304

1

T. LIVII [U. C. 53J. A. C. 216 .]

erat, Canusium perfugissent, castra ipsa ab sauciistimidisque eadem conditione, qua altera, tradita ho-sti. Praeda ingens parta est: et, praeter equos viros-que, et si quid algenti, (quod plurimum in phalerisequorum erat; nam ad vescendum facto perexiguo, |utique militantes, utebantur)' omnis cetera praedadiripienda data est. Tum sepeliendi causa conferriin unum corpora suorum iussit. Ad octo millia fuis-se dicuntur fortissimorum virorum. Consulem quo-que itomanum conquisitum sepultumquc, quidamauctores sunt. Eos, qui Canusium perfugerant, mu-lier Apula, nomine liusa, genere clara ac divitiis,moenibus tantum tectisque a Canusinis acceptos,frumento, veste, viatico etiam iuvit; pro qua ei mu- inificcntia postea, bello perfecto, ab senatu honores |habiti sunt. i

LUI. Ceterum, quum ibi tribuni militum quat- Ituor essent, FabiusMaximus de legione prima, cuius jpater priore anno dictator fuerat , et de legione se-cunda L. Publicius Bibulus et P. Cornelius Scipio, et 1de legione tertia Ap..Claudius Pulcher, qui proxime Iaedilis fuerat; omnium consensu ad P. Scipionem,admodum adolescentem, et ad Ap. Claudium summaimperii dotata est. Quibus consultantibus inter pau- 1cos de summa rerum nuntiat P. Furius Philus, con-sularis viri filius, Nequicquam eos perditam spem fo-vere: desperatam eomploralamque rem esse publicam.Nobiles iuvenes quosdam, quorum principem L. Cae- \cilium Metellum, mare ac naves spectare, ut, deserta <Italia, ad regum aliquem transfugiant. Quod malum, 1praeterquam atrox, super tot clades etiam novum,quum stupore ac miraculo torpidos defixisset, et,qui aderant,consilium advocandum de eo censerent;negat consilii rem esse Scipio invenis, fatalis duxhuiuscc belli. Audendum atque agendum, non con-sultandum, ait, in tanto malo esse. Irent secum ex-