H
Carolus ß
Conventusin Oppen-heim
Limburg.
monaster.
Comes deLiningen
Occasio adeo ordinatadiscendiHebraicaDisputatiode fide cumJudaeis
ex eo qui nunc regnat Carolo quinto. Is (generalis Ordinis) con-dixerat ad Oppenheim futurum quorundam Patrum conventum,inter quos Paulus (Scriptoris meus) quoque evocatus erat. Igiturcum guardiano Basiliensi descendendo pervenimus Wysenburgum,inde ad Oppidum Dürcken venientes, visitandi gratia ascendimusin proximo montem ad Monasterium Limpurgense egregium etregale, a Conrado Caesare secundo constructum et ab Heinricotertio, ut credo, absolutum; ubi columnas templi sancto.- Crucisvidi, omnes altissimas uno tantum lapide constantes, ut miraclumvideretur translatio vel erectio tantarum columnarum in templo(quod ideo insero, quia post aliquot annos nempe i8 vo iterumilluc a Cruznaco per Heneuw monasterium Canonicorum perveniens,cum provinciali Sasgero invenimus illud monasterium tam egre-gium miserabiliter combustum a Comite de Lyningen, nebuloneimpiissimo). 1 )
Sociorum autem in itinere permutatione, quia multi eramus,factum est, ut jungerer comes cuidam Patri, Paulo Pfedersheimer 2 )insigni praedicatori, qui ex Judaeis conversus Moguntiae dudum,et magister in artibus promotus, minorita postea factus et celebriserat, vocatus et ipse ad comitia, ad Oppenheim. Lidern con-fabulatus per iter, significabam habuisse me a puero et a trivialischola affectum et desiderium sciendi Hebraeorum linguam. Cumenim puer, circiter undecim annorum vel minus, inter puerosaudissem, quendam Doctorem theologum disputantem cum Judaeode christiana fide, confusum fuisse respondendo, non solum a
‘) Der nun folgende sehr interessante Abschnitt bis S. 2 t ist durchLudwig Geiger in den Jahrbb. für deutsche Theol. XXI, 1876, S. 203 bis212 veröffentlicht worden. Geiger scheint zur Ueberzeugung gekommen zusein, daß er in seiner besten sehr verdienstvollen oben angeführten Schrift«das Studium der hebräischen Sprache» und in seinem Werk über ReuchlinPellikans Bedeutung zu niedrig angeschlagen hatte.
s ) « Der später — besonders durch seine Beziehungen zu Geiler — soberühmt gewordene Joh. Pauli, Verf. der Schwanksammlung: Schimpf undErnst, herausgeg. von Oesterlcy, Tübingen 1866. Die Beziehung zu Pellikanund die mancherlei Notizen über Pauli’s Leben und Wissen, die sich aus derfolgenden Schilderung ergeben, waren, meines Wissens, bisher gänzlich un-beachtet. » Geiger, u. a. O.