¶ Titulus.XV.

tis in fructu. Sil̓r ẜm diuinā generationē ꝓcedit filiꝰde vno .ſ. pr̄e. qui eſt in celis ſine matre. ⁊ ẜm generatōꝫhumanā de vna .ſ. matre in terris ſine pr̄e. vn̄ ipſe ſponſus eccl̓ie ait in cant̉. Ego flos campi. Bene gͦ in nazareth cōceptus fuit. qui ſicut flos de flore ſine mixtōne.de vna mr̄e ſaluo virginitatis decore. ⁊ mr̄is vtilitateꝓceſſit. vn̄ Bern̄. Semina diuine cognitōis eſſe vidētur allocutōes ⁊ ꝓmiſſiones facte ad pr̄es. Floruit aūthoc ſemē in mirabilibꝰ. q̄ on̄ſa ſunt in exitu de egypto.Suſceptio aūt huius ſeminis iſta ⁊ horū florū fructꝰeſt nazareth. Nunciat̉ gͦ xp̄s nazareth naſciturus. qꝛin flore ſperat̉ fructus ꝓceſſurus. Nomē ergo ciuitatꝭin qͣ cōcipit̉. exprimit ⁊ ſtatū tꝑis ⁊ finē oꝑis ad quemvenit. Cum em̄ xp̄s cōcipit̉ hyems trāſijt. tp̄s innouationis aduenit. fructus appropinqͣuit. oībꝰ ſe exhibuitmedicinā cōfecit. ſenſum refecit. coronandus pauꝑibꝰvenit. He autē ſunt ꝓprietates floris. ꝓpter qͣs cōgruitnazareth ad locū diuine cōceptionis. Non obſtat qd̓micheas ait. Tu bethleeꝫ terra iuda ⁊cͣ. ex te exiet duxqui regat ppl̓m meū: qꝛ loquit̉ de exitu eius ex vtero .i.natiuitate q̄ fuit in bethleem. Et qd̓ ait dn̄s in psͣ. defructu ventris tui ponā ſuꝑ ſedē tuā. q̄ ſedes regni dauid fuit in hierl̓m: loquit̉ de mō obtinēdi regnū dauidſpūale. ẜm ius ⁊ actū. Et vtrunqꝫ fuit factū in iudea ⁊hirl̓m. qꝛ ibi paſſus eſt dn̄s. Et ꝑ ius redēptōis regnūaccepit ſuꝑ eos. ꝓ quibꝰ paſſus eſt. Ibi etiā reſurrexitet tunc actual̓r in throno regni ſedit. ¶ Ꝙtum aūt adlocū habitatiōis. dicendū ꝙ fuit miſſus ad domū vbihabitabat beata Maria. Dicit em̄ euāgeliſta. Ingreſſus angelus ad eam. ſcꝫ in oſtiū domus ſue. Sed videt̉ꝙ potius debuerit fieri iſta nūciatio in templo. qꝛ dignior oꝑatō dꝫ fieri in digniori loco. vn̄ or̄o q̄ eſt opusvalde dignū. nam tūc loquimur cū deo: fit coius in tēplo. qd̓ xp̄s on̄dit: dicens Luc̄. xix. domus mea domusor̄onis vocabit̉. Sed iſta nunciatio ⁊ cōceptio fuit digniſſima ergo ⁊cͣ. Conceptio etiā Io. baptiſte fuit nūciata in tēplo vt ptꝫ Luc̄ .j. ergo multomagis iſta q̄ ſinę cōꝑatione fuit dignior. Ad q̄ rn̄det̉. Alb̓. vbi ſupraꝙ locus nō ſanctificat hoīem. ſꝫ hō locū vt dicit Criẜ.diſ. iiij. Multi. dignius gͦ eſt templū ⁊ locus. in qͦ habitat maioris dignitatis ⁊ ſanctitatis ꝑſona. ⁊ in qͦ exercet̉ ꝑfectior oꝑatio. Erat ergo digniſſima habitatioin terra illa. in qͣ habitabat digniſſima et ſanctiſſimacreaturarū. qua ipſe ſanctuſſanctorū ſemꝑ inhabitauit. nūqͣ ſolā reliquit. quā multitudo angelorū freq̄ntauit. Exercebat̉ etiā ibi in nobiliſſima oꝑatōe .ſ. ſanctiſſimo ꝯtemplatōis or̄onis deuotōis oblatōe. dignius gͦ oratoriū iſtud qͣꝫ illud iudaicū. in qͦ fiebat thaurorū ⁊ vitulorū mac̓tatio. thuris incēſatio. Fiebat ergo iſta ānūciatio ⁊ incarnatio in loco digniſſimo in tēplo .ſ. ſacratiſſimo vteri virginalis. Un̄ canit de ea eccleſia. Templū dn̄i ſacrariū ſpūſſancti. Et Bern̄. ait.ꝙ nō fuit locus dignior vtero virginali. ¶ Et qꝛ dicitingreſſus ad eam: dicit Alb̓. Eredimus agelū clauſisianuis domus ad eam intraſſe. ⁊ hͦ potuiſſe ꝓpter nature ſue ſubtilitatē. ⁊ aſſumpti etherei corꝑis qͣlitatem.qd̓ elicit ex verbis Bern̄. ſic dicētis. Ingreſſus ad eaꝫputo in ſecretariū pudici cubiculi. vbi illa forſan clauſo ſuꝑ ſe oſtio orabat patrē ſuū in abſcōdito: ſolēt angeli aſtare orātibꝰ. ⁊ delectari in his qͦs vident purasmanus in or̄one leuare olocauſtū ſancte deuotōis gaudent ſe deo offerre in odorē ſuauitatis. Marie aūt or̄ones quantū placuerint in cōſpectu altiſſimi: angelusindicauit. qui ingreſſus ad eam reuerenter ſalutauit.Nec fuit difficile angelo ꝑ clauſum oſtiū intrare. penetrare ad abdita virginis. qui vtiqꝫ ex ſubtilitate ſubſtantie ſue hͦ habꝫ in natura. ꝙ nec ferreis ſeris eius arceat̉ ingreſſus. quocūqꝫ eū ſuus ferat impetus. Angelicis em̄ ſpiritibꝰ ꝑietes nō obſiſtūt. ſꝫ cuncta illis viſibilia cedunt. ⁊ ſolida ⁊ ſpiſſa penetrabilia ſunt eis e-

ꝑuia. Suſpicandū igit̉ nō eſt. ꝙ aꝑtū oſtiū angelus inuenerit virginis cui nimirū in ꝓpoſito erat freq̄ntiashoīm fugere. vitare colloquia. ne vel orātis ſilentiumꝑturbaret. vel cōtinētis caſtitas tēptaret̉. Clauſeratinquā ſuꝑ ſe illa hora habitaculū ſuum prudētiſſimavirgo. ſꝫ hoībꝰ nō angelis. Et ſic potuit ad eaꝫ intrareangelus. ſed nulli hoīm facilis patebat acceſſus. HecBern̄.Quinto ⁊ vltimo.§. vj.querendū. Qua locutōe locutus eſt ad eaꝫ in hac miſſione. hn̄t em̄ angeli ſuas locutōes adinuicē et ad aīasbeatas ſpūales nobis ignotas. manifeſtantes ſuas cogitatōes ⁊ affectus. Habēt ⁊ ſuas locutōes ad homīescū ad eos mittunt̉ a deo. Aliqn̄ interiores .ſ. illuminādo ⁊ inſtigādo ad bonū. ſicut zacharias ꝓph̓a dicit. Etdixit angelus qui loquebat̉ in me .ſ. in mēte. Aliqn̄ vocum mittunt̉ in ſpē viſibili. loquunt̉ etiā voce ſenſibili. ſicut pꝫ de angelis apparētibꝰ abrahe. nunciantibꝰcōceptū yſaac. ⁊ de angelis apparentibꝰ in forma hūana in reſurrectōe xp̄i ad monumētū. clara voce annūciantibꝰ eam marijs. ⁊ in aſcēſione diſcipulis. Ita dicendū eſt hic. ꝙ ſicut in ſpē hūana vt dictū eſt apparuit marie. ita ⁊ voce hūana locutus eſt. vt pꝫ ex lr̄a euāgelij. lꝫ em̄ angelus nō hr̄et dentes naturales vt homonec palatū. gutt̉ vel pulmonē. ex quibꝰ format̉ vox humana. tn̄ ⁊ ſine lllis potuit formare vocē humanā .i. ſimilē ei. ſicut ⁊ cū facta eſt vox de celo q̄ audita eſt. hiceſt filiꝰ meus dilectꝰ in aere vbi illa inſtr̄a vocis hūanenō erāt. Decuit em̄. vt ſicut nō ſolū illūinatiōꝫ inuiſibili mens eius illuſtrabat̉ ⁊ inflamabat̉ a deo. ita etiā etviſione clara ⁊ locutiōe ſenſibili. oculi eius ⁊ audituseius ⁊ oēs ſenſus reficerent̉ in dn̄o. ¶ Salutauit ergoeam vocē hūana: dicēs. Aue. congruo aūt ordine iſtaannūciatio facta eſt. Que em̄ a deo ſūt. ordinata ſunt.apl̓s ad Ro. xiij. Tria em̄ intēdebat angelus circa virginē vt inquit b. Tho. in tercia ꝑte. q. xxx. arti. iiij. Primo quidē reddere mentē virginis attentam. ad tanterei cōſiderationē. qd̓ quidē fecit eam ſalutādo quadānoua ⁊ inuſitata ſalutatōe. Un̄ Orig. ſuꝑ Lucā dicitꝙ ſi ſciuiſſet Maria ad aliū quēpiā fuiſſe factū ſimilēſermonē. vtpote q̄ habebat legis ſcīam. nunqͣꝫ eam tāqͣꝫ ꝑegrinā talis ſalutatio terruiſſet. In qͣ ſalutatōe p̄miſit ydonēitatē eius ad ꝯceptū. in eo ꝙ dixit gr̄a plena. Exp̄ſſit cōceptū cum ſubdidit. dn̄s tecū .ſ. erit poſtnunciauit honorē cōſequentē cū dixit. Bn̄dicta tu inmulieribꝰ. ¶ Scd̓o intēdebat eam inſtruere de myſterio incarnatiōis qd̓ in ea erat explendū. Qd̓ quidē fecit p̄nūciādo cōceptū ⁊ partū: dicēs. Ecce cōcipies ⁊cͣ.Et on̄dendo dignitatē ꝓlis dum ait. hic erit magnus⁊cͣ. Et in demōſtrando modū cōceptōis cū ait. Spūſſanctus ſuꝑueniet in te. ¶ Tercio intēdebat animuꝫeius ad cōſenſum inducere. qd̓ fecit exēplo elizabeth.⁊ rōne ſumpta ex diuina oīpotētia. Non aūt inductūfuit exempluꝫ elizabeth qͣſi ex eo ꝙ dubitaret vt dicitAmb̓. Nam ꝙ crediderit on̄dit elizabeth: dicēs. Beata q̄ credidiſti. ⁊ iō punita nō fuit in aliqͦ ſicut zacharias mutitate. qui non cred idit verbis angeli. Un̄ qd̓Aug. videt̉ dicere in li. qōnū ve. ⁊ no. teſtamēti .ſ. ꝙ ambigēti Marie de ꝯceptu. poſſibilitatē angelus p̄dicatintelligēda eſt ẜm Tho. iſta dubitatio magis admirationis ꝙͣ incredulitatis. Et iō angelus ꝓbationē inducit nō ad auferendā infidelitatē. ſſꝫ tollendā admirationē. Et ponit̉ vt qd̓dā figurale exemplū. ⁊ ad cōfirmationē huius exēpli ſuddit̉ vt argumentū efficax dei oīpotētia. qꝛ nō erit impoſſibile apud deū omnē verbū.Aſſignant̉ ⁊ infra alie rōes huius exēpli. ¶ In ipſa ſalutatōe locutōe ⁊ tandem aſſenſu virginis. dicit. Alb̓.vbi ſupra. Credimus beatā virginē in aduētu eius inclinatis genibꝰ ⁊ eleuatis puris manibꝰ. erectis ad ce-