilueſtrequia baptiſta hoc fecit. cito infirmaret. Qui vna tm̄hora dormiret. quia Ariſtinus hoc egit. infatuaret̉ etſic de alijs huiuſmodi. Ꝙ ſi ꝑ teipſum nō potes in noticiam venire. an illud deo placeat: ꝯſilium pete ſed aꝑſonis bene probatis in vita ⁊ doctrina et ꝯſilio veritatis. Thob̓. iiij. dicit̉. Conſilium ſemꝑ a ſapiente inquire. De dubijs ꝓprie eſt ꝯſilium. ⁊ intelligitur ſapiens in illo genere de quo ꝯſilium querit. quia vnicuiqꝫ in arte ſua perito credendum eſt: ait philoſophus.quia experientia eſt magiſtra reruꝫ. ¶ Tercium quodeſt circa hmōi obſeruādū. eſt ꝙ ſi quis eſt immunis abiſtis et nunꝙͣ tales temptatōnes habuit. vel ſi habuitliberatus ab eis fuit: dirigat cor ſuum ad deum. vt regratiet̉ ei indeſinenter de tali gratia. Et cauear ne qd̓habet ꝑ puram gratiam dei ⁊ bonitatem. attribuat ſibi merito ſuo. virtuti ſue. vel ſapientie ſue. vel moribꝰſuis. Nec etiā ꝙ a caſu vel fortuna hoc acciderit. quiahoc eſt qͣſi principale ꝓpter qd̓ deꝰ ſubtrahit gratiamſuā ab aliquibꝰ .ſ. ꝓpter arrogantiā ſuā ⁊ ingratitudinem. vn̄ Aug. Qd̓ deus dederat gratis. abſtulit ingratis. ¶ Aliud aduertendū eſt. ꝙ corde alicuiꝰ poſito intemptatōne ſpūali. ꝑ quā ponit̉ in dubio. nō incipiataliquis ꝓpria volūtate notabile ⁊ incōſuetuꝫ. ſꝫ refrenando cor ſuū ⁊ voluntatē. expectet hūiliter ⁊ cū timore ⁊ reuerentia dei. quouſqꝫ cor ſuū dn̄s clarificet d̓ tali dubio: nō dico expectet angelū venientē vel viſionēſuꝑ hmōi. qꝛ ſuꝑbie videret̉: ſꝫ expectet cor ſuū ꝑ inſpiratōeꝫ vel ꝯſilium ꝓximi ſibi inſinuandū. Contrariūfaciendo ſcꝫ in dubio ſe ponendo ad opus magnū ⁊ inſuetum. nō habebit opus ꝯmuniter bonum exitum.¶ Deinde tamē quis in hmōi temptatōibꝰ cauere debet: ne an̄ vel tunc cum eſt in his. dimittat bona opera ꝯſueta. vt orare. cōfiteri. ꝯmunicare. ieiunare operapietatis ⁊ humilitatis licet ꝯſolationē non inueniretin operibꝰ antedictis. Ꝙͣuis em̄ vt ait pͣs. In cuſtodiēdis illis .ſ. diuinis mandatis ſit retributio multa. Nōſolū ꝓ cuſtodiēdis retributio multa in celo. ſꝫ etiā in illis .i. dum obſeruat: habet̉ magna ꝯſolatō mētis. Iugum em̄ meū ait xp̄c .ſ. obſeruatōnis mandatoꝝ q̄ omnia mandata ſunt de actibꝰ virtutū ſuaue eſt Mat. xj.Tamen nō ꝓ huiꝰ ꝯſolatiōe ſpūali hic habenda. ē deoſeruienduꝫ. Euntes ait pͣs. ibant de bonis oꝑibus admeliora ꝓcedentes. ⁊ flebant non ſentiētes aliqn̄ delectatōnem in ipſis bonis operibꝰ ſed fletū anguſtie. tedij ⁊ anxietatis ⁊ tamen ſic ſemināt ⁊ multiplicanturocculte ſemina meritoꝝ. vt demū veniāt cum exultation portantes manipulos premioꝝ. ¶ Poſtremo inom̄ibꝰ ſiue remanentibꝰ temptatōnibꝰ ſiue recedentibus. ſemꝑ oꝑtet ſe ꝯformare diuine voluntati. Rectidiligunt te dicit̉ Can. j. Recti ſunt ait Aug. ſuꝑ pͣs. qͥvolunt qd̓ deꝰ vult: nam qui volunt deū velle qd̓ ip̄i volunt. nō ſt̓ recti cū volūtas eoꝝ ſit tortuoſa. voluntasaūt dr̄ regula rectiſſima oīm. Que in iſto capl̓o hn̄turſnīe ſūt vt dr̄. b. Uincē. ex quodā tractatulo. aucͣtes ātadducte ibi poſite ſunt ad maiorē aucͣtem dictoꝝ. qͣs(vt puto) ⁊ aptiores ipſe cā breuitatis omiſit.