¶ Capitulum.IIII.

dominio abdicato ⁊ romāe eccleſie dimiſſo. Cū em̄ ſintin ꝯtinuo vſu taliū .ſ. domoꝝ eccleſiaꝝ libroꝝ ornamētoꝝ eccleſie vaſoꝝ ⁊ hmōi. ⁊ ſunt quaſi certi ꝙ hn̄t moleſtari in eis: nō apparet quō ex hoc minus amare talia ⁊ ſolicitari vel eleuari. ꝙͣſi haberent etiā dn̄iū talium rerū. Naꝫ in vſu cōſumptibilibꝰ vt dictū eſt ſupraneceſſe eſt dicere. ꝙ ip̄i minores habeāt nonſolū vſumſed ⁊ dominiū: qꝛ cū vnum nō poſſit ſeꝑari ab alio. indictis rebꝰ q̄ vſu ꝯſumunt̉. vt panis. vinuꝫ ⁊ hmōi. Sinō haberent dn̄iū in illū. ſed nudum vſum facti. tunchaberēt illicitū vſū quod repugnat perfectiōi. ¶ Itiꝓbatur idē alia rōne ſic. Nunqꝫ fuit eccleſia ſine ſtatuhabente euangelicā ꝑfectionē. ⁊ amplectēte xp̄i ⁊ apoſtoloꝝ ſequelam: hoc patet. qꝛ p̄ſumptio vr̄ ⁊ erroneuꝫꝙ aliquo tꝑe eccleſia deciderit a ꝑfecta ſequela xp̄i etapl̓oꝝ totaliter. Gregorius etiā hoc dicit tractās illd̓Cant j. Paſce hedos tuos iuxta tabernacula paſtoꝝid eſt iuxta ꝑfectionē apl̓oꝝ vt ip̄e exponit. Sꝫ a tꝑe cōſtantini ⁊ btī ſilueſtri. vſqꝫ ad tp̄s btī Franciſci. non fuit aliquis ſtatus in eccleſia. qui nō hr̄et aliqua in communi. lꝫ renunciarꝫ omni dn̄io in ꝓprio. Ergo habē incōi nō diminuit de ꝑfectione ſtatus religioſoꝝ. Cōfirmatur hoc. qꝛ vel ſequeretur ꝙ tota ꝑfectio euangelūeſſet in ſolo ſtatu fratrū minoꝝ. ⁊ totū reſiduū eccleſiececidiſſet ab illa. quod nō vr̄ bn̄dictū. ¶ Ad idē tercōꝓbatur. Si hr̄e dominiū ī talibꝰ que vſu nō ꝯſumunt̉.faceret ſtatum minus perfectum. ⁊ ꝓfeſſores talis ſtatus minus ꝑfectos: tūc dn̄s papa retinendo ſibi dominium taliū reꝝ. ꝓut facit circa ordinem minoꝝ. facerꝫ⁊ redderet ſe minus ꝑfectū. quod eſt abſurdum dicere.cum quilibet in ſpiritualibꝰ debeat plus ſe diligere qͣꝫaliū. et ꝑ ꝯn̄s nō debet velle a ꝑfectione ſe elongare ꝓpter alioꝝ ꝑfectionem agendā. Pulte alie ratiōes inducunt̉ que ob breuitate omittuntur. ¶ Tercia ꝯcluſio eſt ꝙ habere dn̄ium in cōi in bonis immobilibꝰ. vtpoſſeſſionibꝰ domībꝰ redditibꝰ ⁊ hmōi. nō diminuit deꝑfectione. hoc ꝓbatur quadruplici rōne. primo ſic. Illud quod eccleſia ſtatuit vtilit̓ ⁊ ꝓ meliori ⁊ ꝑfectiori.non diminuit de ꝑfectione. Hoc ſtatim patet. qꝛ nullūlucrū quātūcunqꝫ magnū pōt dici vtile. ꝑ quod receditur a ꝑfectione. Dicente xp̄o. Quid em̄ prodeſt hoīſi lucretur vniuerſum mūduꝫ. aīe v̓o ſue detrimentumpatiat̉ ⁊c̄. Detrimētū aūt aīe eſt cadere ab euāgelica ꝑfectione. Sed eccl̓ia que regitur a ſpirituſancto. ī hisque ſtatuit circa ſequelā xp̄i ⁊ ꝑfectionē vite: ꝓ meliori⁊ vtiliori ordinauit ⁊ ſtatuit. ꝙ haberet poſſeſſiōes incōi. nō ſolū p̄cia vt olim iudea. ſed ⁊ p̄dia. ſicut dr̄. xij. q.j. futurā ⁊. c. vidētes Ergo hr̄e bona immobilia in cōinon diminuit de ꝑfectione. Ad idem illud pro quo aliquis laudatur. nō diminuit de ꝑfectōe. Sed ꝯſtantinꝰimꝑator laudatur ꝙ dedit licentiā ꝑ vniuerſum orbeꝫfabricandi eccleſias ⁊ p̄dia eis ꝯſtituit tribuenda. ergo⁊c̄. Tercio ꝓbatur ſic. Quod fecerūt viri perfectiſſimiad cumulū ꝑfectionis. nō diminuit de ꝑfectione. Sedviri ꝑfectiſſimi tam diuinaꝝ qͣꝫ humanaꝝ literaꝝ doctiſſimi. poſſeſſiones ꝓ eccleſia acceperūt ⁊ ampliauerunt. Quinimmo aliqͥ de ſuo pr̄imonio vt Greg. plures eccleſias monaſteria dotauerūt: in quibꝰ ꝓ magnaꝑfectione degē elegerūt. Ergo dicē ꝙ hr̄e immobilia īcōi diminuat de ꝑfectione. abſurdū videt̉. Eſt em̄ hocdicere. ꝙ beatus Silueſter et alij ſanctiſſimi romanipontifices ⁊ epiſco pi perfectiſſimi ⁊ abbates. vt Gre.goriꝰ. Baſilius. Ambroſius. Hieronymus. GylariꝰBenedictus. Antonius. Martinus. Egydius. Bernardus. et ceteri innumerabiles ſancti. abſqꝫ perfectione euangelica et ſequela xp̄i vixerint. qͥa ip̄i oēs incōitate eccleſie ſue res immobiles poſſederunt. vt. xij.q. j. expedit. Quarto ſic ꝓbatur ẜm regulā generalembeati Aug. qn̄ obſcuritas eſt in verbis euāgelicis. p̄cipue circa p̄cepta vel ꝯſilia ex qͥbꝰ dubiū orit̉. recurren

dum eſt ad ſanctoꝝ obſeruantiam .ſ. quō illa ipſi ſāctiſeruauerūt. Et hoc tenēdū eſt qd̓ ip̄i ſeruauer̄t. Ergovite ꝑfectio intelligenda eſt et tenenda. ẜm ꝙ ſancti viri ⁊ p̄fectiſſimi verbo docuerunt eā. ⁊ facto tenuerunt.Sed om̄es ſancti viri ⁊ ꝑfectiſſimi a tꝑe Silueſtri vſqꝫad tp̄s btī Franciſci. ſic vite ꝑfectioneꝫ et verbo docuerūt ⁊ facto tenuerūt. ꝙ bona immobilia ⁊ mobilia habuerūt. Ergo in cōi habere immobilia nō minuit d̓ ꝑfectione euangelica. videtur em̄ mihi abſurduꝫ dicereꝙ ſanctiſſimi qͥ ſua ꝓpter ꝑfectionem habendā relinq̄bant in ꝓprio. ſi vidiſſet ꝙ habere in cōi eſſet detrimetū ꝑfectiōis. ꝙ in cōi cū alijs bona poſſediſſent. ſed ſic̄abdicarūt in ꝓprio ꝓpter ꝑfectionē. ita abdicaſſent incōi. quod nullus fecit an̄ btm̄ Franciſcū.Quantuꝫ ad terciū §. xv.articulū principalis hꝰ queſtiōis. Hec ē ꝯcluſio. ꝙ hr̄ein cōi nō diminuit de ꝑfectione ſtatus p̄latoꝝ: īmo qd̓eſt fortius nō habere derogat ſtatui p̄lationis ⁊ ꝑ ꝯn̄sꝑfectioni debite illi ſtatui. Hoc aūt faciliter ꝓbat̉ ſic.Illud nō diminuit de ꝑfectōe ſtatꝰ p̄latōis. qd̓ ip̄a p̄latio exigit ẜm ſuā rōnē. hoc pꝫ qꝛ illud nō repugnat alicui quod ei ꝯuenit ẜm ſuā rationem. Sed apl̓s in duobꝰ locis ſcripture .ſ. ad thimo. iij. Et ad thimo .j. deſcribens p̄lationem ep̄alem. inter cetera dicit. ꝙ dꝫ ep̄m eēhoſpitalē. Impoſſibile eſt aūt eſſe hoſpitalē. niſi habeat bona ſaltim in cōi. Ergo hr̄e in cōi nō diminuitde ꝑfectione ſtatus p̄lationis. ¶ Scd̓o ꝓbatur idē ſicIllud non derogat ꝑfectioni ſtatui debite. ad qd̓ obligatur rōne ſtatus ſui. Sed p̄latus obligatur rōne ſtatus ad paſcendū gregē: nōſolū verbo ⁊ exemplo: ſed etiam tꝑali ſubſidio. quod fieri non poſſet. ſi aliqua bōaeccleſie nō hr̄et qͦꝝ p̄latus diſpēſator eſſet. Et iō ſaluator ꝯmittēs grege ſuū petro ⁊ ſucceſſoribꝰ eiꝰ. ſignāterdixit: nō ſemel ſꝫ ter ei. Paſcę oues meas vel agnos meos Io. vl. ad innuendū. ꝙ p̄latus debet ſubditos paſce̓verbo ⁊ exēplo ⁊ tꝑali ſubſidio. ¶ Tercio ſic. Habereilla ꝓ quibꝰ defendēdis p̄latus morteꝫ paciēs mereturaſcribi cathalogo ſctōꝝ nō diminuit d̓ ſtatu ꝑfectōishͦ quaſi patet de ſe. qꝛ nō aſcribit̉ in numero ſctōꝝ niſiꝓpter oꝑa ꝑfectiōis: ſed p̄latus mortē patiēs ꝓ defenſion facultatū eccleſie. meruit aſcribi cathalogo ſctōꝝvt pꝫ exēplū de ſctō Thoma cāthuarienſi archiep̄o. ergo hr̄e bona īmobilia. nō diminuit de ſtatu ꝑfectiōisp̄latoꝝ. ¶ Soluit exinde multa argumenta facta ī cōtrariū. Sed ſolū vnū pono. in quo aduerſarij veritatis multū ſe fundant. Et ē tale. Qd̓ xp̄s fecit ꝯdeſcerdendo infirmis. diminuit de ꝑfectiōe. patet hoc. qꝛ aliter xp̄s nō ſumpſiſſet ꝑſonā infirmoꝝ in hoc Sꝫ xp̄s īhabendo loculos ſeu aliqua in cōi. geſſit ꝑſonā īfirmorū. qd̓ pꝫ ex decretali nicolai quarti. Exijt qui ſeminetEt Aug. ſuꝑ illud. ꝓducens fenum iumētis: Et in li. d̓oꝑe monachoꝝ dicit. Dn̄s nr̄ xp̄s ih̓s. more ſue miſericordie infirmioribꝰ cōpatiēs. cū ei poſſent angeli miniſtrare. loculos hr̄e dignatus ē. gͦ ⁊cͣ̄. ⁊ ꝯfirmat̉ idē aucͣteHiero. dicētis. Nudā crucē nudꝰ ſequar. Sꝫ qͥ hꝫ aliqͥd nō ē nudus. ſꝫ ad hͦ rn̄det ſubtilit̓ ⁊ optime. Dic̄ em̄notādū eſſe triplicē infirmitatē ad ꝓpoſitū .ſ. infirmitatē carnis. infirmitatē ſcīe. ⁊ infirmitatē affectionis.¶ Infirmitas carnis ē ẜm quā corpꝰ mortale indigetcibo ⁊ potu veſtimēto ⁊ hmōi. Et iſto mō oīs hō ī hacvita mortali ē infirmꝰ donec corpus iſtud corruptibileīduerit īcorruptionē. de qͣ infirmitate apl̓s ad thi. ait.Modico vino vtere ꝓpt̓ ſtomachū tuū ⁊ freq̄ntes tuas infirmitates. Et Math̓ .xxvj. Spūs ꝓmptꝰ ē. caroaūt infirma. Talis īfirmitas nō ē ꝑfectōis mētis. ſedſtat cū oīmoda mētis ꝑfectiōe ī pn̄ti poſſibili. Hāc xp̄saſſūpſit. cū defectꝰ corꝑales accepit .ſ. famē. ſitim. frigꝰ⁊ hmōi. Quia gͦ xp̄s erat verꝰ deꝰ ⁊ verꝰ hō. inqͣtū deushēbāt ſibi angeli mīſtrare. nec loculis indigebat ſicut