¶ Titulus.VII.

qui eſt boni pn̄tis cōueniētis. eſt cā delectatōnis. delectat̉ eī ſenſualitas in vidēdo pulcra. in audiēdo armoniā ſonorū. in guſtādo dulcia ⁊ hmōi. Si aūt bonū vtcōueniēs app̄hendat̉ vt p̄teritū. ſic mēoria cauſat delectationem. Cum em̄ qͥs actual̓r recordat̉ aliquorū geſtorū in quibꝰ afficit̉ ſiue bona oꝑa qͣꝫtū ad bonos. ſiue mala qͣꝫtū ad prauos. Sic delectat̉. Si v̓o app̄hendat̉ bonū ꝯueniēs vt futurū. ſic ſpes cauſat delectatōꝫCū em̄ qͥs ſperat adipiſci magnā dignitatē. vtilitate.p̄miū ⁊ hmoi. inde delectat̉ ꝑmaxīe. cum ſperat p̄miūeternū. inde hꝫ cām delectatōis ⁊ gaudij. Apl̓s ad Ro.xij. Spe gaudētes. glo. Amb̓. Non niſi eterna ſperetꝭet inde gaudebitis. Gaudiū aūt importat delectatōꝫcreature rōnalis. Itē ad Ro. xv. Deus aūt ſpei repleat nos omni gaudio. Et in pͣsͣ. Ego aūt in dn̄o ſperaui. exultabo ⁊ letabor in miſcd̓ia tua. Nec eſt cōtra qd̓dr̄ Prou. xiij. Spes q̄ differt̉ affligit aīam. vbi BedaSpes eterni p̄mij affligit aīam. qꝛ nimiruꝫ. ꝙ differt̉ſpes eternorū. affligunt̉ aīe fideliū. Naꝫ ſpes alia rōeeſt cā afflictōis. alia rōe cā ē delectatōis. Cauſa em̄ aſflictōis eſt rōne dilatiōis p̄mij eterni de qͦ eſt ſpēs. Cūem̄ ſpes ſit d̓ et̓na beatitudine. qꝛ tale bonū nō eſt pn̄sſꝫ differt̉ ad cōſequendū vſqꝫ in finē. rōne ſue dilatōiscōtriſtat. Sicut ⁊ mater de ſuo filio abſente ⁊ gaudetet triſtat̉. gaudet inqͣꝫtū ſperat ip̄m quē amat reuerſurum cū magno honore ⁊ ſui vtilitate. Triſtat̉ ex dilatione ꝯſiderās p̄cipue ꝑicula q̄ ei pn̄t accidere ne reuertal̓. Un̄ psͣ. Fuerūt mihi lachryme mee panes die acnocte. dū dr̄ mihi ꝑ ſingulos dies vbi ē deꝰ tuꝰ ¶ Tercia ſpes eſt oꝑatōis ꝑfectiua ⁊ auxiliatiua. Un̄ in psͣ.Spera in dn̄o. Et ſtatim ſubdit̉. Et fac bonitatem.Spes em̄ adiuuat ⁊ fortificat ad oꝑandū tripl̓r. Primo rōne eius qd̓ aſpicit. Scd̓o rōne eiꝰ qd̓ efficit. Tercio rōne eius qd̓ ꝑficit. Et ꝙͣtū ad primū rōe eius qd̓reſpicit. Reſpicit quidē ſpes ad beatitudinē futurā q̄cū ſit difficilis ad habendū: conatū ⁊ oꝑationē intendit. Un̄ apl̓us. j. ad Coꝝ. ix. Qui arat dꝫ arare in ſpefructus ꝑcipiēdi. Un̄ Aug. Qui arat .i. p̄dicator quicorda hoīm ad fidē apperit. vel qͥcunqꝫ alius miniſterxp̄i ⁊ cooꝑator. dꝫ arare .i. p̄dicare. vel alia bona facerein ſpe ſtipendiorū ſpūaliū. nō ꝓpter ſpem tꝑaliuꝫ. hͦ eſtvt neceſſaria vite. ꝙ tn̄ nō ꝓpter illa principal̓r p̄dicetHiero. ⁊ Sen̄. Omne opus leue fieri ſolet. cū p̄ctū eiuscogitat̉. Et ſpes p̄mij ſolatiuꝫ fit laboris. Scd̓o ſpesadiuuat ad oꝑandū rōne eius qd̓ efficit. Nam ſpes delectationē cauſat vt dictū eſt in. §. p̄cedēti. Delectatioaūt ꝑficit opus ẜm ph̓m. Tercio ſpes adiuuat ad operandū rōne eius qd̓ ꝑficit. Nam ſpes ꝑficit voluntatēinqͣtū facit diligere vt dictū eſt ſupra. in. j. §. huius. c.Sed diligēs facilius ⁊ fortius oꝑat̉. Ita dicit Augu.li. cōfeſ. Qui amat nō laborat. Omnis labor amātibꝰnō eſt grauis. Solū amor eſt qd̓ nomen difficultatiserubeſcit. ¶ Quarto ſpes ē p̄mij collatiua. Un̄ in psͣBeatus vir cuiꝰ eſt nomē dn̄i ſpes eius. Qd̓ exponēsAugait. Beatus vir qͥ tꝑalia ab eo nō ſperat. ſꝫ illudqd̓ indicat nomē eius .ſ. ſalutē .i. beatus qͥ ip̄m deū. nōaliud a deo ſperat. Idē. qͥ gaudet in ſpe nenebit ⁊ remHec qͣtuor q̄ p̄dicta ſūt ponit Ray. piſanꝰ in ſūma ſuaEt poteſt huic addiᵐ. §. v.qd̓ hr̄ in ſūma virtutū .ſ. ſeptē p̄mia ſeu vtilitates cōſequētes ex ſpe. ¶ Prima eſt. qꝛ eſt pnīe directiua ⁊ incitatiua. Nullus ei peniteret niſi ſperaret veniā. Amb̓.Nemo digne agere p̄t pnīam. niſi qͥ ſperauerit veniā.de pe. diſ. j. In huius figuram fuit p̄ceptum Deutro.xxiiij. Nō accipies loco pignoris molā ſuꝑiorē nec inferiorē. Mola ſuꝑior q̄ depͥmit oꝑa hoīs q̄ facit ne eiseleuet̉. eſt timor. Mola inferior q̄ retinet materiaꝫ nein terrā deſcēdat: eſt ſpes. q̄ retinet hoīem a motu deſperatōis. ne abſorbeat̉ triſticia. Inter iſta dꝫ eſſe motus corꝑis in pnīa. ⁊ nō ſemꝑ dꝫ hr̄e apud ſe in mente.

¶ Scd̓a qꝛ ē in anguſtijs ⁊ ꝑiculis magnis fortificatiua Iſa. xl. Qui ſperāt in dn̄o mutabūt fortitudinē. di..xlvij. oēs. Huiꝰ exēplū habemꝰ de illa ſanctiſſima muliere. de qͣ dr̄. ij. Mach̓. vij. ꝙ ꝑeuntes ſepteꝫ filios ſubvnius diei tꝑe ꝯſpiciens bono aīo ferebat. ꝓpter ſpemquā in deū habebat. ¶ Tercia. qꝛ ē intelligētie aꝑitiua. Sap̄. iij. Qui cōfidunt intelligēt veritatē. Exēplūin abrahā. qͥ ex magna ſpe quā habuit in deū fuit illūinatus ad cognoſcendū quo deberet ſe hr̄e in illa ꝓplexitate cū deſcēdit in egyptū circa vxorē ſuā. Un̄ Aug.Fecit qd̓ potuit qd̓ nō potuit deo cōmiſit in quē ſperauit. nec eū fides aūt ſpes fefellit. xxij. q. ij. q̄ vt. ¶ Quarta. qꝛ ē in malis liberatiua. psͣ. In te ſperauerūt pr̄esnr̄i. ſperauerūt ⁊ liberaſti eos. Exēplū de ſuſanna liberata a calumnia ſenū ⁊ morte. Erat em̄ cor eiꝰ fiduciaꝫhn̄s in dn̄o. vt dr̄ Dan̄. xiij. ¶ Quinta. qꝛ eſt temptationū dyaboli triūphatiua. psͣ. In deo ſperaui non timebo qͥd faciat mihi hō .i. dyabolus. In figurā dauidnō armatꝰ armis ꝓprie ꝯfidentie: ſꝫ ꝯfidētia dn̄i. ꝓſtrauit Goliath. j. Reg. xvj. ¶ Sexta ē capitꝭ .i. intētōishoīs p̄ſeruatiua. Un̄ dr̄ ab apl̓o. galea q̄ caput cuſtodit. j. ad Thi. v. Galeā ſalutis aſſumite .i. ſpem ſalutꝭEx intentōne aūt iudicat̉ opus hoīs. Qui aūt ſperatin deū in oꝑbꝰ ſuis nō p̄t niſi vti bona intentōe. ¶ Septima. qꝛ ē bonorū multiplicatiua. psͣ. Ego aūt ſicutoliua fructifera in domo dei ſperaui in miſcd̓ia dei mei⁊cͣ. psͣ. A cuſtodia matutina vſqꝫ ad noctē ſperet iſrl̓in dn̄o. A cuſtodia matutina vel vigilia ẜm aliā lr̄amq̄ eſt qͣſi initiū diei ſignat principiū qͦ alicui incipit apparere ſol vſus rōnis. Nox ſignat finē vite. q. d. a pͥncipio vſqꝫ in finē ſemꝑ ſtet aīa. Uel cuſtodia matutinaſignat tp̄s qͦ xp̄s reſurrrexit. quia illa hora reſurrexit.Nox ē finis mūdi. iſrl̓ ppl̓s fidelis. qͥd ex tꝑe reſurrectōis xp̄i qͥ inchoauit beatitudineꝫ debemꝰ ſꝑare vſqꝫin finē. ¶ Et no. qd̓ dr̄ Oſee. xij. Spera in deo tuo ſꝑad on̄dendū ꝙ om̄i tꝑe debemꝰ in dn̄o ſperare. Precipue debemꝰ ſperare in dn̄o tꝑe tēptatōis. afflictōnis.defectōis. ⁊ offenſionis. Primo debemꝰ ſperare in deotꝑe tēptatōis. vt .ſ. reſiſtamꝰ. vt nō cadamus. vt vincamus. Nā ſpes quā habemꝰ in deo liberat nos ab om̄itēptatiōe. prouer. iij. Clypeꝰ ē ſperātibꝰ in ſe. Non at̄ſperat qͥ inucit ſibi laq̄os. nō vitādo occaſiōes pct̄oꝝſꝫ p̄ſumit talis. Nō ſperat qͥ in tēptatōe ad deū nō recurrit: orādo. psͣ. In dn̄o ſperauit cor meū ⁊ adiutꝰ ſū¶ Scd̓o debemꝰ ſperare ī deo tꝑe afflictōis. ⁊ hͦ triplici rōne. Prima qꝛ deus tribulatos nō deſerit Iudith.Qui nō deſeruit ſperātes in ſe. Scd̓a qꝛ deꝰ tales eripit. ij. ad Coꝝ. j. Qui de tantis ꝑiculis nos eripuit eteruet in quē ſperamꝰ. Tercia qꝛ deꝰ in ſe ſꝑantes ſecuros reddit. In psͣ. In deo ſperaui nō timebo qͥd faciat mihi hō Amb̓. de diuīa miſcd̓ia tūc ſꝑandū ē āpliꝰcū p̄ſidia hūana defecerīt. Et Greg. in. x. mora. Tātoſpes in deo ſolidior ſurgit. qͣnto qͥſqꝫ grauiora ꝓ illo ꝑtulerit. Un̄ Hiere. xvij. Spes mea ī die afflictōis. EtEccl̓. xiiij. Felix qͥ nō hūit animi ſui triſticiā. nec excidit a ſpe ſua. Qd̓ exponit̉ ſic. Felix .ſ. beatitudine vie.et poſtea pr̄ie. qꝛ lꝫ mō hūerit triſticiā carnis vl̓ mūdinō tn̄ hūit triſticiā animi ꝑ quā exciderit a ſpe dei. Felix qͥ nō hūit triſticiā .i. cām triſticie q̄ ē pct̄m. ⁊ qͥ nō excidit .ſ. ꝑ pct̄m a bonis oꝑbꝰ. qͥbꝰ ꝑat̉ ⁊ ſperat̉ beatitudo. Uel felix qͥ nō hūit triſticiā .i. accidiā ꝑ quā qͥs excidit a ſpe venie. ¶ Tercio debemꝰ in deo ſꝑare tꝑe defectiōis. Sicut ei ſeruꝰ in dn̄o diuite ⁊ largo ſꝑat. Sictꝑe pauꝑtatis ī dn̄o ē ſꝑandū. Et hͦ triplici rōe. ꝓpterquā pauꝑ ī diuite ſꝑat. Prima rō ē ꝓpt̓ cibū vl̓ nutrimentū. pͣs. Paraſti ī dulcedine tua pauꝑi deꝰ. Scd̓a ēꝓpt̓ auxiliū Iſa xxv. Factꝰ es fortitudo pauꝑi. Spes aturbine. vmbraculū ab eſtu. Iob. v. Saluū faciet egenū a gladio oris eorū. ⁊ de manu violenti pauperem ⁊erit egeno ſpes. Ubi ſciendum ꝙ tribꝰ modis inducit̉aliquis ad peccandū .ſ. vel cōtumelia ⁊ adulatoria ꝑ-