Titulus.VII.

ſperare veniā ⁊ purgationē peccatorū. Iob. Si occiderit me .ſ. ꝑ cōtritionē. ſperabo in eū .ſ. ꝙ parcat ⁊ veniāp̄ſtet. Et ꝓpterea dr̄ beata virgo Maria mūdatrix viciorū. Aqua em̄ mūdat ſordes Gen̄. j. Congregatōeſqꝫ aquarū appellauit maria. Maria qͣſi mare Eccͣs .j.Omnia flumina .ſ. gratiarū intrāt mare .i. in maria intrāt. Un̄ in prima clauſula ſalutatōis dr̄ Aue mariaaue .i. ſine ve actualis pct̄i. vixit ipſa ſola int̓ puras creaturas in mūdo. Maria .i. mare mūdans a pct̄is. meritis ⁊ p̄cibꝰ ſuis. Un̄ in ſequētia. Mediatrix hoīm. ablutrixqꝫ criminū. pct̄oꝝ venia. ¶ Scd̓m qd̓ debemusſperare eſt donorū ⁊ v̓tutū copia Eccl̓. xxiiij. Spes vite ⁊ v̓tutis .ſ. eſt in eo qͥ habet verā ſapīam ſecū .ſ. deumEt ꝓpter hͦ dr̄ archa theſaurorū. Ad Heb̓. ix. ſcd̓m tabernaculū qd̓ dr̄ ſanctaſanctorū hn̄s archam ⁊cͣ. Archa iſta ſignat virginē glorioſā. in taberna culo eccl̓ietriūphantis. in qua fuerūt ⁊ ſunt manna dulcedinisgr̄e ⁊ pietatis. virga ptātis. ⁊ tabule ſapīe claritatis.Un̄ dr̄ in ſcd̓a clauſula. gr̄a plena Eccl̓. xxiiij. In meoīs gr̄a. Hiero. Ceteris ſanctis ꝑ ꝑtes data eſt gra. marie v̓o plenitudo gr̄e ſe infūdit. Et Bern̄. De plenitudine eiꝰ oēs accipiūt ipſa .ſ. nō dante. ſꝫ ꝓcurāte ¶ Terciū qd̓ debemus ſperare gloriā ſeu p̄miū celorū Prou̓.x. Expectatio iuſtorū leticia .ſ. ſuꝑne gl̓ie. Diffinit̉ em̄ſpes ꝙ eſt expectatio certa future beatitudinis. Et ꝓpter hͦ dr̄ regina celorū. reꝑatrix angelorū. vt introducat illuc que vult. Un̄ dr̄ a deo. Te em̄ aſſumā ⁊ regnabis mecū. In figurā huiꝰ Heſter (q̄ interp̄tat̉ hūilis)fuit aſſumpta in ſponſā ⁊ reginā. ad regnandū cū aſſuero rege monarcha mūdi. qui interp̄tat̉ beatitudo Heſter. j. Et iō in tercia clauſula dr̄. dn̄s tecū ad regnādūEt omnis honor qui fit matri reputat filiꝰ ſibi fieri.Ita em̄ dicit Anẜ. Deus pater virginē vt filiū vnigeni tū cōem fecit ſibi ⁊ virgini. vt ſicut ipſe ẜm diuinitatē eſt naturalis eius filius. ita ẜm hūanitatē ſit naturalis virginis filius. Dn̄s ergo tecū. ¶ Quartū qd̓debemus ſperare eſt iuuamen ⁊ ſubleuatio a miſerijset tribulatōibꝰ Prouer. xxix. Qui ſperat in dn̄o: ſubleuabit̉. Et ꝓpter hoc dr̄ iuuatrix miſeroꝝ ſeu mater miſericordie. Bern̄. Sileat miſcd̓iam tuā o beata virgoquicūqꝫ in neceſſitatibꝰ ſuis te inuocantē. ſibi ſenſeritte defuiſſe. dr̄ etiā oliua ſpecioſa in campis Eccl̓. xxiiijUn̄ in quarta clauſula dr̄. Bn̄dicta tu in mulieribꝰ .i.ſuꝑ oēs mulieres. Cōiter mulieres ſūt pie ⁊ miſericordes ad cōpatiendū. Et ideo dr̄ Eccl̓. Ubi nō eſt mulier: ingemiſcit eger. qꝛ .ſ. nō ſic alij cōpatiunt̉ ⁊ iuuant.Sed beata Maria ſuꝑ oēs miſericors ⁊ ſubleuatrix ēIn figurā Iudith. liberauit ppl̓m a miſeria obſidionis illius holofernis. Cui in laude dictū fuit. Bn̄dicta tu ſuꝑ oēs mulieres. Tu gloria hierl̓m ⁊cͣ. ¶ Quītum eſt illuminatio in ambiguis ⁊ agendis. psͣ. Sperain eo ⁊ ipſe faciet. ⁊ educet qͣſi lumen iudiciū tuū. Et ꝓpter hoc dr̄ beata Maria illuminatrix ſtella. Aue maris ſtella. in ſequētia. Angelus cōſilij natus eſt de virgine. ſol de ſtella. ſol occaſum neſciēs ⁊cͣ. Illuminauitaūt ꝑmaxīe mediāte filio ſuo. qui eſt luxvera. q̄ illuminat oēm hoīem venienteꝫ in hunc mundū. Ubi dr̄ inquinta clauſula. Bn̄dictus fructus ventris tui. Perip̄m fuerūt pr̄es qui erant in lymbo. a tenebris eductiin lumen glorie. Bern̄. Reſpice ſtellā inuoca Mariā.nō recedat a corde. nō recedat ab ore. Ipſaꝫ ſequēs nōdeuias. Ipſam rogans non deſperas. Ipſam cogitansnō erras. Non aūt aliūde lumē nobis porrigit niſi ꝑbn̄dictū filiū ſuū. ¶ Sextū eſt auxiliū ⁊ victoria in tēptationibꝰ cōtra demones. mundū ⁊ carnē. Confiditeqꝛ ego vici mundū Ioh̓. xiiij. psͣ. Sperantē in dn̄o miſericordia circūdabit. Et ꝓpter hoc dr̄ aduocata peccatorū in antipho. Eya ergo aduocata nr̄a. Ipſa aduocat in curia celeſti cōtra demones. qui nō ceſſant accuſare nos. ⁊ precipue in hora mortis. Unde dr̄ virgaIſa. xj. Egrediet̉ virga ⁊cͣ. qꝛ ab ipſa ꝑcutit̉ dyabolus

vt patꝫ in multis exemplis. Et ideo in vltima clauſula dr̄. Sancta Maria mater dei ora ꝓ nobis nunc ⁊ inhora mortis. Amen.Tercia cōſideratio. §. vj.que excitat in nobis actū ſpei eſt noſtre operoſitatis.Et iſta eſt triplex. Prima eſt oꝑatio bonorum q̄ facimus. psͣ. Sacrificate ſacrificium iuſticie ⁊ ſperate indn̄o. Sacrificiū iuſticie ſunt oꝑa virtuoſa. q̄ tūc ſacrificant̉ cum deo debite offerunt̉. Et inde hō ſumit ſibiaudatiā oꝑandi. Pertinet etiā ad iuſticiā contritioconfeſſio. Et vt dicit Amb̓. Confeſſio ſpem ſaluanditribuit. de pe. di. j. ecce nunc. Scd̓a eſt toleratio laborum ⁊ tribulationū ipſius amore. ad Ro. v. Tribulatio pacientiā oꝑat̉. pacientia ꝓbationem. ꝓbatio v̓oſpem. Greg. Bonorū mens quantoduriora ꝓ veritate tolerat. eo eternitas p̄mia certius ſperat. Exemplūvnius ex ſeptē fratribꝰ. qui cum ꝓ obſeruatiōe diuinelegis torqueret̉ ⁊ mēbris truncaret̉: dixit. Ecelo iſtapoſſideo ⁊ ꝓpter dei leges nunc hecipſa deſpitio. quiame ea recepturū ſpero. ij. Mach̓. vij. Tercia eſt perpetratio peccatorū. ꝙ deus tādiu expectat magnos pct̄eres. ⁊ tandē cōuerſis magna dona largit̉ vltra veniampeccatorū. Multū hoc habet inducere ad ſpem. vt cōuerſio Magdalene. latronis. mathei. pauli. Aug. manaſſe. thaidis. pelagie. marie egyptiace ⁊ aliorū. Un̄Oſee. ij. dr̄. dabis vallem achor ad aꝑiēdū ſpem. Uallis vbi cōcurrunt immūdicie et lutū ſunt peccatoresꝓfundi in luto viciorū et terrenorū. Achor interp̄tat̉turbatio. vallis ergo achor eſt magnus peccator. turbatus ꝑ pnīam ⁊ ꝯpunctionē. Et iſti ſunt dati nobisad aꝑiendū .i. ad dilatandā et ampliandā ſpem in nobis de veniā ⁊ gr̄a ⁊ gloria. Et valde notandum eſt. ꝙcum quis flagellat̉ vel temptat̉. ſi non ita cito liberat̉vt petit. nō debet diffidere a ſpe diuini auxilij. UndeGreg. in. xxv. moral̓. exponens illud Iob. Etiā cum dixeris nō conſiderat iudicare corā deo ⁊ expectat eum:ſic ait. Fortaſſe dum clamor nr̄ ſi negligit̉. ſpes q̄ cordiinhereat infirmat̉ ſuꝑna adiutoria de futura credimꝰqꝛ tardius impetramus. ac pene incōſiderata deo eſſeingemiſcimus q̄ multa toleramus. Sed cum iſta nosdeſperatiōis ꝓcella cōturbat concuſſa mens citius inportū ſpei collocat ſe. ſi cauſas ſuas cū dn̄o ſubtiliterpenſat. ſi bona eius ad memoriā reuocat. ſi mala q̄ bonis eius reddidit apud ſemetipſam callide nō excuſatSi ꝑpendit qͥd ab eo iuſte meruit. ⁊ quid clemēter accepit. Si vitā ſuā viuaciter diſcutit. Si ante dei oculos om̄e qd̓ agit: examinat. Si ſemetipſam ſibimet nōabſcondat. Si factā ſe qd̓ non erat: meminit. Si illuminatā ſe atqꝫ ſubleuatā q̄ in tenebris iacebat: agnoſcit. Hec ergo cuncta in ſemetipſa recolligēs. dum bona accepta conſiderat aduerſa q̄ tolerat non accuſat.nec deſperatōe frangit̉ q̄ tantorū munerū conſolatōeroborat̉. qꝛ ſpem de futuris recipit. dum tranſacta bn̄ficia recognoſcit. dicat itaqꝫ. etiā cum dixeris nō conſiderat .ſ. deus iudicare coram eo. expecta eum. ac ſi diceret. Cum id certo deus conſiderare nō credit̉. qꝛ tarde miſeret̉. intima cognitōis ingredere atqꝫ illuc corāeiꝰ oculis cauſe tue iudiciū ſuſcipe. ⁊ q̄ ipſe viuēdo cōtuliſti. vl̓ q̄ miſericordit̉ ꝑcepiſti diſcerne: ⁊ tūc ad ſpeifidutiā redis. dum bona tāte benignitatis erubeſcisqͣtenus inter aduerſa fidenter expectas. quē ⁊ poſt delicta ꝓpiciū recolis. Hec Greg.¶ De obiecto ſpei .ſ. beatitudine hūane vite ¶ Ca. iij.E vltimo fine humane vite qui ⁊ beatitudo dr̄. quę eſt obiectuꝫſpei. Et primo ſcienduꝫ ꝙ oꝑtet neceſſarioponere vltimū finē humane vite. Nam ẜm be. Tho.