¶ Capitulum.IIII.

ſicut teip̄m. gͦ magis ex charitate debet qͥs diligere ſeip̄m ꝙͣ ꝓximū ẜm aīam. Qd̓. b. Tho. ſic declarat ſcd̓aſcd̓e. q. xxv. In hoīe ſunt duo .ſ. natura corꝑalis. ⁊ natura ſpūalis. Per hoc autē dr̄ hō diligere ſeip̄m. ꝙ diligit ſe ẜm naturā ſpūalē. Et ẜm hoc debet hō magisſeip̄m diligere poſt deū qͣꝫ quēcunqꝫ aliū. et hͦ patet exip̄a rōne diligēdi. Nā vt ſupra dictū ē. deꝰ diligitur vtprincipiū boni. ſuꝑ quo fundat̉ dilectio charitatꝭ. hōautē ſeip̄m diligit ex charitate. ẜm rationē ſocietatisī iſto bono. Cō ſpciatio autē ē rō dilectōis ẜm quādāvnionē ad deū. Un̄ ſicut vnitas ē potior qͣꝫ vnio ita ꝙhō ꝑticipat bonū diuinū ē potior rō diligendi ꝙͣ ꝙ alius aſſociet̉ ſibi ī hac ꝑticipatiōe. Et ideo hō ex charitate magis dꝫ ſeip̄m diligere ꝙͣ ꝓximū. ⁊ huiꝰ ſignū eſtqꝛ hō non dꝫ ſubire aliquod malū pct̄i. quod ꝯͣriaturꝑticipationi btītudīs. vt liberet ꝓximū a pct̄o. UndeAug. xxij. q. ij. Faciat homo etiā ꝓ tēꝑali ſalute hoīmquod pōt .ſ. licite. Cū autē ad hͦ venerit vt tali ſalutiniſi peccādo conſulere nō poſſit. iā ſe exiſtimet nō hr̄equod facit. et Leo papa. Indecēs ē crimē ſuū alienisꝯmodis impēdere. di. xlvj. ſicut nō ſuo. Et nota ꝙ licꝫꝓximus qͥ ē melior nobis ſit deo ꝓpinquior. qꝛ tn̄ noneſt ita ꝓpinquus charitatē habēti ſicut ⁊ ipſemet ſibiideo non ſeqͥtur ꝙ aliqͥs nō debeat magis diligere ꝓximū etiā meliorē qͣꝫ ſeip̄m. Nā dilectio charitatis hētquātitatē. non ſolū ex ꝑte obiecti quod ē deꝰ. ſed etiaꝫex ꝑte diligētis qui ē ipſe homo hn̄s charitatē. ¶ Secundū .ſ. ꝙ quis debet magis diligere animā ꝓximi ꝙͣcorpus ꝓpriū ꝓbat̉. .j. Ioh̓. iij. dicētis. Nos debemꝰ ꝓfratribꝰ aīam ponere .i. vitā quod ē principiū ī corꝑalibꝰ. Quod ſic declarat. b. Tho. vbi. sͣ. Illud eſt magis ex charitate diligendū quod habet maiorē ratōeꝫdiligibilis ex charitate. Conſociatio autē in plena ꝑticipatione btītudinis que ē ratio diligendi ꝓximū. ēmaior rō diligēdi qͣꝫ ꝑticipatio btītudinis ꝑ redūdātiā. q̄ ē rō diligēdi ꝓpriū corpꝰ. Et ideo ꝓximū qͣꝫtumad ſalutē debemꝰ magꝭ diligere qͣꝫ corpꝰ ꝓpriū. Notatn̄ ꝙ nō ē de ncc̄itate charitatis ꝙ hō ꝓpriū corpus exponat ꝓ ſalute ꝓximi. niſi in caſu quo tenet̉ eius ſaluti ꝓuidere. ſicut fecit Uitalis vrſino heſitāti ī martyrio. Sed ꝙ aliqͥs ſe ad hoc ſponte offerat ꝑtinet ad ꝑfectionē charitatis. de qua Aug. Si quis habuerit tātā charitatē vt ꝑatus ſit mori. ꝑfecta ē in eo charitasde pe. di. ij. ſi quis. ¶ Terciū .ſ. ꝙ magis debet qͥs diligere corpus ꝓpriū qꝫ alterius ceteris paribꝰ. ꝓbat̉ ſicSicut ſe habet aīa ꝓpria alicuius ad aīam ꝓximi. itaꝓportionabiliter ſe habet corpus ꝓpriū ad corpꝰ ꝓximi. Sed aīa ꝓpria ſic ſe habet ad aīam alterius vt magis debeat ſuā diligere qͣꝫ alteriꝰ. gͦ ⁊ corpus ſuū magꝭdebet diligere qͣꝫ alterius. ⁊ ſic ei potius ſubuenire ceteris paribꝰ. quod ꝓ tāto dr̄. qꝛ ſi qͥs eſſet multū vtiliscoītati vel eccl̓ie ipſe paꝝ laudabiliter ⁊ ex ꝑfectōe exponeret corpus ſuū morti ꝓ illo conſeruando. ꝙͣuis deneceſſitate non teneretur.Utꝝ charitas q̇quis. §. ix.diligit deū. ſeip̄m ⁊ ꝓximū. ſit ex charitate diligenda.Rn̄det. h. Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xxv. art. ij. Ꝙ charitas nōeſt ſimpl̓r amor. ſed habet rōem amicicie vt dictū ē ſupra. Per amiciciaꝫ autē amatur quid duplicit̓. Unomodo ſicut ipſe amicus ad quē habemus amiciciaꝫ. etcuius bona volumus. ⁊ ſic nō amatur charitas. Aliomō ſicut bonū quod volumus amico. Et ſic amat̉ charitas ꝑ charitatē. qꝛ charitas eſt illud bonū qd̓ optamus omnibꝰ quos ex charitate diligimus. Et eademrō eſt de beatitudine ⁊ de virtutibus alijs. Et ſic intelligit̉ dictū Aug. in. viij. de trini. ꝙ qui diligit ꝓximuꝫ.conſequēs eſt vt ipſam dilectionē diligat. Sed ⁊ charitas hoc habet inꝙͣtum eſt quidā amor. Amor em̄ exnatura potētie cuius ē actꝰ. habet ꝙ poſſit ſibi ſeip̄mreflectē. Quia em̄ volūtatis obiectū ē bonū naturale

qͥcqͥd rōne boni ꝯtinet̉. pōt cadere ſub actu volūtatisEt qꝛ ip̄m velle ē quoddā bonū. pōt velle ſe velle. Itēamor ex rōne ꝓprie ſpeciei habet ꝙ ſupra ſe reflectat̉.qꝛ ē ſpontaneꝰ motꝰ amātis ī amatū. Un̄ ex hocipſo ꝙamat aliqͥs amat ſe amare. Et ſi dicat̉ ꝙ nō p̄cipit̉ diligi niſi deus ⁊ ꝓximꝰ. Rn̄detur ꝙ īdilectōe illoꝝ īcludit̉ dilectio charitatis. Diligimꝰ em̄ deū ⁊ ꝓximū inqͣꝫtum amamus vt nos ⁊ ꝓximus deum diligamus.Multa ſunt quepa­ .§. x.lent ad hoc ꝙ quis ametur a deo. Et ad hoc debet quilibet laborare. Naꝫ amor dei ad nos eſt cauſa omnisboni noſtri. Tanto vnuſquiſqꝫ habet plus de bonitate. quanto magis a deo diligitur. Et ſic quis tunc vereſeip̄m diligit. cum talem ſe exhibet vt diligatur a deoPrecipue autē ſunt ſeptē que ad hoc valent. Primuꝫeſt ſapientia Sap̄. vij. Infinitus thezaurus eſt homībus ſapīa. quo qui vſi ſunt. ꝑticipes facti ſunt amicicie dei. Et ibidē. Neminē diligit deus niſi qui cū ſapientia graditur. Secundū eſt mētis mūdicia Prouer.xxij. Qui diligit cordis mundiciā. ꝓpter gratiā laboꝝſuoꝝ habebit amicū regē. Cant̓. ij. Gilectus meꝰ mihi⁊ ego illi. qui paſcitur inter lilia .i. puritate delectaturSap̄. vj. Incorruptio facit ꝓximū deo. Et Ioh̓. euange ꝓpter mundiciā dr̄ diſcipulus quē diligebat chriſtꝰIbh̓. vlt̓. Tercium eſt manſuetudo que multum aſſimilatur deo. cuius bonitatē malicia alicuius nō perturbat. Ecc̄i. xlv. dicit̉. Dilectus deo ⁊ hominibꝰ moyſes. de quo dicitur Numeri. xij. ꝙ erat mitiſſimus hominū ſuꝑ terram. Quartū ē liberalitas que etiā multū aſſimilatur deo. qui ex liberalitate fecit quicqͥd fecit. ij. ad Corinth̓. ix. Hilareꝫ datorē diligit deus. Seneca. Qui beneficiū dat imitatur deū. Exemplū ī Zacheo. Quintū ē humilitas. ꝓpter quā Dauid fuit virẜm cor dei. j. Reg. xvj. Et in ſignuꝫ amoris dn̄s Ieſusquem habet ad humilē amplexatus eſt paruulū Marci. ix. Et Beniamyn qui fuit mīmus filiꝰ vocat̉ amātiſſimꝰ dn̄i Deutro. xxxiij. Sextū eſt tꝑaliū contēptusSeneca. Nemo dignus ē deo niſi qui opes contempſerit. Iſa. xxviij. Coanguſtatū ē ſtratū .ſ. cordis. ita vt alter decidat .ſ. amor dei. ⁊ palliū breue vtrūqꝫ tegere nōpōt .ſ. amor mundi. Greg. Bonoꝝ auctori inhere nonvalemus (quod fit cū diligit nos) niſi cupiditatē: queoīm maloꝝ radix ē: euellamus. di. xlvij. bonorum. Septimū eſt dilectio. Prouer. viij. Ego diligentes me diligo. Bern̄. Nemo ſe amari diffidat qui iaꝫ amat. Etꝙͣuis ipſe prior dilexerit nos. tn̄ exercēdo nos in actudilectionis augetur.¶ De dilectione ꝓximi ⁊ quis nomīe ꝓximi intelligat̉¶ Capitulum. iiij.¶Edilectione proximiſub qua intelligit̉ angelus bonus. ⁊ quilibꝫhn̄s beatitudinē. vel qui poteſt eā conſequiUnde nō demones vel damnati. De hac dicit̉ .j. Ioh̓.iiij. Hoc mandatū habemus a deo. vt qui diligit deuꝫdiligat ⁊ fratrem ſuum. Ubi ſciendū. ꝙ habitus charitatis vnus eſt qui extendit̉ ad dilectionē non ſolumdei ſed ⁊ ꝓximi. Habitus em̄ nō diuerſificant̉ niſi ex hͦꝙ variāt ſpeciē actꝰ ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xxv. Omnisem̄ actus vnius ſpeciei pertinet ad eundē habitū. Cūautē ſpecies eius ſumatur ex obiecto. ẜm formalē rationem ipſius. neceſſe eſt ꝙ idem ſit ſpecie actus qui fertur in rationē obiecti. ⁊ qui fertur in obiectū ſub ration tali. ſicut eſt eadē ſpecie viſio qua videtur lumē. ⁊qua videtur color ẜm rationē lumīs. Ratio autē diligendi ꝓximū deus eſt. hoc em̄ debemus in proximo diligere vt in deo ſit. Unde manifeſtū eſt ꝙ idem ſpecieactus ē quo diligit̉ deus ⁊ quo diligitur proximꝰ. et ſi