¶ Capitulum.I.
lio diuine oīpotētie. Scd̓o ex auxilio diuine miſcd̓ieimmēſe. Tercio ex infinita dei liberalitate. Quarto.ex eterna dei ordinatōne. Quinto ex liberi arbitrij adpct̄m inflexibilitate. qꝛ .ſ. nō ponūt obſtaculū ſupradictis alicuiꝰ pct̄i. Et hanc certitudinē hn̄t vel habuer̄toēs in gr̄a ꝯfirmati. Aliqui v̓o hn̄tes ſpem future beatitudinis deficiūt a ꝯſecutōne eiꝰ. nō quidē ex defectudiuini auxilij. qd̓ in p̄dictis qͣtuor cōſiſtit. ſꝫ ex defectuliberi arbitrij ponētis obſtaculū pct̄i. Ita ꝙ certitudo ſpei quā .ſ. ſpes hꝫ de obtinēdo vitā eternā cauſat̉ exqͣtuor ſupͣdictis .ſ. ex dei oīpotētia. miſcd̓ia. liberalitate. ⁊ eterna ordinatōe. certitudinal̓r ⁊ infallibilit̓. quātum ē de ſe ordinātibꝰ nos in vitā eternā ⁊ dirigētibꝰ.Sꝫ qꝛ qͣꝫdiu ſumꝰ in hac vita. p̄t eē accidētale impedimentū pct̄i mortal̓. ne ſpes q̄ de ſe certitudinē hꝫ. fineꝫſuū ꝯſequat̉. iō in hac vita cū ſpe hn̄di vitā eternā adiungit̉ timor ſeꝑatōis a deo. b. Tho. in. iij. ſen. di. xxvj.Addit̉ tercio in diffinitōe future beatitudīs. Naꝫꝓpriū ⁊ primū obiectū ſpei ē beatitudo futura. q̄ ī deiviſione ꝯſiſtit. Un̄ apl̓s ad Heb̓. vj. Habemꝰ ſpem ſic̄anchorā tutā ⁊ firmā incedentē vſqꝫ ad interiora velaminis. Expoſitio: habemꝰ .i. hr̄e debemꝰ .ſ. anchorā tutam .ſ. ab om̄i malo tuentē. ⁊ firmā .i. in oī bono nos cōfirmantē. incedentē .i. incedere faciētē. vſqꝫ ad interiora velaminis .i. celeſtē beatitudinē nobis velatā in viaIn cuiꝰ figurā Exo. xxvj. dr̄. ꝙ velū ponebat̉ int̓ ſct̄aet ſct̄aſanctoꝝ. q̄ ſignat beatitudinē nobis velatā hicj. ad Eoꝝ. ij. Oculus nō vidit ⁊cͣ. Rō ad hͦ ē. qꝛ ſpes innitit̉ v̓tuti infinite dei. Sꝫ ꝓpriū ē infinite v̓tutis adbonum infinitum ꝑducere qd̓ eſt vita eterna. q̄ in deiꝑfecta fruitōe ꝯſiſtit. Ergo ſpes eſt expectatio futurebeatitudīs. Tho. ſcd̓a ſcd̓e. Et no. ꝙ ſicut fides reſpicit pͥncipal̓r deū. ſcd̓ario reſpicit etiā alia q̄ ordinant̉in deū. vt myſteria incarnatōis. ſacr̄a ⁊ q̄ ꝯtinent̓ in ſacra ſcriptura. ita ſpes pͥncipal̓r reſpicit bt̄itudinē ſuꝑnā. ſecūdario aliqͣ alia inqͣtū ordināt nos ad ꝯſecutōꝫbeat itudinis. Nō em̄ lꝫ ſꝑare aliqd̓ bonū p̄ter bt̄itudinē ſicut vltimū finē. ſꝫ ſicut id qd̓ ē ordinatū ad cōſeq̄ndū bt̄itudinē. ſicut remiſſio pct̄oꝝ. augmētū gr̄e ſb̓leuatōꝫ in ꝑiculis ne deficiat ⁊ hmōi. Et ſignant̓ dr̄ indiffinitōe future. qꝛ ſpes ē de inuiſibilibꝰ nō habitis.ſꝫ hn̄dis. Et no. ꝙ p̄deſtinatꝰ ꝑ ſpem expectat vitā et̓nā vt futurā quā ē habiturꝰ. ⁊ ꝙͣtū ad ſuā extimatōꝫet ẜm rei veritatē. Preſcit̉ aūt qͣꝫuis nō ſit habiturusvitā et̓nā. ⁊ ita nō ſit ei futura in rei veritate. tn̄ ē ei futura ẜm ſuā extimatōꝫ al̓s em̄ nō expectaret. Tho. iniij. ſen. ¶ Demū ponit mediū ſeu modū attingendi p̄miū ⁊ ꝯſeq̄ndi ip̄m. cū dicit in diffinitōe mgr̄. ex meritꝭet gr̄a ꝓueniēs. Non aūt dr̄ ſpes ex meritis ⁊ gr̄a. eo ꝙipſe habitꝰ ſpei ꝑ quā aliqͥs expectat futurā bt̄itudinēcauſet̉ ex meritis. ſꝫ pure ex gr̄a. vn̄ ē habitꝰ infuſus. vtfides ⁊ charitas. Sꝫ dr̄ ſpes ꝓuenire ex gr̄a ⁊ meritis p̄cedētibꝰ. qͣꝫtū ad duo. Primo qͣꝫtū ad actū ſpei formate inqͣtū dei gr̄a ⁊ merita p̄cedētia ꝓducunt actū ſpei.Ubi no. ꝙ ſpes n̄ p̄ſupponit merita ī actu. ſꝫ in ꝓpoſitoNō em̄ aliqͥs ſꝑat ꝓpter merita. qͣſi merita exiſtētia ꝓducūt actū ſpei. ſꝫ qꝛ ꝑ merita q̄ ꝓponit ad bt̄itudineꝫſe ꝑuenire ſꝑat. Scd̓o mō ſpes dr̄ ex meritꝭ ꝓuenie̓ ꝙͣtūad obiectū .ſ. ꝙͣtū ad ipſā re expectatā ꝓut .ſ. aliqͥs ſꝑatſe bt̄itudinē adepturū ex dei gr̄a ⁊ meritis p̄cedētibꝰEt ꝓpt̓ hͦ dic̄ mgr̄ ſen. in. iij. di. xxvj. ſic ſine meritis aliqͥd ſꝑare. nō ſpes ſꝫ p̄ſumptio dici pōt. Tho. in. iij. diſt.xxvj. ⁊ Ray. in ſumma.Pro maiori declaraº. §. iij.tōe vltīe ꝑtis diffinitōis ſpei. Sciēdū ꝙ modi cāe efficiētis ſūt qͣtuor vt di. auicēna ī metha. ſua. Prima cāefficiēs ē q̄ inducēdo formā ſb̓alē vel accidētalē vltimā ꝑfectōeꝫ cauſat. Scd̓a cā efficiēs ē diſponēs. q̄ adreceptōꝫ forme materiā p̄ꝑat vel diſponit. Tercia cāefficiēs ē coadiuuās. q̄ ad pͥme cāe effectū oꝑam p̄ſtat.
Quarta cā efficiēs ē ꝯſiliās. q̄ alteri finē ⁊ formā agendi on̄dit. Iſtis qͣtuor modis p̄t aliqͥs eē cā alteriꝰ adbt̄itudine ꝯſeq̄ndā. Prima ē cā efficiēs vt ꝑficiēs .ſ. diuina gr̄a vel miſcd̓ia. psͣ. gr̄am ⁊ gl̓iā dabit dn̄s. Scd̓acā efficiēs vt diſponēs ſūt oꝑa meritoria. Un̄ apl̓s. j.ad Coꝝ. Unuſqͥſqꝫ ꝓpriā mercedē accipiat ẜm ſuū laborē. Ubi et̄ notādū. ꝙ oꝑa nr̄a ſi ꝯſiderāt̉ ẜm ꝙ ꝓcedunt a ꝓpria volūtate. ſeu ẜm ꝓpriā eorū v̓tutē. ſic nōpn̄t mereri vitā eternā de cōdigno ꝓpt̓ maximā diſtātiā nr̄i meriti ad vitā eternā. ꝓpt̓ qd̓ apl̓s ad Ro. viij.ait. Nō ſūt ꝯdigne paſſiones ⁊cͣ. Merent̉ tn̄ ipſa oꝑanr̄a de ꝯgruo. Nā ꝯgruū ē vt hōi oꝑanti bn̄ ẜm ſuā v̓tutē. deꝰ ẜm ſue v̓tutis intelligētiā recōpēſet. Si aūtꝯſiderant̉ oꝑa nr̄a ꝓut ꝓcedūt ex gr̄a ſpūſſancti inhabitātis aīam. Sic de ꝯdigno merent̉ vitā eternā. eo ꝙopꝰ nr̄m hꝫ efficatiā ex ꝑte dei mouētꝭ Tho. pͥma ſcd̓eq. cxiiij. Et Bern̄. di. ſuꝑ cāti. Hoc totū hoīs meritū ſitotā ſpem ſuā ponat ī eo ꝙ totū ſaluū fecit. Tercia cāefficiēs vt coadiuuās ad br̄itudinē. ē alteriꝰ or̄o deuota. Nulli eī lꝫ ſꝑare de aliqͦ hoīe vl̓ de aliqͣ creatura. ſic̄de agēte pͥncipali. ſꝫ ſic̄ de agēte ſcd̓ario ⁊ inſtr̄ali. ꝑ qd̓aliqͥs adiuuat̉ ad q̄cūqꝫ bona ꝯſequēda ī bt̄itudinē ordīata. Et hͦ mō ad ſct̄os nos ꝯuertimꝰ ⁊ aliqͣ ab hoībꝰpetimꝰ Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xvij. Et ſic virgo Maria dr̄ſpes nr̄a .ſ. ſuffragij a qͣ debemꝰ p̄cipue ſꝑare adiuuarivt tn̄ ſcd̓ario agēte. Et de hac cā coadiuuāte ait apl̓s.j. ad Coꝝ. ix. Eooꝑatores ſumꝰ dei. Adiuuamꝰ eī deūad ordinādū alios ī futurā bt̄itudinē. nō ꝓpt̓ defectuꝫv̓tutis eiꝰ. cū ſit v̓tutis infinite. ſꝫ inqͣtū deꝰ ſuā ꝑ nosexequit̉ actionē. ſicut dn̄s ꝑ ſeruū. ⁊ agens pͥncipale ꝑinſtrale. Eſt at̄ dr̄ia int̓ agēs creatū ⁊ īcreatū. qꝛ agēscreatū ſine medio age̓ nō p̄t. qꝛ ē finite v̓tutis. ſꝫ agensincreatū .ſ. deꝰ cū ſit infinite v̓tutis. p̄t agere ſine aliqͦmō ꝑ ſeip̄m. Agit tn̄ multa ꝑ medias cās. Et hͦ ſpālitꝓpter tres rōes. Prima ꝓpt̓ mūdi decorē. Nā mūdi decor ⁊ pulcritudo in hͦ ꝯſiſtit. ꝙ quidā ſūt alioꝝ cāe ⁊ qͥdā eoꝝ effectꝰ. Scd̓a ē ꝓpt̓ dei ꝑfectōꝫ. Nam cū deꝰ ſitbonitatis infinite. ſuā bonitatē voluit rebꝰ creatꝭ cōicare. n̄ ſolū qͣꝫtū ad hͦ ꝙ ſint. ſꝫ et̄ ꝙ ſint alioꝝ cāe. Tercia ē ꝓpter nr̄i inſtructionē. ſicut em̄ apparet in naturalibꝰ ꝙ ſol nō ſolū in ſe ē lucidus. ſꝫ etiā alijs cā lumīsſic nos debemus eſſe cā beatitudinis. non ſolū nobis ſꝫetiā alijs. Iaco. v. Qui cōuerti fecerit peccatorem ⁊cͣ.Quarta cā vt cōſilians eſt exhortatio vel inſtructio.vel cruditio fraterna ad bt̄itudinē cōſequendaꝫ. AdRo. xij. Qui docet in docēdo. qui exhortat̉ in exhortādo ⁊cͣ. Ray. in ſumma.§. iiij.Deinde videndūeſt de ſpe qͣꝫtū ad eiꝰ fructū quē ꝓducit. Scd̓o ꝙͣtū adeiꝰ ſubiectū in qͦ agit. Tercio ꝙͣtū ad eiꝰ actū quē ꝓducit. Quarto qͣꝫtū ad eiꝰ obiectū qd̓ reſpicit. ¶ Et ꝙͣtūad pͥmū ſciēdū. ꝙ ſpes oꝑat̉ qͣtuor magna bona. Eſt eīpͦ dilectōis effectiua. ſcd̓o delectatōis ꝓductiua. terciooꝑatōis ꝑfectiua. qͣrto p̄miatōis collatiua. ¶ Ꝙ aūtſpes ſit dilectōis effectiua ꝓbat̉ rōe ⁊ aucͣtate. Rōe qͥdē. qꝛ ille qͥ ſꝑat bonū aliqd̓ obtinē. ſi ſua v̓tute vl̓ a ſeip̄o n̄ poſſit illd̓ bonū obtine illd̓ diligit cꝰ v̓tute ⁊ auxilio ſibi poſſit illd̓ ꝓuenire. Cū gͦ ſpes ſit expectatō future bt̄itudīs. quā n̄ poſſumꝰ ꝯſeqͥ niſi dei v̓tute. ex hͦincipimꝰ deū diligē. Aucͣtatē qͥdē idē on̄dit̉. dicit eniꝫapl̓s ad col̓. j. Dilectōeꝫ quā hētis in ſct̄os ꝓpt̓ ſpem q̄repoſita ē vobis ī celis. Ex qͣ ſeqͥt̉. ꝙ ſi ſpes celeſtis premij ē cā qͣ diligimꝰ ſct̄os. multomagis ipſa ſpes facitnos diligere deū. tanqͣꝫ principale obiectū bt̄itudinisfuture ⁊ cā. Suꝑ illo etiā verbo Math̓ .j. Abrahā genuit yſaac. yſaac aūt genuit iacob. dicit glo. ſic. fidesgenuit ſpem. ſpes v̓o dilectionē. Et ſic dilectio ex ſpecauſat̉. ¶ Scd̓o ſpes eſt delectatōis productiua. Ratio eſt. Bonum apprehenſum conueniens delectat.Si em̄ bonum vt ꝯueniēs app̄hēdat̉ vt pn̄s. ſic ſenſus