¶ Capitulū.VIII.

eccl̓ie. que dirigit or̄ones ad ſanctos. vt pꝫ in letanijs.Fruſtra aūt hoc fieret ſi nō orarēt. Ꝙ aūt aīalia bruta dicunt̉ deū inuocare in pͣs. improprie eſt: inꝙͣtum .ſ.naturali deſiderio aliqͥd a deo deſiderāt qd̓ a deo obtinent. Sic̄ ⁊ dicunt̉ obedire nō qͣſi ꝑcipientes ⁊ intelligentes mandatū: ſꝫ inꝙͣtum naturali inſtinctu mouētur ab ipſo. pͣs. Que faciūt verbū eiꝰ. ¶ Tercio ꝯueītorare viatoribꝰ om̄ibꝰ nō ſolū iuſtis: ſꝫ etiā pctōribꝰ. licet em̄ dicat̉ Ia. v. Multū em̄ valet dep̄catio iuſti aſſidua. Ualet tn̄ ⁊ exaudit̉ or̄o pctōris vt patet de or̄onepublicani Lu. xviij. Et hoc nō ex merito ſui ſicut iuſtiſed ex pura miſcd̓ia. ſi tn̄ debitel orat. nec eſt ꝯtra illudIb. ix. Pctōres deꝰ nō exaudit. qꝛ intelligit̉ ẜm Tho.cum petit inꝙͣtum pctōr ẜm deſideriū pct̄i .i. ꝯmittendum aliqd̓ iniquum. ⁊ ꝙ nō audiat̉ ꝓcedit ex miſcd̓iadei. Uel pōt dici ẜm Aug. ꝙ illud dixit celidoniꝰ nondum ꝑfecte illuminatꝰ. Sic em̄ putabat ſed ſic n̄ erat.Si peccator etiam inimicicias ſeruans dicēdo. Paternoſter ⁊cͣ. Uel aliud ꝓpter ſui ſalutē: nō peccat nec mētitur dicens. Dimitte nobis ⁊cͣ. Loquitur em̄ in perſona eccleſie que ſemꝑ dicit verum. Et ſic de alijs huiuſmodi oratōnibus.Pro quibꝰ perſonisᵐ. §. v.debemus orare. Dicendū ꝙ hoīes debent orare primoꝓ ſeipſis. ſcd̓o ꝓ defunctis. tercio ꝓ viuis alijs. De ordine tn̄ nō eſt multū curandū. vtrū prius ꝓ vno qͣꝫ ꝓ altero. dūmodo oret̉ ꝓ ſe ⁊ ꝓ alijs. Sicut aūt quilibet tenetur magis diligere ſalutē ſuā qͣꝫ cuiuſcūqꝫ alterius.ita ⁊ magis ꝓ ſe orare tenet̉. Et qꝛ ex p̄cepto tenet̉ quilibet ad faciendū ea quibꝰ ꝯſequat̉ ſalutē. Salutē aucem ꝯſequi nō poſſet niſi ꝑ gratiā ⁊ ꝟtutes. q̄ dantur adeo frequēter mediāte or̄one: ideo exp̄cepto tenet̉ hōaliqn̄ orare. Sed qn̄ vel quō nō eſt determinatū. ⁊ difficillime determinaret̉. Pe. de pal̓. niſi forte in articulo neceſſitatis vel in periculis. ¶ Qn̄ quis facit oratōnem ꝓ ſe ſemꝑ exaudit̉. Si tn̄ ꝯcurrāt tres alie ꝯditiones .ſ. petendo neceſſaria ad ſalutē ꝑſeuerāter ⁊ pie ẜmTho. in. iiij. Ꝙͣuis aūt peccator non poſſit orare pieita .ſ. ꝙ eius oratio ex habitu pietatis informet̉ pōt tamen eiꝰ oratio eſſe pia ꝙͣtum ad hoc. ꝙ petit aliqͥd ꝑtinens ad pietatē. Sicut ille qui nō hꝫ habitū iuſticiepōt aliquid iuſtū velle. Et ꝙͣuis eiꝰ oratō nō ſit meritoria exqͦ eſt in mortali pctō. pōt tn̄ eſſe impetratoria.qꝛ meritū innitit̉ iuſticie. impetratio gr̄e. Tho. ſcd̓a ſecunde. Si aūt deficiat aliqua iſtaꝝ ꝯditionū. aliquando exaudit̉ aliqn̄ nō. ¶ Pro defunctis pōt et dꝫ orare.nō tn̄ ꝓ om̄ibꝰ. Nam ꝓ his qͦs ꝯſtat eſſe in gloria vl̓ credit eccl̓ia. vt ꝓ canonizatis orare nō debēt. qꝛ nō indigent. Aug. Iniuriā facit martyri qui orat ꝓ martyreextra de cele. miſ. Cuꝫ marthe. Pro his q̄ ſunt in internō dānatoꝝ ſeu in lymbo. nō debet orari. qꝛ nō pn̄t iuuari nec in aliqͦ ſubleuari. Sꝫ tn̄ ꝓ exn̄tibꝰ in purgatorio vt. xiij. q. ij. aīe. ⁊. c. tp̄s. Sꝫ qꝛ n̄ poſſumꝰ ſcire qͥs vadit ad purgatoriū vel ī infernū vel ꝑadiſuꝫ qͦ ad adultos. ideo ꝓ om̄ibꝰ defunctꝭ pōt orari. Euia vt ait Auguſti. Meliꝰ ſuꝑerūt iſta .ſ. ſuffragia quibꝰ non obſuntnec ꝓſunt. qͣꝫ deerūt quibꝰ ꝓſunt. xiij. q. ij. nō eſtimemꝰ.Pro morientibꝰ in excoīcatōne vel in aliqͦ mortali notorio. ſine ſignis ꝯtritōnis. orari nō pōt or̄one ſolennivt dicendo miſſaꝫ defunctoꝝ ꝓ eis. Sed bn̄ or̄one priuata ẜm Pe. de pal̓. Et ideo eſt. qꝛ in extremo vite potuit corde penitē ⁊ ſic ſaluari ⁊cͣ. Cū iſta p̄ſumptōe pt̄orari .ſ. ſi nō eſt in inferno. ⁊ qꝛ defuncti ſunt in maioriafflictōne qͣꝫ viui. ⁊ nō pn̄t ſe in aliqͦ adiuuare ſicut viuentes: ideo videt̉ magꝭ ꝓ eis orandū. ¶ Pro viatoribus om̄ibꝰ orari pōt. ꝓ bonis ⁊ malis ⁊ etiā p̄ciſis. Etꝓ p̄ciſis quidē vt excoīcatis ⁊ hereticis or̄one priuata.vt deus ꝯuertat eos ad vnitatē. Non aūt inter orationes q̄ fiūt ꝓ membris eccl̓ie. quoꝝ ſuffragio eccl̓ia priuat. Pro bonis aūt orandū eſt vt ꝓficiant ⁊ ꝑſeuerent

Et hoc .ſ. orando ꝓ iuſtis fit triplici ratōne. Primo qꝛmultoꝝ preces citius exaudiunt̉. Que ratio tangiturin glo. ſuꝑ illud ad Ro. xv. Iuuetis me in orationibꝰveſtris. Scd̓o qꝛ ex iuſtis gr̄e agunt̉ deo de bn̄ficijs collatis iuſtis. Tercio vt non ſuꝑbiant dum vident minoribꝰ ſuffragijs indigere. Tho. ſcd̓a ſcd̓e. Pro malisnō p̄ciſis vt ꝯuertant̉ ad pnīam. Fiunt aūt or̄ones promalis: ſed nō exaudiunt̉ niſi p̄deſtinatis: ſed qꝛ hoc diſcernere nō poſſum. ideo ꝓ omnibꝰ orandū. duꝫ neſciētes quis ꝑtineat ad p̄deſtinatoꝝ numerū quis nō ꝑtineat. ſic ad omnes affici debemus. vt velimus omneshoīes ſaluos fieri. xxiiij. q. iij. corripiant̉. Etiam ꝓ inimicis orandum eſt ſicut xp̄c docuit dicens Mathei. v.Orate ꝓ ꝑſequētibꝰ vos. Et etiam in cruce dixit. Pater ignoſce illis Luce. xxiij. Et pro inimicis orare eismala in vindictaꝫ mortale eſt. Orare ꝓ eis in generali. vt ſcꝫ ab or̄one quā facit in generali ꝓ omnibꝰ fidelibus. nō intendat excludere inimicū tenet̉ ex precepto.Alioquin ꝯtrariū faciendo ꝑtineret ad liuoreꝫ vindicte. In ſpāli orare pro eo nō tenetur quis. niſi ẜm preparationeꝫ animi in aliquo caſu neceſſitatis: qn̄ hͦ indigeret ad ſalutem ꝯſequendā. cum videret alios ꝓ eoorare ꝑfectōnis eſt cum magis mereatur. Un̄ Augꝰ.dicit in ſermone. Niſi Stephanꝰ ꝓ ſaulo oraſſet eccleſia dei paulū nō habuiſſet.De temporibꝰ ora­ .§. vj.di. Ubi ſciendum. ꝙ cum xp̄c dixerit Luce. xviij. Oꝑtet ſemper orare et nunꝙͣ deficere. Et apoſtolus .j. adTheſſ. v. Sine intermiſſione orate. Non ſunt hec ītelligenda ſuꝑficialiter. ꝙͣtum ad ipſum actum oratiōisꝓ ꝯtinuo temꝑe: qꝛ illud eſſet impoſſibile. cū oporteatdormire. comedere ⁊ in alijs occupari. Sꝫ ẜm ꝙ exponit. b. Tho. ſcd̓a ſcd̓e tripl̓r. Primo qͣꝫtuꝫ ad deſiderium charitatis. qd̓ eſt cā ⁊ motiuū ad or̄onem. hͦ dꝫ eſſein nobis ꝯtinue in actu vel v̓tute. Uirtꝰ aūt hmoi deſiderij manet in nobis in his q̄ facimꝰ ex charitate et īgl̓iaꝫ dei. Et ſic ſemꝑ oramꝰ. Scd̓o ꝙͣtum ad effectumvel in ipſo orāte. Naꝫ ex ipſa or̄one facta ſepe. et ſi nonꝯtinue remanet magꝭ deuotꝰ. Et ꝓtūc etiā dr̄ orare reſpectu illiꝰ or̄onis effectꝰ vel in alijs: puta cū ſuis bn̄ficijs ꝓuocat aliquē ad orandū ꝓ ſe etiā cū ab or̄one qͥeſcit. Tercio dr̄ qͥs ſꝑ orare qꝛ nō omittit qͥn tꝑibꝰ debitis oret. Et tunc eſt ibi diſtributio accomoda. Et ꝙͣuis nec ex p̄cepto naturali nec diuino ſit nobis determinatū tempꝰ orandi. ſꝫ ex impoſitōne eccl̓ie ꝙͣtuꝫ adom̄es diebꝰ dn̄icis ⁊ feſtis .ſ. audire miſſam. de ꝯſe. diſt.j. miſſas. Et extra de paroch. vt diebꝰ. ꝙͣtum ad beneficiatos ⁊ ordinatos in ſacris om̄i die .ſ. dicere horas canonicas. extra d̓ cele. miſ. dolentes. Tn̄ ſacra ſcripturaadmonēdo deſignat aliqͣ tꝑa or̄onis Dicit em̄ pͣs. Ueſpere mane ⁊ meridie narra. ⁊cͣ. Et alubi. Media nocte ſurgebā ad ꝯfitenduꝫ tibi. Et de daniele dr̄. vj. c. ꝙtribꝰ tꝑibꝰ in die flectebat genua ſua adorando ꝓptertres or̄ones ẜm guil̓. Prīo ob excitatiōeꝫ ⁊ remīſcētiaꝫex determinatiōe. vt ſi aliqͦ tꝑe decēti fuerimꝰ ip̄m tp̄sdetermīatū in ſcpͥtura. ⁊ ſi nō p̄ceptorie tn̄ admonitorie ad orandū inuitet: determīata em̄ magꝭ ducunt admemoriā ⁊ excitant ꝙ generalia. ꝑticularia em̄ magismouent. ¶ Scd̓o ob ꝯgruentiam ex hominis diſpoſitione in illis tꝑibus dictis. Ipſa em̄ tꝑa magis ꝯgruunt ad or̄oneꝫ media quidē nocte. vt ẜm hilariū. Cuꝫmaxime corꝑis vicij oportunitas dat̉. tūc p̄cipit vt eadem vicia legꝭ meditatōne frāgant̉. Item ẜm amb̓. qͥamedia nocte ſolet ſpōſus venire .ſ. ad viſitādū aīaꝫ ꝯſolationibꝰ. ex eo ꝙ tūc ex ſolitudīe ⁊ tenebris noctꝭ ſenſibꝰ clauſis mens minꝰ diſtrahit̉. Ueſꝑe aūt .i. ſero ẜmAmbro. qꝛ pctā ⁊ negligentias totius diei abſtergeredebemꝰ. lachrymis ꝯpūctōnis ⁊ deuotōnis. Mane v̓oẜm eundē ꝑ plenā digeſtionem. ſolutis ſenſibus a ligamine ſoporis. quo vigor mentis laxatur et reſoluitur.