.XII.¶ Titulus

Quātū ad ſecūdā. §. xiiij.ꝑfectionem nunc eſt videndum .ſ. ꝙ habere aliqua incōi non diminuit de ꝑfectione ſtatus religioſoꝝ. Ubip̄termittendū prius. ꝙ cū pauꝑtas vt on̄ſum eſt ſoluꝫinſtrumentaliter faciat ad ꝑfectionē: ⁊ omnis ſtatꝰ religioſus dicatur ꝑfectus. qꝛ ordinat ad ꝑfectionem acquirendā ⁊ ꝯſeruandā: non ex hoc debet dici aliquisꝑfectior altero. qꝛ habet maiorē pauꝑtatē ꝙͣ alius. ſeddebet dici hr̄e inſtr̄m magis accomodū ad ꝑfectionemEt ideo ſicut fatue ſibi vſurparet excellentiā ſuꝑ alios artifices. artifex aliquis ex hoc. ꝙ haberet meliꝰ inſtrumentū puta martellū ad oꝑandū: ita inaniter gloriaret̉ de maiori ꝑfectōne religioſus ſuꝑ alios ex hoc ꝙhaberet maiorē pauꝑtatē. Sed poſſet dicere ſe habere magis accomodū inſtr̄m ad ꝑfectionem Perfectiorautem ille eſt ſimpliciter. qui habet maiore charitatem non qui habet maiorem paupertatem. Sicut illeperfectior faber. qui facit meliorem cultelluꝫ non quihabet meliorem martellum. Charitas enim nō inflatur ait apl̓us. Et ideo nullus ſe debet alteri p̄ferre exēplo pauli a pl̓i. qui ſe abortiuū dicit ⁊ minimū apoſtoloꝝ. Bene tn̄ ſtatus religioſoꝝ ille ꝑfectior. qui includit modū viuendi importantē magis ea que ꝓmouētmelius ad charitatē dei et ꝓximi habendā ⁊ ꝯſeruādāEt qꝛ vt dictū eſt. ſtatus religionis eſt ordinatus ꝓpt̓ꝑfectionem ꝑſonalem. Ideo fruſtra gloriatur d̓ ſtatuqͥ non hꝫ maiorē ꝑfectionē ꝑſonalem. Et vtinā talesgloriationes ⁊ p̄poſitiones inter religioſos ceſſarēt. qꝛmultoꝝ maloꝝ ſunt cauſa ſic̄ exꝑientia docꝫ. ¶ Circaiſtā ergo materiā .ſ. de ꝑfectione ſtatus religioſoꝝ. ꝙ n̄diminuitur ꝑ hoc ꝙ habeant̉ tꝑalia in conmuni: ponuntur tres ꝯcluſiones. quaꝝ prima eſt. ꝙ habere tꝑalia in cōi inqͣꝫtuꝫ ſunt neceſſaria fini ad quē religio eſtſtatuta. nō diminuit de ꝑfectione vite debite ille religioni. Secūda eſt ꝙ habere dominiū in rebꝰ tꝑalibus neceſſarijs ad vitā. non diminuit de ſtatu perfectionis religioſorū. Tercia eſt ꝙ habere etiā dominiū in bonisimmobilibꝰ in cōi. nō diminuit de tali ꝑfectiōe. ¶ Adeuidētiā prime ꝯcluſiōis .ſ. ꝙ habe̓ tꝑalia in cōi inqͣtūſunt neceſſaria fini ad quem religio inſtituta eſt. nondiminuit de ꝑfectione debita illi religioni. Scienduꝫꝙ diuerſe religiones ſunt ordinate ad diuerſos fines.quedā ad militādū contra inimicos fidei. quedam adhoſpitalitatē. quedā ad opera vite actiue. quedam adoꝑa contemplatiue. Et ẜm diuerſos fines religionisdiuerſimode ſunt neceſſaria tēporalia in religionibusUn̄ religio q̄ ordinat̉ ad hoſpitalitatē. vt religio ſctīAnthonij: nonſolū indiget tꝑalibꝰ ꝓſuſtētatione profeſſoꝝ ī illa: ſed etiā ad hoc vt poſſint hoſpitalitatē ſeruare ⁊ hoſpites ſuſtentare. Et que ad maliciā ordinatur. indiget tꝑalibꝰ non ſolū ꝓ ſuſtentatione. ſed ꝓ eqͥshabendis ⁊ armis. Nec poſſent tales religiones aſſe qͥfinē ſuū. niſi haberent tꝑalia ⁊ incopia: vn̄ talibꝰ religioſis habere in cōi etiā multa tꝑalia. nō derogat ꝑfectioni ſtatus debite illi religioni. hoc ꝓbatur faciliterſic. Habēs īſtr̄m ordinatū ad aliquē finē: quātomagꝭeſt illud accōmoduꝫ ad illū finem. tanto habens illudminus exorbitat ab illo fine ceteris paribo. Sicut ptꝫin oībus artibꝰ. Nam quāto faber habet melius martellū. tanto meliorem facit cultellū ceteris paribo. Etrō eſt. quia cū inſtr̄m querat̉ ad finē quātomagis ē ipſum accomodum ad finē. tantomelius operatur: ſicutmedicina tantomelior. quātomagis oꝑatur ad ſanitatem. Sed iſta temporalia ſunt inſtr̄a neceſſaria ad vitā p̄ſentem. ⁊ ad finem cuiuſlibet religionis. vt que ſt̓neceſſaria fini alicuius religionis. ſunt accomoda illifini. Et intantū accomoda ꝙ exquo neceſſaria. ſine illis nō pōt finis ille haberi. Non ergo derogat ꝑfectioni religionis hr̄e tꝑalia in cōi. ¶ Scd̓a ꝯcluſio eſt que

eſt difficilior. ꝙ habere tꝑalia in cōi. inqͣtū ſunt neceſſaria ad vitā. nō diminuit de perfectione religiōis. itaꝙ religio nō hn̄s niſi vſum in aliquibꝰ rebꝰ non eſt ꝑfectior religione habente in illis rebꝰ dominiū in cōi. etad hanc ꝯcluſionem ꝓbandaꝫ. deberet ſufficere auctoritas pape et romane eccleſie in iſta ꝯſtitutione et illaAd ꝯditorē. In hac em̄ ꝯſtitutione. qꝛ ita quorundā:vbi dicit. Nec hoc .ſ. habere in cōi eriā quo ad ꝓprietatē aliqualiter derogat. iuxta dictū Greg. ix. altiſſimepaupertati. Qui .ſ. greg. dicit in illa decretali de exceſ.p̄la. Fratres p̄dicatores ⁊ minores in altiſſima pauꝑtate famulari xp̄o pauperi. Et tn̄ ꝯſtat fratres p̄dicatores habere aliqua in communi quo ad ꝓprietatem.quod eoꝝ regule ⁊ ſtatui nō repugnat. Hec etiā alexāder predeceſſor noſter. in ꝯdemnatione libelli editi cōtra ſtatū p̄dicatoꝝ ⁊ minoꝝ ſenſiſſe videt̉. in qua de dictis fratribꝰ que ſequunt̉ ſic ait. Cum inſuper idē fratres omnia ꝓpter deum relinquerint auxilia. vite ſubſidia mēdicantes. xp̄mqꝫ imitētur pauperē. euangelicam perfectionē amplexando: propter quod euidēterapparet eos nonſolū eē ī ſtatu ſaluādoꝝ. ſedetiā perfectorū. et per ſue religionis obſeruātiā. que ipſius quidem euangelice perfectionis tenet formā. etiā retributionis p̄mio p̄cellentē gloriā ꝓmereri. vbi exp̄ſſe dic̄. ꝙfratres p̄dicatores xp̄m pauperē imitari. ⁊ euangelicāperfectionē amplecti. ⁊ eſſe in ſtatu perfectoꝝ: ⁊ ꝙ eorum religionis obſeruantia euangelice perfectiōis tenet formā. Et ꝯſtat p̄dicatores habere poſſe aliqua incōi. quo etiā ad ꝓprietatē ẜm eoꝝ regulā. hec oīa ī dicta cōſtitutionē. Ex quibꝰ patet ẜm intentionē et auctoritatē trium ſummoꝝ pōtificū. Greg. ix. alexandriiiij. ⁊ Io. xxij. ꝙ habere aliqua in cōi etiam ad ꝓprietatē. nō derogat perfectiōi nec altiſſime paupertati. neceuangelice perfectioni que eſt ſumma. quare pꝫ cōcluſio. ¶ Et qͣꝫuis cuilibet fideli deberent ſufficere dicteauctoritates. tn̄ adducūtur ad hanc cōcluſionē ꝓbandā ⁊ alie auctoritates. Prima eſt auctoritas Bede ſuper illud Act̉. iiij. Erant illis oīa cōia. dic̄ em̄ ſic. Quiſic viuūt vt ſint eis oīa cōmunia in domo cōi. cenobitevocant̉: que vita tanto felicior. quanto ſtatū futuri ſeculi perfectius imitantur. vbi cōmunia erūt oīa. quiaerit deus oīa in oībꝰ. Scd̓a eſt auctoritas Ioh̓. caſſiani in collatꝭ. tractās idē verbū ſic ait. Habebant apoſtoli triplicē vnitatē quā debent habere cenobite. vnitatē affectiōis qꝛ multitudinis credētiū erat cor vnuꝫ⁊ aīa vna. Unitatē habitatiōis. vt patet. Act̉. ij. ⁊. iiij.Unitatē poſſeſſiōis. qꝛ erāt illis oīa coīa. vita autemapoſtoloꝝ fuit perfectiſſima. Tercia eſt augu. in regula. Non dicatis aliquid ꝓpriū. ſed ſint vobis oīa cōia.Sic em̄ legitis in actibꝰ apl̓orum. ꝙ erāt illis oīa coīa.Idē in li. de opere monachoꝝ. Si aliqui vrgeantur exeuangelio vt nil reponant in craſtinū: reſpōdeāt. Curergo dn̄s loculos habuit vbi pecuniam collectā reponeret. Ex quo medio probationis augu. oſtenditur ꝙxp̄s habuit aliqua in cōi: nōſolū quo ad vſum: ſedetiāquo ad ꝓprietatē ſeu dn̄ium. Quarta auctoritas baſilū dicentis in. iiij. c. regule ſue. Cōmunionē vite ꝑfectiſſime hanc ego voco. in qua quidē poſſeſſionū pulſaeſt ꝓprietas. oīa aūt coīa. Quīta auctoritas ē. Proſperi de vita cōtemplatiua. ⁊ hr̄. xij. q. j. Expedit facultates eccleſie poſſidere. ⁊ ꝓprias perfectionis amore cōtemni. ⁊ ponit exempluꝫ ſancti paulini ep̄i. ¶ Probatur eadem cōcluſio et rationibꝰ pluribꝰ. primo ſic. Ille ſtatꝰ nō eſt ꝑfectior alio. qͥ nō cōtinet moduꝫ viuēdimagis ꝓmouētē ad perfectionē perſonalē acquirēdaꝫvel cōſeruandam. qͣꝫ ſtatus habentiū illa talia. etiamquo ad dominium vel proprietateꝫ: ſuppoſita in ceteris parilitate. Neqꝫ em̄ ingerit magis amorem recuruum ad temporalia aut ſolicitudinem aut elationemhabere talia quo ad vſum ⁊ dn̄ium. ꝙͣ hr̄e ad vſū ſoluꝫ