100

P. OVIDII NASONIS

Vique luat poenas gens haec, Cerealibus artiet;Quoque modo segetes perdidit, ipsa perit.

P ostera cum veniet, terras visura patentes,Memnonis in roseis lutea mater equis;

7i5E duce lanigeri pecoris, qui prodidit Hellen,

Sol abit: egresso victima maior adest.

Vacca sit an taurus, non est cognoscere promtumPars prior apparet: posteriora latent.

Seu tamen est taurus, sive est hoc femina signum;720 lunone invita munus amoris habet.

jNox abiit, oriturque Aurora. Palilia poscor.

Non poscor frustra; si favet alma Pales.

Alma Pales, faveas pastoria sacra canenti;Prosequor officio si tua festa pio.

72S Certe ego de vitulo cinerem, stipulasque fabales,Saepe tuli plena, februa casta, manu.

Certe ego transilui positas ter in ordine flammas.

Virgaque roratas laurea misit aquas.

Alota Dea est; operique favet. Navalibus exi,

700 Puppis: habent ventos iam tua vela suos.

I, pete virginea, populus, suffimen ab ara:

Vesta dabit. Vestae munere purus eris.

Sanguis equi suffimen erit, vitulique favilla.Tertia res, durae culmen inane fabae.

755 Pastor, oves saturas ad prima crepuscula lustra.Vda prius spargat, virgaque verrat humum.Frondibus, et lixis decorentur ovilia ramis;

Et tegat ornatas longa corona fores.

Coerulei fiant vivo de sulfure fumi;

74o Tactaque fumanti sulfure balet ovis.

Vre maris rores, taedamque, herbasque Sabinas:Et erepet in mediis laurus adusta focis.

Eibaque de milio milii fiscella sequatur:llustica praecipue est hoc Dea laeta cibo.