¶ Capitulum.II.

ctio. qꝛ .ſ. facit hoīem fortē vt oīa vincat ardua. qm̄ ẜmAug. oīa difficilia ⁊ aſpera leuia ⁊ ꝓpe nulla fac̄ amorQuarto timor dei. ꝓuerb. xiiij. In timore dn̄i fidutiafortitudinis. Ioh. iiij. Ubi eſt timor tuus ibi fortitudo tua. Quinto caſtitas. Iob. xvij. Mundis manibusaddet fortitudinē. Et de Iudith dr̄. c. xv. Feciſti viriliter ⁊ ꝯfortatū ē cor tuū. eo ꝙ amaueris caſtitatē. Narratur in li. de ſeptē donis. ꝙ cū Gottifridus de bulliōequi primus de frācis regnauit in ierl̓m. cepiſſet armisantiochiā. hierl̓m. ⁊ ſyriam: occiſis et expulſis ſaracenis. cū mirarentur oēs eius fortitudinē. eo ꝙ nullꝰ ſaracenus poterat ei reſiſtere. nec ictū manus eius ſuſtinere. tꝑe treuge turchoꝝ ammirati miſerūt ei muneraviſitātes eū ⁊ querentes. vn̄ tanta eſſet manibꝰ eiꝰ fortitudo: qui corā eis enſe ſuo ſcindebat equi caput. ⁊ dicerent quidā ꝙ erat v̓tute enſis ſue. accepto ip̄e Gottifridus alio enſe a ſaracenis tradito ideꝫ fecit de alioequo. Et tūc cū quererēt vn̄ hec ei virtus. cū non eſſetmaior alijs hoībꝰ ait. ꝙ nunqͣꝫ manus ſue ꝯtrectauer̄tcarnes meretricis. nec luxuria fuerant inquinate. ⁊ ſicpatet. ꝙ caſtitas cooꝑat̉ ad fortitudinē ⁊ corporalem⁊ virtualē. Sexto eſt exhortatio maioꝝ. Unde dominus mandauit in veteri lege. Deut̓. xx. ꝙ appropīquāte hora belli exercēdi ꝯͣ inimicos: ſacerdos ſtaret anteaciem ⁊ ſic loqueretur. Nolite timere nec formidetiseos. qꝛ dn̄s d̓s vr̄ in medio vr̄i. ⁊ ip̄e dimicabit aduerſarios vr̄os. Sic Iudas machabeus. ij. Mach̓. xv. exhortando ſocios ad bellū ꝯͣ inimicos. qͥ erant incomꝑabiliter plures cū Nichanore fortiſſimo. dr̄ ibi ꝙ ſingl̓oseoꝝ armauit nō haſta et clypeo. ſed ẜmonibꝰ optimisqͥbꝰ fortificati victoriā habuerūt. Egeſippus etiā narrat de cladibꝰ iudeoꝝ. ꝙ tytus cū obſideret hieroſolymā. hortabat̉ romanos milites ad virilit̓ dimicādū.ne ſubijcerēt̉ victi ppl̓o iudeoꝝ ī ꝯfuſione romane ꝓbitatis. ⁊ ne victi ⁊ occiſi mittēnt̉ ī īfernū. Propoſuitqꝫeis exēplū leonide. qͥ cū eſſet ī pugna cū tricētꝭ lacedemonijs quibꝰ preerat. ꝯͣ infinitā multitudinem ꝑſaruꝫbellaturus. ait ſuis Prādeamus ante pugnā in terrisqꝛ ſi victi fuerimus cenaturi ſumus in inferis. Que exhortatio tātū valuit. ꝙ ip̄i pauci. ꝑſas vel occideruntvel fugauerūt. Septimo eſt ꝯſideratio exemploꝝ eoꝝqͥ fortit̉ egerūt. inter que p̄cipuū eſt meditatio xp̄i paſſionis. Apl̓s ad Heb̓. xij. Recogitate eū qͥ talē ſuſtinuit aduerſus ſemetip̄ꝫ ꝯtradictionē. vt nō fatigemī anmis veſtris deficientes. Qui ꝓpoſito ſibi gaudio ſuſtinuit crucē ꝯfuſione ꝯtempta. Grego. Si paſſio xp̄i admemoriā reuocet̉. nil eſt tamaſperū quod equo aīo nōtoleret̉. Et Iaco. v. dr̄. Exemplū accipite exitus mali.id eſt dure mortis ⁊ longanimitatis. laboris ⁊ patientie ꝓph̓aꝝ. Ecce btīficamus eos qͥ ſuſtinuer̄t patiētiāIob audiſtis ⁊ finē dn̄i vidiſtis.Terciā fortitudo ē §. iij.ex doni ſpirituſſancti oꝑationē. de qua dr̄ in p̄s. Spiritu oris eius oīs virtus .i. fortitudo eoꝝ. celoꝝ videlicꝫapl̓oꝝ ⁊ ſctōꝝ virorū ꝓcedit. Et dr̄ ſpūs oris dei. qͥa afilio dei miſſus ip̄e ſpūs. Filius aūt dei dicit̉ os patris.qꝛ ip̄e nobis manifeſtauit ſecreta eius. Euis em̄ ꝑ fortitudinem virtutē infuſaꝫ quis valeat aggredi ardua⁊ ſuſtinere ingruentia aduerſa: tamen adhuc per iſtuddonū fortitudīs magis roborat̉. vnde dr̄ de conſe. di. j.Oēs fideles. Cū ſpūſſctūs infundit̉ .ſ. ꝑ donū eius. corfidele ꝑ prudētiā ⁊ ꝯſtantiā dilatat̉. vt etiā ad ea quenō ſunt neceſſaria ad ſalutē. deſudādo vſqꝫ ad mortemſe exponat: nō quidē irrationabilit̓ ſed cum prudētiavt ad honorē dei ⁊ zelū ſalutis alioꝝ. In quibꝰ autemdifferat fortitudo virtus moralis a fortitudine que ēdonū habes ſupra in iſto ti. §. j. ¶ Et qꝛ fortitudo hecdonū inducit ad cōtemptum vite ob amorem dei ⁊ admartyriū appetendū et ſuſtinendū. Iō aliqua ad hu-

iuſmodi que ponit Eiprianus adijtiā. In li. d̓ mortalitate ſic ait Ciprianus. Eius eſt mortē rimere qui adxp̄m nō vult ire. Et eius ad xp̄m eſt nolle ire. qͥ non credit ſe cū xp̄o inciꝑe regnare. Contemnēda eſt oīs iniuria preſentiū maloꝝ. fiducia bonoꝝ futuroꝝ. Moritimeat cui hoc mora longiore confertur vt cruciatus etgemitus interim differat̉. Mortalitas iſta xp̄i hoſtibꝰpeſtis eſt. Eius aūt ſeruis ſalutaris exceſſus. Martyriū incipimus libenter appetere. dū diſcimus morteꝫnō timere. Sed forte opponat aliquis. hoc me in pn̄timortalitate ꝯtriſtat. ꝙ qͥ ad tolerātiā paſſionum totame virtute deuouerā. martyrio meo priuor dum morte p̄uenior. Ueꝝ. nō eſt in tua ptāte. ſed in dei dignatōne martyriū. nec potes te dicere ꝑdidiſſe. qd̓ neſcis anmerearis acciꝑe. Deinde ſcrutator cordiū deus. qͥ proſpicit apud te paratā fuiſſe v̓tutē reddet ꝓ v̓tute mercedem. quod ſequit̉. hr̄ de pe. di. j. Nunqͥd. Apud queꝫmartyriū mentē concipitur. animꝰ ad bonū deditꝰ d̓oiudice coronatur Aliud eſt em̄ martyrio animū deeſſeAliud animo defuiſſe martyriū. hec ibi. nec deus querit ſanguinem noſtrum: ſed fidē. Nam nec abrahā necyſaac nec Iacobocciſi ſunt. qͥ tn̄ iuſticie et fidei merithonorari inter patriarchas primi eſſe meruerūt. Nōſunt lugendi fratres noſtri accerſione dn̄ica de ſeculoliberati. cū ſciamus eos nō admitti ſed p̄mitti: et occaſionem non eſſe dandā gentilibꝰ vt nos merito ac iurerep̄hendant. illi quos viuere apud deum dicimꝰ. vt extinctos ac ꝑditos lugeamus. Nihil em̄ prodeſt v̓bisꝓfitere virtutem. et factis deſtruere veritatem. Qd̓ gͦinterim morimur ad immortalitatem morte trāſgredimur. Nec p̄t vita haberi niſi hīc cōtigerit exire. Nōeſt exitus iſte ſed tranſitus ⁊ tꝑali itinē decurſo ad et̓na tranſcurrere. Eius eſt in mundo diu velle manere.quē mundus oblectat. quē ſeculū blandiens ac decipiens illecebris terrene voluptatis inuitat. Porro cummundus oderit xp̄ianū: quid amas qͥ te odit. ⁊ nō magis ſequeris xp̄m qͥ te diligit ac redemit?: hec ille. ¶ Inepiſtolis aūt ſuis ideꝫ Eiprianus ad martyres ſic ait.O quātū vos martyres diuina dignatio honorauit.vt ex vobis iam ꝑs martyrij in conſūmatione ad coronam p̄ceſſerit. ꝑs adhuc in carcere clauſtris et viuculisdemoret. ad meritoꝝ titulos ampliores. tormentoruꝫtarditate ꝓficiens: habitura tot mercedes in celeſtibꝰp̄mijs quot nunc dies numerantur in penis. Poſuer̄tcompedes pedibꝰ veſtris. ⁊ membra felicia ac dei templum infamibꝰ vinculis ligauerunt. Sed ornamentaſunt iſta non vincula: nec pedes veſtros copulant adinfamiam. ſed clarificant ad coronam O pedes felicit̓vincti. qͥ non a fabro ſed a dn̄o reſoluuntur. ⁊ itinē ſalutari ad paradiſum dirigunt̉. O pedes in ſeculo ad p̄ſens ligati. vt ſint ſemꝑ apud deū liberi et celeriter adxp̄m glorioſo itinere curſuri. O martyres ſācti quibꝰvos laudibus predicem. quibꝰ vos votis preconijs exornē? Non ceſſiſtis ſupplicijs. ſed potius ſupplicia vobis ceſſerūt. Stetiſtis voce libera. mēte incorrupta. Vtute diuina. armis quidem ſecularibꝰ nudi. ſed armisfidei armati. Steterūt ſerui dei torti. tortoribꝰ fortiores ⁊ pulſantes ac laniantes vngulas. pulſata ac laniata membra vicerunt. Inexpugnabilem vitā ſuaꝫ ſuperare nō potuit ſeuiens diu plaga repetita. ꝙͣuis rupta cōpage viſcerū torquerent̉ in ſeruos dei nō iā mēbra ſed vulnera. Fluebat ſanguis qui incendiū ꝑſecutionis extingueret. qui flammas et ignes gehenne glorioſo cruore ſopiret ¶ Exempla glorioſa fortitudinisdoni ſpirituſſancti. in veteri teſtamento. Zolerantiapaſſionū illius venerabilis ⁊ fortiſſime mulieris. tēpore. mach̓. que ab Antiocho rege non ſolum mortem inſe ſuſtinuit. ne contra legem dei carnes porcinas edētſed et ſeptem filios videns ꝑ varia et aſpera tormentacruciari. eos ad conſtantiaꝫ animabat. vt habetur. ij.