¶ Titulus.XIIII.
Mathei. xxv. Media nocte clamor factꝰ ē .ſ. iſtiꝰ vocisexcitātis ad reſurrectionē. qꝛ illud ponit̉ ꝓpter īcertitudinē tꝑis. qꝛ minꝰ tūc tꝑis hoīes ſtāt vigilātes ⁊ cauti. ⁊ ꝙͣtū ad illud qd̓ fit ī reſurrectiōe miniſterio angeloꝝ. nō erit illa vox .i. collectio cineꝝ ⁊ p̄paratio ī inſtāti. ſi inſtās dicat̉ indiuiſibile tꝑis. Erit aūt in inſtantiſi inſtās accipiat̉ ꝓ tꝑe breuiſſimo imꝑceptibili. Sꝫ illud qd̓ fiet dīna v̓tute immediate .ſ. reunitō aīe ad corpus. fiet ſubito .ſ. in termino tꝑis quo angeloꝝ oꝑatiocōplebit̉. qꝛ virtus ſuꝑior inferiore ad ꝑfectionē adducit. ſicut et ī vltimo platiōis forme ſacroꝝ: fit ſacramētū ſubito. Sic ⁊ ī illa voce. ¶ Septimo notādū ꝙ illavox citatiōis ad oēs extēdet̉. Oēs em̄ reſurgemus aitapl̓s j. Corin. xv. Sꝫ reſurrectio nō eſt niſi eiꝰ qd̓ ceciderit .ſ. ꝑ mortē gͦ ⁊c̄. Huic ſnīe vr̄ obuiare qd̓ ait apl̓usj. ad theſſal̓. iiij. Nos qͥ viuimus qͥ relinqͥmur ſil̓: rapiemur cū xp̄o ī aera. Et a ct̓. x. dr̄. ꝙ xp̄s ꝯſtitutꝰ eſt iudexviuoꝝ ⁊ mortuoꝝ. ⁊ ſic vr̄. ꝙ aliqͥ nō morient̉. qͥ .ſ. eruntin vltimo tꝑe qͥ tn̄ iudicabūtur. Dicit aūt. b. tho. ī. iiij.vbi ſupra. ꝙ ꝙͣuis ſctī loquātur varie de hac re. vt mgr̄tangit in lr̄a: tn̄ hec eſt ſecurior ⁊ cōior opinio. ꝙ om̄smorient̉ ⁊ a morte reſurgent. ⁊ hoc ꝓpter tria. Primoqꝛ magis hoc ꝯcordat diuine iuſticie. que humanā naturā ꝓ pctō primi parentis dānauit vt oēs qͥ ꝑ actumnature originē ducerēt infectionē pctī originalis contraherēt: ⁊ ꝑ ꝯn̄s debitores mortis fierēt. Scd̓o qꝛ magis ꝯcordat diuine ſcripture. que oīm futurā reſurrectionē p̄dicat. Reſurrectio aūt nō eſt niſi eius qd̓ priꝰcecidit ⁊ diſſolutū eſt vt dicit damaſcenꝰ. Tercio quiamagis ꝯcordat ordini nature. in quo inuenimus. ꝙ ilillud quod corruptū ⁊ incineratū eſt: in ſuā nouitateꝫnō reducit̉ niſi corruptione mediāte. Sicut acetū nonfit vinū niſi aceto corrupto ⁊ ī humorē vitis trāſeunteUn̄ cū naͣ humana ī defectū neceſſitatis moriēdi deuenerit nō erit reditus ad immortalitateꝫ niſi morte mediāte. Ad auctoritatē rn̄det̉. ꝙ diſtinctio illa nō eſt referēda ad tp̄s iudicij. nec ad totū tp̄s p̄teritū: ſꝫ ad illd̓tp̄s determinatū. quod immediate iudiciū p̄cedit. qn̄ſcꝫ iudicij ſigna incipiāt apparere. Ignis gͦ ꝯflagrationis qͥ facit mūdi purgationē poterit ſtatī corꝑa illotū qͥ viui inuenient̉ illo tꝑe vſqꝫ ad cineres reſoluē̓. ſic̄⁊ alia mixta reſoluet ī p̄iacētē materiā. Et cū dr̄ oēs excineribꝰ reſurgere. dicunt̉ cineres oēs reliquie. que remanent ex corꝑe humano diſſoluto. Quia v̓o vt dicit̉Dan̄. xij. Qui in puluere terre dormiunt: euigilabunt.alij in vitā eternā. alij in obprobriū vt videāt ſemper.Iō timorē dn̄i docebo vos ait. p̄s. vilꝫ. Declina a malo ⁊ fac bonū.Quartum in iudicioᵐ. §. v.ꝯſiderādū eſt iudicis p̄ſentatio. Qui veniet cuꝫ ptātemagna ⁊ maieſtate a deo. vt Iob dicat. Colūne celi. i.angeli ⁊ ſctī hoīes pauēt aduētū eiꝰ. Si colūna nutatqͥd v̓gula faciet? Sꝫ timētes deuꝫ .ſ. timore initiali aitp̄s. Miſericordia circūdabit. Sꝫ circa iudicātē ſeu iudicē hꝰ iudicij vidēda ſūt. ¶ Primū ē qͥs ſit iſte iudex.⁊ rn̄det̉ ẜm tho. ī. iiij. di. xlviij. ꝙ ē dn̄s ih̓s xp̄s. Iohā. v.Ptātē dedit ei iudiciū face̓ .ſ. pr̄ xp̄o eiꝰ filio. qꝛ filiꝰ hominis ē. Et Iob. xxxvj. Cā tua qͣi impū iudicata ē ſcꝫa pylato. Ideo iudiciū cāmqꝫ recipies .ſ. vt iuſte iudices ⁊ loqͥtur xp̄o. Pro cuiꝰ declaratiōe dicit be. tho. ibiꝙ iudicādo iudiciū aliquod dn̄ium reqͥrit. vn̄ ad Ro.xiiij. Tu qͥ es qͥ iudicas alienū ẜuū? q. d. Si nō hēs dominiū ſuꝑ eū. nō vales iudicare. pͦ rōe dānatiōis. qꝛ dominiū ſuꝑ hoīes hꝫ de qͥbo principal̓r erit finale iudicium. Ip̄e āt ē dn̄s nr̄ qꝛ dn̄s ip̄e ē ip̄e fecit nos ⁊ ip̄i nos.Scd̓o ꝯpetit ei rōne redēptiōis. quod ⁊ cōpetit ẜm humanā naͣm. vn̄ ad Ro. xiiij. In hͦ xos mortuꝰ ē ⁊ reſurrexit. vt viuorū ⁊ mortuoꝝ dn̄et̉. Ad p̄miū āt vite et̓nsnob̓ creatōis bona nō ſufficiūt. niſi bn̄ficiū redēptōisadderet̉. ꝑ īpedimētū quod nature create ſuꝑuenit ex
pctō primi ꝑentis. vn̄ cū iudiciū illud finale ad hͦ ordinetur. vt aliqͥ admittātur ad regnū aliqͥ excludātur aregno. ꝯueniēs ē vt ip̄e xp̄s ẜm humanā naturā. cꝰ redeptōnis bn̄ficio ad regnū admittit̉: illi iudicio p̄ſideat. Et hͦ ē quod dr̄. Act̉. x. Cōſtitutꝰ ē a deo iudex viuorū ⁊ mortuoꝝ. ⁊ qꝛ ꝑ redēptionē humani generis. nonſolū hoīes reꝑauit: ſꝫ vniuerſalit̓ totaꝫ creaturā. ẜm ꝙtota creatura reꝑato hoīe meliorat̉ vt hr̄ col̓. j. Pacificās ꝑ ſāguinē crucis eiꝰ. ſiue q̄ ī terris ſiue q̄ in celis ſt̓.Iō nōſolū ſuꝑ hoīes: ſꝫ ſuꝑ vniu̓ſā creaturā. xp̄s ꝑ ſuāpaſſionē dn̄iū ꝓmēuit ⁊ iudiciariā ptātē. vn̄ ait Mat.vl. Data ē mihi oīs ptās ī celo ⁊ ī terra. Pōt ⁊ tercia rōīduci eiuſdē. qꝛ eiꝰ ē iudicare cuiꝰ ē ꝯdere legē. Sꝫ xp̄sin humana naͣ apparēs nobis: ꝯdidit legē euāgelicaꝫUn̄ ia cobo ī canonica ſua. Unꝰ ē legiſlator ⁊ iudex. ſcꝫxp̄s: gͦ xp̄o ẜm hūanā naͣm data ē iudiciaria ptās: virtute tn̄ diuinitatis. ¶ Scd̓o ſciēdū ꝙ iudex xp̄s ī iudicio apparebit ī forma glorioſa nō ignominioſa ſic̄ ī paſſione. vn̄ yſa. liij. dictū ē d̓ paſſiōe. Ecce nō ē ei ſpēs neqꝫ decor ⁊c̄. vn̄ ad on̄dēdā gloriā ſui aduentꝰ ī iudiciodic̄ ip̄e Lu. xxj. Tūc videbūt filiū hoīs veniētē cū ptāte magͣ ⁊ maieſtate ī nube .ſ. hūanitatis apparēs. Sedmaieſtas ⁊ ptās ꝑtinet ad gloriā. Uel ī nube .ſ. clara etlucida .ſ. ſocietate ſctōꝝ. Sꝫ ſctī tūc hēbūt corꝑa gl̓ioſa qͥ iudicabūt̉ ab eo. gͦ multo magis ip̄e xp̄s iudex eoꝝ.Pro cuiꝰ declaratiōe di. b. tho. vb̄i. sͣ. ꝙ xp̄s dr̄ mediator dei ⁊ hoīm. inqͣꝫtū ꝓ hoībꝰ ſatiſfac̄ ⁊ īterpellat apd̓pr̄eꝫ: ⁊ ea q̄ ſt̓ pr̄is hoībꝰ coīcat. ẜm qd̓ ip̄e ait Ioh̓. xvij.Claritate quā dediſti mihi dedi eis. ẜm hͦ vtrūqꝫ ei cōuenit. ꝙ cū vtroqꝫ cōicat extremoꝝ. Inqͣꝫtū eī cū hoībꝰcōicat. vices hoīm gerit apud pr̄em. Inqͣꝫtū v̓o cū pr̄ecōicat. dona pr̄is trāſmittit ad hoīes. Quia gͦ ī primoaduētu ad hͦ veīt. vt ꝓ nob̓ ſatiſfaceret apud pr̄em. iō īforma infirmitatis nr̄e apparuit. Quia v̓o ī ſcd̓o aduētu ad hͦ veniet. vt iuſticiā pr̄is exequat̉ ī hoīes: gloriaꝫdemōſtrare debꝫ. q̄ ineſt ei ex cōione eiꝰ ad patrē. et iō īforma gl̓ioſa apparebit. Et quod dr̄ Io. xix. Uidebūtin quē trāſfixerūt. vbi glo. qꝛ ī ea carne vēturꝰ eſt ī quacrucifixꝰ ē: intelligēdū ē. qꝛ ī ea carne apparebit et naͣſꝫ nō ī eadē qͣlitate .ſ. infirma ⁊ ignominioſa: ſꝫ ſpecioſa¶ Tercio ſciendū ꝙ apparebit iudex cū ſigno crucisqꝛ dr̄ Mat. xxiiij. Tūc apꝑebit ſignū filij hoīs .ſ. ſignūcrucis. vbi Criẜ. dicit. ꝙ veniet xp̄s in iudicio. nōſoluꝫvulnerū cicatrices: ſed ip̄am mortē exprobratiſſimamon̄dens. Hoc tamem vt dicit bea. Tho. non eſt intelligēdum de iſto ligno crucis in quo fuit crucifixus. qꝛ iliud ſicut ⁊ oīa ligna ⁊ irrationabilia reſoluentur ī elementa. Sed aliquod ſignū rep̄ſentans inſtr̄m paſſionis. Nec hoc apparebit ad iudiciū tūc exiſtentis infirmitatis: ſꝫ p̄terite. vt ꝑ hoc iuſtior appareat eoꝝ ꝯdemnatio. qͥ tantā miſericordiā neglexerūt: et eoꝝ p̄cipue.qͥ xp̄m ꝑſecuti ſūt iniuſte. Cicatrices aūt q̄ i eiꝰ corꝑeapparebūt. nō ꝑtinebū: ad aliquā infirmitatē. ſꝫ erūtindicia maxime virtutis. qua xp̄s ꝑ paſſionis infirmitatē de hoſtibꝰ triumphauit. Exprobratiſſimā auteꝫmortē oſtēdet. non ſenſibiliter oculis eā ingerens. ac ſitunc eā pateretur. ſed ex his que apparebunt indicijsp̄terite paſſionis hoīes ⁊ recogitationē preterite eiusmortis. Unde et dicitur. ꝙ ex ipſis cicatricibus nulladeformitas apparebit. ſꝫ radij lucidiores ſolis exibūt¶ Quarto ſciēdū. ꝙ iudex xp̄s. et ſi in humanitate abhoībꝰ videat̉: ⁊ ideo dr̄ ſibi dari iudiciū ẜm illud. Deiudiciū tuū regi da ⁊ iuſticiā tuaꝫ filio regꝭ .ſ. xp̄o. Iudicabit tn̄ reſuſcitās omnes ⁊ ſententiā ꝓferens. glorificationis et dn̄ationis virtute ſue diuinitatis. que cūvna ſit eius ⁊ patris ⁊ ſpirituſſancti. ⁊ cōmunis operatio eoꝝ: ideo a tota trinitate fiet opus iudicij. Diciturtn̄ pr̄ dare iudiciū filio. qꝛ ip̄e origo ſeu principiū trinitatis. ꝓducēs alias ꝑſonas ⁊ nō ꝓducta. Et dr̄ dare iudiciū ſoli filio. quia ip̄e ſolus cū incarnatus fuerit: ſolus in humanitate nr̄a oībꝰ oſtēdetur. Decet enim vt