¶ Titulus.VIII.

remouendū impedimenta fidei. oſtendēdo nō eſſe inpoſſibile qd̓ in fide ponit̉. Om̄i aūt poſcenti intelligitur de diſtributōne accomoda .ſ. de his qͥ parati ſt̓ credere. ⁊ querūt inſtrui. nō his qͥ parati ſūt deridere. Dehis em̄ dixit xp̄c. Nolite ſanctu dare canibꝰ ⁊cͣ. Raynerius. Hos docet Origenes prudenter eludere. tranſferendo ſe ad aliā materiā. nō p̄ciſe tacendo. diſt. xliij.in mandatis. Et ſic fides xp̄iana eſt magna duratōneſeu longitudine.Tercio pariatur fi­ .§. vj.des qꝛ auget̉ vel minuit̉ rōne diſpoſitōnis hoīs. Naꝫfides pōt eſſe maior in vno ꝙͣ in alio ratōne prime veritatis. q̄ eſt vnica ⁊ ſimpliciſſima: ſꝫ ex ꝑte nonſolumcredendoꝝ. ſꝫ ⁊ ꝑſonaꝝ. rōne maioris explicatōnis vl̓maioris deuotōnis. vel maioris illuſtratōnis diuine.¶ Ubi ſciendū ꝙ fides creſcit vel ꝑficit qͣtuor modisPrimo cognitōne qͣꝫtum ad actum rōnalis. ⁊ ſic ꝓficiens in cognitōne diuinoꝝ. dr̄ creſcere in fide. Secundo ꝯſtantia ⁊ firmitate. ꝙͣtum ad actum iraſcibilis. ⁊ſic martyres dicunt̉ ꝓfeciſſe in fide. Tercio feruore ⁊deuotōne. qͣꝫtum ad actū ꝯcupiſcibilis. ⁊ ſic feruēteszelatores fidei dicunt̉ in ea ꝓfeciſſe. Quarto actōe ꝙͣtum ad actum exterioris hoīs et ſic actiui dicunt̉ creſcere in fide ꝑ bona oꝑa.Ex his oſtenditurᵐ. §. vij.fides alicuiꝰ eſſe magna. Primo vt alta de deo ſentiatScd̓o vt tranſitoria ꝓ p̄mio eterno ꝯtempnat. Tercio vt in aduerſis de deo ꝯfidat et nō deficiat. Quarto vt a bono opere nō deſiſtat. ¶ Primo igit̉ dicit̉ fides alicuiꝰ magna vt alta de deo ſentiat. vt habuit cēturio cui dictū eſt a dn̄o Math̓. viij. Non inueni tantam fidē in iſrl̓. Et ꝙͣtum ad ꝑſonā eiꝰ ex eo dicit̉. qꝛ anullo edoctus fuit. ⁊ tn̄ diuinitatē credidit. Apl̓i aūtꝑ verba audita ⁊ miracula viſa crediderūt. Ꝙͣtuꝫ autem ad ppl̓m gentilē in illo centurione ſignatuꝫ. ex qͦeccl̓ia ꝓ maiori ꝑte formata ē: vtiqꝫ altiora de deo ſentit. ⁊ magꝭ explicite ppl̓s xp̄ianꝰ ꝙͣ iudaicus in veteri teſtamento. ¶ Scd̓o dr̄ magna vt trāſitoria ꝓ ea ꝯtemnat. ſic̄ hab̓uit moyſes. de qͦ apl̓s ad heb̓. xj. Fide moyſes grādis factꝰ. negauit ſe eē filiū pharaonis: magꝭeligēs affligi cū ppl̓o dei. ꝙͣ temꝑalis pctī hr̄e iocūditatē. vbi Aug. maxīe fidei ē ꝯtēnere tꝑalē iocunditatem. ¶ Tercio fides dr̄ magna. vt in aduerſis de deoꝯfidat ⁊ nō deficiat. Cuiꝰ ꝯtrariū qꝛ fecit petrꝰ. fuit ſibi dictū a dn̄o. Modice fidei qͣre dubitaſti Mat. xiiij.Cū .ſ. ambulās ſuꝑ aqͣs cepit mergi. ¶ Quarto dicit̉magna cū nō deſiſtit a bono oꝑe. vt ſi ſtatī cū a deo petit nō accipit ſic̄ fecit mulier chananea: ꝑſeuerat ī ſuapetitiōe donec obtineret. Et ſic pōt dici fides magnaẜm dimēſiones .ſ. altitudinis qͦ ad primū. latitudinisqͥ ad ſcd̓m qd̓ fit ꝑ dilectiōeꝫ ꝓfunditas qͦ ad terciumqd̓ fit ꝑ humilitatē. lōgitudinis qͦ ad quartū qd̓ fit ꝑſeuerando. Uel aliter magna dr̄ fides ꝑ altitudinem⁊ ꝓfunditatē ꝙͣtum ad maͣm: qꝛ de diuinitate ⁊ hūanitate. Per latitudinē qꝛ totū pene mundū amplectit̉Per lōgitudinē. qꝛ ab initio mūdi cepit ⁊ vſqꝫ ad finēſcl̓i durabit. Nō ſic ꝑfidie diuerſaꝝ gentium.De neceſſitate.§. viij.credendi ꝙ neceſſariū ſit ad ſalutē credere ſeu hr̄e fidem on̄dit xp̄c Mar. vlti. dicens. Qui non credideritꝯdemnabit̉. Et Io. iij. Qui non credit iam iudicatꝰeſt .ſ. ad eternā damnatōeꝫ. nonſolū in iudicio dei: ſedetiā eccl̓ie militantis p̄ſuppoſita ꝑmanētia eiꝰ in ip̄ainfidelitate. apl̓s etiā ad heb̓. xj. Sine fide impoſſibile eſt placere deo. Hoc aūt ſic ꝓbat ſeu declarat. beatꝰtho. ſcd̓a ſcd̓e. q. ij. arti. iij. In oībꝰ naturis ordinatꝭ inuenit̉. ꝙ ad ꝑfectōneꝫ nature inferioris duo ꝯcurrūt:Unū qd̓ eſt ẜm ꝓpriū motū. Aliud a-

tum ſuꝑioris nature. Sicut aqua ẜm motū ꝓpriū mouet̉ ad centrū. ẜm v̓o motū lune mouet̉ circa cētꝝ ẜmfluxū ⁊ refluxū. Sil̓r orbes planetaꝝ ẜm ꝓpriū motūmouēt̉ d̓ occidēte in orientē. Motu at̄ primi mobilisab oriente in occidentē. Sola aūt rōnalis natura creata. hꝫ immediatū ordinē ad deuꝫ: qꝛ cetere creaturenō attingūt ad aliqͥd vl̓e. ſꝫ ſolū ad aliquid ꝑticulare: ꝑticipantes diuinā bonitatem. vel in eēndo tm̄ ſic̄inanimata. vel etiā in viuēdo vt plante. ⁊ cognoſcendo ſingularia vt aīalia bruta. Nāͣ aūt rōnalis inꝙͣtuꝫcogͦſcit vl̓em boni ⁊ entis rōneꝫ: hꝫ immediatuꝫ ordinem ad vniuerſale eſſendi principiū. Perfectō igiturrōnalis creature. nonſolū ꝯſiſtit in eo qd̓ ei ꝯpetit ẜmſuā naturā: ſꝫ etiā in eo qd̓ ei attribuit̉ ex quadā ſupernaturali ꝑfectōne diuine bonitatꝭ. Un̄ ⁊ ſupͣ dictū ē.ꝙ vltima btītudo hoīs cōſiſtit in quadā ſuꝑnaturalidei viſione. ad quā quidē viſionē hō ꝑtingē nō poteſtniſi ꝑ modū addiſcentꝭa deo doctore. ẜm illud Io. vj.Om̄is qͥ audit a patre ⁊ didicit venit ad me. Huiꝰ autdiſcipline fit hō ꝑticeps nō ſtatī. ſꝫ ſucceſſiue ẜm moduꝫ ſue nature. Om̄is aūt talis addiſcēs. oꝑtet ꝙ credat ad hͦ ꝙ ad ꝑfectā ſcīam ꝑueniat. Sicut etiā ph̓usdicit ꝙ oꝑtet addiſcentē credere. Un̄ ad hͦ ꝙ hō ꝑueniat ad ꝑfectā viſionē beatitudinis. p̄exigit̉ ꝙ credatdeo. tanqͣꝫ diſcipulꝰ mgr̄o docenti. Et ꝙͣuis multa dedeo per ea q̄ facta ſunt intellecta ꝯſpiciant̉. vt diciturad Ro. j. tn̄ altiori mō ꝙͣtum ad plura ꝑcipit fides. qͣꝫratio naturalis ex ꝯſideratōne creaturaꝝ. Nec ex hocimminet homini ꝑiculū errādi: qꝛ ſicut ꝑ lumē naturale intellectꝰ aſſentit principijs: ita ꝑ lumē fidei diuinitus infuſuꝫ hō aſſentit his q̄ ſunt fidei nō aūt ꝯtrarijs: ꝙͣuis nō poſſit ea reſoluē in prīa principia ea clare videndo. Un̄ ⁊ greg. in moral̓. exponēs illud qd̓ deꝰdixit moyſi Exo. xxxiij. Sta in petra ⁊cͣ. ſic ait. In petra moyſes ponit̉ vt dei faciē ꝯtemplet̉: qꝛ niſi qͥs fid̓iſoliditatē tenuerit. diuinā pn̄tiaꝫ nō agnoſcit de quaſoliditate deꝰ dixit. Suꝑ hac petrā edificabo eccl̓iammeam. xxiiij. qō. j. quia ex ſola. id eſt ſuper hanc fidemquam es ꝯfeſſus.De neceſſitate.§. ix.credendi aliqͣ explicite. ⁊ q̄. Sciendū ẜm. b. tho. ſcd̓aſcd̓e. q. j. ⁊. ij. ꝙ ſꝑ fuit neceſſariū credē aliqͥd expliciteEt in veteri teſtamēto apud oēs natōnes ſufficiebatcredē illa duo. q̄ ponit apl̓s ad heb̓. xj. Accedenteꝫ addeū oꝫ credere qꝛ ē. ⁊ ꝙ inqͥrentiū ſe eſt remunerator.Et in diuino eſſe includunt̉ om̄ia q̄ credimꝰ in deo et̓naliter exiſtere. vt trinitatē ⁊ ꝑfectōnes om̄s in quibꝰnr̄a beatitudo ꝯſiſtit. In fide aūt ꝓuidētie q̄ ibi notat̉ cū dr̄. ꝙ inquirētiū ſe ē remūerator. includunt̉ oīaq̄ a deo tꝑalit̓ diſpēſant̉ ad hoīm ſalutē. q̄ ſt̓ via in btītudinē. vt redēptio facta ꝑ xp̄m. in qͦ implicite ꝯtinēt̉incarnatō. paſſio. reſurrectō. ⁊ hmōi. Mīores gͦ credēdo illa duo exp̄ſſe. credebāt implicite oēs articl̓os fidei. ⁊ hͦ ſufficiebat eis. Maiores v̓o vt ꝓph̓e ⁊ alij. habuerūt de qͥbuſdā articl̓is explicitā fide. In nouo at̄teſtamēto pꝰ tp̄s gr̄e reuelate. nō ſufficit illa duo credē explicite. ſꝫ oꝫ ꝙ om̄s tā maiores ꝙͣ minores hēantexplicitā fidē de myſterijs xp̄i. vt incarnatōis. paſſionis. reſurrectōis. aſcēſionis ⁊ hmōi. p̄cipue de his q̄ cōmunit̓ ſolēnizat eccl̓ia. ⁊ q̄ publice ꝓponunt̉. aut etiaꝫde myſterio trinitatis ꝙͣtum ad numerū ⁊ diſtinctōeꝫꝑſonaꝝ: qꝛ hoc exprimit̉ in myſterio incarnatōnis vtdictū eſt ſupra: hoc em̄ ꝑ ſe eſt obiectū fidei. quia illd̓ꝓpris ⁊ per ſe ad obiectū ꝑtinet. per qd̓ hō ꝯſequit̉ beatitudinē. ⁊ qd̓ eſt via hoībꝰ veniendi ad btītudinē. hͨeſt myſteriū incarnatōnis ⁊ paſſionis ⁊ hmōi. vn̄ aug.Firmiſſime tene ⁊ nullatenꝰ dubites. omnē hoīeꝫ quiꝑ ꝯcubitum viri ⁊ mulieris ꝯcipit̉ eum originali peccato naſci. mortiqꝫ ſubiectū: ob hͦ natural̓r naſci filiūire. a qͣ ira nullꝰ liberat̉ niſi ꝑ fidē mediatoris homīs