Druckschrift 
4 (1487)
Entstehung
Seite
41v
Einzelbild herunterladen
 

Titulus.V.

vult orare. Primo eniꝫ debet defectus ſuos ꝯſiderare.Deinde aſcendē ad eiꝰ liberalitatē qui pōt hͦ ſupplere.vn̄. iij. Reg. viij. dr̄. Siqͥs ꝯgͦuerit plagā cordis ⁊cͣ. Intellectꝰ practicꝰ ad deū aſcendit deſiderio ⁊ ſpe ad liberationē eiꝰ. ſꝑando impleri deſideriū ſuū. Tercio mōſumit̉ or̄o ꝓ poſtulatōe deo facta. ⁊ ſic diffinit Io. dama. Ꝙ or̄o eſt petitio decentiū deo. Et ſic dixit xp̄c diſcipulis. Math̓. .vj. Cum oratis dicite. Pater nr̄ qͥ esin celis ⁊cͣ. Ubi docet petere ea om̄ia q̄ iuſte pn̄t peti. ⁊ordine qͦ peti debent. Et continet ſeptem petitiones.Ad quem diri.9. I.genda ſeu porrigenda ſit or̄o. Nota ẜm tho. vbi ſupraꝓprie eſt ad deū dirigenda vt ptꝫ ex diffinitione eiꝰ ſupͣpoſita. ratō ē ẜm tho. Quia id qd̓ pͥncipalit̓ debemuspete eſt vita et̓na. ⁊ nō alid̓ niſi in ordine ad ip̄m inqͣtūpōt nos ad ip̄am iuuare. Sꝫ nullꝰ pōt dare vitā eternam niſi deus. Si aūt fuerit or̄o ad ſanctos. ita ad eosdebet fieri ſeu dirigi: ꝙ id qd̓ petit̉: expectet̉ a deo. nona ſancto illo: niſi ꝑ modū interceſſionis. ſperādo .ſ. meritis ⁊ precibꝰ illiꝰ ſancti a deo obtinere. Pōt gͦ dici. ꝙor̄o ꝓprie fit ad deū. dep̄catio ad ſctōs. ẜm Caſſio. Petitio aūt ⁊ ſupplicatō pt̄ fieri et̄ ad homīes. ꝙͣuis vnuꝫfrquēter ſumat̉ ꝓ alio. Naꝫ ⁊ locutōnes rhetorice dicunt̉ or̄ones. et eas faciētes vt ambaſiatores oratoresdicunt̉. ⁊ q̄ fit ad deū qn̄cūqꝫ dr̄ dep̄catio. iuxta illd̓. Exaudi deꝰ or̄oneꝫ ⁊cͣ. Fit oro ad deū rōne ſue bonitatꝭquā coīcare pōt. Orat̉ .n. inqͣꝫtuꝫ ē bt̄s ⁊ alijs btītudinem largiēs. p̄cipue ꝯuenit deo rōne ſue eēntie. q̄ ē cōistribꝰ ꝑſonis. qͦꝝ ⁊ oꝑa ſic̄ ⁊ volūtas ſūt inſeꝑabilia: vtqd̓ vna vult ⁊ dat ⁊ alia. Et ad ip̄m deū t̓nitatꝭ pt̄ orare ⁊ ad quālibet ꝑſonā intendēdo qd̓ ab vna petit̉ aboībꝰ reciꝑe. Ad xp̄m etiā dirigit̉ or̄o. qꝛ vna ꝑſona ē deus ⁊ hō. ⁊ iuꝙtū deꝰ ē. ſꝑari pōt ab eo om̄e bonū cū pr̄e⁊ ſpūſctō. Fit or̄o vl̓ dep̄catō ad ſctōs ⁊ ad āgl̓os bonos ſic̄ ad mediatores ⁊ ꝓcurātes nob̓ bona a deo. Eteodē mō ad gl̓ioſaꝫ v̓ginē: q̄ quāto magꝭ pia ⁊ maiorisp̄mij. tantomagꝭ ꝓ nob̓ orat. Cū em̄ ſct̄i cogͦſcāt in viſion v̓bi om̄ia q̄ ꝑtinēt ad eoꝝ gl̓iaꝫ. ⁊ ad magnā eoruꝫgl̓iaꝫ ē. ꝙ alijs iuuare poſſint. qͣſi dei cooꝑatores exiſtētes. iō ſtatim in v̓bo vidēt eoꝝ vota. qͥ eos interpellāt.Uidēdo aūt nō ſꝑ orāt ꝓ ill̓ q̄ ſe eis ꝯmēdāt ad ꝓcurādum eis qd̓ petūt. ſꝫ tūc qn̄ in ip̄o v̓bo vidēt hͦ eſſe deoplacitū poſtulare ⁊ poſtulātes ſꝑ exaudiunt̉. Et cū inpr̄ia nūc ſint cōiter tm̄ aīe ſctōꝝ. noīant̉ tn̄ ſub noībusq̄ hēbāt in corꝑe ꝯſtituti. Dr̄ ei ſctē petre vl̓ paule: nōaīa petri ora ꝓ nob̓. ex eo vicꝫ qꝛ ex bonis oꝑbꝰ h̓ factꝭmeruer̄t vt poſſent orare ꝓ nob̓. ⁊ etiā ī teſtīoniū future reſurrectōis ẜm tho. vn̄ Ioh. v. Ad aliquē ſanctoꝝꝯuertē. Ad eos qͥ ſt̓ in md̓o nō dr̄ ꝓprie fieri or̄o. qꝛ cuꝫvita eterna q̄ prīcipal̓r petit̉ ad ſct̄os qͥ eā hn̄t. ⁊ nō adeos qͥ nō hn̄t vt ꝯu̓ſātes ī md̓o dirigēda ē or̄o vel dep̄catio. Et eadē rōne ad eos qͥ ſūt in purgatorio nō eſtdirigēda or̄o cū ſint in afflictōe. Sꝫ nec ſupplicatō ſic̄ad bonos qͥ ſūt in md̓o. qꝛ nō ſunt in ſtatu merendi ſic̄illi. Ꝙ aūt oratō facta Paſcaſio exn̄ti in purgatorio.vt liberaret demonia cū vel infirmū ẜm Greg. in dyalogo. h̓ nō fuit qꝛ paſcaſius hͦ ꝓcurauerit. ſed ex fide etdeuotōne orantis.Quid ſit in oratōne .§. iij.petendū. Sciendū ꝙ peti pn̄t ⁊ bona ſpūalia ⁊ temꝑalia. ⁊ mala penalia. ſꝫ diuerſimode. Nam bona ſpiritualia vt dicit Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxxxiij. ar. v. et. vj. ſi ſuntneceſſaria ad ſalutem vt gr̄a ⁊ v̓tutes ſimpl̓r ⁊ abſolute peti pn̄t ⁊ debent abſqꝫ ꝯditōne .ſ. ſi placet deo. vel ſieſt ꝓ ſalute nr̄a ⁊ hmōi. Et multomagis ipſam ſalutēet regnū. ⁊ ſimiliter remiſſionem pctōꝝ. Deo em̄ hͦ placet qui vult om̄s hoīes ſaluos fieri. ⁊ ipſe nos ad hmōiinuitat dicens. Primum querite regnum dei ⁊ iuſticiam eius .i. v̓tutes quibꝰ acquirit̉. Unde ⁊ fidem. ſpem

et charitatem docuit poſtulare ſub figura panis. piſcꝭ⁊ oui. Bona v̓o temꝑalia vt ſanitateꝫ filios honores.diuitias ⁊ hmōi. Aut ſpūalia nō neceſſaria. vt ſciētia.eloquentia ⁊ hmōi. peti poſſunt: nō tamen abſolute. ſꝫſub ꝯditōne ſi fiat ꝓ ſalute nr̄a. Nam multis talia ſūtad ꝑniciem. De his gͦ que poſſunt malū euentū habepōt eē aliqͣliter vera ſnīa ſocratis. qui vt refert valerius maximꝰ. Nihil vltra a dijs īmortalibꝰ petendū arbitrabat̉. ꝙͣ vt bona tribuerēt. qꝛ hi demum ſcirēt qͥdvnicuiqꝫ vtile foret. Sꝫ neceſſaria ad ſalutē determīate peti pn̄t ẜm Tho. vbi ſupͣ. Et ꝙ peti poſſint ex hͦ ꝓbatur. qꝛ ẜm Aug. ad ꝓbam hͦ licet orare qd̓ licet deſiderare. Sicut lꝫ gͦ nob̓ deſiderare iſta tꝑalia. nō vt ineis finem ꝯſtituamꝰ: ſꝫ ſic̄ quedā adminicula qͥbꝰ iuuamur ad tendendū in btītudinē. inꝙͣtum ꝑ ea vita corporalis ſuſtentat̉. Et ſic nobis organice deſeruiunt adactus virtutuꝫ vt dr̄ in. j. ethi. Sic licet ꝓ ipſis tꝑalibꝰorare vt cū habent̉ teneant̉. cū nō habent̉ habeant̉ adſufficiētiā vite decētꝭ. cū ꝯditōne tn̄ vt dictū ē. Mala penalia nō licet petē in or̄oe niſi in ordine ad bonūvt .ſ. ꝑ Ragella qͥs ꝯuertat̉ ad deū. Et ſic intelligēde ſt̓imp̄catōnes multe q̄ ponunt̉ in ſcriptura ꝯͣ inimicos.vt illud pͣs. Erubeſcut ⁊ ꝯtur. ⁊cͣ ⁊ alia hmōi. Petit eīꝯturbatōeꝫ inimicoꝝ ꝑ tribulatōes. vt ꝑ illas corrigātur ⁊ ꝯuertant̉ ad deū. Pn̄t vltra dictā expoſitōeꝫ etiātripl̓r intelligi. Uno mō vt intelligant̉ ſctī in hmōi petere nō ꝯtra ip̄os hoīes. ſꝫ ꝯͣ regnū pctī. vt .ſ. deſtruāturpctā in eis ⁊ erubeſcant ꝑ pnīam ⁊ hmōi. Scd̓o mō vtſint dicta ꝑ moduꝫ ꝓph̓ie p̄nunciātis quid eis euenitEt ſic poīt̉ p̄ſens optatiui ꝓ futuro indicatiui mōi. vtillud duplici ꝯtritione cōtere eos domine .i. conteres.Tercio modo ꝯformando voluntatē: ſctī cuꝫ volūt ate diuina circa damnatōeꝫ ꝑſeuerantiuꝫ in pctō. Mala v̓o temꝑalia orare ⁊ petere alijs ex odio eſt mortaleEt ſimiliter petere poſſe facere mala crimīalia. vt furtum ⁊ hmōi.Cui cōueniatorareᵐ. §. iiij.Dicendū ꝙ creature rōnali ꝯp̄hendendo angeluꝫ ſubrōnali. Et hͦ patet ex noīe ⁊ diffinitōne. Gr̄ oro ẜm caſſiodoꝝ qͣſi oris ratō. Un̄ ſignat aliquē actum ratōnisexp̄ſſum ꝑ effectū oris Diffinit̉ etiā ꝙ eſt petitio: vt dictum eſt ſupͣ. Petitio aūt eſt actus rōnis ſicut imperium. Sꝫ petitio applicat deſideriū voluntatꝭ ad deū. qͥnō eſt ſub ptāte nr̄a ſꝫ ſupͣ .ſ. deū. Imperium aūt applicat ip̄m deſideriū ad ſubiectos ꝑ p̄ceptuꝫ. Reperit̉ autem creatura rōnalis ſub triplici dr̄ia. Prīa vt vnicacreatori. Scd̓a in actu ꝯp̄henſori. Tercia in ſtatu viatori. Scd̓m primū modū ſic ꝯpetit xp̄o orare inꝙͣtumhumanitas creata eſt vnita deitate. Ipſi gͦ ꝯpetit orare in celo inꝙͣtum .ſ. hō Ro. viij. Qui etiaꝫ interpellatꝓ nobis. Et alubi. Aduocatū habemꝰ ⁊cͣ. Iohan xvj.Ego rogabo patrē ꝓ vobis ait ipſe. In mūdo aūt frequenter orauit Lu. ix. Erat ꝑnoctans in or̄one. Nonꝑ ſe indigēs. ſꝫ in hͦ nob̓ exemplū p̄bens. Orabat vt hōexaudiebat̉ vt deus. Spūs aūt dicitur poſtulare Ro.viij. gemitibus inenarrabilibus quia nos poſtulātesfacit. Angelis bonis ⁊ ſanctis in patria ꝯuenit orare. Orant vtiqꝫ ꝓ nobis. quod ꝓbatur tripliciter. Primo auctoriate. ij. Macha. vlti. dicitur de Hiere. defuncto. Hic eſt qui multum orat ꝓ ppl̓o. Secūdo rationeNaꝫ or̄o ꝓ alijs facta cū ꝓueniat ex charitate: quātoſcꝫ qͥ ſunt in pr̄ia ſūt ꝑfectōris charitatis. tantomagisorant ꝓ viatoribꝰ qui eoꝝ or̄onibꝰ pn̄t iuuari. quantoaūt deo ꝯiunctiores. tanto eoꝝ or̄ones ſunt magis efficaces. Habet em̄ hoc ordo diuinus vt ſuperiorum excellentia in inferiora refundat̉. Sicut ex claritate ſolis in aere patet. Unde ẜm Hiero. Si apoſtoli ⁊ martyres adhuc in corꝑe ꝯſtituti. quādo ꝓ ſe debent eē ſoliciti. pro alijs orant. quātomagis poſt coronas victorias et triumphos. Tercio ex officio et conſuetudine