130

P. OVIDII NASONIS

Nec satis est meruisse semel cognomina Marti:58o Persequitur Parthi signa retenta mana.

Gens fuit et campis, et equis, et tuta sagittis;

Et circumfusis invia fluminibus.

Addiderant animos Crassorum funera genti,

Cum periit miles, signaque, duxque simul.

585 Signa, decus belli, Parthus Homana tenebat;Romanaeque aquilae signifer hostis erat.

Isque pudor mansisset adhuc, nisi fortibus armisCaesaris Ausoniae protegerentur opes.

Ille notas veteres, et longi dedecus aevi5go Sustulit. Agnorunt signa recepta suos.

Quid tibi nunc solitae mitti post terga sagittae;

Quid loca, quid rapidi profuit usus equi?Parthe,refers aquilas: victos quoque porrigis arc usPignora iam nostri nulla pudoris habes.

5g5 Rite Deo templumque datum, nomenque bis ulto,Et meritus votis debita solvit honos.

Sollennes Ludos Circo celebrate, Quirites:

Non visa est fortem scena decere Deum.

I leiadas adspicies omnes, totumque sororumCoo Agmen; ubi ante Idus nox erit una super.Tum mihi non dubiis auctoribus incipit aestas;Et tepidi linein tempora veris habent.

.Idibus ora prior stellantia tollere taurumIndicat: huic signo fabula nota subest.

6o5 Praebuit, ut taurus, Tyriae sua terga puellaeIupiter, et falsa cornua fronte tulit;

Illa iubam dextra, laeva retinebat amictus;

Et timor ipse novi caussa decoris erat.

Aura sinus implet: flavos movet aura capillos;Cio Sidoni, sic fueras adspicienda lovi.

Saepe puellares subducit ab aequore plantas;Et metuit tactus assilientis aquae: