111

P. OVIDII NASONIS

25 Ilinc sata Maiestns ; hos est Dea censa parentes:Quaque die partu est edita, magna fuit.

Nec mura: consedit medio sublimis Olympo,Aurea, purpureo conspicienda sinu.

Consedere simul Pudor et Metus. Omne videres5o Numen ad hanc cultus composuisse suos.

Protinus intravit mentes suspectus honorum:

Fit pretium dignis; nec sibi quisque placet.

Ilie status in coelo multos permansit in annos:Dum senior fatis excidit arce Deus.

35 Terra feros partus, immania monstra, GigantasEdidit, ausuros in lovis ire domum.

Mille manus illis dedit, et pro cruribus angues:Atque ait, In magnos arma movete Deos.

Exstruere hi montes ad sidera summa parabant,4o Et magnum bello sollicitare Iovem.

Fulmina de coeli iaculatus Iupiter arce,

Vertit in auctores pondera vasta suos.

Ilis bene Maiestas armis defensa DeorumRestat: et ex illo tempore iirma manet.

45 Assidet illa loti: lovis est fidissima custos:

Et praestat sine vi sceptra tenenda lovi.

Venit et in terras: coluerunt Romulus illamEt Numa: mox alii, tempore quisque su-o.

Illa patres in honore pio malresque tuetur:

5o Illa comes pueris virginibusque venit.

Illa datos fasces commendat, eburque curule:Illa coronatis alta triumphat equis.

Finierat voces Polyhymnia. Dicta probaruntClioque, et curvae scita Thalia lyrae:

55 Excipit Vranie: fecere silentia cunctae ;

Et vox audiri nulla, nisi illa, potest.

Magna fuit quondam capitis reverentia cani,Inque suo pretio ruga senilis erat.

Martis opus iuvenes animosaque bella gerebant:6o Et pro Dis aderant in statione suis.