370

T. LIVII [U. C. 53G. A. C. 216 .]

iurandi sol vendi causa quum in castra redisset, antenoctem comites assequitur. Ubi eos Romam venirenuntiatum est, Carthaloni obviam lictor missus, quidictatoris verbis nuntiaret, ut ante noctem excede-ret finibus Romanis.

LIX. Legatis captivorum senatus ab dictatoredatus est. Quorum princeps M. Iunius, Pati es con-scripti, inquit, nemo nostrum ignorat, nulli unquamcivitati viliores fuisse captivos, quam nostrae. Cete-rum, nisi nolis plus iusto nostra placet causa, non aliiunquam minus negligendi vobis, quam nos, in hostiumpotestatem venerunt. Non enim in acie per timoremarma tradidimus ; sed, quum prope ad noctem super,stantes cumulis caesorum corporum proelium extra-xissemus , in castra recepimus nos. JDiei reliquum atnoctem insequentem, fessi labore ac vulneribus, val-lum sumus tutati. Postero die , quum circumsessi ab |exercitu victore aqua arceremur, nec ulla iam per iconfectos hostes erumpendi spes esset, nec esse nefasduceremus, quinquaginta millibus hominum ex acienostra trucidatis, aliquem ex Cannensi pugna lloma- Inum militem restare ; tum demum pacti sumus pre-tium, quo redempti dimitteremur: arma, in quibusnihil iam auxilii erat, hosti tradidimus. Maiores quo-que acceperamus se a Gallis auro redemisse: et patresvestros, asperrimos illos ad conditionem pacis, legatostamen captivorum redimendorum gratia Tarentummisisse. Atqui, et ad Alliam cum Gallis, et ad Hera-cleam cum Pyrrho, utraque non tam clade infamis, ’quam pavore ac fuga, pugna fuit. Cannenses camposacervi Romanorum corporum tegunt: nec supersumuspugnae, nisi in quibus trucidandis et ferrum et vireshostem defecerunt. Sunt etiam de nostris quidam, quine in acie quidem refigerunt: sed, praesidio castrisrelicti,quum castra traderentur, in potestatem hostiumvenerunt. Haud equidem ullius civis et commilitonis