Druckschrift 
4 (1487)
Entstehung
Seite
193r
Einzelbild herunterladen
 

CapitulumL.

eſt hō. vt hō fieret deus redimēdo eum ſua paſſione. illa die eam ſuſcipiēdo. Et ideo p̄ ceteris in maxīa deuotiōe habēda eſt. ⁊ vbiqꝫ ꝓpter reuerentiā eius abſtinet̉a carniū eſu. de cōſe. di. iij. de eſu carniū. Sed antiquitus etiā ieiunabat̉. ita vt crucifigere xp̄m reputaret̉ qͥſanus nō ieiunaſſet. de conſe. di. iij. Ieiunia Demuhora in qua miſſus eſt. et ſi nobis nō ſit certa. tn̄ ẜm. Alber. vbi ſupra. ꝯuenientior videt̉ fuiſſe in ortu ſolis. dicit em̄ ꝙ circūſtantie nunciātis debēt exprimere ꝓprietatem nunciati. ẜm Dyoni. vn̄ cum annūciet angelusiſte ipſam incarnationē cum ꝓprietatibꝰ ſuis. illa aūtſit ortus veri ſolis ſuꝑ terrā illuminantis oēm hoīemvenientē in hunc mūdū: qd̓ tp̄s .ſ. mane eſt initiū diei:ſine p̄iudicio p̄ſumptōis credimus. ꝙ hec annūciatioſit facta in ortu diei. Ad qd̓ facit. qꝛ opus creatōis cepit a luce Gen̄. j. Fiat lux qd̓ videt̉ fuiſſe in principiodiei artificialis. Ergo multo fortius opus recreatiōisqd̓ eſt nobilius. In incarnatiōe incipit dies gr̄e. Omnis aūt dies incipit a luce. ſcꝫ artificialis dies qui eſtab ortu ſolis vſqꝫ ad occaſū ſuꝑ nr̄m emiſperiū. dies eīnaturalis qui eſt. xxiiij. horarū. cōprehēdens etiā noctem. in veteri teſtō inchoabat̉ a luce .ſ. in mane: vt pꝫex textu lr̄e Gen̄. j. Et ideo decēs fuit. ꝙ recreatio q̄ eſtꝑ gr̄am allatā inchoaret a luce. Qd̓ aūt dr̄ Sap̄. xviijdum mediū ſilentiū tenerēt oīa ⁊ nox in ſuo curſu medium iter haberet: oīpotēs ſermo tuus dn̄e .i. filius decelis a regalibꝰ ſedibꝰ venit. Ex qua aucͣtate poſſet videri. ꝙ iſta annūciatio fuerit facta media nocte. Rn̄deo ꝙ nō intēdit ſapiēs ibi notare tp̄s ſeu horā incarnatiōis. ſꝫ ſtatū eorū quibꝰ venit. qui oēs vna cathenatenebrarū errorū et viciorū erant cōpediti. Angelusaūt magis debuit nūciare. ⁊ ex hora nunciatōnis deſignare. ꝓprietatē ⁊ effectū incarnatōis .ſ. initiū ſeu ortūveri ſolis. potius ꝙͣ ſtatū eorū quibꝰ ortus eſt. nec etiāin veſꝑe .i. ſero debuit nunciare ſignās finē ſeculi .i. ſextaꝫ etatē. in qua incarnatus ē. ẜm illud apl̓i ad Gal̓.iiij. Poſtꝙͣ venit plenitudo tꝑis. miſit deus filiū ſuū .i.penultima etas. Et alubi nos ſumus in qͦs fines ſeculorū deuenerūt. qꝛ tp̄s nō nūciabat incarnatōis. Iamem̄ illud fuerat nūciatū ꝑ gabrielē danieli .ſ. ip̄am tūcfiendā incarnationē. Si aūt diceret̉ ꝙ ꝯuenientiorvidet̉ hora in meridie. ex eo ꝙ abraheſtāti in oſtio tabernaculi in feruore diei .i. in meridie. apparuer̄t angeli nunnciātes conceptū yſaac qui fuit figura xp̄i. Illaetiā hora .ſ. nona xp̄s expirauit in cruce. ꝑ cuius mortēredēpti et illūinati ſumus. In meridie etiā ſole exn̄tein altiſſimo poli. maxīe calorē generat ſuꝑ terrā. Maximū aūt calorē ſue dilectōnis on̄dit immittēdo filiūſuū in mundū. Ergo illa hora debuit potius nūciari.rn̄det. Alb̓. ꝙ abrahā deſignat feruentē affectū patrūantiquorū. quē habeāt ad iſtā incarnationē fiendamSed angelus nō ad hͦ fuerat miſſus nūciare .ſ. deſideriū patrū. ſed impletionē. vn̄ ⁊ initiū illūinatiōis. Oaūt hora paſſionis fuerit meridies facit ad ꝓpoſitū videlicet qꝛ ſicut ſole mūdi materiali ad occaſum tendēte cōgruebat verū ſolē xp̄m mundū relinq̄re qͦ ad vſuꝫvite hūane. Ita cōgruebat ꝙ ſole materialioriente .ſ.in prīcipio diei. ſil̓ oriret̉ ab intra verus ſol iuſticie xp̄sdeus nr̄ ꝑ incarnationē. Et lꝫ in oꝑe redēptionis charitas moſtraret̉ in ſūmo. opus tn̄ incarnatōis ſine paſſione nō fuit opus redēptōis. vn̄ lꝫ incarnatio magisin ſe eſſet ꝙͣ paſſio: tn̄ magis mōſtrata eſt charitas inpaſſiōe dicēte dn̄o. Maiorē charitatē nemo habet ⁊cͣ.Ergo nō fuit ſūmū qd̓ recepit augmentū: vn̄ charitati on̄ſe in incarnatōe. facta ē additio ẜm demōſtratōꝫexteriorē in paſſione. ꝑ quā charitas vltima eſt in oſtēſionis ꝑfectōe. Et ideo in meridie paſſio magis qͣꝫ incarnatio cōgruit fieri.Quarto videndumᵐ. §. v.eſt de loco ad quē miſſus eſt .ſ. in qua ꝓuintia. in qua ci

uitate. in qua domo. Et qͣꝫtuꝫ ad ꝓuintiā on̄dit̉ exp̄ſſeex euāgelio iſto Auce. ⁊ qͦ ad ciuitatē qꝛ dr̄ ibi. Miſſuseſt āgelus ī ciuitatē galilee .ſ. talis ꝓuintie. q̄ ciuitas dr̄nazareth. Ideo aūt annūciatio iſta ⁊ cōceptio xp̄i fieri debuit in ꝓuītia galilee ẜm. Alb̓. vbi ſupra. Et ꝓpterfactū qd̓ fiebat. Incarnatus em̄ fuit dn̄s vt iudeos etgentiles ſaluaret. Propterea in regione qua ab vtroqꝫ inhabitabat̉. annūciari et cōcipi voluit. Ꝙ aūt abvtriſqꝫ inhabitaret̉ ptꝫ ꝑ Iſaiā dicentē. Primo tꝑe alleuiata eſt terra zabulon ⁊ terra neptalim ⁊cͣ. tranſiordanē galilee gētiū ppl̓s qui habitabat in tenebris vidit lucē magnā. Ductis em̄ in magna ꝑte dictis tribubus in captiuitatē in niniuē: miſſi ſūt a rege multi gētiles ad habitandū in galilea. ⁊ ſic mixti erant gētilescū iudeis qui remāſerant. Ꝙ habitaret̉ a iudeis galilea. pꝫ ex euāgelio vbi dr̄. ꝙ aſcēdit et ioſeph a galileain iudeā. Et ſic in regione cōi cōcipi voluit. qui ꝓ oībꝰnaſci voluit. Non em̄ iudeorū deus tm̄. ſed ⁊ gentiliū.Itē regio illa ſuo noīe ꝓprietatē incarnatōis ꝓprijſſime exp̄ſſit. Galilea em̄ interp̄tat̉ reuelatio ſeu trāſmigratio. In hac aūt nunciatōe fiebat ſūmi ſecretorumreuelatio. qn̄ verbū in principio qd̓ erat apud deū. ⁊ lucem inhabitat inacceſſibilē caro factū ē. Et vidit oīscaro ſalutare dei nr̄i. qui librū aperuit ⁊ ſoluit ſignacula oīa. ⁊ q̄cunqꝫ audiuit a pr̄e nota fecit nobis. Sil̓iet hic fiebat tranſmigratio maxīa. qꝛ de ignorantia inſcīam. de culpa ad gratiam. de vmbra in veritatem deauſteritate in benignitatē. de ſeruitute in libertatē. detimore in amorē. de grauitate in leuitatē. diuinitas inhumanitatē. q̄ maxīa tranſmigratio fuit. qꝛ in ea primū ad vltimū in vnā ꝑſonā trāſmigrauit. Nec obſtatſi dicat̉ ꝙ iudeis ꝓmiſſus eſt. ergo ibi in iudea concipidebuit. falſum em̄ hͦ eſt. qꝛ ⁊ gentibꝰ vt pꝫ ꝑ ꝓph̓as p̄cipue yſaiā. Sed bn̄ ꝓmiſſum eſt. ꝙ de eorū ſemine xp̄usnaſceret̉ qd̓ eis ſolutū eſt. Et ſic ſalus ex iudeis eſt originaliter. ſed ꝓpter eos. Ꝙtum ad ciuitatē. clarū eſt qꝛnunciatus eſt in ciuitate. hͦ teſtante euāgelio. Et quianatus eſt extra ciuitatē bethleem. paſſus ſepultus ⁊ reſuſcitatus extra ciuitatē .ſ. hirl̓m poſſꝫ alicui videri ꝙetiā extra ciuitatē debuiſſet cōcipi ſicut ⁊ alia p̄dictafacta ſunt. Sed rn̄det. Alb̓. vbi ſupra. ꝙ dn̄s in oībusprincipalibꝰ factis q̄ in mūdo geſſit: quare in munduꝫveniſſet on̄dit. Inter hoīes em̄ pct̄ores natus fuit. natus an̄ bouem ⁊ aſinum iacuit. Inter peccatores conuerſatus fuit. ⁊ cum eis comedit. Inter latrones crucifixus fuit. Reſurgens primo peccatrici apparuit. oībus ꝑ hoc on̄dere volens. qꝛ venerat ieſus in munduꝫpeccatores ſaluos facere. Non ergo in mari qui eſt locus piſcium debuit nūciari. Non in aere qui eſt locusauiū. nō in campo qui eſt locus aīalium ſilueſtriū. ſedin ciuitate concipi debuit qui eſt locus hoīm ꝓprius.qui ꝓpter nos ⁊ ꝓpter noſtram ſalutē deſcēdit de celis.Ad obiecta rn̄det̉ ꝙ duplex eſt natiuitas .ſ. in vtero ⁊ex vtero. Prima congruit myſterio. ſcd̓a exemplo. prima in ſecreto. ſcd̓a in manifeſto. In ciuitate ergo concipi voluit vt on̄deret qꝛ natus nobis factus ē. via adregnum celorū. Extra portam paſſus. ad on̄dēdum ꝙper ipſius paſſionem non liberemur niſi a cōuerſionepeccati ad ipſum ⁊ poſt ipſum egrediamur. ideo etiaꝫin ciuitate cōcipi voluit. ad on̄dendum ꝙ qn̄ de celisvenit: nō ſine celis ⁊ ciuitate regni celeſtis venit. ſed ipſam ciuitatem regni nobis ſecum tulit. Non ſic lucifer deſcēdit. ſed ſicut fulgur de celo ip̄m celū deſerens.et ſecū vbicūqꝫ ignē portās. dn̄s aūt ad nos veniens idqd̓ erat ꝑmanſit. ⁊ de bonis paternis nō expulſus fuitſed in vtero matris vt in ciuitate dn̄i regnum celoruꝫfuit. Ꝙtum ad nomen ciuitatis dicit euāgeliſta ꝙerat nazareth. quod etiā nō vacat a myſterio. Interpretat̉ em̄ nazareth flos. Sicut aūt diuine generatōiita et humane aſſimilat̉ generatio floris de flore. flosenim pullulat de vno. et in decore eſt cum ſpe vtilita-