¶ Capitulum.VII.
ſtatim receſſit clamans. Humilitas ⁊ patīa xp̄ianoꝝvincit me. Legit̉ etiā in policrato. ꝙ dū quidā aduerſus quēdā grauiter excādeſceret. ille dixiſſe fert̉. Loquere: inqͥt. qd̓ placet qꝛ diligētiā auribo. lingue taciturnitatē. aīo quietē indixi. ¶ Quarto patia vincentē felicit̓ coronat. Corona nō dat̉ virtutibꝰ. niſi belloꝑfecto ⁊ ꝯſūmato. De patīa aūt naſcit̉ ꝑfectio. vt dic̄glo. ſuꝑ Iob. Nā in aduerſis tolerādis aīa ꝑficit̉ perpatīaꝫ. iqͣtū remouet triſticiā q̄ cauſat̉ ī aīo ex adu̓ſisillatꝭ. Ex triſticia .n. naſcit̉ ira q̄ īpugnat māſuetudinē. Ex ira odiū qd̓ tollit charitatē. Ex odio naſcit̉ iniuſtū nocumētū qd̓ ē ꝯͣ iuſticiā ⁊ eqͥtatē. Fūdamētū gͦquod hec omnia vicia remouet. et predictas virtutesconſeruat. eſt patientia. Et qͣꝫtum ad hoc dicit beatꝰIacobus .j. c. ꝙ patīa opus ꝑfectuꝫ habet. Un̄ ptꝫ ꝙatīa q̄ ſic ē ꝯſumatiua oīs boni. meret̉ coronā regni.Un̄ apl̓s ad Heb. iiij. Patīa vobis neceſſaria ē. vt volūtate dei faciētes. reportetis ꝓmiſſionē. Hec aūt promiſſio declarat̉ ex verbis Iacō. j. dicētis. Btūs vir qͥſuffert tēptationē. qm̄ cū probatꝰ fuerit. accipiet coronā vite ⁊c̄. Et iō dicit Hiero. Nō niſi ꝑ patiaꝫ īpletur qd̓ dr̄. Regnū celorū vim patit̉. ⁊ violēti rapiūt illud. gͦ teſte veritate. Beati qͥ ꝑſecutiōeꝫ patiūt̉ ꝓpteriuſticiā. qm̄ ip̄orū ē regnū celorū Mat. v Exēpluꝫ eleazarus de poribꝰ ſcribaꝝ. vir etate ꝓuectꝰ. vultū decōrus. glorioſā mortē magis ꝙͣ odibilē vitā āplectēs intātū dilexit bonū dīne legis. ꝙ volūtarie ibat ad ſuppliciū. ⁊ patiēt̓ ſuſtinēs deſtīauit n̄ admittere illicitaꝓpter vite amorē. vn̄ dixit. Fortit̉ vitā excedēdo ſenectute dignus apparebo. Adoleſcētibꝰ aūt exēplū forte relinquaꝫ. ſi prompto aīo fortiter ꝓ gratiſſimis acſāctiſſimis legibus honeſta morte ꝑfungar. quibꝰ dictis occiſus ē. ij. Machab. vj.Poſt laudes patienᵐ. §. iij.tie ꝯn̄ter accedamꝰ ad ea q̄ pn̄t eē remedia patientis.Poſſūt aūt .xv. adduci int̓ q̄ p̄cipuū ⁊ potiſſimū ē exēplū xp̄i. qͥ vt doceret bona p̄ſentis vite eē cōtemnēda.aduerſa ſuſtinuit ⁊ bona mundi ꝯtēpſit. Si em̄ bonamūdi ſeqͥ voluiſſꝫ. hō nimis ardēter talia appeteret: qͣiex hͦ ſe putās felicē. ꝙ deū ſuū talia petētē ſeq̄ret̉. Itēſi mala pn̄tis vite ex toto vitaſſet. nimis abhorrerethō paupertatis. infirmitates. ⁊ alias aduerſitates. etdiceret ꝙ ille eſſꝫ infelix qͥ talia appeteret vl̓ haberetxp̄m non ſeq̄ndo. Sꝫ ꝯtrarium fecit xp̄s. vt has falſasopiniōes ab hoībus remoueret. Un̄ dicit Augꝰ. Oīabona terrena ꝯtēpſit hō xp̄s. vt contēnēda mōſtraret⁊ oīa t̓rena mala ſuſtinuit. q̄ ſuſtinēda ꝑſuaſit. vt necin illis q̄reret̉ felicitas. nec in iſtis timeret̉ infelicitasXp̄s ſubditꝰ paſſioni. cuꝫ alapā accepiſſꝫ ⁊ ei dice̓t̉. ſicrn̄des pōtifici Io. xviij. Nihil ille ꝯtumelioſe locutꝰē. ſꝫ magis innocentiā ſuaꝫ tutꝰ rn̄dit dicēs. Si malelocutꝰ ſū ⁊c̄. Que oīa ab eo iō facta ſūt hūiliter et patienter. vt nos hūilitatis atqꝫ patientie haberemusexēplū Cyprianus. diſ. xciij. Dn̄s noſter.Ad hoc autē ꝙ chriº. §. iiij.ſtū dulcius ſequamur. ⁊ aduerſa patiēt̉ ſupportemusSciēd̓ ē ꝙ eiꝰ paſſio ad memoriā r̄uocata. facit triplicē effectū in aīa. Primo .n. eā ſanat a lāguore triſticieScd̓o eleuat a lōganimitate patiētie. Tercio dulcorat amore interioris leticie. ¶ Prīo .n. paſſio xp̄i aīaꝫſanat allāguore triſticie. Mes .n. hūana aduerſitatibꝰſepe ꝯcuſſa terret̉ ac t̓rita qͣſi a ſue virtutis vigore deiecta ꝑ triſticias lāgueſcit. Sicqꝫ lāguēti mēti dīna n̄ſapiūt. hūana ⁊ ſi ſibi noxia eē ꝯſpiciat. nō ex toto refugit. Sꝫ ſctūs vir. qͥ ſic intra ſemet ip̄m fluctuat: adu̓ſitate p̄ſſus vt ad meliora ꝯſurgat. ⁊ boni oꝑis greſſūin veritate figat xp̄m paſſuꝫ an mētis oculos ponat.qꝛ ſicut dicit Greg. Si xp̄i paſſio ad memoriā reuocet̉nihil adeo durū ē. qd̓ nō eqͦ aīo toleret̉. Ad Heb. xij.
Recogitate eū qͥ talē ſuſtinuit aduerſus ſemetip̄m cōtradictiōem ſcꝫ xp̄m vt nō fatigemini animis vr̄is deficiētes. In huius figurā erecto ſerpēte eneo in lignoaſpiciētes ī eū vulnerati a ſerpētibꝰ liberabāt̉ Nueri.xxj. ¶ Scd̓o extendit ad lōganimitatē patīe. depulſoem̄ laguore accidie. ꝑ memoriā paſſiōis: mēs in deumerecta longanimis efficit̉ ad tolerādū diutiꝰ aduerſa. Un̄. j. Pe. iiij. xp̄o paſſo ī carne. ⁊ vos eadē cogitation armamini. In huius figurā mādauit antiochusrex. vt eleuantibꝰ qͥ erāt in bello oſtēderet̉ ſāguis vue⁊ mori vt acrius accēderent̉ ad p̄liū j. Macha .vj. Similiter ad aſpectū ꝑ cōſideratiōem ſāguinis xp̄i. qͥ admodū vue dr̄ calcatus in torculari crucis. bellātes cōtra aduerſitates mūdi. tēptatōes carnis ⁊ dyaboli accēdunt̉ ad reſiſtendū ⁊ bellāduꝫ. ¶ Tercio dulcoratamore leticie. Qn̄ em̄ mēs diu aduerſa ſuſtinet. ⁊ ſępead memoriā paſſionē xp̄i reuocet. vt ad patīaꝫ animetur. nō āpliꝰ amara ſētit. ſꝫ dulcedinē mentis. q̄ aliqn̄redundat etiā ad ſenſitiuā. vt deſideret āplius pati .j.ad Coꝝ. x. Fidelis deus qͥ non patiet̉ vos tēptari ſuꝑid qd̓ poteſtis. ſꝫ faciet cū tēptatione etiā ꝓuētuꝫ Inhmōi figurā legit̉ Exo xv. ꝙ filij iſrl̓ in deſerto inuenientibꝰ aqͣs amaras vt nō poſſent bibere: miſſo ligno d̓mādato dei in aqͥs. dulcorate ſūt vt hiberēt delectabiliter. Aque ſūt tribulatiōes. que freq̄nt̓ occurrūt ī deẜto hꝰ mūdi. ⁊ in ſe amare ſunt: ſꝫ ligno crucis miſſo ineis .i. meditatione habita de paſſione efficiūt̉ dulces.vt qͥs patiēt̓ ⁊ delectabilit̓ ſuſtineat. Facit ad p̄dictaqd̓ dr̄. vij. q. j. ſuggeſtū. Nō vos chariſſimi a pio mētꝭꝓpoſito afflictionis amaritudo coartat recedere. cōſiderantes qͣnta deꝰ ⁊ dn̄s noſter ih̓s ꝓ nobis ꝑtulerit quibuſue ꝯtumelijs afficiendū tradiderit. vt nosa iugo dyabolice ſeruitutis eriperet. hec ibi. Fidelismiles libenter patitur cū rege ſuo ⁊ filius cū patre.Secundū remediū .§. v.ē ſacra ſcriptura. recitans magnifica facta ſanctoruꝫpatrū eorū maxīe qͥ aduerſa paſſi ſunt. Ad hoc em̄ ſpirituſſāctꝰ pͥncipalit̓ voluit antiqͦꝝ facta ſub ſcriptura redigi. vt poſteri illa cōſiderātes aīarent̉ ad ſil̓ia ſuſtinenda et oꝑāda. Unde dicit apl̓s ad Ro. xv. Quecūqꝫ ſcripta ſunt ad noſtrā doctrinaꝫ ſcripta ſūt. vt ꝑpatiam ⁊ cōſolatiōeꝫ ſcripturarū ſpem habeamꝰ. Ethoc ē qd̓ dr̄ Thob. ij. Hāc temptatōem .ſ. cecitatis ꝑmiſit deꝰ ꝑuenire illi. vt poſteris daret̉ exemplū patientie eius ſicut et ſancti Iob. ¶ Eſt autē ſcienduꝫ ꝙmalorū ſocietas ſctīs viris vale̓t ad duo. ꝓpt̓ qd̓ aduſa leuius ferre pn̄t. Primo ad augmētū meriti. dū .n.iuſti ꝑ malos affligūt̉ in virtutibꝰ creſcūt ⁊ in patiēdi arte eruditiores fiunt. Un̄ dicit Greg in regiſtro.vbi erat patientia ſi deeſt qd̓ toleret̉. ego illū Abel eēnon puto. qͥ Chayn nō hapuit. Boni .n. ſi ſine malisfuerint. ꝑfecte boni eē nō pn̄t. Miſericordit̉ gͦ deꝰ ſuiselectis prouidet. dū in hoc mūdo ad eorū exercitiummalos eē ꝑmittit. Scd̓o ad purgatōeꝫ pctī. Aliqn̄ .n.ſanctos viros ꝯtingit in dei obſeqͥd ꝑ inertiā. torporealiorū landibꝰ inanit̉ extolli. āplius ꝙͣ debēt de ſua ſāctitate p̄ſumere. ad q̄ oīa reprimēda vtiles ſūt aduerſantiū calūnie. vt ſi qͥd in vita iuſtorū purgādū extiterit. prauorū ſocietate tollatur. Ienathas ſummꝰ ſacerdos ⁊ ſeniores iudeorum. cum eſſent vexati vndiqꝫ bellis. nihilominus ſolaciū ſacrarū ſcripturaꝝ habere volebant. Unde ſcribētes ſparciatis dicūt. noshabentes ſolatio ſacros libros qui ſunt in manibusnoſtris. Exemplum etiā qd̓ ponit Greg. in iiij. dyalo.de ſeruulo. qui fuit pauꝑ ⁊ diu infirmus. qͥ emebat ſacros libros ⁊ legere ſibi faciebat ab his qͦs recipiebātſui ī domo ꝑegrinis. qͥ mirabilit̓ vitā finiuit in bonū.Tercium remedi .§. vj.um eſt conſideratio malorum impunitorū q̄ al̓s com