310

T. LIVII [U. C. 555. A. C. 217 .]

animi, Fabium aequalem temporibus huiusce bellipotissimum auctorem habui. Hannibal, captivorumqui Latini nominis essent, sine pretio dimissis, lio-manis in vincula datis, segregata ex hostium coacer- !ratorum cumulis corpora suorum quum sepeliri ius-sisset, Flaminii quoque corpus, funeris causa ma-gna cum cura inquisitum, non invenit. Romae, adprimum nuntium cladis eius, cum ingenti terrore actumultu concursus in forum populi est factus. Ma-tronae vagae per vias, quae repens clades allata,quaeve fortuna exercitus esset, obvios percunctan-tur. Et quum frequentis concionis modo turba incomitium et curiam versa magistratus vocaret; tan-dem haud multo ante solis occasum M. Pomponiuspraetor, Pugna, inquit, magna victi sumus: et, quan-quam nihil certius ex eo auditum est, tamen alius ab jalio impleti rumoribus domos referunt, consulemcum magna parte copiarum caesum: superesse pau-cos, aut fuga passim per Etruriam sparsos, aut ca-ptos ab hoste. Quot casus exercitus victi fuerant, totin curas dispertiti eorum animi erant, quorum pro-pinqui sub C. Flaminio consule meruerant, ignoran-tium, quae cuiusque suorum fortuna esset: nec quis-quam satis certum habet, quid aut speret aut timeat.Postero, ac deinceps aliquot diebus, ad portas maiorprope mulierum, quam virorum, multitudo stetit, Iaut suorum aliquem, aut nuntios de his opperiens: j

circumfundebanturque obviis sciscitantes; neque 'avelli, utique ab notis, prius, quam ordine omnia in-quisissent, poterant. Inde varios vultus digredien-tium ab nuntiis cerneres, ut cuique aut laeta aut tri-stia nuntiabantur: gratulantesque aut consolantesredeuntibus domos circumfusos. Feminarum prae- •cipue et gaudia insignia erant, et luctus. Unam in iipsa porta, sospiti filio repente oblatam, in conspe- jctu eius exspirasse ferunt; alteram, cui mors filii