Em. XXII. Cap. 53. 54. [U.C.53G.A.C. 2 iG.] 3(15

templo annali, qui reiiqiublicam salvam vellent. Nul-lo verius, quam ubi ea cogitentur, hostium castra esse.Pergit ire, sequentibus paucis, in hospitium Metelli:ct, quum concilium ibi iuvenum, de quibus allatumerat, invenisset, stricto super capita consultantiumgladio, Ex mei animi sententia, inquit, ut ego rempu-blicam populi Romani non deseram neque alium civemRomanum deserere patiar. Si sciens fallo, tum me,lupit er optime maxime, domum, familiam, remquemeam pessimo leto afficias! In haec verba, L. Caecili,iures, postulo, celcrique, qui adestis: qui non iurcive-rit, in se hunc gladium strictum esse sciat. Ilaud se-cus pavidi, quam si victorem Hannibalem cernerent,iurant omnes: custodiendosque semet ipsos Scipionitradunt.

E1V. Eo tempore, quo haec Canusii agebantur,Venusiam ad consulem ad quattuor millia et quin-genti pedites equitesque, qui sparsi fuga per agrosfuerant-, pervenere. Eos omnes Venusini per fami-lias benigne accipiendos curandosque quum divisis-sent, in singulos equites togas et tunicas et quadri-gatos nummos quinos vicenos, et peditibus denos, etarma, quibus deerant, dederunt: ceteraque publiceac privatim hospitaliter facta, certatumque, ne a mu-liere Canusina populus Venusinus officiis vinceretur.Sed gravius onus Busac multitudo faciebat, et iamad decem millia hominum erant. Appiusque et Sci-pio, postquam incolumem esse alterum consulem ac-ceperunt, nuntium extemplo mittunt, quantae secumpeditum equitumque copiae essent^ sciscitatumquesimul, utrum Venusiam adduci exercitum, an manereiuberet Canusii'f Varro ipse Canusium copias tradu-xit. Et iam aliqua species consularis exercitus erat;moenibusque se certe, si non armis, ab hoste videban-tur defensuri. Romam, ne has quidem reliquias su-peresse civium sociorumque, sed. occidione occisos