o8

1’. OVIDII NAS. FAST. LIU. II.

835 Ecce super corpus.communia damna gementes,Obliti decoris, virque paterque iacent.

Brutus adest ptandemque animo sua nomina faliit:Fixaque semanimi corpore tela rapit.Stillantemque tenens generoso sanguine cultrum,8io Edidit impavidos ore minante sonos:

Per tibi ego hunc iuro fortem castumque cruorem,Perque tuos Manes, qui mihi numen erunt:Tarquinium poenas profuga cum stirpe daturum.Iam satis est virtus dissimulata diu.

815 Illa iacens ad verba oculos sine lumine movit;Yisaque concussa dicta probare coma.

Fertur in exsequias animi matrona virilis ;

Et secum lacrimas, invidiamque trahit.

Vulnus inane patet. Brutus clamore Quirites35o Concitat, et regis facta nefanda refert.

Tarquinius cum prole fugit. Capit annua Consullura. Dies regnis illa suprema fuit.

JFallimur? an veris praenuntia venit hirundo;

Et metuit, ne qua versa recurrat hiems?

855 Saepe tamen, Procne, nimium properasse quereris;Yirque tuo Tereus frigore laetus erit.

lamque duae restant noctes dc mense socundo,Marsque citos iunctis curribus urget equos:

Ex vero positum permansit Equiria nomen:

86o Quae Deus in Campo prospicit ipse suo.

Iure venis, Gradive; locum tua tempora poscunt:Signatusque tuo nomine mensis adest.

Venimus in portum, libro cum mense peracto.Navi get hinc alia iam mihi linter aqua.