¶ Capitulum.I.
.I.
eſt verecundia: importat teſtimoniū qd̓dā ex defectualicuiꝰ. p̄cipue qͥ eſt ẜm culpā. Et iō quāto teſtimoniūalicniꝰ reputat̉ maioris pōderis. tātomagis ab eo verecūdamur. Pōt aūt teſtimoniū alicuiꝰ pōderis maioris reputari tripl̓r. Uno mō ꝓpter certitudinē veritatis ꝓcedentē ex rectitudine iudicij. Sicut pꝫ de ſapientibꝰ ⁊ v̓tuoſis a quibꝰ hō magis deſiderat honorariet magis ab eis verecūdat̉. Un̄ a pueris ⁊ beſtijs nullus verecundat̉ ꝓpter defectū iudicij recti qͥ eſt in eis.Scd̓o mō ꝓpter certitudinē ꝓuenientē ex cognitōe qͣiꝑticulari eoꝝ de qͥbꝰ ē teſtimoniū. qꝛ vnuſqͥſqꝫ bn̄ iudicat q̄ cognoſcit. Et ſic magis verecundamur a ꝑſoniscōiunctis q̄ magis facta nr̄a ꝯſiderāt. A ꝑegrinis aūtet oīno ignotis ad qͦs facta nr̄a nō ꝑueniūt: nullo mōverecūdamur. Tercio mō eſt teſtimoniū alicuius magni pōderis ex effectu .ſ. ꝓpter iuuamentū vel nocumētum ab eo ꝓueniēs. ⁊ iō deſiderant hoīes magis honorari ab his qͥ pn̄t iuuare. ⁊ magis verecūdant̉ ab his qͥpn̄t nocere. Et inde eſt qͣꝫtum ad aliqͥd magis verecūdamur a ꝑſonis magis ꝯiunctis cū quibꝰ ſumus ſemꝑcōuerſati. qͣſi ex hͦ nobis ꝓueniat ꝑpetuū detrimentuꝫobprobrij. Qd̓ aūt ꝓuenit a ꝑegrinis ⁊ tranſeūtibꝰ: cito tranſit. Sic etiā magis verecūdamur a ꝓpalatoribꝰviciorū ⁊ irriſoribꝰ. ⁊ fabularū fictoribꝰ. ꝓpter nocumētum inde ꝓueniēs. quod eſt diffamatio apud multos.Apud illos etiā inter qͦs nihil mali fecimꝰ. verecūdamur ꝓpter nocumentū ſequēs. qꝛ ꝑ hͦ amittimus bonāopinionē quā de nobis habebāt. Ab illis a quibꝰ aliqͥd de nouo poſtulamꝰ. vel qͦꝝ volumꝰ pͥmo eſſe amiciin agis verecūdamur ꝓpter nocumentū inde ꝓueniēsſcꝫ īpedimētū īplēde petitōis ⁊ amicicie aſſumēde. Aſil̓ibꝰ nobis ī malis nō verecūdamur eos cogͦſcēdo. qꝛnō extimamꝰ ꝙ defectū nr̄m app̄hēdant vt turpe.Erubeſcentia nō inᵐ. §. iiij.uenit̉ in ꝑfecte v̓tuoſis. vt in. iiij. Ethi. Nec ī obſtinatis ꝓfundatis in pct̄o. ẜm illud Hiere. iij. Frons meretricis facta ē tibi erubeſcere neſciſti. Huius rō eſt ẜmTho. vbi ſupra. qꝛ cū verecūdia (vt dictū ē) ſit timorturpitudinis. ꝙ aliqd̓ malū nō timeat̉ pōt ꝑtingere.Uel qꝛ illud nō extimat̉ vt malū. aut qꝛ non extimat̉vt poſſibile vel difficile euitari. Et ẜm hͦ verecundiadeficit in aliqͦ dupl̓r. Uno mō qꝛ ea q̄ ſunt erubeſcibilia. nō app̄hendunt̉ vt turpia. Et hoc mō ⁊ rōe carētverecūdia in pct̄is ꝓfundati. quibꝰ ſua pct̄a nō diſplicent. ſed magis de eis gloriant̉. Alio mō qꝛ nō cōprehendāt turpitudinē vt poſſibilē ſibi vel qͣſi nō facileeuitabilē. Et hoc mō ſenes ⁊ ſtudioſi verecūdia carētSunt tn̄ ſic diſpoſiti. vt ſi in eis eſſꝫ aliquid turpe. dehoc verecūdant̉. ⁊ ſic defectus verecūdie reꝑit̉ in peſſimis ⁊ optimis. ſed ex cauſis diuerſis. Inuenit̉ etiā inhis qui mediocriter ſe habent ẜm ꝙ eſt in eis aliquidde amore boni. ⁊ tn̄ nō ſūt totaliter immunes a malo.Et qꝛ vt dr̄. iiij. Ethi. vitāda ſunt a virtuoſo nonſolūq̄ ſunt̓ mala ẜm veritatē. ſed etiā ẜm opinionē. ẜm illud apl̓i. j. ad Theſſ. v. Ab om̄i ſpecie mala abſtinetevos. Ideo em̄ caueāt ab his q̄ ſunt ſigna viciorum. dequibꝰ etiā hoīes erubeſcūt ⁊ non ſolum de ipſis vicijs.Eſt tn̄ in ꝑfectis aliqͥs motus verecūdie p̄ueniēs rōeꝫſicut ⁊ ceterarū paſſionum. Nec dr̄ ꝑs tꝑantie. qͣſi intrans eſſentiā eius. ſꝫ qͣſi diſpoſitiue ſe hn̄s ad eā. Un̄Amb̓. dicit. ꝙ verecūdia facit prima fundamēta tꝑantie inqͣꝫtum ſcꝫ incurrit horrorē turpitudinis.Nota ꝙ verecūdiaᵐ. §. v.de quibuſdā eſt vitanda. de quibuſdā eſt poſtergāda.de quibuſdā eſt moderāda. ⁊ de quibuſdā eſt ꝓcurādaEt primo ꝙͣtum ad bona faciēda. Nam dimittere facere bonū ꝓpter verecundiā ne irrideant̉ ab hoībꝰ. peccatū eſt. Un̄ xp̄s Math̓. Siquis me erubuerit ⁊ meosſermones .ſ. ſeruare. vel annūciare. vel diſcere. hunc fi-
lius hoīs erubeſcet cum venerit in maieſtate ſua. Etſil̓r erubeſcere rep̄hendere crimina qn̄ rep̄hēdi debētUn̄ nathan non erubuit rep̄hendere regem dauid deadulterio. nec Io. baptiſta herodē de inceſtu. Unde ⁊Iſaias nō dimiſit ꝓpter verecundiā ad ſeruandū mādatum ſibi a deo factū quin iret nudus ꝑ trienniuꝫ ꝑciuitatem. cum tn̄ eſſet de ſemine regio. Nic tn̄ latet anguis in herba vn̄ caute ambulandū. Nam quidā ſubſpecie mortificatōis. vocantes ſe ſpūales: nudos ſe offerunt aſpectui aliorū ſine cā vrgenti. addentes ⁊ aliaturpia. et ſi nō cōmixtionē vt ſic mortificent ſe. ſꝫ vtiqꝫaīas mortificant. qꝛ hmōi mortale eſt. niſi eſſent certide reuelatione dei eis ſuꝑ hec facta. qd̓ non legit̉ in nouo teſtō. Et primi ꝑentes poſt peccatū fecerūt erubeſcentes perizomata. ⁊ deus addidit tunicas pelliceasad honeſtatem. ¶ Scd̓a verecundia eſt poſtergandaid eſt nō curanda cum .ſ. eſt de his q̄ non ſunt peccata.vt de pauꝑtate. de illegitimatione. ſterilitate ⁊ hmōi.Un̄ Criẜ. Nunqͣꝫ de vicijs ꝑentum erubeſcamus. ſedillud vnū queramus. ſemꝑ amplectamur virtutē. diſ.lvj. nunqͣꝫ. Et Amb̓. Pudor eſt feminis nuptiarū premia nō habere .i. filios. quibꝰ hec eſt ſola cānubendi.xxxij. q. ij. vbi glo. ſola .i. p̄cipua cā. S tn̄ ꝑ eas nō ſtatquin habeāt erubeſcere. Sicut nec Zacharias ⁊ elizabeth. ¶ Tercia eſt moderāda videlꝫ de pct̄is ꝯmiſſis.Nam debet quis erubeſcere. ⁊ principal̓r reſpectu offenſe dei. Sed nō tantū vt ꝑ hoc omittat cōfeſſionemvel intret deſꝑationē. Un̄ Aug. caueat peccator ne verecundia ductus diuidat cōfeſſionē .ſ. dicendo diuerſa diuerſis. hoc em̄ eſt ad ypocriſim tendere ⁊ ſemꝑ venia carere. de pe. di. v. cōſideret. Debet ergo eam tꝑare. qꝛ in ſe bona eſt cōfeſſio ⁊ vtilis Amb̓. Non habetqd̓ erubeſcat cui pct̄m dimiſſum eſt .ſ. ꝑ pnīam. de pe.di. j. ¶ Quarta eſt ꝓcuranda .ſ. cum hō tēptat̉ de pct̄odebei cōſiderare obprobriū qd̓ ei inde ſequit̉ corā deoet mūdo. Et hoc multū retrahit homīes p̄cipue iuuenes. non minus ꝙͣ dei timor. pͣs. Tota die verecundiamea cōtra me eſt ⁊cͣ. vt fecit ſuſanna. Sil̓r de cōmiſſisdꝫ erubeſcere. vt ſic magis incitet̉ ad bonū. Un̄. Amb̓.Sancti qui cōſūmare piū certamen geſtiūt. ⁊ currerecurſum ſalutis. ſi fortaſſe vt hoīes currūt. nature magis ⁊ fragilitate. ꝙͣ peccādi libidine. ad currendū fortius ⁊ acriores reſurgūt: pudoris ſtimulo maiora reꝑarantes certamina. de pe. di. ij. ille rex. Uel etiā conſideratis virtutibꝰ aliorum. Un̄ Iſaias. Erubeſce ſydonait mare .i. ẜm Greg. vita ſeculariū aliqn̄ inducit erubeſcētiā ſpūalibꝰ ⁊ religioſis. ꝯſiderata negligētia eoꝝDe quibus debet.§. vj.homo erubeſcere ẜm virtutē ponit ea Sapiens Eccl̓xlj. dicens. Erubeſce a patre ⁊ matre de fornicatione.Ap̄ſide .i. ptāte de mendatio. A principe de delicto. Aſynagoga ⁊ plebe de iniquitate. A ſocio ⁊ amico. de iniuſticia. de furto. de veritate dei ⁊ teſtimonio. de diſcubitu in panibꝰ. Ab obfuſcatione dati ⁊ accepti. A ſalutātibus de ſilentio. Ab aſpectu mulieris fornicarieAb auerſione vultus cognari. Ab auferendo partemet non reſtituēdo. A reſpectu mulieris alieni viri. Abamicis de ſermonibus improperij. Ab improperatione dati. Erubeſcant ⁊ reuereant̉ omnes inimici mei.confundant̉ ⁊ erubeſcant valde velociter: ait psͣ. Inimici noſtri ſunt ſenſus exteriores ⁊ interiores qui aduerſant̉ ſpiri tui in ſuis inclinationibus. vt cōcupiſcibilis ⁊ iraſcibilis in quibꝰ motus ſunt oīm paſſionumSed in pnīa erubeſcūt ⁊ cōfundunt̉. de malis cōmiſſis. ¶ Primo ergo dꝫ quis erubeſcerere de fornicatōequa cōprehēdit oēm luxuriā. ptꝫ ꝑ ſe ꝙ nullū pct̄m inducit hoī tātū ruborē ſicut luxuria. Cuiꝰ rō p̄t eē. qꝛ ēviliſſimorū mēbroꝝ q̄ magis erubeſcit on̄dere qͣꝫ oīaalia. ⁊ qꝛ ꝑ eam non ſolū aīa. ſꝫ etiā corpus maculat̉. etqꝛ mulier turpiter vendit̉. dat em̄ aīam ſuā dyabolo.