¶ Titulus.XVI.

domino noſtro. Et qꝛ vt ait ꝓpheta. Eleuatus eſt ſolſuꝑ om̄es celos ⁊ luna ſtetit in ordine ſuo. Ph̓iaꝫ edocet ſcīe donum. vt inuiſibilia dei ꝑ ea q̄ facta ſunt intellectu ꝯſpiciat ſcꝫ dei ꝑfectōnes. ex pulcritudine em̄ celorum ⁊ planetaꝝ. ⁊ aliaꝝ reꝝ. pōt ſciri ſpecioſitas immenſi dei: ex virtute eaꝝ virtus ⁊ bonitas dei ex ordineeaꝝ ſapientia dei ⁊ hmoi. vn̄ dicit̉ Sap̄. xiij. Si horumſpecie delectati ſcꝫ ſolis lune ⁊ ſtellaꝝ deos putauerūtſcꝫ talia: ſciant quāto his dominator eaꝝ ſpecioſior ē.Speciei em̄ .i. pulcritudinis generator hec om̄ia ꝯſtituit. Aut ſi virtutem ⁊ oꝑa eoꝝ mirati ſunt intelligāt abhis. qm̄ qui hec ꝯſtituit: fortior eſt illis. A magnitudine ſpeciei ⁊ creature cognoſcibiliter poterit hoꝝ creator videri. hec ibi. Cum em̄ non ſoluꝫ ẜm catholicos ſꝫetiaꝫ ph̓os. deus ſit prima cauſa omniū. ⁊ cauſa ſit potior effectu. Et in libro de cauſis dicit̉. ꝙ omnis cauſa prima plus influit in cauſatū cauſe ſcd̓e. qͣꝫ ipſa cauſa ſecūda. ideo ſequit̉ ꝙ om̄is pulcritudo. virtus ſuauitas. quodcunqꝫ bonum vere amabile ſit in deo. ⁊ ideoſuper omnia diligendus et in dilectōne pro poſſe imitandus.Et qꝛ ad donum .§. viij.ſcientie pertinere videt̉ noſce diſcernere inter diuinasinſpiratōnes. ⁊ dyabolicas ſuggeſtiones: que aliquando multum velate perſonis ſpūalibꝰ ingeruntur. dicēte apl̓o. Ip̄e ſathanas tranſfigurat ſe in angelū lucis.non ſolū apparendo ſenſibiliter ſub forma angeli boni xp̄i vel alicuiꝰ ſancti. vt habetur de beato Antonio.Martino ⁊ alijs. ⁊ inuiſibiliter ſuggerendo aliqͥd apparens bonum opus ſed anime noxium. vt Grego. dicit. di. xlj. Sepe vicia ſe ingerūt ⁊ v̓tutes ſe eē mentiūt̉vt Tenacitas ꝑſimonia. Effuſio largitas. crudelitasꝓdigalitas. zelꝰ iuſticia. Remiſſio pietas videri velit.Id̓o h̓ ponent̉ quedā documēta ex quodā libello qͥ attribuir̉ beato Uincentio ordinis p̄dicatoꝝ. p̄dicatorieximio. ⁊ ſanctitate mirabili. Notandum igitur ꝙ circa temptatōnes ſpūales huiꝰ tꝑis qͣs ꝓcurat dyabolꝰin cordibꝰ aliquoꝝ ſpūalium. ¶ Primuꝫ eſt ꝙ volētesſe deo totaliter ſubdere. deſiderēt ꝑ ratōneꝫ vel ꝯtemplatōneꝫ. vel alia opera ꝑfectōnis. viſiones. reuelatōnes. guſtus ſeu ſentimēta a deo vel de deo. q̄ ſunt ſupranaturā ⁊ ſupͣ coēm curſum eoꝝ qͥ diligūt ⁊ timēt deumveriſſime. quaſi vt ex hͦ ſignū accipiāt dilectōis dei adeos ⁊ acceptatōnis. Sꝫ temptato eſt tendēs ad decipiendū. tale em̄ deſideriū ⁊ inſtigatio nō pōt eē ſine radice ſuꝑbie ⁊ p̄ſumptōnis. vel intentōne alicuiꝰ vane curioſitatis. circa ſecreta dei vel fragilitate fidei. ⁊ ꝓpterhūc defectū iuſticia dei dimittit aīam. q̄ hꝫ tale deſiderium. ⁊ ꝑmittit venire intellectū in illuſioneꝫ ⁊ in temptationē dyaboli ꝑ falſas viſiones reuelationes et feductōnes: ⁊ vt magis det̉ fides hoſti ſuggerēti. aliquādo vera reuelat. vt ad credendū aſſuefaciat. ꝑ quē modum ſciāt maiorē ꝑtem temptatōnuꝫ ſpūaliū huiꝰ tēporis. ⁊ radicat in cordibꝰ eoꝝ qͥ ſunt nuncij antixp̄i.Debes gͦ ſcire. ꝙ vere reuelatōnes et guſtus ſeu ſentimenta ſecretoꝝ dei. nō veniūt ꝑ antēdictū deſideriumneqꝫ ꝑ aliquā ꝯiuratōeꝫ ſeu ſtudiū qd̓ aīa habeat in ſeſꝫ tm̄ veniūt pura bonitate dei in aīaꝫ que eſt ī magnotimore dei. ⁊ humilitate. ⁊ reuerentia ipſiꝰ dei: nec debꝫquis exercitare ſe in hmōi humilitate. ⁊ dei timore. ꝓpter hoc vt habeat viſiones. reuelatōnes ⁊ ſentimētade deo. quia in idem delictum caderet. qd̓ ⁊ hoc deſiderans. Aed petendū ⁊ deſiderandū quod ait pͣs. Notūfac̄ mihi dn̄e finem meū. qd̓ ſcꝫ eſt deus. vt ſciam qͥd deſit mihi virtutis ⁊ boni ad ipſum ꝯſequendū ⁊ non vtſciam ſecreta eius. Scd̓s modus temptatōnis occultedyabolice ⁊ deceptorie eſt. cum quis in ſua oratione vl̓ꝯtemplatōne ſentit aliquā ꝯſolatiōeꝫ ⁊ dulcedinē. Exqua ⁊ ꝓpter quam incipit de ſe p̄ſumere: ⁊ extimatōemſuipſius habere. ⁊ in ambitōne ꝓprij honoris. et repu-

tationem talem vnde ſuggeritur ſibi dignum ſe eſſe. vl̓huiuſmodi vite glorie vel laudis. vel paradiſi. Sciasergo ꝙ hic latet anguis in herba. ⁊ ideo fugite o pueriNec admittas talem ꝯſolatōnem quantū in te eſt. qꝛdeceptoria. Et ꝑ iſtam ꝯſolatōnem incurrit anima inplures malos errores. ⁊ dn̄s ꝑ ſuum iuſtū iudiciuꝫ permittit poſtea dyabolo augmentādi talē ꝯſolatōꝫ. ⁊ accelerādi: ⁊ imprime̓ in aīa illa falſiſſima ⁊ ꝑicl̓oſiſſimaſentimenta et alias illuſiones qͣs credit veras eē. Heuheu domine deus ꝙͣmulte ꝑſone ſunt decepte ꝑ moduꝫiſtum. Legit̉ d̓. b. Iordane ſecundo magiſtro ordinisp̄dicatoꝝ. ꝙ dyabolus queſiuit eū decipere ꝑ hūc modum. nam ꝑ aliqͦs dies eo celebrāte dyabolꝰ fecit maximum odorē de manibꝰ eiꝰ fluere cū magna ꝯſolatione.vt vel ſic inde de ſe p̄ſumeret. Sꝫ ille miratꝰ ⁊ deceptionem timēs. ſe magis humiliabat. orans vt ſi temptatōerat: euaneſceret. qd̓ ⁊ factū eſt ⁊ ita euaſit temptationem in illa ꝯſolatiōe nō ſe figens ſed fugiens. At ſciasait. b. ille ꝙ maior pars raptoꝝ vel potiꝰ orabiatoꝝ nūciorum antixp̄i eſt per iſtum modū. Et ideo caue. ꝙ intua or̄one vel ꝯtemplatōne nō ſuſtineas aliquā ꝯſolationem. niſi illā quē venit poſt ꝑfectā noticiā ⁊ cōpletum ſentimentū tue humilitatis ⁊ imꝑfectiōis. ⁊ quefacit ꝑſeuerare dictā noticiā. ⁊ antedictū ſentimentuꝫin te ⁊ magnitudinē ⁊ altitudinem dei ꝑ altam reueretiam ⁊ cum magno deſiderio honoris dei ꝯſolatō nonadmittat̉. et ipſa ꝯſolatio adueniens in p̄dictis fundetur ad qd̓ pōt induci. verſus pͣs. Renuit ꝯſolari aīmamea .ſ. in iſtis mūdanis. Memor fui dei .ſ. in oratōne etꝯtemplatōne ⁊ delectatꝰ ſum eiꝰ memorando non in eatn̄ figendo. Sed exercitatꝰ ſum in bonis oꝑbꝰ et defecit ſpūs meus .i. om̄is elatio mentis ⁊ iſta eſt vera delectatio. ¶ Tercius modꝰ temptatiōis magis periculoſus eſt. cum ſub aliqua viſione vel ſentimēto cor inducitur in opinionem vel infectōeꝫ ꝯtra aliquē articulūfidei vel ꝯtra bonos mores. ⁊ maxime ꝯtra humilitatēvel honeſtatē: ſicut legitur in ſcd̓a coll̓. abbatꝭ Moy.de illo cui pluries dyabolꝰ vt angelus bonus apparuerat cum luce magna. qui demū ei ſuaſit vt filium paruum queꝫ ſecū habebat occidendo deo offerret. vt eiplaceret ſicut abrahā in oblatōne yſaac filij ſui. Sedfugiente filio. nō valuit qd̓ intendebat efficere. Et dealio qui ſe ꝓiecit in puteuꝫ ex iuſſione angeli mali. quivt bonus cuꝫ ſplendore apparuerat. Igit̉ tales viſiones ⁊ iuſſiones exhorreſcas. ꝙͣtumcūqꝫ ſecreta aliquaviſio cuꝫ lumine vel ſine lumine. ⁊ ſentimento. de quoſi certꝰ es ꝙ ſit ex parte dei. ⁊ ꝙ certificatus es in cordetuo ꝙ illud ad qd̓ inducit viſio. eſt deo placitū noli tefirmare in dicta viſione. ¶ Attendendum etiā ꝙ necpropter magnam deuotōnem. nec propter magnaꝫ vitam. nec propter clarum intellectum. nec propter aliquam ſufficientiam quam videas in aliqua ꝑſona velin aliquibꝰ ꝑſonis. nō ſunt ſequenda eorum ꝯſilia neceorum modi imitandi. Ex quo apparet ꝙ eorum cōſilia et dicta clare et multum ratōnabiliter nō ſunt ẜmdeum. et veram diſcretōnem ꝑ vitam xp̄i et ſanctorummonſtrata. ⁊ per ſanctā ſcripturam in dictis ſanctorūnotificata ⁊ predicta. Et propter hoc nō eſt timenduꝫꝙ ſpernendo talia peccet̉ per ſuperbiam ⁊ p̄ſumptōeꝫ.ſed potius ꝙ fiat propter zelum virtutis. Nolite aitIoh̓. in prima canonica om̄i ſpiritui credere. ſed probate ſpiritus vtrum ex deo ſint. Non enim ſtatim videri poteſt diuina maieſtate conceſſum. quod fecit humana pollicitatōne promiſſum ait Ciprianus. diſt. l.Si quis prepoſtera. ¶ Inſuper et fugiende ſunt ⁊ vitandē ſocietates et familiaritates illorum et illarum.qui tales temptatōnes ſeminant et diffundunt: ⁊ etiāvitande ſunt ꝑſone ille que ſuſtinent ⁊ laudant eas. etnoli audire verba eorum. nec collationes eorum. necmodos eorum velis videre. quia dyadolꝰ tibi ſb̓miniſtrabit ⁊ on̄det magnū ſignum ꝑfectōnis in pluribus