¶ Titulus.III.

miſiſti. Nullus .n. adeo iuſtus ē. qͥ non multa cōmiſitcontra deū d̓ qͥbus ip̄o deo miſerāte vel diſſimulāte.aut etiā differente. nōdū ē punitꝰ: ⁊ dato ꝙ aliquā penā habuerit. nō tamē illā quā meruit. Uita etiā q̄ inpn̄ti ducitur qͣntūcūqꝫ ſācta videat̉. plena eſt pctīs. ſiapud diſcretū iudice pleniꝰ indaget̉. Un̄ dicit Aug.Ue etiā vite laudabili iuſtorū. ſi ip̄aꝫ deꝰ ſine miſcd̓iadiſcutiat. nulla. gͦ pena ē iniuſta q̄ etiā iuſtis infertur.Et iō ī pͣs. dr̄. Si iniqͥtates obſeruaberis dn̄e: dn̄e qͥsſuſtinebit: Criẜ Bonus nō pōt eē in oībꝰ bonꝰ ſꝫ habet aliqͣ mala. de peni. diſ. iiij. qͥd gͦ. Exemplū de fratribꝰ Ioſeph. qͥ deſcēdentes in egyptū tūc nil mali fecerūt. tn̄ paſſi ſūt magnā anguſtia ex facto Ioſeph. ethoc propter pctm̄ prius multo ante cōmiſſū in vēditione Ioſeph. Un̄ dicebāt. Merito hec patimur.Quartū remediū ē. §. vij.cōſideratio abutētiū hūana felicitate. Cōiter em̄ homines in ꝓſperitatibꝰ cōſtituti. in ſuꝑbiā ⁊ cordis vanitatē eleuatur. ad ſequēdas etiā carnis d̓licias indebite efferūt̉. Natura .n. hūana ꝓpt̓ corruptiōem pctīoriginalis infirma eſt. Un̄ ad bonum ē difficilis. ⁊ admala prona. Et hͦ ē qd̓ dicit apl̓s ad Ro. vij. Nō em̄qd̓ volo bonū hoc facio. ſed qd̓ nolo malū hͦ ago. Cuius cauſā ibi ſubdit. Uideo: inqͥt. aliā legē ī membrismeis repugnanteꝫ legi mētis mee. Lex quidē mēbroꝝē lex fomitis pctī originalis qd̓ naturaꝫ corrūpit perhanc quidem legē homo inclinat̉ ad malū cōtra rationeꝫ. qͥ ē lex mētis. Qn̄ ergo cuꝫ hoc interiori motiuoinclinante ad pctm̄. habꝫ etiā extra motiuū hūane ꝓſperitatis. q̄ etiaꝫ de ſe diſponit ad hoc ex duplici ꝑtead ruinā inclinatur pctī. Et propter hoc vix aliquisinuenitur in proſperitate conſtitutus. qͥ bene ea vtat̉Nā ſicut dicit ph̓s. Nō ē niſi virtuoſi viri bene ferrebonas fortunas. Maxīe aūt qͥ alijs ꝑferūt̉ bonas fortunas bene ferre neſciūt: qꝛ p̄ter ea q̄ dicta ſt̓ inclinātia ad pctm̄. habēt terciuꝫ qd̓ etiā ad hoc impellit. ſcꝫeminētiā ſuꝑ ceteros qͣ ſe nō hoīes ſꝫ ſuꝑ homines putāt propter qd̓ ad multa ſcelera ⁊ tyrānides erūpuntExēpla in Salomone. d̓d̓. Ezechia. qͥ in proſperitategrauiter deliquerūt in aduerſitate reuerſi ſūt ad deuꝫUn̄ et Salomō poſtea fecit libruꝫ eccl̓iaſtes. quē hebrei intitulāt de penitentia Salomonis. Et hoc etiādicit Ambro. ⁊ Hiero.Quintū remediuꝫᵐ. §. viij.ē cōſideratio mutabilis ⁊ miſerabilis ſtatus vite preſentis. Factus ē .n. mundus iſte ad modū cuiuſdā circuli. ſicut dixit qͥdā ph̓s. Et hoc qͥdē verū ē. nō ꝙͣtumad motū celi. ad quē ſeqͥtur ſucceſſio tꝑis: ſꝫ ꝙͣtum adꝯtinuos motꝰ ⁊ diuerſos euentꝰ qͥ eueniūt circa hoīeꝫvt verū ſit ẜm ph̓m. ꝙ cōtinuū motū ſuꝑiorū. ſeqͥt̉ cōtinua trāſmutatio inferiorū. ꝓpter qd̓ hūana vita cōtinue labit̉. ⁊ in qͣdā agitatione ꝯſiſtit. Un̄ dixerūt. ꝙex motu celi ⁊ tꝑis adiacentia. relinquebat̉ in re tꝑaliq̄dā tabefactio ⁊ diſpoſitō ad corruptionē. quā appellauerūt. qn̄. Eſt aūt mūdus iſte ſub hͦ ordine talit̓ cōſtitutus. vt nō hic mētis affectū figamꝰ. credētes hācvitā homī eē cōceſſā ꝓ reqͥe ⁊ habitatiōe patrie: ſꝫ potiꝰ ex his aduertamꝰ eā eē datā ꝓ quodā nauigio trāſeuntiū. ⁊ ad tp̄s ꝑegrinātiū: ⁊ ſic cōpellamur aliā meliorē vitā credere. ⁊ illā deſiderare. ⁊ in hoc mūdus ēoptīe ꝯſtitutꝰ: Nā ſi ſtabilior foret ⁊ ꝓſpera ſꝑ daret.hoīem nimis traheret ad ſui dilectiōeꝫ ſeu ad ſe diligendū. ⁊ tūc nihil aliud q̄reret ꝙͣ qd̓ oculꝰ cerneret. acꝑ hoc celū ꝑderet ad qd̓ habitādū factus ē. Sꝫ dū vita p̄ſens nō in eodeꝫ ſtatu ꝑmanet ⁊ frequent̓ aduerſaSinat: hoīem quē ſic frequēter ꝯterēdo agitat. ad alium diligendū ꝯpellit. Un̄ dicit Greg. Ip̄e mūdus dūtot amaritudinibꝰ cruciat. dū tot calamitatibus in-

geminat. qͥd aliud niſi vt ametur: clamat.Sextuꝫ remediuꝫ .§. ix.ē cōſideratio diuine miſeratiōis. qua vt dicit Greg.quoſdā hic deꝰ ꝑcendo ferit: ⁊ quibuſdā parcit. vt imꝑpetuū feriat. Sicut .n. ꝑ Io. dr̄ Apoc̄. iij. Ego quosamo: corrigo ⁊ caſtigo. Et apl̓s ad Heb. ij. dicit Flagellat oēm filiū que recipit. Quare aūt neceſſe ſit deifilios ī hac vita flagellari. cā ē. qꝛ nemo ē ī hac vita tāiuſtus. qͥ nō ꝯmittat aliqua pctā leuia. q̄ etſi nō mereātur penā eternā neceſſe ē tn̄ ea aliqͣ pena puniri. quianullū pctm̄ trāſit impunitū. Miſericorditer ergo agit̉cum homine. qn̄ pctā ſine qͥbus in hac vita non viuit̉per aliqua adue. ſſa purgant̉. vt in alia vita a penis lipera exiſtat. Un̄ dicit Greg. ꝙ ſignū miſerentis dei ēqn̄ quis culpa ꝑpetrata mox diuina vltione punitur.Eſt em̄ magnū argumētū. ꝙ ad maiora bona illos cōſeruat. quos p̄ſētibꝰ bonis priuat. Quia niſi correptꝭdeus hereditatē dare diſponeret: erudire eos ꝑ moleſtias nō curaret. Un̄ dicit Seneca in li. d̓ prouidētiaꝙ deus ad bonos viros non habet animū maternū:ſed paternum. Matres em̄ in ſinu filios fouēt. ⁊ eosdemulcendo per inertiam langueſcere faciūt. Patresv̓o filios laboribus ⁊ exercitijs agitantes probāt. vteruditiores fiant. Uere ergo deus pater ē his. quos ꝑflagella emendādo caſtigat. Un̄ dicitur Prouer. xiij.Qui parcit virge odit filiū ſuū. Qui aūt diligit inſtāter erudit. Ut ergo deꝰ hos quos in filios recipit erudiat. virga flagellationis vtitur per quā ſtulticiā colligataꝫ in corde pueri .i. hominis pueriliter viuentisfugat. Sicut dicitur in eodē li. Prouer. Facit ad hocqd̓ habetur de peni. diſ. j. ſi pctm̄ d̓d̓ vbi dr̄. Ab electorum ſuorū ſortibus deus curat peccatoꝝ ſuorū maculas tꝑali afflictione abſtergere. qͣs in eis ineternuꝫ nōvult videre .i. punire. Ad hoc figurādū legit̉ Exo. xij.ꝙ egypti laboribꝰ ⁊ moleſtijs tādiu iudeos afflixerūt.ꝙ eos cōpulerūt egyptū relinq̄re. ⁊ ad ſacrificādū deodeſertū intrare dicente ſcriptura Exo. xij. Urgebantegyptū ppl̓m iſraheliticū de terra ſua exire. Per egyptū q̄ interp̄tatur tenebra. ſignatur mundꝰ tenebroſꝰqͥ per multa aduerſa q̄ aduerſū hoīem mittit. euꝫ a ſeexire facit. ⁊ ꝙ ad deū fugiat quaſi inuitū cogit. ẜm illud Greg. Mala que nobis hic p̄munt ad deū ire cōpellūt. Ad hoc etiā facit illud Oſee. Ecce ſepiaꝫ viastuas ſpinis ⁊cͣ. ibi vide. Et illud Luc. xiiij. Exi ī vias⁊ ſepes ⁊ cōpelle intrare. Exemplum in Maria fororeAaron ꝑcuſſa lepra ꝓpt̓ murmuratiōeꝫ Numeri. xij.Septimuꝫ remedi­ .§. x.um qd̓ ē cōiunctū p̄cedēti. ē cōſideratio dīne ꝓbationis. qꝛ deus in hac vita aliqͦs felices facit. qͣ eos nullaaduerſitate p̄mit. vt eos miſeros in illa vita ꝯſtituat.Nullus ē .n. tā a deo auerſus. qui nō aliqua de generebonorū faciat. Et cū nullū bonū ſit. qd̓ ſua retribution careat: rn̄det deus ꝓ p̄mio non magna bona alterius vite. quia p̄miū nimis excederet meritū. ſꝫ concedit aliqͣ ꝓſpera vite pn̄tis. que ſunt parua bona. Et hͦē ſignū eterne dānationis ſicut dicit Oreg. Cōtinuꝰ:inqͥt. ſucceſſus tꝑaliū ē certū future calamitatis indiciū. De hoc dei iudicio occulto ⁊ tamē iuſto Hieremias cū deo diſputās q̄rit. Quare: inqͥt. via impiorū ꝓſperatur. bn̄ ē oībus qͥ p̄uaricātur et male agunt: plātaſti eos ⁊ radicē miſerunt producunt. et faciunt fructū: prope es tu ori eorū ⁊ lōge a corde eorū. q. d. Impij proſperari videntur. quia tu deus firmas eos in tēporalibus bonis. ⁊ in eis proficiunt: ſi te inuocant ꝓhuiuſmodi acquirendis. prope es eorum exauditioni⁊ a verberatione renum eorū longe. Unde hic reſpondet ⁊ precatur. Congrega eos quaſi gregem ad victimam. q. d. Ad victimam infernalis pene velut grex