341 T. LIVIt [U. C. 555. A.C. 217 .]

iis quadraginta paterae aureae magni ponderis incuriam illatae, atque ita verba facta, ut dicerent:Scire sese, Romani populi aerarium bello exhauriri:et, quum iuxta pro urbibus agrisque sociorum, ac procapite atque arce Italiae, urbe Romana atque imperiogeratur, aequum consuisse Neapolitanos, quod auri si-bi quum ad templorum ornatum, tum ad subsidiumfortunae a maioribus relictum foret, eo iu vare popu-lum Romanum. Si quam opem in sese crederent, eo-dem studio fuisse oblaturos. Gratum sibi Patres Ro-manos populumquc facturum, si omnes res Neapolita-norum suas duxissent; dignosque iudicaverint, ab qui-bus donum, animo ac voluntate eorum, qui libentes da-rent, quam re, maius ampliusque, acciperent. Legatisgratiae actae pro munificentia curaque: patera, quaeponderis minimi fuit, accepta.

XXXIII. Per eosdem dies speculator Carthagi-niensis, qui per biennium fefellerat, Hornae depre-hensus, praecisisque manibus dimissus: et servi quin-que et viginti in crucem acti, quod in campo Martioconiurassent. Indici data libertas et acris gravis vi-ginti millia. Legati et ad Philippum Macedonumregem missi ad deposcendum Demetrium Pharium,qui, bello victus, ad eum fugisset: et alii in Liguresad expostulandum, quod Poenum opibus auxiliisquesuis iuvissent: simul ad visendum ex propinquo, quaein Koiis atque Insubribus gererentur. Ad Pineumquoque regem in Illyrios legati missi ad stipendium,cuius dies exierat, poscendum; aut, si diem proferrevellet, obsides accipiendos. Adeo, etsi bellum ingensin cervicibus erat, nullius usquam terrarum rei euraRomanos, ne longinqua quidem, effugiebat. In reli-gionem etiam venit, aedem Concordiae, quam per se-ditionem militarem biennio ante L. Manlius praetorin Gallia vovisset, locatam ad id tempus non esse.Itaque duumviri ad cain rem creati a M. Aemilia