lCCapitulum.I.

tota poſteritate ſua. humiliata infinitis miſerijs anime ⁊ corporis. voluerunt ait Aug. rapere diuinitatem⁊ perdiderunt felicitatem. Sed viri ſancti qui glorioſum ſanguinē fuderunt ꝓ domino. imitati ſunt ī morte ſua deum incarnatum ꝑ dilectionē. ⁊ ideo coronastriumphales meruerunt. Abraham imitatus eſt deūin dilectione. patriā deſerens. filium offerens. ⁊ circūcidens in ſenectute vt deo obediret. ex humilitate ſe cinerem ⁊ puluerem dicens. ⁊ exaltatus eſt vſqꝫ ad viſionem trinitatis ꝑ figuram quando tres vidit. et vnumadorauit. Dauid imitatus eſt deum in dilectione. etiam inimicorum capitalium. in humilitate ſe pulicē viuum ⁊ canem mortuum vocitans. ⁊ ſuper ſenes intellexit diuina myſteria. Paulus apoſtolus qui cupiēsex intēſa dilectione dei diſſolui ⁊ eſſe cū xp̄o. ⁊ tn̄ anathema eſſe a xp̄o ꝓ fratribꝰ ſuis vt ꝯuerterent̉. primuꝫſe peccatoꝝ ꝓclamās ex humilitate ꝓfundiſſima. ⁊ minimū apoſtoloꝝ. qui plus omnibus laborabat. ſublimatus fuit ad claraꝫ dei viſionem. quādo raptus fuitad terciū celum. ¶ Ꝙ ſi quis deuꝫ velit imitari in ſciētia. imitetur in iſta que donū dei eſt. ⁊ ſine dilectione ⁊humilitate eſſe nō poteſt. Uani enim ſunt omnes homines ī quibꝰ ſcīa dei nō ē .ſ. hm̄oi. Qui em̄ dixerūt linguā noſtrā magnificabimus. labia nr̄a a nobis ſūt. qͥsnoſter dn̄s eſt. Uani ⁊ falſi ī ſua elata extimatione. qͥadeus ſcīarum dn̄s. j. Reg. ij. falſi in ſuis doctrinis. nullus em̄ fuit qui nō falſa ſcripſerit vani inutiles ſibi. vacui virtutibꝰ veris. ⁊ vltimo fine beatitudinis priuati. dicente Salomone. labor ſtultoꝝ interficiet eos ſcꝫmorte ꝑpetua. quia neſcierunt ꝑgere in vrbem .ſ. ciuitatis ſuꝑne. ꝓpter quod et dn̄s ꝑ Hiere. dicebat. Nongl̓ietur ſapiēs .ſ. ſcīa mūdana in ſapīa ſua. neqꝫ potēs īpotentia ſua. neqꝫ diues in diuitijs ſuis. Sed qui gl̓iatur in hoc glorietur. ſcire ⁊ noſce me. Ad quā noticiaꝫdei valet ꝑmaxime cognitio ſui. quę ꝑtinet nō parumad donū ſcīe. Unde ⁊ Seneca. principium ſalutis cognitio ſui. Et Aug. breuiſſime orans dicebat. Deꝰ meus nouerim me. nouerim te. quia cognitio ſui vera inducit ad dei cognitionē. Quid em̄ ꝓdeſt. ait Bern̄. ſcire vires herbaꝝ. ꝓprietates elementoꝝ curſus ſydeꝝ.⁊ hm̄oi. te neglecto ſeu ignorato. q. d. nihil. Similis ꝑhoc ē demonibꝰ. Un̄ interp̄tant̉ ſciētes. nō ergo cōdēnātur vacātes ſtudio ſcīaꝝ ſeculariū. Sed conſtituentes finē in huius noticia. Sicut quidā antiquoꝝ ph̓orum falſo opinati ſunt. ac etiam nimis eis intendētesita vt vtiliores ⁊ neceſſarias. ad ſalutē lr̄as cōtemnātvel omittant cū dicat ſapiēs. Nihil nimis vel eis quocunqꝫ modo abutentes.Hanc autē ſcienti­ .§. vij.am donū ſpirituſſancti. omni mundane ſcientie p̄ponere debemus. quia hec ſola ducit ad vitam. non autēalie niſi cum iſta. Et quanto maior in nobis dilectioeſt. quę eſt vinculū ꝑfectiōis. vt ait apoſtolus ad Gol̓.iij. Et quanto maior humilitas que dilectioneꝫ in altum erigit. tanto maior huius ſciētia ſpūſſancti habetur. Et ipſa ſcientia ſalubrius cunctas docet ſcientiasalias moraliter. vt patet diſcurrendo ꝑpaucis. Docetgrāmaticam ſcꝫ recte loquendi ⁊ recte ſcribendi. Linguam em̄ quā vt dicit Iacobus. nullus domare potuit ſcꝫ ex ſe inquietum. malum. ⁊ plenam mortifero veneno. peruerſe loquentē. ⁊ peius ſcribentē. hec dirigitvt loquatur recte. ⁊ ꝓpterea in linguis ſpūſſct̄s qͥ eaminfundit igneis apparuit. Rethoricaꝫ ſuggerit. ita vtpreueniant principes angelorum coniuncti pſallētibꝰ⁊ principem principum deum. qui nullis viribus ſuperari pōt. flectat or̄o publicani. vincatqꝫ inuincibilē. etligat omnipotentē Moyſi dep̄catio. O qͣꝫutilē dyalecticā veꝝ a falſo diſcernentē. ſpūſſctūs ꝑ donuꝫ ſcie infundit. cū em̄ in tēptando ſophiſtice ſyllogizet. hoſtisantiquꝰ vt ꝯuincat ſub ſpecie boni exempli gr̄a ſic. om

ne bonū ē ꝓſequēs. oīs fornicatio eſt bonū. vel adulteriū. vel furtum ē bonū. qꝛ delectabile. qꝛ vtile quo adfurtū. ergo ꝓſequere fornicationē vel furtū. cū delectabile ⁊ vtile ſit bonū. Sed ſophiſma ē. ⁊ qui ſophiſticeloquit̉. inquit ſapiens odibilis ē. quia deciꝑe querit vtdyabolus. Donū igitur ſcīe qua quis diſcernit in moribus verum virtutis a falſo vicij reſpondit. Om̄e vtiqꝫ bonū ꝓſequendū. ſi eſt verum. bonum et honeſtum.Sed ſi fornicatio vel furtū ſit bonum ẜm quid. qͥa delectabile ſenſualitati. nō tn̄ eſt verum bonū ⁊ honeſtū.Sicut ſi diceret̉. Gīs homo ē rationalis. ſed hō pictꝰē hō. gͦ rationalis. falſo concluderet̉. qꝛ pictus ē homoẜm quid .i. ẜm apparentiā ſeu repn̄tationē. Sed cū dicebat. Omnis hō ē rationalis. intelligit̉ de hoīe vero⁊ ſimpl̓r. Docet gͦ ſcīe donū ī actibꝰ vicioꝝ nō eſſe verūbonum. ſed verum malū ⁊ apparens bonū. ⁊ ideo declinandū ad ariſmetricā deducit ſcīa ſpūs numeros multiplicantē. vt .ſ. peccata ſingula dinumeret cū ſuis circumſtantijs. vt declarat Aug. de pe. di. vj. ⁊ per ſingulas noctes vicioꝝ lachrymis lauet conſcie lectū. Suggerit ſpūs etiam bn̄ficia numerare a deo collata. quetot reꝑiunt̉. vt vix optimus algoriſta valeat recenſereſicut nec guttas maris. Numerat qͦꝫ numerū dieꝝ qͥseſſe poteſt. ⁊ videt qm̄ mille anni ante oculos dei. tanꝙͣ dies heſterna que preterijt. ⁊ totū tempus ab initiomundi vſqꝫ in finem eſſe ſicut momentū ſtatere ⁊ guttam roris. comꝑatione vite ꝑpetue. vbi om̄i bono anime ſanctorū fruuntur. Talem armoniaꝫ et melos ẜmmuſicā morum ſpiritus menti inſerit exercendam. vtdicat ſponſus Cant̓. iij. Sonet vox tua in auribꝰ meis. vox em̄ tua dulcis. Et p̄s. Iubilate deo omnis terra. Cantate. exultate ⁊ pſallite in cythara. ī tubis ductilibus. ⁊ voce tube cornee. In pſalterio. tympano etchoro. ⁊ in cymbalis bene ſonātibus. que voces ſignātdiuerſos animi motus ẜm varias virtutes deū laudātiū. mēſurare temꝑalia facit geometria ſpūalis. ⁊ aſpiciens terram cū Hieremia. videt quia vacua ē ⁊ quaſinihil. Mēſurat amores ſuos vt deum ſine menſura diligat. certa v̓o om̄ia certa regula ratōnis mēſurat. Dimenſiōes nō quātitatiuas. ſed v̓tuales mēſurat ī deo.⁊ ſi nō cū om̄ibꝰ ſāctis comp̄hēſoribꝰ. tn̄ ꝑ contēplationē ī terra militātis eccl̓ie ī diuinis. Longitudinē et̓nitatis. latitudinē extēſe charitatis. altitudinē immēſeptātis. ꝓfundū ſapīe claritatis. Nō deficit in habēteſcīa cum charitate ſācta aſtrologia ad curſum ⁊ virtutē ſolis ⁊ lune ac ſtellaꝝ. Attendit conſiderans pie. ꝙſtella differt a ſtella in claritate. Sic ⁊ ſancti in gloriavnus altero maior. Sicut ⁊ in mundo de gētibꝰ vnusaltero ꝑfectior. ⁊ diuerſos effectus ꝓducunt ẜm gratiam gratis datā. Naꝫ alij dat̉ ꝑ ſpiritū ſermo ſapiētiealteri ſermo ſcīe ⁊cͣ. Solē quoqꝫ contemplant̉ in celo.quia ſicut teſte Eccleſiaſtico. Sol illuminans ꝑ om̄iareſpicit. ⁊ gloria domini plenū eſt opus eius. ⁊ orit̉ ſol⁊ occidit. ⁊ ad locū ſuum reuertit̉. ibiqꝫ renaſcēs giratꝑ meridiē. ⁊ flectitur ad aquilonem. vt inquit Salomon Eccͣs .j. Sic iuſticie chriſtus deus noſter illuminat omnē hominē venientem in hunc mundū. opuſqꝫeius in mūdo plenū gloria. quā nobis ꝓcurauit. ortuſqꝫ de lucida nube virgine maria occidit ꝑ paſſionē. vn̄tenebre facte ſūt ſuꝑ vniuerſā terrā. deficiētibꝰ cūctisa lumine fidei deitatis ipſiꝰ excepta ea. Sed renaſcensſol ipſe ꝑ reſurrectōꝫ poſtqͣꝫ inferiores ꝑtes terre deſcēdens illuſtrauerat patres ī vmbra mortis ſedētes. radios ſuos erga diſcipulos diffūdit. ⁊ lumē eis reſtituitfidei. Girauit aūt ſol iſte ꝑ meridieꝫ. qn̄ in celū aſcendens ſuꝑ cherubin ⁊ ſeraphin ignē feruidū ſui amorisin penthe. in mundū miſit. nec ē qui ſe abſcondat a calore eius. Ad aquilonē flectet̉ ad aquiloneꝫ frigidumin fine mundi. quando abundāte iniqͥtate refrigeſcetcharitas ī cordibꝰ ml̓toꝝ. Specl̓at̉ ille noſter aſtrologus ⁊ lunam eccl̓ie. que lumē a ſole mendicat xp̄o ieſu