Druckschrift 
4 (1487)
Entstehung
Seite
254v
Einzelbild herunterladen
 

Titulus.XVI.

Notandum in.§. x.tractando de tribꝰ vltimis donis eſt ſeruatus ordoenumeratōnis poſitꝰ ab Iſaia. Et ratō fuit. vt ꝓlixiormateria poſteriꝰ poneret̉. et ideo priꝰ de timore. poſteade pietate multo diffuſior rōne matęrie adiuncte .ſ. devirgine Maria: demū de ſcīa actū eſt. Qui addit̉ magnum opus diſtinctū ꝓpter ſui longitudinē in tria volumina: preciſe hyſtoriaꝝ. ſed multoꝝ alioꝝ gentilium cōtinens geſta ab initio mūdi vſqꝫ ad pn̄s tempꝰſcꝫ annū dn̄i ab incarnatōne. Occccliiij. Si tamen vita fuerit comes ad ꝑficiendū qd̓ iam ꝑductum eſt vſqꝫad annū dn̄i ſexcenteſimū .ſ. vſqꝫ ad morteꝫ Greg. magni. imperiū Foce. Cum em̄ vt dictū eſt ad donū ſciētie ꝑtineat bene ꝯuerſari in medio natōnis praueuerſe ſcire diſcernere credenda a credendis. agēda a agendis: vt bona aſſumant̉ mala renuanturꝙͣplurimū ad hoc poſſunt iuuare p̄cedentiū geſta.ratio p̄teriti ſcire futura facit. Ex errantibꝰ em̄ ꝑfectorum vt primoꝝ ꝑentum Moyſi. aaron. dauid. alioꝝmeliꝰ ſciunt̉ pericula noſtra vt caueant̉. Ex illatōe flagelloꝝ ꝯtra malos. ꝑpendit̉ grauitas pctōꝝ: quātuꝫdeo diſpliceant. vt ꝯmittant̉. ꝯmiſſa pnīaꝫ remoueant̉. Ex tranſlatōne mutatōe regnoꝝ dn̄oꝝ. aduertit̉ vanitas inſtabilitas mūdanoꝝ vt ꝯtemnātur.Ex dep̄ſſione ſuꝑboꝝ humiliatōne. vt edificantiumturrim ad celū ꝑtingentē Babel. Pharaonis. Nabuchodonoſor alioꝝ: addiſcit̉ mortaleꝫ paria ſentire de deo. ſꝫ vt om̄es ei ſubijciant̉. Ex narratōne euangelioꝝ docent̉ impleta ſanctos ꝓphetas p̄nunciata fuerant de myſterijs xp̄i. quoꝝ ꝓphete plures expreſſant̉. Ex ſententijs tam gentiliū ꝙͣ ſanctoꝝ ibi ſcire valet quilibet. modo ꝯuerſari debeat in md̓o. Etqꝛ plus mouent exempla ꝙͣ verba. ideo ponunt̉ multe

hyſtorie opera virtutuꝫ a ſanctis ꝑpetrata. vt ad eaimitanda ꝓuocent̉. Miracul. plurima referuntur addei gloriam. fidei xp̄iane ꝯfirmatōeꝫ. In libro autem de ſeptem donis cuius auctor fuit frater ordinisdicatorum. ſed nomen eius ibi ponitur. in terciate ponit de dono ſcientie: vt ſicut per timorem retrahitur quis a malo. pietatem ꝓmouetur ad bonuꝫ diuini cultus miſericordie ad ꝓximum: ita ſcientiaꝫextrahatur a malo quo irretitus eſt peccator. Iuxtaillud ꝓuerbio. ij. Si ſcientia placuerit anime tue prudentia ſeruabit te. vt eruaris a muliere mala ſcilꝫ malicia. ꝯcupiſcentia peccati. Et prouer. xix. vbi non eſtſcientia. ibi non eſt anime bonum. hoc ſcilꝫ vt extrahatur de malo culpe per penitentiam. vnde ibi inſerittractatum de penitentia prolixe et partibꝰ eius. Sedqꝛ de ea diffuſe notatū ē in tercia parte in titulo de ſacramentis. in alijs locis. hec ibidem intueri poteris:Et hic mecū fine quarte partꝭ deo laudes depromēre ex ꝯdigno: ſit itaqꝫ laus gloria deo benedicto immortalia ſeculoꝝ ſecula Amen. Sbijt ipſe Antoninꝰ vir ꝯſiliorum clariſſimus romanę vrbis olim auditor cauſaꝝ: tunc archipreſul florentinus. ordinis p̄dicatorum obſeruantialis ꝓfeſſor.Anno dominice incarnatōis Milleſimoquadringenteſimoquinquageſimonono. in vigilia aſcenſionis. ij.may: miraculis clarens. Cuius preconia indies augētur ex ſalutari eius doctrina. ſummatim in epithauioſuo congeſta videlicet.Hic eſt ille tuus paſtor florentia: pro quo.Non ceſſas meſto. ſpargere rore genas.Pr̄ibꝰ haud priſcis. pietate Antonini impar.Qui ſcripſit quicquid littera ſacra docet.

Quarta pars ſumme. excellentiſſimi. diuiniſſimi. ſeraphiciqꝫ Antonini: florentinen̄. quondam archiep̄i. ſacraꝝ litteraꝝ interpretis fideliſſimi. miris modulis varijs in punctꝭ auſpicaciſſime emēdata q̄ad poſſibile hūanis ſolertijs extiterat: rurſuſqꝫ diſertiſſime ꝑſpecta. Expenſis attamen operaqꝫ laborioſa. Necnon ſingulariperuigiliqꝫ cura ſpectabilis viri Anthonij kobergers Nurenbergen̄. incole atqꝫciuis. In ſingulare p̄conium ſancte indiuidue trinitatꝭ. totiuſqꝫ celeſtis curie laudem. Preſertim atqꝫ in maius preſidiū orthodoxe immarceſcibiliſqꝫ fidei catholice. his eneis characteribꝰ effigiata. ꝯſummata ꝑfecta Anno ſalutis Milleſimodringenteſimooctuageſimoſeptimo Idus v̓o. ij. menẜ februarij.