392 P. OVIDII NASONIS IBIS.

GaG Ytquc Melanthea tenebris a caede latentemProdidit oilicio luminis orba parens;

Sic tua coniectis fodiantur pectora telis;

Sic, precor, auxiliis impediarc tuis.

Qualis equos pacto, quos fortis agebat Achilles,G5o Acta Phrygi timido; nox tibi talis eat.

Nec tu, quam Rhesus, somno melioro fruarisQuam comites Rheso tum necis, ante viae:

Vt quos cum Rutulo morti Rhamnete dederuntImpiger Hyrtacides, llyrtacidaeque comes.

G35 Cliniadaeque modo circumdatus ignibus atrisMembra feras Stygiae semicromata rati.

Vtque Remo muros auso transire recentes,

Noxia sint capiti rustica tela tuo.

Denique Sarmaticas inter Getieasque sagittas,

Gio I lis precor ut vivas, et moriare locis.

Haec tibi tantisper subito sint missa libello:lmmemores ne nos esse querare tui.

Pauca quidem, fateor; sed Di dent plura rogatis,Multiplicentque suo vota favore mea.

015 Postmodo plura leges; et nomen habentia verum:Et pede quo debent acria bella geri.