32G

T. LIVII [U. C. 555.A. C. 2i 7 .J _

quam ad coniectum teli veniret, avertisset hostem,quinque millia ferine continenti cursu secutus est fu-gientes. Mancinus, postquam nec hostem desisteresenui, nec spem vidit effugiendi esse, cohortatussuos in proelium rediit, omni parte virium impar.Itaque ipse, et delecti equitum, circumventi occidun-tur: ceteri effuso rursus cursu Cales primum, indeprope inviis callibus ad dictatorem perfugerunt. Eoforte die Minucius se coniunxerat Fabio, missus adfirmandum praesidio saltum, qui super Tarracinam,in artas coactus fauces, imminet mari, ne, immunitoAppiae limite, Poenus pervenire in agrum Romanumposset. Coniunctis exercitibus dictator ac magisterequitum castra in viam deferunt , qua Hannibal du-cturus erat. Duo inde millia hostes aberant.

XVI. Postero die Poeni, quod viae inter bina ca-stra erat, agmine complevere. Quum Romani subipso constitissent vallo, haud dubie aequiore loco,successit tamen Poenus cum expeditis equitibus, at-que ad lacessendum hostem carptim et procursandorecipiendoque sese pugnavere. Restitit suo loco Ro-mana acies. Lenta pugna et ex dictatoris magis,quam Hannibalis, fuit voluntate. Ducenti ab Roma-nis, octingenti hostium cecidere. Inclusus inde vi-deri Hannibal, via ad Casilinum obsessa: quum Ca-pua et Samnium, et tantum ab tergo divitimi socio-rum Romanis commeatus subveheret; Poenus contrainter Formiana saxa ac Literni arenas stagnaqueperhorrida situ hibernaturus esset. Nec Hannibalemfefellit, suis se artibus peti. Itaque, quum per Casi-linum evadere non posset, petendiquc montes et iu-gum Calliculae superandum esset; necubi Romanusinclusum vallibus agmen aggrederetur, ludibriumoculorum, specie terribile, ad frustrandum hostemcommentus, principio noctis furtim succedere admontes statuit. Fallacis consilii talis apparatus fuit.