¶ Titulus.XII.

.§. j.Eſt autē quadruplex modus ſectādi voluntariā paupertatē ẜm Tho.vbi ſupͣ. c. cxxx. Et pͥmꝰ modus eſt vt de p̄cio poſſeſſionum venditaꝝ. aliqͥ in vno collegio ſeu cōgregationeexiſtētes cōmunit̓ viuant. Et iſte ſufficiēs eſt ſꝫ nō adlongū tēpus. Et ideo apl̓i hunc modū viuēdi fidelibꝰin hierl̓m cōſtituerūt. qꝛ p̄uidebāt ꝑ ſpiritūſanctū. ꝙnō diu in hierl̓m cōmorari haberēt. tū ꝓpter ꝑſecutiones ⁊ iniurias illatas a iudeis. tū ꝓpter inſtāte deſtructionē ciuitatis ⁊ gētis. vn̄ nō fuit neceſſarium niſi admodicū tēpus ꝓuideri. Et ꝓpter hac trāſeuntes ad gētes in quibꝰ firmāda ⁊ ꝓdurāda erat eccleſia. hūc modum viuēdi nō legunt̉ inſtituiſſe. Et ſi dicat̉ ꝙ ꝑ huncmodū viuēdi pōt cōmitti fraus ⁊ furtū ꝑ diſpenſatores. vn̄ nō videt̉ cōueniēs modus. Rn̄det̉ ꝙ hoc eſt cōmune in omni mō viuēdi. quibꝰ aliqͥ adinuicē cōuiuūtIn hoc aūt tantominꝰ quātodifficilius cōtingere vr̄.ꝙ ꝑfectionē vite ſectantes fraudē cōmittāt. Adhibet̉etiā cōtra hoc remediū ꝑꝓuidā diſpēſationē fideliumUn̄ ab apl̓is electi ſunt ſtephanus ⁊ alij qͥ ad hoc officium ydonei reputabātur. ¶ Eſt ſcd̓s modus viuēdiin pauꝑtate voluntaria. vt .ſ. habētes poſſeſſiones incōmuni de eis viuāt. ⁊ ſingulis ꝓuideat̉. ꝓut cuiqꝫ opꝰfuerit ſicut obſeruat̉ in plurimis monaſterijs ⁊ quaſiin omnibꝰ monachoꝝ. Et hic eſt etiā ꝯueniēs modus⁊ laudabil̓. Nec ꝑ hoc aliqͥd deperit ꝑfectōni ad quātendūt pauꝑtatē voluntariā aſſumētes. Pōt em̄ fieriꝓ vnius fere vel paucoꝝ ſolicitudineꝫ. vt poſſeſſionesdebito mō ꝓcurent̉. ⁊ ſic alij abſqꝫ tꝑaliū ſolicitudineremanētes. libere pn̄t. ſpūalibꝰ vacare qd̓ eſt fructꝰ voluntarie pauꝑtatis. Nec etiā illis aliqͥd deperit de ꝑfectione vite. qͥ hāc ſolicitudinē ꝓ alijs aſſumunt. Qd̓em̄ amittere vident̉ in defectu qͥetis. recuꝑant in obſequio charitatis. in quo etiā ꝑfectio vite cōſiſtit. Necetiā ꝑ hunc modū viuendi concordia tollit̉ occaſionepoſſeſſionū ꝯmuniū. Tales em̄ debēt voluntariā panpertatē aſſumē̓. qͥ tꝑalia cōtemnāt. Et tales ꝓ tꝑalibus cōmunibꝰ diſcordare nō pn̄t. p̄ſertim cū ex tꝑalibus nihil p̄ter neceſſaria vite habeāt expectare. Et cūdiſpēſatores oporteat eſſe fideles. nec ꝓpter hoc ꝙ aliqui hoc mō viuēdi abutant̉. hic modus viuēdi poteſtimprobari. cū ⁊ bonis male vtant̉ mali. vt patet in eukariſtia. ⁊ malis bene vtant̉ boni. ¶ Terciꝰ modus viuendi voluntariā paupertatē ſectantibꝰ eſt. vt de laboribus manuū ſuaꝝ viuāt. Quē quidē viuēdi modumPaulus apl̓s ſequebat̉ ⁊ alijs obſeruādū ſuo exemplo⁊ inſtitutione dimiſit. Dicit̉ em̄. ij. ad Theſſ. iij. Nongratis panē māducauimꝰ ab aliquo. ſꝫ in labore ⁊ fatigatione nocte ⁊ die oꝑantes. ne quē veſtꝝ grauaremꝰ.Et infra. Cū eſſemꝰ apud vos. hocipſum denunciabamus vobis. quoniā ſi qͥs nō vult operari nō māducet.Iſte igit̉ modus eſt etiā cōueniēs ⁊ bonꝰ. Nec eſt hocvanū vt quidā obijciūt .ſ. terrena dimittere. vt iterumacquirant ꝑ labores manuū. qꝛ diuitiaꝝ poſſeſſio. ⁊ ſolicitudinē reqͥrebat in ꝓcurādo vel ſaltē cuſtodiendo⁊ affectū hoīs ad ſe trahit. qd̓ nō accidit. dū obſequijsꝑ laborē manuuꝫ quotidianū victum acqͥrere ſtudet.Sed ⁊ acqͥrendū ꝑ laborē manuū victū. quātū ſufficitad nature ſuſtentationē. modicū tēpus ſufficit ⁊ modica ſolicitudo neceſſaria eſt. Sed ad diuitias congregandas vel ſuperfluū victū q̄rendū per laborē manuūſicut ſeculares artifices faciūt. oportet multū tēporisponere ⁊ multā ſolicitudinē adhibere. Nec eſt contraquod dn̄s ait. Nolite ſoliciti eē Math̓. vj. Non enimꝓhibuit laborē manuū. ſꝫ anxiā ſolicitudinē mētis ꝓneceſſarijs vite laborādo ⁊ alia faciēdo quod in ſe eſt.quaſi cum his etiaꝫ dubitet hō ne habeat vnde viuat.Si em̄ ex diuina ꝓuidētia ſuſtentant̉ aues. que nō pn̄tlaborare illis laboribꝰ quibꝰ homines ſibi neceſſariaacquirunt. ⁊ ſunt aues ipſe inferioris cōditionis. mul-

tomagꝭ ꝓuidebit hominibꝰ. Nec etiā poteſt iſte modꝰreprobari ex eo ꝙ alicui hoc nō ſufficiat. vt quia infirmus ⁊ debilis eſt. nō valens laborare quātum ſufficitad victū ſibi neceſſariū. Non em̄ ꝓpter defectū qui inpautioribꝰ accidit. aliqͣ ordinatio repudiāda eſt. Hocem̄ ⁊ in naturalibꝰ ⁊ in voluntarijs ordinationibꝰ accidit. Nec eſt aliquis modus viuēdi. ꝑ quē ita ꝓuideat̉homini. quin poſſit aliquādo deficere. Nam ⁊ diuitibus etiā poſſunt aliquādo diuitie furto ⁊ rapina auferri. Remanet tn̄ remediū aliquod circa dictū modūviuēdi. vt ſcꝫ cui ꝓprius labor nō ſufficit ad victū proprium. ſubueniat̉ per aliū eiuſdeꝫ ſocietatis qui pluspoſſit loborare ꝙͣ ſibi ſit neceſſariū. vel ꝑ alios qui diuitias poſſident. ẜm legē charitatis ⁊ amicitie naturalis. qͣ vnus ſubuenit alteri. Sed nec obſtat ſi dicat̉ ꝙoportebit talis multū tēporis ponere in laborando. ⁊pęr cōſequēs parū vacare poterunt ſpūalibus. Nā advīctū neceſſariuꝫ pauca ſufficiunt ⁊ paucis tales ſintcōtenti. Inde nō multū impediunt̉ ab operibꝰ ſpiritualibus cū nō habeant exponere multū tēpus in operando manibꝰ. cum etiā operando poſſunt cogitare dedeo. ⁊ deū laudare ⁊ alia hmōi facere. Poſſunt etiā abalijs beneficijs ſubleuari. Et licet operatio manuumvaleat ad ociū vitandū ⁊ carnē edomandā. nō tamenꝓpter hoc aſſumit̉ voluntaria paupertas. quia ⁊ alijsmodis pōt edomari caro ⁊ ociū vitari. ¶ Eſt ⁊ quartꝰmodꝰ pauꝑtatis ſcꝫ vt paupertatē voluntariā ſectantes. omnia ſua dimittētes. viuant de his q̄ dant̉ eis abalijs ęiemoſynaliter. non habentibꝰ tales poſſeſſionesvel redditus in cōmuni vnde valeant ſibi ꝓuideri. Ethunc modū viuēdi videt̉ dn̄s cū ſuis diſcipulis obſeruaſſe. Dicit̉ em̄ Luce. viij. ꝙ mulieres quedā ſequebantur eū. miniſtrātes ei de facultatibꝰ ſuis. Et iſte ē optimus. Nec em̄ eſt incōueniēs vt quidā obijciūt. vt quiſua dimiſit ꝓpter aliquod qd̓ in vtilitatē aliorū cedit.de his que ab alijs dantur ſuſtentet̉. Niſi em̄ hoc eſſetſocietas humana ꝑmanere nō poſſet. Si em̄ quilibetcirca ſua ꝓpria ſolicitudinē tm̄ gereret nō eſſet qͥ vtilitati cōmuni deſeruiret. Optimū eſt igit̉ hominū ſocietati. ꝙ illi qui p̄termiſſa proprioꝝ cura. vtilitati ꝯmuni deſeruiūt ab his quoꝝ vtilitati deſeruiūt: ſuſtententur. Propter hoc em̄ et milites de ſtipendijs alioꝝ viuunt. ⁊ rectoribꝰ reipublice de cōmuni ꝓuidetur. Quiautē voluntariā paupertatē aſſumunt vt xp̄m ſequantur. ad hec vtiqꝫ omnia dimittūt. vt cōmuni vtilitatideſeruiant. Sapientia ⁊ eruditione ⁊ exemplo populum illuſtrātes ⁊ orationibus ⁊ interceſſionibꝰ ſuſtentandos. Ex quo etiam patet. ꝙ nō turpiter viuunt dehis que ab alijs dantur. exquo ipſi maiora rependuntad ſuſtentationē tēporalia accipientes ⁊ in ſpūalibusalijs ꝓfitiētes. dū etiā exemplis ſuis alios prouocantad v̓tutes. fit vt hi quibꝰ ꝓficiunt. minus diligant tēporalia exemplo eoꝝ ⁊ ſic magis ꝓuocantur ad dandūeis. Nec etiā ꝑ hoc libertatē admonēdi ⁊ rep̄hendēdipopulos tales amittunt quia et pauca ſunt que recipiunt ⁊ cum contempſerint terrena. nō ita afficiunturvt omittant ꝓpter elemoſynas receptas ſalutē ꝓximorum. Nec etiā eſt incōueniēs. ꝙ neceſſitates ſuas exponant petendo ꝓ ſe vel pro alijs. Nam ⁊ apoſtoli leguntur hoc feciſſe pro pauperibꝰ qui erāt in hieruſalēNec etiā iſta mēdicitas reddit homines cōtemptibiles. ſi moderate fiat. ad neceſſitatē non ad ſuꝑfluitatem ⁊ ſine importunitate. cōſiderata cōditione ꝑſonarum a quibꝰ petitur ⁊ loci et tēporis. quod neceſſe eſtobſeruari ab his qui perfectionem vite ſectātur. Exquo ſequit̉. ꝙ talis medicitas nō habet aliquā ſpeciēturpitudinis. quā haberet ſi cū oportunitate ⁊ indiſcrete fieret ad voluptatē vel ſuperfluitatē. Et ꝙͣuismendicare fiat cū quadā abiectionē. cū neceſſariū eſtad ſectandā perfectionē vite pauperis mēdicare ferretalē abiectionē humilitatis eſt. Aſſumere etiā abiecta