124

P. OVIDII NASONIS

070 Omnia finierat: tenues secessit in auras.

Mansit odor: posses scire fuisse Deam,floreat ut toto carmen Nasonis in aevo;

Sparge, precor, donis pectora nostra tuis.

iNocte minus quarta promet sua sidera Chiron38o Semivir, et flavi corpore mistus equi.

Pelion Haemoniae mons est obversus in AustrosSumma virent pinu: caetera quercus habet.Phillyrides tenuit. Saxo stant antra vetusto;Quae iustum memorant incoluisse senem.

385 Ille manus, olim missuras Ilectora leto,

Creditur in lyricis detinuisse modis.

Venerat Alcides exacta parte laborum;

lussaque restabant ultima paene viro.

Stare simul casu Troiae duo fata videres:

390 Hinc puer Aeacides, hinc Iove natus erat.Excipit hospitio iuvenem Philyreius heros:

Et caussam adventus hic rogat; ille docet.Perspicit interea clavam .spoliumque leonis:Virque, ait, his armis, armaque digna viro.

3g5 Nec se, quin horrens auderent tangere setisVellus, Achilleae continuere manus.

Dumque senex tractat squalentia tela venenis;

Excidit, et laevo fixa sagitta pede est.Ingemuit Chiron, traxitque e corpore ferrum:4oo Adgemit Alcides, Haemoniusque puer.

Ipse tamen lectas Pagasaeis collibus herbasTemperat, et varia vulnera mulcet ope.

Virus edax superabat opem: penitusque receptaOssibus, et toto corpore pestis erat.

4o5 Sanguine Centauri Lernaeae sanguis EchidnaeMistus ad auxilium tempora nulla dabant.Stabat, ut ante patrem, lacrimis perfusus Achil-les :

Sic flendus Peleus, si moreretur, erat.