¶ Capitulū.IIII.

litas quedam turris fortitudinis a facie inimici. Neſcio quo pacto cuiꝰ vis maior eſt in maioribꝰ ⁊ in clarioribꝰ clarior comprobatur. Nulla ſplendidior gēmain omni precipuo ornatu ſummi pontificis. Quo eniꝫexcellentior ceteris. ex humilitate paret illuſtrior ⁊ ſeipſo. hec ille. Sicut ergo dominus priuilegiauit mr̄eꝫſuā ſuper omnes mulieres in eo ꝙ genealogizetur: itaet humilitate adornauit ꝙ hec genealogia ad ip̄am ꝑvirum Ioſeph deſcendere demonſtrat̉. ¶ Circa quāgenealogiā poſitam in capite libri euangeliorum triaſunt conſiderāda. Primum eſt. ꝙ nulle femine peccatrices in genealogia deſcribuntur. Secundum ꝙ mali aliqui viri in ipſa genealogia inſeruntur. Terciumꝙ et multi boni in ipſa genealogia exprimunt̉. ¶ Ꝙͣtūad primum cauſa huius eſſe poteſt ex eo ꝙ omnis peccati imitatio vel ſuſpitio a beatiſſima Maria excludidecuit. Sicut autem a patre in filios per imitatōnemmala conuerſatio ſolet deriuare. quia cum eis frequētius conuerſantur et vident eorū mala opera: ita a matribus in filias que continue habitāt cum eis. ⁊ vidētopera earum mali mores deſcendūt per ſequelā. Nulla ergo mater in genealogia mala deſignatur. ne ſuſpitio vel minima de eius imitatōne in hoc oriatur. Neceſt contra quod ait Hieronymus ſuper Matheum ſcilicet ꝙ nulla ſanctarum mulierum hic ponitur. quaſidiceret. Sed per ꝯtrarium peccatrices: vt Raab meretrix. Ruth moabitides gentilis. Berſabee adultera. Thamar inceſtuoſa. Nam predicte mulieres queexprimunt̉ in genealogia fuerūt vtiqꝫ male. ſꝫ anteꝙͣ ꝑtinerēt ad genealogiā. ad qd̓ reſpicit Hiero. Fuit eniꝫRaab meretrix anteꝙͣ deſponſaret̉ ſal̓oni: nō at̄ poſtqͥaccepit illū in virum. vnde ꝑtinet ad genealogiā dn̄edeſcendētis ab ea. Sic Ruthaccipiens in virū Booꝫ.ex qͣ natus eſt Obethauū Dauid: ꝯuerſa eſt ad cultūveri dei. Berſabea aūt ꝑpetrauit adulteriū anteꝙͣ ſumeret in virū legitimū Dauid. ⁊ natꝰ ex illo adulterionō ponit̉ in geneologia dn̄e. ſed Sal̓on qui natꝰ eſt delegitimo mr̄imonio ipſa honeſta permanente. Sic etThamar ꝯcepto Sarā ⁊ Phares. qui ꝑtinet ad genealogiaꝫ dn̄e caſta ꝑmāſit. Et ẜm hec intelligioꝫ dictaAlberti. ⁊ tūc nō ꝯtradicūt vbis Hieronymi.¶ Ꝙtum ad ſcd̓m dicendū. ẜm Albertuꝫ vbi ſupͣ. ꝙideo ortum habuit ab aliquibꝰ deſcriptis viris in genealogia iſta malis triplici ex cā. Prima qꝛ oppoſitaiuxta ſe oppoſita magis eluceſcunt. Et ẜm illud dr̄ inCāticis caticoꝝ. Sicut lilium inter ſpinas. ſic amicamea inter filias. ⁊ ſic̄ ſpina roſaꝫ genuit. iude Mariaꝫcanit eccl̓ia. Scd̓a vt ſapīa dei miſericorditer appareret. Eſt em̄ exitꝰ de bono in bonū ſeu meliꝰ. vt illd̓. Uidit deus cūcta q̄ fecerat ⁊ erāt valde bona. Ex ſingulem̄ creaturis bonis factꝭ. reſultat pulcritudo vniuerſiq̄ eſt meliꝰ. Eſt ⁊ exitus de malo in malū. ẜm illud. Initiū om̄is pctī ſuꝑbia. Eſt ⁊ exitꝰ d̓ bono in malū: vt demuliere initiū pctī. Quartꝰ exitus eſt de malo ī bonū.Et hͦ eſt ꝓpriū dei cuiꝰ ſapīa vincit maliciā ex malo eliciens bona. Tercia cā eſt. vt ꝯfidentiam pctōribꝰ augmentaret. ꝑ hoc ꝙ mediatrix eoꝝ eadeꝫ ꝓpinquitatevtrāqꝫ extremitatē ꝯiūgeret: vt ſic̄ eſt mr̄. ſoror et filiarei. ſic etiā a naͣ inclinaret̉ ad miſerendū pctōri. ꝓpterqd̓ figurat̉ ꝑ arcū in nubibꝰ celi. in ſignū federꝭ inter celum ⁊ terrā. Nō em̄ potuit deꝰ efficaciꝰ cū pctōribꝰ ſtabilire pacē. qͣꝫ ꝙ filiā pctōꝝ hoīm ſuo filio accepit vxorem ⁊ mr̄em. Nec aliqͥs fideliꝰ inter deū ⁊ hoīeꝫ paceꝫfacit. ꝙͣ que mr̄ vtriuſqꝫ fuit. Ad hͦ etiam optime facitaucͣtas Hiero. di. lvj. Dn̄s. qͥ hāc rōneꝫ aſſigͣt. ¶ Ꝙtūad terciū dicendū. ꝙ iō a bonis ⁊ ſctīs ortū hr̄e voluit.vtꝫ in narratꝭ in genealogia triplici rōne ẜm Alber.Prima eſt vt ſctītas vndiqꝫ eā circūdaret. Retro pernobilitatē eoꝝ .ſ. ſctōꝝ ex quibꝰ deſcēdit vt Abraham⁊ alioꝝ. An̄: ꝑ vtilitateꝫ .ſ. ꝓpter xp̄m ex ea natū. Supͣ.

per dignitatem. quia facta regina celi. Infra: per poteſtatem ad demones coercendos. A dextris: per v̓tutum ſummitateꝫ. A ſiniſtris: per pctī immunitatem.Abintra: ꝑ charitatem. Secunda cā vt humilitas eiꝰlaudabilior appareret. qꝛ ait Bern̄. In altum poſitnon altum ſapere ſed humilibꝰ ꝯſentire. nil deo chariꝰnil apud homines rarius inuenitur. Ipſa autē regaliex ꝓgenie exorta ancillam ſe vocat. Tercia ratio eſt vtantiquitas nobilitatem extollat et augeat. qꝛ non poteſt arbor bona fructus malos facere. Et quod natura tale magis tale: et magis ad virtutem perficitur. qͥad ipſam ex nature origine inclinatur. Uirtutes eniꝫpartim a natura. partim a ꝯſuetudine ſunt acquiſite.Nam infuſe principaliter ex gr̄a. vnde Iob. Ab infātia creuit mecum miſeratio ſcilicet per aſſuetudinemegreſſa eſt mecum vt a natura. Sicut enim diuturnita peccati nō minuit peccatum ſed auget. Et tāto ſūtgrauiora pctā quāto animā infelicem diutius detinētalligatā. vt dicit Gregor̄. nonus extra de ꝯſue. c. vltīo.Et ſicut adulterine plantationes nō dabunt radicesaltas. vt dicit̉ Sapi. iiij. Ita econuerſo pulcra eſt caſta generatio. id eſt ꝓgenies cum claritate. Immortalis eſt em̄ memoria illius: qꝛ apud deū nota eſt et apudhomines. Et ſicut om̄es iniqui filij ex iniquis qui naſcunt̉. teſtes ſunt nequitie aduerſus parentes. Ita generatio rectoꝝ benedicetur. Sic ergo beatiſſima Maria ex magnis et bonis orta eſt. vt antiquitas nobil̓itatem eius extolleret. In capite ergo libri ſcriptuꝫ eſtde me: ait. quia in principio noui teſtamenti ⁊cͣ De cōceptione beate Marie habes alium ſermonem in prima parte in titulo. viij. de pctō originali ⁊ ibi vtꝝ ipſaꝯtraxerit originale ꝑ rōnes ⁊ aucͣtes.¶ De natiuitate .s. Marie ſermo. ¶ Capitulū. v.Iber generatōis iheſu chriſti Math̓ .j. hic eſt ſcilicꝫ ſancta Maria hodie nata. Ubi notandum ꝙ cōſuetudo antiquorum fuit principum et magnatuum. diemnatalis ſui cum ſolennitate et iocunditate celebrare.Unde dicitur Marci. .vj. ꝙ herodes rex natalis ſui cenam fecit principibus et tribunis et primis galilee.Ratio autem et cauſa huius fuit. quia credebant eufortunia ſua ex die et hora natiuitatis ſue omnia prouenire. In cuius rei ſignum et argumentuꝫ. quod narrat Ualerius maximus de duobus philoſophis eadēdie natis. qui ſcilicet in fortunijs poſtea equaliter ꝓceſſerunt vnde dicit ꝙ Poleſtratꝰ ⁊ Hypoclides philoſophi. eadem die nati. eiuſdem preceptoris epychuri ſectā ſecuti. pr̄imonij etiam poſſidendi. alēdiqꝫ ſchole ꝯmunione coniuncti. eodemqꝫ momento temꝑis vltima ſenectute extincti. ſimiliter ex eodem credebāt ꝓcedere infortunia ſua ſeu quecūqꝫ mala. Ad quod facere videt̉ qd̓ ideꝫ Ualerius refert de quodā qui om̄ianno ea die loluꝫ in qͣ natus fuerat febres patiebatur.nec vnꝙͣ al̓s alia infirmitate tangebatur. Et illa talifebre illius vltimo diei extinctus eſt. Illi ergo qui eufortunati erāt ſicut magni et honorati. tanꝙͣ cām eufortunij ſui. ſue natiuitatis diem cum leticia celebrabant. Sed ſcriptura ſacra diuinitus inſpirata. ⁊ ipſidoctores a deo illuminati: tam bona ꝙͣ mala .i. aduerſa ex diuina prouidentia magiſqͣꝫ ex conſtellatōne natiuitatis prouenire nobis aſſerunt. Propter qd̓ dicit̉Hiere. x. A ſignis celi nolite timere. Nam etiā in hisque corporum celeſtium dominio ſubduntur. diuinavoluntas et prouidentia p̄ualet: proſpera et aduerſaprout vult ſingulis tribuens. Et ideo eccleſia nō celebrat natiuitates hoīm. ⁊ p̄cipue qꝛ naſcunt̉ cuꝫ originali pctō. Celebrat tn̄ natales dies quorundā qui ex