300

T. LIVII [U. C. 535. A. C. 217 .] I

ad exercitum et in provinciam iret. I 11 eam legatio- 1uem (legatos enim mitti placuit) Q. Terentius et M.Antistitis profecti, nihilo magis eum moverunt, quampriori consulatu literae moverant ah senatu missae,daucos post dies magistratum iniit, immolantiqueei vitulus iam ictus e manibus sacrificantium sesequum proripuisset, multos circumstantes cruore re-spersit. Fuga procul etiam maior apud ignaros,quid trepidaretur, et concursatio fuit: id a plerisqucin omen magni terroris acceptum. Legionibus indeduabus a Sempronio prioris anni consule, duabus aC. Atilio praetore acceptis, in Etruriam per Apenni-ni tramites exercitus duci est coeptus.

EPITOME LIBRI XXII.

Hannibal, per continuas vigilias in paludibus ocu-lo amisso, venii in Etruriam ; per quas paludes quatri-duo et Iribus noctibus sine ulla, requie iter fecit. C.Flaminius consul, homo temerarius, contra auspiciaprofectus, signis militaribus effossis, quae tolli nonpoterant, et ab equo, quem conscenderat, per caput de-volutus, insidiis ab Hannibale circumvenitis, ad Tra-simenum lacum cum exercitu caesus est. Sex millia,quae eruperant, fide ab Maharbale data, perfidia Han-nibalis vincta sunt. Quum ad nuntium cladis Romaeluctus esset, duae matres, ex insperato receptis filiisgaudio mortuae sunt. Ob hanc cladem ex Sibyllinilibris ver sacrum votum. Quum deinde Q. Fabius Maximus dictator, adversus Hannibalem missus, nolletacie cum eo confligere, ne, contra ferocem tot victo-riis hostem, territum adversis proeliis militem pugnaecommitteret, et, opponendo se tantummodo, conatusHannibalis impediret: M. Minucius magister equitum,