¶ Capitulum.IIII.

lomonis qͥ dictus ē rex papificus ⁊ ſapiētiſſimus. Etdn̄s de eo. Erit ip̄e mihi in filiū. ij. Reg. vij. Corrn̄detem̄ dono ſapīe ſeptima beatitudo qua dr̄. Btī pacificiqm̄ filij dei vocabunt̉. Ubi dicit Aug. de ſermone dn̄iin monte. Sapīa ꝯuenit pacificis. ī quibꝰ nullus motus eſt rebellis ſed obtꝑans rōni. Et vt dicit tho. ſcd̓aſcd̓e. q. xlv. ar. vj. Congrue ſeptima btītudo p̄dicta adaptat̉ dono ſapīe ⁊ qͣꝫtū ad meritū ⁊ ꝙͣtū ad p̄miū. Admerituꝫ quidē ꝑtinet quod dr̄. Btī pacifici. Pacificiem̄ dicunt quaſi pacē facientes. vel in ſeip̄is vel ī alijsquoꝝ vtrunqꝫ conuenit ꝑ hoc. ꝙ ea in quibus pax conſtituitur. ad debitū ordinem redigūtur. Nā pax ē trāquillitas ordinis. vt dicit Aug. xix. de ciui. dei. Ordinare auteꝫ pertinet ad ſapīam. vt patet per ph̓m in j.meth̓. Et ideo eſſe pacificū conueniēter attribuit̉ ſapīe. Ad p̄miū autē ꝑtinet quod dr̄. Filij dei vocabunt̉Dicuntur autē filij dei inꝙͣtum participāt ſimilitudinē filij vnigeniti ⁊ naturalis. ẜm illud ad Roma. viij.Quos p̄ſciuit ⁊ p̄deſtinauit cōformes fieri imaginisfilij ſui qui ē ſapīa genita. ⁊ ideo ꝑcipiendo donū ſapīead dei filiationē homo ꝑtingit. Quō autē p̄dicte. vij.ꝓprietates ſeu effectus poſiti a Iacobo ꝑtineāt ad ſapientiā. ſic declarat Tho. vbi ſupra. Ad ſapientiā ẜmꝙ eſt donum pertinet non ſolum contemplari diuinaſed etiam regulare actus humanos. In qua directione primo occurrit remotio a malis. que contrariāturſapiētie. Unde ⁊ timor dicitur eſſe initium ſapientieinꝙͣtuꝫ facit timor recedere a malis. ẜm illud. Timordn̄i expellit pctm̄. Ultimū autē ē ſicut finis .ſ. ꝙ om̄iaad debitū ordinem redigātur. quod ꝑtinet ad rōnempacis. Et ideo conuenienter Iacobus dicit. ꝙ ſapientia q̄ deſurſum eſt. primū pudica ē. quaſi vitans corruptelas peccati per timore. ⁊ ſic ordinat hominē ad deum ſicut ꝑ peccatū deordinatur quis a deo. nec habetpacem cum deo. Deinde dicit Iacobꝰ ꝙ ſapiētia ē pacifica. quod ē finalis effectus ſapiētie. ꝓpter quod ponit̉ beatitudo ipſa pax vt dictum eſt. Unde et cōgruefiguratur ꝑ thronum Salomonis. ad quē aſcendebatur ꝑ ſex gradus. E quibꝰ iā vnus dictus ē .ſ. pudica .i.timorata. Alia quinqꝫ que ſequūtur. manifeſtāt ea ꝑquę ſapientia ad pacem ꝑducit. quo ad ꝓximuꝫ ⁊ quoad ſe. ⁊ ordine congruo. Nā homī ꝑ pudiciciā a corruptelis peccati recedēti. primo occurrit vt qͦntuꝫ ē ex ſemodū in omnibꝰ teneat. Un̄ dr̄ modeſta .ſ. ipſa ſapientia. ad modeſtiā pertinet vt homo moderet̉ actus ſuos exteriores in habitu. in geſtu. ī inceſſu. in affatu. invictu. ⁊ in om̄ibꝰ ſenſationibꝰ. vt nil fiat inordinatumẜm illud apl̓i. Omnia honeſte ⁊ ẜm ordinē fiant ī vobis. Et ad Phil̓. iiij. Modeſtia veſtra nota ſit omnibꝰhomībꝰ. Secūdo requirit̉ vt in quibꝰ hō non ſibi ſufficit. alioꝝ monitis acquieſcat. Et qͣꝫtum ad hoc dr̄ ſuaſibilis. Un̄ ⁊ Prouer. j. dr̄. Audiens ſapiēs ſapientiorerit .ſ. acq̇eſcēs dictis alioꝝ. Et Salomō ſapiētiſſimꝰcōſiliarios habuit. ⁊ ad qͥd. niſi vt cōſilijs eoꝝ acquieſceret. Et Aug. inquit. Senex a puero. ⁊ ep̄s tot annorū a collega nodū anniculo ꝑatus ſū edoceri. xxiiij. q.iij. ſi hēs. Hec auteꝫ duo .ſ. modeſta ⁊ ſuaſibilis ꝑtinētad hoc vt homo habeat paceꝫ in ſeip̄o. Sed vlteriꝰ adhoc vt habeat pacem etiā ad alios. Requiritur quarto. ꝙ bonis eoꝝ non repugnet. Et hoc ē qd̓ dicit. Bonis conſentiēs .ſ. nō ꝯtradicēs. ꝯtētionibꝰ vacās. Propter quod dicit apl̓us Iacobꝰ in epl̓a. c. iij. Quis ſapiens inter vos. oſtendat ex conuerſatione ſua oꝑationem bonā in manſuetudine ſapīe. Ꝙ ſi zelū amaꝝ habetis ⁊ contentiones ſunt ī cordibꝰ vr̄is. nolite gl̓iari ⁊mendaces eſſe aduerſus veritatē. Dicit em̄ glo. Uix fieri poteſt. vt contentio nō extorqueat aliquid contraveritateꝫ. ne victus confuſus eſſe videat̉. Quinto reqͥritur ꝙ defectibus ꝓximi cōpatiatur in affectu. ⁊ ſubueniat ī effectu. Et hoc ē quod dr̄. plena miſcd̓ia ⁊ fructibus bonis. Quomō em̄ qui diuina deguſtat. ꝯſide-

rans ꝓximū factū ad dei imaginē ⁊ ſummi boni capacē. deuꝫ p̄cipientē. Eſtote miſericordes Math̓. vj. Etdate elemoſynā. ⁊ hm̄oi. poterit non comꝑati ⁊ nō ſubuenire iuxta poſſe indigentijs ꝓxīoꝝ. Sexto ⁊ vltimorequirit̉ vt charitatiue emēdare pctā ſatagat. Et hoceſt quod dicit. Iudicās ſine ſimulatione. ne .ſ. correctionē p̄cedēs odiū intēdat explere. vn̄ Leo papa. Odiohabeātur pctā non hoīes. Corripiant̉ timidi. tolerentur infirmi. Et quod ſeuerius caſtigare neceſſe ē. nonſeuiētis plectatur animo ſed medentis. di. lxxxvj. odio¶ Eſt etiā ſciendū. ꝙ ſcriptura ſacra etiā dr̄ ſapīa. iuxta illud Deutro. Hec ē vr̄a ſapīa corā om̄ibꝰ populisſcꝫ lex diuina q̄ comprehēdit totā ſcripturā. que marima ſapīa dr̄. qꝛ ꝑmaxīe de deo ⁊ de his que ordināt hominē ad deū. copioſius. certius ⁊ aꝑtius loquit̉ ꝙͣ methaphiſica vel quecunqꝫ alia humana ſapīa. Sed deipſa in ti. ſequenti.¶ De vita contemplatiua. ¶ Capl̓m. iiij.E vita contēplatiua īIqua guſtat̉ ꝑmaxime donū ſapīe. p̄s. loquēsad deum de pluralitate vite ait. Belior eſtmiſericordia tua ſuper vitas. labia mea laudabunt te.vbi rria nota.Primo vita beata om̄ibꝰ p̄ponit̉. ibi. Melior ē m. t.Secūdo vita plurima pn̄s oſtēdit̉. ibi. ſuꝑ vi.Tercio vita mixta vt p̄cipue eligit̉. labia mea.¶ Primo notat̉ vita btā in eo quod dr̄. Miſericordiatua. Et dr̄ hec mīa. ꝓut ē miſeriam adimens .i. tollēsHoc aūt nō fit ex toto niſi in vita beata. vbi remouet̉a ſanctis omnis miſeria. vl̓ dr̄ miſericordia qͣi mira ſuauitas rigās corda. Et de hac p̄s. Dn̄e ī celo mīa tua.vbi .ſ. nulla miſeria. Hec autē miſericordia que abſolute dr̄ vita. vtiqꝫ melior eſt ſuper omnes vitas vite pn̄tis. vt exponit Ambro. in quodaꝫ ſermone. Quomodocunqꝫ diuidatur vita. vel ẜm ph̓m. vel ẜm Aug. velꝑ alium modum. de quibus diſtinctionibus hic dr̄ iniſto. §. Et vt dicit Gregor̄. in omel̓. Temporalis vitaeterne vite comꝑata. mors potius eſt dicenda qͣꝫ vita¶ Ꝙtum ad ſecundū. quia dicit in plurali. ſuꝑ vitas.Sciendū principaliter eſſe duas vitas. actiuā ⁊ ꝯtemplatiuā. Et comꝑando eas adinuicem. ꝓbatur meliorem contemplatiuā actiua decē rationibꝰ quas habesinfra. §. ij. ¶ Ꝙͣtum ad terciū. quia ad illas duas additur tercia .ſ. mixta ex vtraqꝫ ꝑte compoſita. Iſtaꝫ vtmeliorē ill̓ duabꝰ eligit p̄s. dicens. Labia mea ⁊cͣ. Naꝫꝑ contemplatiuā laudat deū in or̄one labijs mentis .i.cogitationibꝰ et affectibus. Sed per actiuā laudat inpredicatione ⁊ inſtructiōe alioꝝ. Et de iſta mixta agitur in. iij. §.Notādū ergo primo .§. j.ꝙ ꝙͣuis ph̓s in. ij. eth̓. dicat eſſe tres vitas hoīm excellentes .ſ. voluptuoſam. que ponit finem in delectatidnibus corporis. Ciuilē que ꝑtinet ad actiuam ⁊ contēplatiuā. Et Aug. in. xix. de ciui. dei. ponat tria generavite .ſ. ocioſum. quod ꝑtinet ad contemplatiuā Actioſum quod ꝑtinet ad actiuā. Et ex vt roqꝫ compoſitūquod dr̄ vita mixta q̄ congruit p̄latis ⁊ p̄dicatoribus.Alij aſſignēt vitā ẜm inchoationē. ꝓfectionē ⁊ ꝑfectionē. tamē diuiſio magis ꝓpria vite hūane ē. quā ponitGrego. ſuꝑ Ezech̓. ⁊ ī. vj. moral̓ .ſ. ꝙ due ſūt vite .ſ. actiua ⁊ cōtemplatiua. figurate ī ſacro eloquio ꝑ duas ſorores. In veteri teſtamēto ꝑ Lyam ⁊ Rachelem. Lyafigurat actiuam exercens ſe in vij. oꝑbꝰ miſericordiecorporalibus vl̓ ſpūalibus ſignatis ꝑ ſeptē filias lye.Nam ſeptima fuit Dyna. Rachel venuſto aſpectu. q̄interpretatur viſum principiū. ſignat contemplatiuā