179

Sancti Pagnini 13. batz. vendesque unam quodque eorum pretioad latus superscripto, eoque facies ut literis heri meis, quas anteamisi, monitus es, videlicet ut vectori nunc satisfacias coronatumpro ductu, quemadmodum cum illo de pretio conveni, reliquasautem pecunias ad tuum usum accomodes.

Ceterum anno 51, 22. Februarii Robertus Stephani inter aliascripsit: Obsecro, ut per famulum meum mittas, quicquid unquamverteris ex commentariis Hebraeorum neque te torqueas in rele-gendis et expoliendis omnibus. Negotium illud sine meum esse unacum concordandis, curabo omnia diligentissime neque cuiquamalio ascribam eam diligentiam, quam praestabimus, quam tibi.Abbrevationes tuas novi. Magis prolicio in commentariis Salomonisin Canticum a te versis, quam in iis, quae ad me misisti in prioresProphetas limatiora. Aegre fero sane tantam senectutem occupariin relectione hujus modi; non possum una parte juvari, aut meomnia simul habere oportet aut nihil; nunc enim ut sunt negotia,in Genesi versor, nunc in prioribus, inde in posterioribus Prophetis,nunc in Job, nunc in Psalmis. Interea paro, quae tuo nomineedi poterunt; malo autem a te quam a Monstcro 1 ) haec omniaaccipere. Quando pecunias non vis, mitto thesaurum et Budeicommentarios. Velim habere quae tu Musculo 2 ) misisti; si quosalios libros velis tuis dari, scribe. Benedicat Dominus familiae tuae,Samueli maxime, cui gratulor patrem similem, quem tu meonomine resalutabis. Filios eram missurus, verum coeli intemperiesobstitit. Eidem optimo et diligentissimo doctissimoque regio im-pressori scripsi eodem anno 10. Aprilis: Mitto libentissime omniamea praescripta in manus tuas, quibus ad publicum profectum uterispro voto et judicio tuo docto ac fidelissimo, 3 ) ea autem conditione

') In einem Briefe an Valentin Pacacus sagt auch Pellikan von Münstersetwas leichter Bücherschreiberei: «facilia prodit difficilia negligit». Münsterselbst charakterisirt sich in einem Briefe an Pellikan (20. Juni 1549; Originalauf der Kantonsbibliothek in Zürich) sehr naiv, indem er die Entschuldigungeiner längeren Unterbrechung seiner Korrespondenz mit den Vorteil begleitet:«etiamsi interim loquax fuerim in omnes Germaniae partes».

*) In dem Begleitschreiben an Musculus (5. Februar 1551; Autographonin Bern) nennt er seine thalmudischen Arbeiten «improbi laboris mei imma-turum fructum».

3 ) In einem Briefe an Mykonius (16. Oktober 1551, s. Siml. Samml.)

3*3