Druckschrift 
4 (1487)
Entstehung
Seite
104r
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum.VI.

Equidē adoleſcētulus erat in ſua cōuerſiōe. Dr̄ eniꝫActu .vj. teſtes lapidauerūt ſtephanū: depoſuer̄tveſtimēta ſua ſecus pedes adoleſcentis vocabat̉ ſanlus. Huius aūt etas ē multū mutabilis. vn̄ dr̄. xij. q.j. Pīs etas prona ē ad malū ab adoleſcentia ſua. Nilincertius vita adoleſcentiū. Et viā quā quis ſibi aſſumit in bono vel malo in adoleſcentia ſua ꝑſeuerās: il poſtea tenet. Iuxta illud. adoleſcēs iuxta viāſuamgradit̉: ſenuerit recedet ab ea. Cōit̓ magni ſācti eccl̓ie vocati ſt̓ in adoleſcētia vl̓pueritia. vt DauidDaniel ſocijs. Ioh̓s. Bern̄. Dn̄icus Frāciſcꝰ alijinnūeri. Et quos xp̄s reſuſcitauit a mortuis. aīe ruſuſcitatōem ſignās: fuerūt adoleſcētes. de puella filiovidue clarū ē. De Lazaro etiā vr̄. Senē quēdam eiciatū mortuū a filio ſuo reſuſcitauit. Fuit at̄ Paulus adoleſcens ſpūaliter. vnde oſtenditur cōuerſatioeius ſancta imitanda. hec em̄ habet tres conditionesſil̓es adoleſcētie naturali. Eſt .n. adoleſcentia.Feruēs ad diligendū.Sufferens ad exercendū.Congruēs ad ſciendū.Adoleſcētes ſunt amatiui aliorū vehement̓. qꝛ ſanguis feruet in eis incitans ad amandū. Sic adoleſcēsſpūaliter .i. decorus gratia: feruenter amat deū ꝓximum. Un̄ Cāti.. dicit̉. Adoleſcentule dilexerunt tenimis. Ꝙtū fuerit feruens adoleſcentulus nr̄ Paulꝰip̄e oſtendit. dicēs. Certus ſū quia neqꝫ mors neqꝫ vita ⁊cͣ. ſeꝑabit nos a charitate xp̄i. ad Ro. viij. Ꝙͣtumad charitatē ꝓximi: ait. Optabaꝫ ego anathema fieria xp̄o fratribus meis. ad Ro. ix. Anathema interp̄tatur ſeꝑatio. Sicut aūt ē duplex vnio xp̄o in pn̄tivna per gratiā. alia per actualē cōtemplatiōeꝫ eiꝰſolatiōem. Ita ſeꝑatio duplex. vna a gr̄a xp̄i: hācoptabat Apl̓us amore ꝓximorū. qꝛ eſſet cōtra ordinem charitatis. vt quis plus diligeret proximū qͣꝫ ſeip̄m. Sed ſecundā optabat ſalute querenda ꝓximo. .n. ſibi eſſet ſūme delectabile xp̄m cōtēplari. etin eo quieſcere: poſtponebat ſuā maximā cōſolatiōꝫſaluti proximi cui intendebat. diſcurrēdo. p̄dicādo. laborando hmōi. Oſtendit ſuā nimiā delectatiōeꝫ adꝓximos ait. ij. Cor. xj. Inſtātia quotidiana mea ſolicitudo oīm eccl̓iarū. Quis infirmat̉ ego infirmor ⁊c̄. Adoleſcens ē fortis ad tolerādos labores.Tren. iij. Bonū ē viro ſi portauerit iugū .ſ. laborumab adoleſcentia ſua. O quis enarraret labores huiusadoleſcentuli Pauli. quāto gaudio illos ſuſtinebat. ij. ad Cor. xij. In laboribus plurimis. In carceribus abundantius. In plagis ſupͣ modū ⁊cͣ. que ſequūtur ibi vide. Et in fine concludit ip̄is enarratis poſtſtimulum carnis. qui dr̄ ab Aug. infirmitas corporisa Greg. temptatio carnis: ſed ſine peccato. Libentergloriabor in infirmitatibꝰ meis. vt inhabitꝫ in metus xp̄i. Et alubi. Suꝑa bundo gaudio in om̄i tribulatione nr̄a. Adoleſcentia ē apta ad addiſcendum.Puer nōdum habet plenū iudiciū rōnis. Sed adoleſcens qui adhuc habet mentē recentem non alijs imbutā. Naꝫ ſemel imbuta recens. ſeruabit odorē teſtadiu Oratius. Un̄ Nabuchodonoſor adoleſcentulos ex filijs iſrl̓. de ſemine regio. fecit erudiri in om̄i ſapientia chaldeorū Dan̄ .j. Doctiſſimus fuit adoleſcentulus Paulꝰ. eruditus plene in ſua adoleſcētia ad pedes doctoris gamalielis in lege veteri. A xp̄o in celo īlege euāgelica. Neqꝫ em̄ ait ip̄e. j. ad Eor. xv. Euāgeliū meū ab hoīe accepi ſꝫ reuelatiōꝫ ih̓u xp̄i. Un̄ adAnaniā dictū fuit a domīo. vas electiōis ē mihi iſteActu. ix. armariū. ſcꝫ ſacrarū ſcripturaꝝ. Epiſtole eiꝰſunt ſūma theologie plene etiam eloquētia ſapīa. qͣs Apl̓s Petrus comendat in ſua epl̓a. Ubi increpat.ſunt verba eius tonitrua. Ubi hor at̄. melliflua.Terciū principale ē. §. iij.

ſpeculatio eius ī qua eſt ſingularis. de nullo alioſancto dicitur expreſſe et indubitate. viderit deumper eſſentiā in vita. niſi de Paulo in nouo teſtamēto Moy. in veteri ẜm Aug. in li. de orādo deū. Tho.ſcd̓a ſcd̓e. q. clxxv. Unde dicit. In mentis exceſſu qd̓fuit in iſta conuerſione. Ubi ſciendū ẜm Tho. vbi ſupra. triplex eſt exceſſus mentis. qui contingit in contēplatione. Unus ē quo mens humana diuinitus rapitur ſeu eleuatur. ad cōtēplatiōem diuine veritatis.per quaſdam ſimilitudines ymaginarias. Et talis fuit exceſſus Petri. quādo ip̄o orante (vt dicit̉ Act̉. x.)cecidit extaſis ſuper eum .i. exceſſus mentis. Nam extaſis ẜm Tho. ē nomen grecū latine ſonat exceſſummentis. In quo exceſſu vidit celū aꝑtum. vas ſeu diſcum ſubmitti de celo quatuor initijs. plenū om̄i genere animaliū immūdorū. Dictūqꝫ ē ei. Macta manduca. Sub qua viſione ymaginaria. deus ſibi manifeſtauit cōuerſionem gentiliū. occiſionē eorū immūdo quo ad mortificatiōem criminū māducatiōem .i.incorꝑatiōem eorū in eccleſia. Secundus exceſſꝰtis ē. quo mens rapitur ad intuitiōem diuine veritatis. per aliquos intelligibiles effectꝰ hic fuit talis exceſſus Dauid. dixit. Ego dixi in exceſſu mentis meeomnis homo mendax. Contēplās .n. diuinā bonita immutabilitatē. hoīm peccabilitatē tēdentiāex ſe in nihilū: intellexit omnē hoīeꝫ ex ſe fallacē cōꝑatione dei. Tercius exceſſus ē rapitur mens vſqꝫ adclarā viſionē diuine eſſētie. Et hic fuit exceſſus Pauli. de quo nunc.. pͣs. dicit. Ibi beniamin adoleſcētulus in mentis exceſſu. quādo videlicet raptus fuit adtercium celū. ij. ad Cor. xij. Ubi aduertenduꝫ. iſtd̓tercium celum poteſt dici celum ſanctiſſime trinitatꝭEſt ergo primum celum materiale. ſecundum intellectuale. tercium diuinale. Et quodlibet eſt triplex.celum materiale de quo yſa. Exaltantur celi a terra ēſydereū. ſub quo cōp̄hēduntur celi planetarū. Aq̄umſeu criſtallinum. quod ē primum mobile. empireumimmobile. qui eſt locus congruens viſioni clare beatorū. Et ad iſtud tercium Paulus fuit raptus intis exceſſu. Secundū celū .ſ. intellectuale .i. nature angelice. de quo in Iob. Reuelabunt celi iniquitatē eiꝰ.Et iſtud triplex. quia triplex hierarchia ẜm trinū gra cognitiōis diuine ab eis. Infima media ſup̄ma.Et ad iſtū ſūmum gradū cognitionis diuinorū viſionis raptus ē Paulus in exceſſu mentis. Un̄ beatoDyoniſio ſummo ph̓o diſcipulo eius creditur dediſſeinformatiōeꝫ. vt capaci. ſublimis materie de hierarchijs angelorū eoꝝ miniſterijs que viderat. Ex quaedidit Dyoniſius librū de celeſti hierarchia. in magis loquitur de angelis qͣꝫ aliqͥs ex antiquis doctoribus. Terciū ē celū ſanctiſſime trinitatis. Unū eſſentialiter. trinū ꝑſonaliter. de quo. j. Iohā. v. Tres ſuntteſtimoniū dant in celo. Pater filius ſpūſſanctus.hi tres vnū ſunt. Et licet hi tres celi inſeꝑabilit̓ influant et operētur. tn̄ quandā appropriatiōeꝫ adaptationeꝫ dicere poſſumus. a primo celo .ſ. patris recepit influxum oꝑationis miraculorū infirmos ſanauit. demōes ab obſeſſis effugauit: mortuos ſuſcitauit.A celo filij habuit influxū ſapīe. an experimentumritis eius qui in me loquitur xp̄us ait ip̄e. Ut ſapiensarchitector fundamentū poſui. Acelo ſpūſſancti ardorem charitatis fruitiōem diuinitatis. Un̄ dicitſe raptū in celum et etiam in paradiſum. vt celum dicat ratione contemplationis clare. quam habuit. Paradiſum ratione maxime delectationis inde conſeq̄ntis ẜm Tho.Reſtat dubiū vtruꝫ. §. iiij.in hoc exceſſu anima eius fuerit a corꝑe ſeparata velexiſteret in corpore. Quod quia ip̄emet dicit ſe neſcire cum ait. Siue in corpore ſiue extra corpꝰ. neſcior deꝰ