112

P. OVIDII NASONIS

Quantum, si culmos Titan incalfacit iulos.

920 Tum locus est irae, Diva timenda, tuae.

Parce, precor, scabras que manus a messibus aufer;

Nere noce cultis: posse nocere sat est.

Nec teneras segetes, sed durum amplectere ferrumQuodque potest alios perdere, perde prior.qa 5 Ytilius gladios et tela nocentia carpes.

Nil opus est illis: otia mundus agit.

Sarcula nunc, durusque bidens, et vomer aduncus,Ruris opes niteant: inquinet arma situs.Conatusque aliquis vagina ducere ferrum;g 5 o Adstrictum longa sentiat esse mora.

At tu ne viola Cererem : semperque colonusAbsenti possit solvere vota tibi.

Dixerat. A dextra villis mantele solutis,

Cumque meri patera turis acerra fuit.

955 Tura focis vinumque dedit, librasque bidentis,Turpiaque obscoenae, vidimus, exta canis.Tum mihi, Cur detur sacris nova victima, quae-ris?

Quaesieram: caussam percipe, Flamen ait:

Est Canis, Icarium dicunt, quo sidere motogio Tosta sitit tellus, praecipiturque seges.

Pro cane sidereo canis hic imponitur arae:

Et, quare pereat, nil nisi nomen habet.

Cnim Phrygis Assaraci Titania fratre relictoSustulit immenso ter iuhar orbe suum;

945 Mille venit variis florum Dea nexa coronis:

Scena ioci morem liberioris habet.

Exit et in Maias sacrum Florale Kalendas.

Tunc repetam; nunc me grandius urget opus.Aufert Vesta diem: cognato Vesta recepta estg 5 o Limine: sic iusti constituere patres.

Phoebus habet partem ; "Vestae pars altera cessit:Quod superest illis, tertius ipse tenet.