¶ Titulus.XII.

dominio remanente penes alium: habꝫ vſum licitumſine iure in re ſimpl̓r. Et hoc ptꝫ. qꝛ exquo dominiumremanet penes alium. ille nō eſt ſimpl̓r dominus rei: ſꝫille penes quē remanet dominiuꝫ. Sꝫ aliquis pōt hr̄elicitum vſum multaꝝ rerum dominio remanente penes alium. Sicut pꝫ de illo qui ꝯduxit domū ad habitandū. vel equū ad equitandū ⁊ hmōi. Certū eſt eniꝫꝙ ꝯductor talis hꝫ licitū vſum domꝰ vel eqͥ. qꝛ ⁊ dominus ei ꝯceſſit. ⁊ tn̄ dominiū domꝰ vel equi vel predij remanet penes locatorē. gͦ vſus licitus pōt ſeꝑari a iurein re ſimpl̓iter. in rebꝰ que vſu nō ꝯſumunt̉. ¶ Terciacōcluſio eſt ꝙ vſus licitus nō poteſt ſeꝑari a iure in reẜm quid. Et hoc ꝓbat̉ facilit̓ ſic. Habens ius in actualiquo alicuiꝰ rei: hꝫ ius in illa re ẜm quid. Et hoc pꝫqꝛ exqͦ ille actus licite exercet̉ circa illā rem: hꝫ ius ī illa re: ſaltim ꝙͣtum ad illū actū. Hoc aūt eſt hr̄e ius nōſimpl̓r in re ſꝫ ẜm quid. Sic̄ em̄ ſi habeo ius in eqͦ ſimpliciter. vt qꝛ eſt meꝰ: habeo ius in equitatōne eqͥ ſimpliciter. ſic de neceſſitate ſi habeo in eqͦ ẜm quid vt qͥamihi ē comodatꝰ vel locatꝰ: habeo ius in equitationeequi q̄ eſt vſus eiꝰ ẜm quid. Neceſſario igr̄ nihil habꝫius ẜm quid in re cuiꝰ ē vſus.Quantū ad quar­ .§. ix.tum principale huiꝰ articuli .ſ. quō frēs minores poſſunt habere nudū vſum facti: intelligendo iſtū articulum circa res q̄ nō ꝯſumunt̉ vſu: ponunt̉ qͣtuor ꝯcluſiones. ¶ Prima ē ꝙ nō pn̄t hr̄e in talibꝰ rebꝰ facti vſuꝫnudum licitū. ꝑ om̄is iuris nudatōeꝫ. q̄ ſic ꝓbat̉. Impoſſibile eſt hr̄e vſum licitū ſine iure vtendi. ſiue iurein re ſimpl̓r ſiue iure in re ẜm quid. qd̓ pꝫ ex p̄cedentibus in prima ⁊ tercia ꝯcluſionē. Ergo impoſſibile eſtꝙ fratres minores hēant in talibꝰ rebꝰ vſum licituꝫ ſiſit nudatus om̄i iure. Et ideo dominus Ioh̓. deducitin ſua ꝯſtitutōne talem vſum ſic om̄i iure denudatumfratribꝰ: Nicolaū papam nunꝙͣ reſeruaſſe. qꝛ ille vſusqui ꝑfectōni nō adijcit. īmo repugnat eſt illicitꝰ: ergotalem vſum nunꝙͣ fratribꝰ reſeruauit. ¶ Scd̓a ꝯcluſio eſt. qꝛ in talibꝰ rebꝰ pn̄t hr̄e nudum vſum ꝑ ꝓprietatis excluſionē. Et hoc facilit̓ ꝓbat̉ in rebꝰ in quibꝰ poteſt aliquis hr̄e vſum. ſalua rei ſub̓a dominio remanēte penes aliū: pōt hō habere nudū vſum ꝑ ꝓprietatisexcluſionē. ſeu abſqꝫ dn̄io in ꝓprietate. Et ſi habeat talem vſum ex ꝯceſſione dn̄i: talis vſus erit licitus. Sedfratres minores pn̄t hr̄e vſum in rebꝰ que vſu nō cōſumunt̉: ſicut in domibꝰ. libris ⁊ hmōi ſalua rerum ſub̓adominio illiꝰ rei penes papam vel aliū remanēte ex cōceſſione dn̄i: gͦ in talibꝰ rebꝰ poſſunt hr̄e nudum vſumlicitū. Nudū dico ꝑ ꝓprietatis excluſioneꝫ. Ꝙ aūt defacto hēant dictum vſum nudū: pꝫ. qꝛ licꝫ dn̄s Io. a ſe⁊ romana eccl̓ia abdicet ꝓprietatē ⁊ dominiū multarum rerū. q̄ pn̄t fratribꝰ obuenire. ⁊ el̓ynaꝝ quotidianaꝝ: tn̄ adhuc retinet ſibi dominiū eccl̓iaꝝ. oratoriorum. vaſoꝝ. libroꝝ. veſtimentoꝝ ſacris vſibꝰ deputatoꝝ vel deputandoꝝ. vt pꝫ in ꝯſtitutōne. ad ꝯditoreꝫ.Et in talibꝰ dimittit fratribꝰ vſum: ⁊ nō eſt dubiuꝫ ꝙnō illicitū ſꝫ licitū. ¶ Tercia ꝯcluſio eſt. ꝙ nō pn̄t ī talibus rebꝰ q̄ vſu nō ꝯſumunt̉: hr̄e nudū vſum ꝑ omnisvtilitatis priuatōeꝫ. qd̓ ſic ꝓbat̉. Uſus domꝰ eſt inhabitatio eiꝰ. ſꝫ inhabitatōne domꝰ fratres indigēt: niſiſemꝑ ſtarent ſub diuo. Saltī nō eſt dubiū ꝙ inhabitatio domꝰ ē vtilis ⁊ accomoda hoī: gͦ frēs nō pn̄t hr̄evſum domoꝝ ⁊ hmōi qͥ ſit om̄i vtilitate denudatus.¶ Quarta ꝯcluſio eſt ꝙ pn̄t hr̄e nudū vſum taliū rerum pactōnis in iudicio abdicatōeꝫ. qd̓ ſic ꝓbat̉. Cūaliqͥd parit aliquā reꝫ nō nccͣio: nō ē repugnantia hr̄evnū ſine alio. Sꝫ ius etſi pariat actōeꝫ nō tn̄ nccͣio ſedvolūtarie: gͦ frēs pn̄t hr̄e ius in aliqͣ re detēta ꝑ aliumabſqꝫ hͦ ꝙ pn̄t ſibi eā vendicare in iudicio. Scd̓o ꝓbatur idem. qꝛ frēs pn̄t licite hr̄e qd̓ adijcit ꝑfectōni: velſaltim nō eſt illicitū. Sꝫ ſua nō repetē in iudicio adij-

cit ad ꝑfectōeꝫ. vt on̄dit apl̓s j. Coꝝ. vj. vel ſaltim nōeſt illicitū. Ego fratres pn̄t hr̄e vſum in talibꝰ rebusꝑ actiōis in iudicio abdicatōeꝫ. Et ſic pꝫ quō fratresminores poſſunt habere in rebꝰ q̄ vſum nō ꝯſumūturnudū vſum ⁊ quō non.Quartus articu­ .§. x.lus declarandꝰ eſt. Utrū in rebꝰ vſu ꝯſumptibilibus.poſſit ſeparari licitꝰ vſus a ꝓprietate ſeu dn̄io rei: ⁊ q̄rimus de his q̄ vſu ꝯſumunt ſtatim. vt panis ⁊ vinum⁊ hmōi. ꝓbat̉ primo auctoritate ipſius Io. xxij. in conſtitutōne. Ad ꝯditorē. Ubi etiā ⁊ rōneꝫ huiꝰ aſſignat.Dicit em̄ ſic. ꝙ nō ſint dicti fratres minores nudi vſurarij in rebꝰ q̄ vſu ꝯſumunt̉. euidentiꝰ declarat̉: in quibus dicere. ꝙ vſus iuris vel facti a dominio ſeparatuſpoſſit ꝯſtitui iuri repugnat ⁊ rōni: nec p̄deceſſoris noſtri intentio .ſ. nicolai pape romane eccl̓ie taliū reruꝫdominiū reſeruare. Quis em̄ ſane mentis credere poterit. ꝙ intentio fuerit tanti patris. vt vniꝰ oui ſeu caſei ſeu panis vel fruſti panis. q̄ ſepe fratribꝰ ꝯferunturdominiū romane eccl̓ie acquirat̉. Aut ſi eiꝰ fuit intentio quis defendere poterit ꝙ nō realis fuerit talis intentio dominij: ſꝫ verbalis qͦꝫ nō vera ſed ficta potiusſit cenſenda. Adhuc poſito ꝙ in talibꝰ rebus vſus poſſet ꝯſtitui. nudus tn̄ nullatenꝰ poſſꝫ dici. cum vſus reiꝯſumptibilis vſurarij nō differat ab vſu plenū dominiū ꝯtinentis: qd̓ patet. quia vſus huiꝰ rei toͣliter remꝯſumit. Conſtat aūt vſum plenū dominiū hn̄tis minime fore nudū. Ex quo ſequit̉. ꝙ eoꝝ vſus nudus minime ſit. Dominiū aut ſancte romane eccleſie reſeruatum. ex eo pōt videri nudū verbale ⁊ mathematicū. ꝙex illo nullū hactenꝰ obuenerit comodū. nec ſperaturꝙ obuenire debeat in futurū cum nec intentio reẜuātis fuerit: nec fratrū ipſoꝝ. ꝙ in cuiuſꝙͣ alteriꝰ ꝙͣ ipſoꝝfratrū ꝯmodum vſum deueniāt res p̄dicte. Cōſtat autem tale dominiū nec hn̄tem ditiorē facit nec pauperiorē efficit nec habentē. Ex quibꝰ liquet. ꝙ impudenter ꝓpter retentōeꝫ p̄dictam p̄ alijs mendicantibꝰ: ſibi vendicāt altiſſimā pauꝑtatem. hec ibi. ¶ Sed preter p̄dicta adducunt̉ ad idem et alie rōnes quaꝝ pͥmaeſt. In rebꝰ cuiꝰ vſus nō eſt ſine ꝓprietatis ꝯſumptōneimpoſſibile eſt eē ius in vſu ſine iure in ꝓprietate. Sꝫnon poſſum licite ꝯſumere ꝓprietatē ſine ptāte licitaſeu iure in ꝓprietate. gͦ ⁊cͣ. Sꝫ in rebꝰ vſu ꝯſumptibilibus nō eſt vſus ſine ꝯſumptōne ꝓprietatis. gͦ in talibꝰrebꝰ nō poteſt vſus a ꝓprietate ſeu dominio ſeparari.¶ Scd̓a ratio eſt. Ille qui pōt licite alienare ſimpliciter aliquā rem ꝓ ꝓpria vtilitate ſcienter hꝫ ius in reſimpliciter. Et dictum eſt notanter ꝓꝓpria vtilitate:quia bene poſſit aliquis ex ꝯmiſſione alterius alienare rem licite ꝓ vtilitate ꝯmittentis. abſqꝫ hoc ꝙ ſic alienans haberet ius in re ſimpliciter: ſicut ſi ꝯmittereꝫtibi ꝙ venderes rem meam. Sed ꝙ aliquis poſſit licite ꝓ vtilitate ꝓpria rem alienare et diſtrahere abſqꝫ hͦꝙ habeat ius in re videt̉ impoſſibile. Sed vtens re. q̄ſtatim vtendo ꝯſumit̉: ſicut panis ⁊ vinū alienat reꝫa ꝓpria natura ⁊ forma ⁊ ꝓpria vtilitate. qꝛ ꝓpter propriū nutrimentuꝫ: gͦ talis ſi licite vtit̉. hꝫ ius in re illaſimpl̓r. ¶ Tercia ratio ad ideꝫ. Ille qui licite pōt habere omneꝫ vſum qui natꝰ eſt haberi circarem. hꝫ iusſimpl̓r in re. vt ptꝫ ex declaratis in p̄cedenti arti. Sedvtens re q̄ ꝑ vſum ſtatim ꝯſumitur: hꝫ circa illam remomneꝫ vſum qui natꝰ eſt hr̄i circa rem: īmo nunꝙͣ pōthr̄i aliqͥs alius vſus circa rem illā. qꝛ res alterius nonmanet. gͦ talis hꝫ ius in re ſimpl̓r. ¶ Quarta rō. Illequi ꝓ ſe licite pōt reꝫ diſtrahere in aliū. nō ſolū ꝙͣtumad vſum: ſed etiam ꝙͣtum ad ꝓprietateꝫ. hꝫ neceſſarioius in re ⁊ in vſu rei. Hoc pꝫ. qꝛ nemo pōt tranſferre ꝓſe ⁊ nomine ſuo in alium. qd̓ ipſe nō hꝫ. Sed qui vtendo conſumit rem non minus tranſfert rem et alienata quocūqꝫ cuius ante fuerat. ꝙͣ qui ꝑ venditionem et