¶ Titulus.VII.
¶ Titulus¶ Titulus. vij. de ſpe. ¶ De triplici ſpe ⁊ eius qͥdditate ⁊ fructibꝰ.Capitulum .j.Equitur de ſpe queēſcd̓a v̓tus theologica ad quā hortat̉ ſcriptura: dicēs pͣs. Spera ī deo ⁊cͣ. Triplexat̄ ē ſpes. vicꝫ. Natural̓. virtu al̓. ⁊ criminalis. Spes natural̓ ē q̄dā paſſio. Un̄ ⁊ ph̓s di. ꝙ iuuenes ſt̓ magne ſpei. Hoc ē cōmūe nobis ⁊ brutis. Perexꝑientiā .n. videmꝰ. ꝙ canis mouet̉ ad inſequēdū leporē. ⁊ accipit̉ auē. Et hͦ quidē nō faceret. niſi qꝛ ſperat aſſeqͥ. Eſt aūt hec paſſio in vi iraſcibili. q̄ ē etiā inbrutis. ẜm Tho. in. iij. ſē. diſ. xxvij. Cū .n. oīs paſſio ſitin ꝯcupiſcibili vl̓ iraſcibili. oīs illa paſſio de cuiꝰ intellectu ē appetitꝰ in bonū vl̓ cōueniēs: ſimpl̓r ē in ꝯcupiſcibili. ſicut amor. delectatio. ⁊ hmōi. ⁊ oppoſita horuꝫOīs aūt illa paſſio de cuiꝰ intellectu ē motꝰ in bonū.cū circūſtātia difficultatis: ē in iraſcibili. Et hmōi ſt̄oīa illa q̄ importāt bonū vel malū. cū duratiōe alicuius qͣntitatis. ſicut ira q̄ exurgit ex magna leſiōe. quāqͥs pōt vindica ē: ſꝫ nō in ꝓmptu. Timor nō ē de qͦlibꝫmalo: ſꝫ d̓ magno cui nō pōt reſiſti. vl̓ difficult̓. Spesimportat modū appetitus in aliqd̓ bonū ꝯmēſuratūappetēti. Nō .n. ē de bono ⁊ tāta ad qd̓ nullo mō pōtꝑueniri. Nec tn̄ de tā paruo qd̓ ꝓ nullo habeat̉. ſꝫ d̓ eoqd̓ ē difficile hr̄i ⁊ tn̄ pōt hr̄i. ꝓpt̓ qd̓ dr̄ arduuꝫ. Et ſicarduū addit quādā ſpālē rōne bonitatis .ſ. p̄cioſitatēquādā ex hͦ ip̄o ꝙ n̄ defacili pt̄ hr̄i ſic̄ dr̄. Oē raꝝcharūDiffert aūt ī hͦ ab audacia. qꝛ audacia importat extēſionē appetitus in aliqd̓ arduū malū vt repellat̉. ſpesaūt extēſionē appetitꝰ in arduū bonū vt acqͥrat̉. Sedqꝛ de ſpeꝓut ē paſſio. dictū ē ſupͣ in j. ꝑte. iō hic nō aliud de ea. Naturalia tm̄ non ſunt vicia nec virtutes.Spes virtualis ē ꝟtus theologica. de qͣ pͣs. Tu esdn̄e ſpes mea. ⁊ ē ibi p̄dicatio ꝑ cauſā. id ē tu es cā ſpeimee. Ubi etiā ſciedū ẜu Tho. in. iij. ſen. diſ. ij. ꝙ ſpesvltra acceptiōem p̄dictā .ſ. ꝓ paſſiōe. ẜm ꝙ ſumit̉ ī bonū. accipit̉ qͣdruplicit̓. Uno mō ꝓut noīat habitū inclinantē ad actu volūtatis. ſil̓em actui ſpei que ē paſſio ꝑtis ſenſitiue. vt ibi. j. Cor. xiij. Nūc manēt fides.ſpes. charitas. Scd̓o mō ꝓut nominat actū ꝓcedentēa tali habitu. ⁊ ſic ē actus v̓tutis. vt ibi in pͣs. Moabolla ſpei mee. Moab ſignat malos qͥ ſūt olla. faciētesſua ꝑſecutiōe ferueſcere ⁊ coq̄re .i. ꝑficere ſpem nr̄am.Tercio mō put nominat rēſperatā. ⁊ ſic ē obiectū v̓tutis vt ad Thitū. ij. Expectātes beatā ſpē .i. viſionēbeatā ſperatā. Quarto mōꝓut noīat certitudinē q̄ ſeqͥtur ſpem. vt ibi ad Ro. v. ꝓbatio v̓o ſpei .i. ſpei certitudinē. ⁊ ſic noīat ſtatū ꝑfectionis in v̓tute qͣꝫtuꝫ adcertitudinis intētiōeꝫ. Eſt et̄ ſciēdū ꝙ ſpes q̄ ē v̓tꝰ nōopponit̉ timori qͥ ē donū. ꝙͣuis illa ſit de bono futuroiſte de malo futuro. Et rō ē qꝛ ſpes ſe extēdit ī deuꝫ excōſideratiōe dīne largitatis. timor v̓o dicit reſilitiōꝫex cōſideratiōe ꝓprie ꝑuitatis. Et ita nō ē ẜm idē. reſilitio timoris et extēſio ſpei. Un̄ nō ſt̓ ꝯtraria cū contraria ſint ẜm idē. ¶ Spes criminal̓ ſolo noīe ⁊ īproprie dr̄ ſpes. ꝓpt̓ aliquā apparētē ſil̓itudinē quā hꝫ cūip̄a. d̓ qͣ dr̄ in pͣs. Nolite ſꝑare in iniqͥtate. Et ī euāge.Lu. vj. Mutuū date nihil in de ſꝑantes. Nā tal̓ ſpes q̄tn̄ īproprie ⁊ large dr̄ ſpes. in mutuo inducit vſurā. exde vſu. ꝯſuluit. Qd̓ intelligit̉ qn̄ talis ſpes ē cā pͥncipalis mutui. De iſta tn̄ materia plene ſupͣ. in. ij. ꝑ. ti. j.Et dr̄ ſpes ẜm Ethimologiā. qꝛ ē pes ꝓgrediēdi ad.ardua. quaſi pes dicta. vt dr̄ in catholicō.Nota ẜm iſtā largā.§. j.acceptiōeꝫ ſpei .ſ. in malū ẜm Guil. in ſū. ꝟtu. ꝙ ip̄a ētriplex. Prīa ē cōfidentia de ſeip̄o. ſcd̓a eſt ꝯfidētia dealio. tercia ē ꝯfidētia de aliqͦ vano. De pͥma dr̄ Prou̓.xxviij. Qui cōfidit in corde ſuo: ſtultꝰ ē. Uere aūt ſtultus ē ꝯfidēs de ſe. q̄ ꝓpriꝰ loq̄ndo p̄ſūptio ē. Nā hō nō
ē ſufficiēs ex ſe. nec ad ſuſtinēdū. nec ad defēdendū ſe.nec ad merēdū. ꝙ hō nec aliqͣ creatura ſit ſufficiēs adſuſtinēdū ex ſe. on̄dit Greg. dicēs. Eē oīm q̄ de nihiloſt̓ in nihilū tenderēt. niſi ea oīm actor manu regimīsretineret. Scd̓o nō ē ſufficiēs defendere ſe ab hoſtibꝰ.īmo a demōibꝰ cito ꝑimeret̉. niſi a deo ꝓtegeret̉. Trē.iij. Miſericordie eiꝰ ꝙ nō ſumꝰ ꝯſūpti. Tercio ē īſufficiēs ad merēdū. qꝛ nec ex ſeſufficit bonū vnū inchoare ſeu bonā vitā acciꝑe. ij. Cor. iij. Nō ꝙ ſufficiētes ſimus aliqͥd cogitare a nobis qͣi ex nob̓ ⁊cͣ. Cogitatioaūt primū opꝰ eē vr̄. Pōt hō ſe ꝑimere: ſꝫ nō ſe reſuſcitare Oſee. xiij. Perditio tua ex te iſrl̓. tm̄ in me auxilium tuū. Scd̓o ē inſufficiēs in bono inchoato ꝑſeuerare. Greg. Cito bonū amittit̉. niſi a largiēte cuſtodiat̉Tercio in bono inſufficiēs ē ꝓficere. pͣs. Btūs vir cuiꝰē auxiliū abs te ⁊c̄. ¶ Cōfidētia ſeu ſpes in alio hoīeē fallax ⁊ ꝯfundēs hoīem Iſa. xx. Cōfūdēt̉ ab ethiopia ſpe ſua. Et ꝯfidūt hoīes in altero aliqn̄ rōe ptātꝭSꝫ dr̄ his Iſa. xxxj. Ue qͥ deſcēdūt in egyptū ad auxiliū ſperādū. ⁊ nō ſūt ꝯfiſi ſuꝑ ſāctū iſrl̓ ⁊cͣ. Aliqn̄ rōneꝯſanguinitatis. Sꝫ dr̄ Hiere. xvij. Maledictꝰ vir qͥ cōfidit in hoīe. ⁊ ponit carnē .i. parēt elā brachiū ſuū. idē robor ſuū. Aliqn̄ rōne malicie ⁊ iniqͥtatis. pͣs. Nolite ſperare in iniqͥtate ꝑ aſtucias hoīm putātes obtinēque volūt. ¶ Cōfidētia in re vanaē cōfidētia vel ī vita tꝑali q̄ breuis ⁊ momētanea ē Sap̄. v. Spes impijqͣſi lanugo q̄ a vēto tollit̉. Uel cōfidere in diuitijs. .j.ad Thi. vj. Diuitibꝰ hꝰ ſeculi p̄cipe non ſperare in incerto diuitiaꝝ. ſꝫ in deo viuo. Ul̓ cōfide in fama ⁊ opinione hoīm Iob. viij. Spes ypocrite ꝑibit. Quid .n.ypocrita in cūctis ſuis oꝑbꝰ ſperat niſi honorē. reuerentiā. gl̓am laudis. a melioribꝰ metui. ſāctꝰ ab oībusvocari: ſꝫ ꝑibit iſta ſpes. qꝛ eternitateꝫ n̄ q̄rēs fugit qd̓tenet. qꝛ eiꝰ intētio in illa gl̓a. nō figit̉ q̄ ſine fine poſſidet̉ Iob. Sicut tele aranearū fiducia eius .ſ. ypocriteOīs gͦ iſta mala ſpes impropͥe dicta ſpes abijtiēda eſtSpes que eſt virtus. §. ij.theologica ſic diffinit̉ a mgr̄o ſē. ī. iij. Spes ē certa expectatio future btītudīs ex meritis ⁊ gr̄a ꝓueniēs. vbitāgūt̉ tria de ip̄a. Prīo eiꝰ actꝰ. ibi. certa expectatō. ſecūdo eiꝰ obiectū. cū ſubdit̉. future btītudīs. t̓cio meritū cū dr̄ ex meritꝭ ⁊ gr̄a ꝓueniēs. ¶ Ꝙͣtū ad pͥmū .ſ. cūdr̄ certa expectatō. e ſciēdū. ꝙ ſic̄ oēs alie v̓tutes ꝑticipāt aliqn̄ a charitate .ſ. deſideriū ſūmi bōi ꝓpt̓ qd̓ oꝑātur. Ita iſte actꝰ qͥ ē expectare pͥncipaliꝰ ꝯuenit ſpei. ⁊ille v̓tutes qͥbꝰ cōuenit ille actꝰ expectatōis. vt patīalōganimitas. ⁊ magͣnimitas. ꝑticipāt ip̄m actū a ſpe.Nā expectatō patīe ē expectatō diuī auxilij ī ꝑiculis.ꝑ lōganimitatē expectat qͥs diuinū auxiliū ī laboribꝰtēdes diu ī aliqd̓ bonū arduū obtinēdū. Per magͣnimitatē expectat qͥs diuinū auxiliū vt tēdēs ī aliqd̓ bonū arduuꝫ tꝑale. Sꝫ expectatio ſpei ē expectatō boniardui et̓nalis poſſibil̓ adipiſci qͣle ē et̓na btītudo obiectū ſpei Tho. Eſt at̄ actꝰ ꝓpriꝰ ſpei expectare. n̄ ſꝑarefuturā .ſ. btītudinē. Hꝰ rō ē. qꝛ cū ſpēes tēdat ī bonuꝫpoſſibile nobis adipiſci. ſi ſpes tendat in bonum obtinēdū ẜm propriam v̓tutē. ſic dr̄ ſpes ſꝑare tm̄. Sꝫ ſi tēdat ī aliqd̓ bonū obtinēduꝫ ꝑ v̓tutē alienam. ſic ꝓprieſpes dr̄ expectare. et hͨ duo tāgit apl̓s ad Ro. viij. Siqd̓ videmꝰ ſꝑamꝰ: ꝑ patīaꝫ expectamꝰ. Tho. pͥma ſcd̓eIſta at̄ expectatō dr̄ certa vt ptꝫ ī diffinitiōe ad on̄dēdū ꝙ ſpes ſupponit facultatē. ⁊ fac̄ certitudinē ꝑueniēdi ī btītudinē futurā. Un̄ apl̓s qͥ habebat certitudinē illiꝰ btītudīs. ⁊ hͦ nō niſi ꝑ ſpeꝫ dicebat. ij. ad Thi. j.Scio cui credidi. ⁊ certꝰ ſū. qꝛ potēs ē depoſitū meuꝫẜuare. ⁊c̄. Si at̄ arguat̉ ſic in contrariū. Certitudo eēnō pōt de eo qd̓ pōt d̓ficere. Sꝫ multi viatores hn̄tesſpeꝫ deficiūt a ꝯſecutiōe btītudīs gͦ ſpes viatoꝝ n̄ hꝫcerditudinem. rn̄deo ꝙ aliqͥ hn̄tes ſpeꝫ fut̉e btītudīshn̄t certitudinē ꝯſeq̄ndi eam ex qͥnqꝫ. Primo ex auxi-