¶ Titulus.VI.

tiā charitatis. Ad eos v̓o qͥ nob̓ ꝯiūcti ſunt hēmꝰ alias amicicias ẜm modū coniūctionis eoꝝ ad nos. Cūaūt bonū ſuꝑ quo fūdat̉ oīs alia amicicia honeſta. ordinet ſicut ad finē bonū ſuꝑ quo fundat̉ amicicia charitatis. ꝯn̄s ē vt charitas imꝑet actū cuiuſlibꝫ amicicie alteriꝰ. Et ſicut ars q̄ eſt circa fineꝫ imꝑat arti q̄ ēcirca ea q̄ ſūt ad finē. puta ars medici arti aromatarijſic hocip̄m quod ē diligere aliquē qꝛ ꝯſāguineꝰ. vel q̄coniūctus. vel qꝛ ꝯſcius. vel ꝓpter quodcūqꝫ aliud licitū ordinabile ī fineꝫ charitatis. pōt a charitate imꝑari. ⁊ ita ex charitate eliciēte cū imperante pluribꝰ modis diligimus magis nobis coniunctos.Utꝝ ſit magis diligē. §. vj.dus qͥ ē ꝯiūctus ẜm carnalē origineꝫ qͣꝫ coniūctus ẜmalias ꝯiūctiones. Rn̄det ad hoc. b. Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q.xxvj. ꝙ vt dictū ē. illi qͥ ſt̓ nob̓ magis ꝯiūcti. ſūt magisdiligēdi. tū qꝛ intēſius diligunt. tū qꝛ pluribꝰ diligūt̉rōnibꝰ. Intēſio aūt dilectionis ē ex ꝯiūctione dilectiad diligentē. ⁊ ideo diuerſoꝝ dilectio ē mēſurāda ẜmdiuerſā rōeꝫ. Et vlteriꝰ comꝑanda ē dilectio dilectōiẜm comꝑationē cōiūctionis ad coniūctionē. Sic igitur dicendū ē. ꝙ amicicia ꝯſāguineoꝝ fundat̉ ī coniūctione natural̓ originis. Amicicia ciuiū ī coīcatiōe ciuili. ⁊ amicicia cōmilitonū ī coīcatione bellica. Et iōī his q̄ pertinēt ad naturā. plus debemus diligere conſāguineos. In his q̄ pertinēt ad ciuilē ꝯuerſatiōꝫ pl̓debemus diligē conciues. In his que ꝑtinēt ad bellūcōmilitones. Un̄ ⁊ ph̓s dicit in. ix. eth̓. ꝙ ſingul̓ ꝓpria⁊ congruētia ē attribuendū. Sic autē ⁊ facere vident̉ad nuptias. quidā vocāt cognatos. videt̉ vtiqꝫ ⁊ nutrimento parētibꝰ oportere ſufficere maxīe ⁊ honorē patriū ⁊ ſil̓e etiā ī alijs. Si autē comꝑemus ꝯiunctiōemad coniunctionē. ꝯſtat ꝙ cōiunctio natural̓ origīs eſtprior ⁊ immobilior. qꝛ ē ẜm id quod ꝑtinet ad ſub̓am.Alie autē ꝯiūctiōes ſunt ſuꝑueniētes ⁊ remoueri pn̄tEt ideo amicicia ꝯſāguineoꝝ eſt ſtabilior. ſed alie pn̄teē potiores ẜm id qd̓ ē ꝓpriuꝫ vnicuiqꝫ amicicie. Et qꝛamicicia ſocioꝝ ꝓpria electione ꝯͣhit̉ ī his q̄ ſub nr̄a electōe cadūt puta ī agēdis. iō p̄ponderat hm̄oi dilectōiꝯſāguineoꝝ vt .ſ. magis ill̓ ꝯſentiamꝰ ī agēdis. Sꝫ amicicia conſāguineoꝝ ē ſtabilior. et p̄ualet ī his q̄ ꝑtinētad naturā. Itē qd̓ Amb̓. dicit. Nō vos minus diligoqͦs ꝑ euāgeliū genui. ꝙͣſi ꝯiugio ſuſcepiſſē. Intelligendū ē qͣꝫtum ad bn̄ficia q̄ pertinēt ad coīcationeꝫ gr̄e .ſ.de inſtructione moꝝ. In hac em̄ debet hō magis ſb̓uenire filijs ſpūalibꝰ ꝙ filijs carnalibꝰ qͥbꝰ tenet̉ ꝓuidere corporalibꝰ ſubſidijs.De cōparatōe dileᵐ. §. vij.ctiōis diuerſoꝝ conſāguineoꝝ adinuicē. Et pͥmo. Sidꝫ magis diligi ex charitate pr̄ vl̓ filius ꝓpriꝰ. Ad qd̓rn̄d et. b. Tho. vbi ſupͣ. ꝙ gradus dilectōis ex duobuspenſari pōt. Uno mō ex ꝑte obiecti. Et ẜm hͦ id quodhabet maiorē rōem boni magis eſt diligēdū. ⁊ quod ēdeo ſil̓ius. Et ſic pr̄ magis diligēdus ē ꝙ filiꝰ. qꝛ .ſ. pr̄eꝫdiligimus ſub rōe prīcipij quod hꝫ rōem eminētiorisboni. ⁊ ideo deo ſil̓ioris. Alio modo ꝯputat̉ gradusⁱ dilectionis ex ꝑte diligentis. ⁊ ẜm hͦ magis diligit̉ quodē coniūctiꝰ. vn̄ ex hͦ filius magis diligēdus eſt ꝙͣ pr̄. qd̓ꝓbat ph̓s in. viij. eth̓. iiij. rationibꝰ. Primo quidē. ꝗqͥaparentes diligunt filios vt aliquid ſui exn̄tes. Pr̄ v̓onon eſt aliquid filij. Et ideo dilectio qua pr̄ diligit filiū ē ſimilior dilectioni qua qͥs diligit ſeip̄m. Secundo qꝛ parentes magis ſciunt aliquos eſſe ſuos filios ꝙͣeconuerſo. Tercio qꝛ filius ē magis ꝓpīquus parēti.vtputa ꝑs exn̄s ꝙͣ pr̄ filio ad quē hꝫ hītudinē prīcipij.Quarto qꝛ parentes diutiꝰ amauerūt. Nā ſtatim pr̄incipit diligere filiū. Filius aūt patrē ꝓcedēte temꝑeDilectio aūt quanto eſt diuturnior tanto fortior. ẜmillud Ecc̄i. ix. Non dimittas amicū antiquū. nouꝰ em̄

nō erit ſimilis illi. Et qꝛ principio debetur ſubiectioreuerētie ⁊ honor. Effectui autē ꝓportionaliter competit reciꝑe influentiā principij ⁊ ꝓuiſionē. ipſius. ⁊ ꝓpter hoc parētibꝰ a filijs magis debet̉ honor. filijs autem magis debet̉ cura ꝓuiſionis. Et ẜm rationē eminentioris boni naturalit̓ filius plus diligit pr̄em qͣꝫ filiū. Et ẜm hoc intelligendū eſt verbū Ambro. dicentis. ꝙ poſt deū plus diligendi ſūt parētes. deinde filij.Et ẜm hͦ dicit apl̓s. ij. ad Coꝝ. xij. Nō debent filij thezaurizare parētibꝰ. ſed parētes filijs. Et ẜm rōem maioris coniūctionis ad ſeip̄m. plus qͥs diligit filiū ꝙͣ patreꝫ. In articulo tn̄ neceſſitatis. filius obligat̉ magispr̄i ex bn̄ficijs ſuſceptis. vt parentibꝰ maxīe ꝓuideat.Utꝝ autē debeatᵐ. §. viij.magis diligi pr̄ vel mr̄. Rn̄det. b. Tho. ꝙ ī iſtis comparationibꝰ illud quod dr̄ intelligendū eſt ꝑ ſe. vt videlicet intelligatur eſſe queſitū de patre inꝙͣtuꝫ patereſt an ſit plus diligēdus qͣꝫ mr̄ inꝙͣtum eſt mr̄. Poteſtem̄ in om̄ibꝰ hm̄oi tanta eſſe diſtātia virtutis ⁊ malicie. vt amicicia ſoluatur vel minuat̉. vt dicit ph̓us inviij. eth̓. Et ideo vt Ambro. dicit. Boni domeſtici ſūtmalis filijs p̄ponendi. Per ſe gͦ loquēdo debꝫ magꝭ diligi pater ꝙͣ mater. quod etiā dicit Hiero. ſuꝑ Ezech̓.ꝙ poſt deū diligendus ē pater. Deinde mater. Ratiohuius eſt. qꝛ vterqꝫ diligit̉ vt principiū naturalis originis. Sed pr̄ habet excellentiorē rationē principij ꝙͣmater. qꝛ pater eſt principiū ꝑ modū agentis. mr̄ autem ꝑ modū patientis ⁊ materie. Nec obſtat qd̓ ph̓sdicit in li. de generatione. ꝙ femina dat corpus. ſꝫ animā certuꝫ eſt ꝙ dat deus. qͥa in generatione hominismater materia miniſtrat corporis informē tamē. Format̉ autē ꝑ virtutē formatiuā que ē in ſemine patris.Et ꝙͣuis hec virtus formatiua nō poſſit cauſare aīaꝫrationalē. diſponit tn̄ materiā corꝑalem ad hm̄oi forme ſuſceptionem.Utrum autem debe. §. ix.at quis plus diligere vxorē ꝙͣ parentes. Reſpōdet. b.Tho. ꝙ gradus dilectionis vt dictuꝫ eſt pōt attendi.⁊ ẜm rationē boni. ⁊ ẜm rationē coniūctionis ad diligentes. Scd̓m rationē ergo boni quod ē obiectū dilectionis magis ſunt diligendi parētes qͣꝫ vxores. qꝛ diligūtur ſub ratione principij. ⁊ eminentioris cuiuſdāboni. Scd̓m autē rationē coniūctionis magis diligūtur vxores. qꝛ vxor coniūgitur viro vt vna caro. ẜm illud Math̓. xix. Itaqꝫ nō ſunt duo ſed vna caro. Et iōintenſius diligitur vxor. Sed maior reuerentia eſt exhibenda parentibꝰ ſuis. Et cū dicit̉ Gen̄. ij. Propterhoc relinquet homo patrē ⁊ matrē ⁊cͣ. Nō eſt intelligendū ꝙ deſerātur parentes quo ad omnia. ſed qͣꝫtuꝫad cohabitationē ⁊ copulam. Sed in alijs debet quismagis aſſiſtere parētibus ꝙͣ vxori. Et quod ait apoſtolꝰ ad Ephe. v. ꝙ viri debent diligere vxores ſicut ſeipſos. nō eſt intelligendū equaliter ſicut ſe. ſed qꝛ ratio dilectionis vxoris ſumitur ex ſui dilectione. hoc ēper ſimilitudinem.Utꝝ debeat quis maᵐº. §. x.gis diligere bn̄factorē qͣꝫ bn̄ficiatū. Ad hoc rn̄det. b.Cho. vbi ſupra. ꝙ aliquid diligit̉ dupl̓r. Uno modoqꝛ habet rationē excellentioris boni. Et ẜm hoc debꝫmagis diligi benefactor. quia cuꝫ ſit principiū in beneficiato habet rationē maioris boni ſicut ⁊ de patrevt dictū eſt ſupra. Alio modo diligitur aliquid ratione maioris cōiunctionis. Et ẜm hoc magis diligimꝰbeneficiatos. quod ꝓbat ph̓us in. ix. ethicoꝝ ꝑ quatuor rationes. Et prima eſt. qꝛ beneficiatus ē quaſi qd̓dam opus benefactoris. Unde conſueuit dici de aliquo. Ille eſt factura illius. Naturale auteꝫ eſt cuilibet vt diligat opus ſuuꝫ. ſicut poete diligūt poemata