¶ Capitulū.III.

lege ſua peſſima alchorani. Nunꝙͣ autē legit̉ diſpenſatum cū mulieribꝰ vt haberēt ſimul plures viros. heretici etiā nuncupant̉ nicholaite. aſſerētes vxores debere eſſe cōmunes. ſicut ⁊ res tꝑales. vt patet. xxiiij. q. iij.Quidā. quē errorē prius poſuerat Plato ẜm Tho. iniij. cōtra gentiles. c. cxx.Quartus error.§. v.fuit dicentium ꝙ ſtatus matrimonij erat meriti ⁊ virtutis equalis cum ſtatu ꝑpetue continentiū. Hec fuithereſis Iouiniani. quā multiplicit̓ īprobat Hieronymus in li. cōtra iouinianū. Et erroris falſitas patet exeo. ꝙ ſaluator parabolice loquēs de ſemine iactato interrā bonā. aliud fecit fructu triceſimū. aliud ſexageſimum. aliud centeſimū Mathei. xiij. quod cōmuniterexponit̉ de triplici ſtatu bonoꝝ fideliū. qui ſignanturꝑ terrā bonā ſatā ſemine virtutū ſcꝫ cōiugatorum. viduarum ⁊ virginū. Sicut ergo numerus ſexageſimusexcedit in duplo triceſimū. ⁊ numerꝰ centenariꝰ vtrūqꝫita ſtatus vidualis cōiugalē ⁊ multomagis v̓ginalisexcedit in ꝑfectione. Et. jͣ. Coꝝ. vij. Qui v̓ginē ſuā matrimonio iungit bene facit. Et qͥ nō iungit meliꝰ facitPatet etiā hoc ꝑ rōnē. Nā ꝑ continentiā hō redditurabilior ad mentis eleuationē in ſpūalia ⁊ diuina. ⁊ qͦdāmodo ponit̉ in quadā ſimilitudine angeloꝝ ſupͣ ſtatum hoīs. Un̄ Hiero. ait. Angelis ſemꝑ cognata eſtv̓ginitas. ⁊ virginē eſſe angelicū eſt nō humanū. Nonobſtat huic ſentētie ꝙ aliqͥ ꝑfectiſſime v̓tutis viri matrimonio vſi ſunt. vt Abrahā. Yſaac. et Iacob. quiaquāto v̓tus eſt fortior. tantominꝰ pōt ꝑ q̄cunqꝫ a ſuaaltitudine deijci. Nec tn̄ qꝛ ipſi matrimonio vſi ſunt.minꝰ cōtemplationē veritatis ⁊ diuinoꝝ amauerunt.Sed ẜm ꝙ cōditio tꝑis reqͥrebat mr̄imonio vtebant̉ad multiplicationē populi fidelis. Nec tn̄ ꝑfectio alicuius ꝑſone fidelis eſt ſufficiēs argumētū ad ꝑfectionem ſtatꝰ. cū aliquis ꝑfectiori mente poſſit vti minoribono qͣꝫ alius maiori. Non ergo ꝑ hoc ꝙ Abrahā velMoyſes ꝑfectior fuit multis qͥ ſeruāt cōtinētiā. ꝓpterhoc ſequit̉ ꝙ ſtatus mr̄imonij ſit ꝑfectior ſtatu continentiū vel etiaꝫ eqͣlis. Et ad hoc facit qd̓ ait Hiero. ꝯͣiouinianū. Quis ignoret ſub alta dei diſpēſatōne oēsretro ſanctos eiuſdē fuiſſe meriti cuiꝰ nunc ſunt xp̄ianiQuō Abrahā tunc deo placuit in cōiugio. ita nūc virgines in ꝑpetua cōtinētia. Seruiuit ille legi et tēporiſuo. ſeruiamꝰ ⁊ nos legi ⁊ tꝑi noſtro in qͦs fines ſeculoꝝdeuenerūt. de pe. diſ. ij. Si em̄ inquit.¶ De conſilio paupertatis. ¶ Capitulū. iij.Irca paupertatē queetiā inter cōſilia dn̄i ponit̉. erratū eſt a quiIbuſdā. Nā aliqui ita cōmēdauerūt. vt aſſererent. nulli etiā layco licitū eſſe habere aliqͥd ꝓpriuꝫ:ſꝫ dānabile fore. Qui heretici declarant̉ vocati apl̓icivt habet̉. xxiiij. q. iij. Quidā. vnde ⁊ Siero. dicit laycis licitū eſſe poſſidere tꝑalia. ſꝫ nō niſi ad vſum .i. itaꝙ non abutant̉ eis. xij. q. j. Duo. Quinīmo etiā ⁊ clericis ſecularibꝰ licꝫ habere ꝓpriū. vt ponit̉. xij. q. j. ꝑ totūNec obſtat qd̓ dn̄s ait Luce. xiij. Niſi qͥs renunciauerit omnibꝰ q̄ poſſidet. non pōt eſſe meus diſcipulꝰ. Nādiſcipulatꝰ xp̄i pōt intelligi dupl̓r. Uno modo large.ꝓut ſcꝫ importat obſeruantiā mādatoꝝ xp̄i. ſicut fuitNicodemꝰ. Ioſeph ⁊ hmōi. Et his oportet omnibusrenūciare tꝑalibꝰ mente. ita ſcꝫ ꝙ nil deo ⁊ mandatoꝝeius obſeruationi p̄ponāt. Scd̓o modo ꝓprie ⁊ ſtricte.ꝓut importat ſtatu ꝑfectionis ⁊ obſeruātiā cōſiliorū.qualē ſtatū tenuerūt apl̓i cū xp̄o conuerſantes. ⁊ iſtosoportet omnibꝰ renūciare affectu et effectu. vt nil habeant ꝓpriū in ꝑticulari. ſicut eſt ſtatus religioſoꝝ. vtxij. q. j. Non dicatis. ⁊ in al̓. c. Et de his ꝓprie loq̄bat̉

xp̄s. Quidā etiā ita cōmendāt paupertatē. vt dicantin ea cōſiſtere ꝑfectionē creature rōnalis. Sed Tho.ſcd̓a ſecūde. reprobat. oſtēdens poſt Ioh̓. caſſ. in coll̓.pͥma moyſi. nō in ea conſiſtere ꝑfectionē. ſꝫ eſſe inſtrumētū ⁊ inductiuū ad ꝑfectū. Et apl̓s ad Coll̓. iij. ait.Suꝑ oīa charitatē habete. q̄ eſt vinculū ꝑfectōis. nondixit paupertatē. ſꝫ charitatē eſſe vinculū ꝑfectionis.Xp̄s etiā poſtꝙͣ dixit. Si vis ꝑfectꝰ eſſe. vende oīa quehabes ⁊ da pauperibꝰ: ſubdidit. Et ſeq̄re me. vt innueret nō in pauꝑtate tm̄ ſꝫ magis in ſeq̄la xp̄i. q̄ eſt maxīeꝑ charitatē cōſiſtē ꝑfectione. ¶ Alij v̓o ecōtra ita deteſtati ſunt paupertatē. vt oēm gradū paupertatis etexpropriatōis tꝑaliū reprobaret ⁊ illicitū dicerent. ſꝫ⁊ hos reprobat Tho. iij. ꝯtra gētiles. c. cxxvj. ⁊. cxxviij.Dicit em̄. Quid ſentiēdū ſit de pauꝑtate ex diuitijs cōſideremꝰ. Exteriores quidē diuitie neceſſarie ſunt adbonū v̓tutis cū ꝑ eas ſuſtētemꝰ corpus et alijs ſubueniamus. Oportet aūt ꝙ ea q̄ ſunt ad finē. ex fine bonitatē accipiant. Neceſſe gͦ eſt. vt exteriores diuitie ſuntaliqd̓ bonū hoīs. nō tn̄ prinripale. ſꝫ qͣſi ſecundarium.Nā finis pͥncipalit̓ bonū eſt. Alia v̓o ẜm ꝙ ordinant̉in finē. ꝓpter hoc qͥbuſdā viſum eſt vt ꝟtutes ſint maxima bona homīs. Diuitie aūt quedā minima bona.Oportet aūt ꝙ ea q̄ ſunt ad finē. modum accipiāt ẜmexigentiā finis. intantū gͦ diuitie ſunt bone. inqͣꝫtū ꝓficiunt ad vſum v̓tutis. Si v̓o iſte modus excedat̉. vt ꝑeas impediat̉ vſus v̓tutis. nō iam int̓ bona cōputādaſunt. ſꝫ int̓mala. Un̄ quibuſdā accidit bonū eſſe habe̓diuitias. qͥ ſcꝫ eis vtunt̉ ad v̓tutes. Quibuſdā maluꝫeſt eas habere. qꝛ ꝑ eas a v̓tute retrahunt̉. vel nimia ſolicitudine vel nimia affectione ad eas. vel mentis elatione ex eis cōtingēte. Sed cuꝫ ſint v̓tutes actiue vite⁊ contēplatiue. alit̓ ⁊ alit̓ vtreqꝫ diuitijs indigēt. Nāv̓tutes contēplatiue indigēt eis ad ſolā ſuſtentationēnature. v̓tutes actiue indigēt eis ⁊ ad hoc. ⁊ ad ſubueniendū alijs cū quibꝰ ꝯuiuēdū eſt. Un̄ ⁊ contēplatiuavita etiā ī hͦ ē ꝑfectior. ꝙ paucioribꝰ indiget. Ad quāquidē vitā ꝑtinere videt̉. ꝙ totalit̓ hō diuinis rebꝰ vacet. Quā quidē perfectionē ſectantibꝰ. minimū de exterioribꝰ diuitijs ſufficit .ſ. ꝙͣtū eſt neceſſariū ad ſuſtentationē nature. Un̄ apl̓us j. Thi. vj. ait. Habētes alimenta ⁊ quibꝰ tegamur. his cōtenti ſumꝰ. Paupertasigit̉ laudabilis eſt. inꝙͣtum hominē liberat ab illis vicijs quibꝰ ꝑ diuitias aliqͥ implicant̉. Inqͣtū autē ſolicitudinē tollit q̄ ex diuitijs cōſurgit. eſt vtilis qͥbuſdāqͥ ſcꝫ ſunt ita diſpoſiti. vt circa meliora occupent̉. quibuſdā v̓o nociua. qͥ ab hac ſolicitudine liberati. in peiores occupationes cadunt. Un̄ Grego. in. vj. moral̓.ait. Sepe qͥ occupati vn̄ humanis vſibꝰ viuerēt. gladioſue quietis extincti ſunt. Inqͣtū v̓o paupertas bonūqd̓ ex diuitijs ꝓuenit .ſ. ſuſtentatione ꝓpriā ⁊ ſubuentionem alioꝝ impedit. malū eſt ſimplicit̓. Malū enimeſt inqͣtū ſubuētio qua in tꝑalibꝰ ꝓximis ſubuenitur.ꝑ maius bonū pōt recōpenſari .ſ. ꝑ hoc ꝙ hō diuitijscarens liberius pōt diuinis ⁊ ſpūalibus vacare. Bonum autē ſuſtētationis ꝓprie adeo neceſſariū eſt ꝙ nullo alio recōpenſari poteſt. Nullius em̄ boni obtentudebet hō ſuſtentationē vite ſibi ſubtrahere. Paupertas igit̉ talis laudabilis eſt. cū hō a ſolicitudinibꝰ terrenis liberatꝰ. liberius diuinis ⁊ ſpūalibus vacat. itatamē ꝙ cū ea remaneat facultas homini ꝑ licitū modum ſuſtētandi ſeipſum ad qd̓ nō multa requirunturEt quāto modus viuēdi in pauꝑtate minorē ſolicitudinē exigit. tanto pauꝑtas eſt laudabilior. nō autemquāto pauꝑtas fuerit maior. Nō em̄ pauꝑtas in ſe eſtbona. ſꝫ inqͣtū liberat ab illis quibꝰ impedit̉ hō. quominus ſpūalibus bonis intendat. Un̄ ẜm modū quohō liberat̉ ab impedimētis p̄dictis. eſt mēfura bonitatis eiꝰ. Et hoc eſt cōmune omnibꝰ exterioribus queintantū ſunt bona. inquātū ꝓficiunt ad v̓tutē. nō aūtẜm ſeipſam.