¶ Titulus.IIII.

et corpus homī ꝓ tribꝰ nūmis qd̓ nō faceret de ſuis ſotularibꝰ. Et multomagis de vicio cōtra naturā habꝫerubeſcere. cū agat qd̓ beſtie cauent̓. ⁊ alter faciat ſe alterius feminā. A patre ⁊ matre dicit vel ꝑentibꝰ carnalibꝰ. Uel a deo patre ⁊ matre eccleſia. Si em̄ filia alicuius diuitis erubeſcere dꝫ reꝑta in fornicatiōe. eo q̄pater poterat honorabiliter eam maritare. quātomagis aīa filia dei dꝫ erubeſcere de tanto patre. qui p̄t eāhonoratiſſime maritare. ſiue xp̄o ꝑ abſtinentiaꝫ. ſiueviro ꝑ honorabile coniugiū ab eo inſtitutū. Amatreetiā eccleſia dꝫ erubeſcere in cōfeſſione. nō tn̄ tantū ꝙnō cōfiteat̉ pct̄m ſuū. qꝛ mala ⁊ peſſima eſſet illa verecundia. ¶ Scd̓o debet erubeſcere de mendatio. qꝛ potior eſt fur. ꝙͣ aſſiduitas viri mendacis. vt dr̄ Eccl̓. xx.Et qꝛ mentiens nō ſeruat fidē. quā vult tn̄ ſibi ſeruari. ⁊ fallit eum qui confidit in eo. Et cum dicit veritatem etiā iurando nō credit̉ ei. Et licet corā omnibꝰ demendatio cum reꝑit̉ in eo debeat erubeſcere. ꝑmaximetn̄ corā p̄ſidente ⁊ ptāte. qꝛ pōt eum punire ⁊ nunꝙͣ deeo confidere vt iniungat aliquid: timēs ne decipiat. Adeo aūt p̄ſidente ſuꝑ oēs debet erubeſcere de mēdationō ſeruante ꝓmiſſiones in baptiſmo. ꝓmiſit em̄ abrenunciare dyabolo ⁊ pompis eius et eas ipſe ſequitur.¶ Tercio debet erubeſcere de delicto .i. pigritia negligentia Sen̄. Turpiſſima iactura eſt q̄ ꝑ negligentiaꝫfit. A principe aūt dicit. qꝛ prīcipi ſiue deo ſiue homini multum diſplicet pigritia ſerui. ſicut velocitas inoꝑbꝰ multū ei placet. Prouer. xxij. Uidiſti hoīem velocē in oꝑe ſuo. corā regibꝰ ſtabit ⁊ erit an̄ ignobiles .i.negligentes. A deo principe vtiqꝫ erubeſcendū eſt. quicuncta adducet in iudiciū. ⁊ momentū a tꝑe negligenter expēſum multū non remanebit. Maledictus oīs qͥopus dei facit negligēter: dicit Hiere. ¶ Quarto erubeſcendū eſt de iniquitate a ſynagoga et plebe. Et deeo qd̓ inique ſibi appropriat. qd̓ cōe eſt oībꝰ. vt faciūtvſurarij. qui tp̄s equaliter oībꝰ cōe: volunt eſſe ꝓpriuꝫſuū. Antiquitus oēs vſurarij vitabant̉ ſicut excōicati. ⁊ erāt in magna cōfuſione vt vix auderēt corā alijscōparere. Sed ⁊ nunc manifeſti vſurarij ſatis etiā ſūtin abhoīationē. ⁊ vt vitent talem erubeſcentiā. nō manifeſte: ſed occulte ⁊ ꝑ fraudes contractus mercatorūet aliorum ſunt pleni vſuris. ⁊ deo occultare nō pn̄t. vn̄debent magis erubeſcere. Auari etiā. cum acceperinthabundantiā tꝑaliū ad diſtribuendū pauꝑibꝰ. nō adſibi retinendum: deberent erubeſcere. qꝛ detinent respauperū. vn̄ xp̄s Luce .xvj. Facite vobis amicos .ſ. pauperes de māmona iniqͥtatis .i. diuitijs ineqͣliter diſtributis. ſed iuſto dei iudicio. ¶ Quinto erubeſcēdū eſtde iniuſticia a ſocio ⁊ amico. q̄ cōmittit̉ in vendendoet emendo ⁊ alijs cōtractibꝰ. decipiendo tn̄ in p̄cio velqualitate praua rerū. Uel in menſuris ⁊ ponderibusvel ſubſtātia rei mixta ⁊ hmōi. Et certe ꝙ amicus ⁊ ſocius in hmōi cōfidat in amico ⁊ ſocio ne decipiat. multum habet erubeſcere de fraude commiſſa ⁊ iniuſticiaUn̄ in Prouer. Ne moliaris amico tuo malū. cum ille habeat fiduciā in te. Sed hodie non ſolū ſociū decipere queret̉ ſi poſſet: ſed patrē ⁊ fratrē. Et ideo bn̄ dr̄Hiere. Unuſquiſqꝫ ab amico ſuo caueat. ⁊ in om̄i fratre ſuo nō habeat fiduciā. qꝛ oīs frater ſupplantans.¶ Sexto erubeſcendū eſt de furto Thob̓. ij. Non licꝫnobis comedere de furto aut cōtingere. Non pōt alicui dici maior iniuria qͣꝫ dicere ꝙ ſit fur ⁊ latro. Necaliquis patit̉ ſibi dici talem iniuriam. qꝛ reputat ſibiad nimiā verecundiā. ꝙ talis extimet̉ a quoqͣꝫ. qꝛ taleviciū nō ſolet eſſe niſi ꝑſonarū viliſſimarū. Sed mirūeſt ⁊ abuſio magna. ꝙ ꝓ paruis rebꝰ furatis indicit̉ ꝑſonis popularibꝰ magna pena ſuſpēdij. ⁊ inde magnaerubeſcētia. ⁊ dn̄is ⁊ magnatibꝰ qui p̄dantur maximāſubſtantiam ſibi ſubiectis ꝑ diuerſas vias fit gloria ⁊laus. ¶ Septimo erubeſcendū eſt de veritate dei ⁊ teſtimonio .i. de veritate quā deus docuit. eorum q̄ ſunt

fidei ⁊ bonorum morum. quā veritatē tot teſtimonijsdoctorum ⁊ miraculorū confirmauit. ⁊ tn̄ multi videntur dubitare vel non credere. querentes videre nouamiracula. quaſi narrata in ſcripturis nō ſint vera: dicentes cum iudeis. Magiſter volumus a te ſignum videre. q̄ etiam ſi contingerent male interp̄tarent̉. Credunt hoīes de facili fabulis poetarū. hyſtorijs gentilium auctorū. incantationibꝰ demonum. q̄ ſunt plenafallatijs. ⁊ non credunt veritatia deo reuelate in ſcripturis. Uel etiam erubeſcendū. ꝙ doctores ⁊ p̄dicatores erubeſcunt ſcripturas ſacras docere ⁊ predicare. ⁊potius doctrinis gentiliū docent. Sed dicit xp̄s. Quime erubuerit ⁊ meos ſermones .ſ. p̄dicare: filius hominis .i. xp̄us hunc erubeſcet coram patre meo Luce. ix.¶ Octauo erubeſcendū eſt de diſcubitu in panibus .i.ad lr̄am. Siquis inhoneſte ⁊ indecenter ſe habet in comedendo p̄cipue inuitatus ab alijs. Uel ſi ad mēſamalicuius comedit. contra eum tractatuꝫ ⁊ deceptionēparat. ſicut iudas qui dn̄m ꝓdidit. Unde dixit xp̄us.Qui intingit mecum manu in catinū hic me tradet.Spūaliter aūt ad menſam dn̄i diſcumbūt qui ſumūtſacramentū eukariſtie panē celeſtem. ⁊ poſtea ei contumelias inferunt. vel viuentes de patrimonio crucifixinon recognoſcunt bn̄ficia a deo. Sed incraſſatus aitmoyſes de his eſt dilectus et recalcitrauit. dereliquitdeum factorem ſuum Deut̉. xxxij. ¶ Nono erubeſcendum eſt de obfuſcatione dati ⁊ accep̓ti. Datum obfuſcat. qui cum triſticia dat Eccl̓i. .xxxv. In omni datohylarem facvultū tuum. Datum obfuſcat. qui cum dilatione dat Prouer. iij. Ne dicas amico tuo vade ⁊ reuertere. cras em̄ dabo tibi. cuꝫ ſtatim poſſis dare. Datum obfuſcat qui illud extollit. Potius em̄ quis debꝫdiminuere donū .i. dicere eſſe paruum. ille qui dat. qͣꝫ illud extollere. Unde dixit Iacob eſau. Si inueni gratiā in cōſpectu tuo. accipe munuſculum de manu meaGen̄. xxxiij. Acceptum aūt obfuſcat. qui de beneficioeſt ingratus. ip̄m attenuando vel obliuioni tradendotibi Catho. Exiguū munus cū dat pauꝑ amicus. Accipito placide. et illud laudare memento. ¶ Decimoerubeſcendum eſt de ſilentio a ſalutātibꝰ. quod habetlocum in duobus caſibus. qn̄ .ſ. aliquis ſalutat̉ et nonvult reddere ſalutes illi cauſa ſuꝑbie vl̓ odij. Eccl̓. xxijAmicū ſalutare nō confundaris ⁊ a facie eius non teabſcondas. Catho. Saluta libenter. Uel qn̄ hoc agitex quadam ruſticitate. nec eſt cōtra quod dn̄s ait Luce. x. Neminem ꝑ viam ſalutaueritis. Per hoc em̄ prohibetur ꝓlixitas vel curioſitas ſalutationis. vel potius adulatio in p̄dicatoribus ſignatis in apl̓is quibꝰloquebat̉. Ꝙ em̄ ſalutare de ſe ſit bonū pꝫ. qꝛ ipſe dn̄sdixit Math̓. x. Intrantes domū ſalutate eum: dicēdo.pax huic domui. ¶ Undecimo erubeſcēdū eſt ab aſpectu mulieris fornicarie. quia ẜm Augu. Impudicusoculus impudici cordis eſt nuncius. Quinimmo nōſolum ab aſpectu mulieris luxurioſe cauendum eſt eterubeſcendum. propter actus ⁊ geſtus eius incitantesad laſciuiā ſine rubore. ẜm illud Hiere. Frons meretricis facta eſt tibi erubeſcere neſciſti. Sed ⁊ ꝓpter malūexemplum inſuper ab aſpectu mulieris quantūcunqꝫhoneſte. Nam vt ait Greg. in. xxj. li. moral̓. Ꝙͣtalibetvirtute mēs polleat. qͣꝫtalibet grauitate vigeat. carnales tn̄ ſenſus. puerile qd̓dam exterius ꝑſtrepunt. ⁊ niſiinterioris grauitatis pudore. ⁊ qͣi iuuenili qͦdaꝫ vigore refrenent̉. ad fluxa queqꝫ ⁊ leuia mentē enerue trahunt. Un̄ Iob ait de ſe. Pepigi fedus cū oculis meis.vt nō cogitarē quidē de virgine ꝓpter aſpectū eī incautum intrat cogitatio turpis in meetē. ¶ Duodecimoerubeſcendum eſt ab auerſione vultus cognati. ſcilicꝫnō ſubueniendo cognatis .i. conſanguineis in neceſſitate. j. ad Thimo. iiij. Si quis ſuorū ⁊ maxime domeſticorum curā nō habet. fidē negauit .i. fidelitatem naturalem q̄ hoc dictat. Amb̓. in li. de offi. Proximos ſe-