Lib. XXII. Cap. 0. 7. [U. C. 535. A. C. 217 .] 313

gna, ubi locus fugae dccst, per prima vada paludisin aquam progressi, quoad capitibus humerisque ex-stare possunt, sese immergunt. Fuere, quos incon-sultus paror nando etiam capessere fugam impulerit.Quae ubi immensa ac sine spe erat, aut deficientibusanimis hauriebantur gurgitibus, aut nequicquam fessivada retro aegerrime repetebant, atque ibi ab in-gressis aquam hostium equitibus passim trucidaban-tur. Sex millia ferine primi agminis, per adversoshostes eruptione impigre facta, ignari omnium, quaepost se agerentur, ex saltu evasere. Et, quum intumulo quodam constitissent, clamorem modo ac so-num armorum audientes, quae fortuna pugnae esset,neque scire, nec perspicere prae caligine poterant.Inclinata denique re, quum incalescente sole dispul-sa nebula aperuisset diem, tum liquida iam lucemontes campique perditas res stratamque ostenderefoede Romanam aciem. Itaque, ne in conspectosprocul immitteretur eques, sublatis raptim signis,quam citatissimo poterant agmine, sese abripuerunt.Postero die, quum super cetera extrema fames etiaminstaret, fidem dante Maharbale, qui cum omnibusequestribus copiis nocte consecutus erat, si armatradidissent, abire cum singulis vestimentis passu-rum, sese dediderunt. Quae Punica religione ser-vata fides ab Hannibale est, atque in vincula omnesconiecit.

VII. I-Iaec est nobilis ad Trasimenum pugna, at-que inter paucas memorata populi Romanr clades.Quindecim millia Romanorum in acie caesa sunt;decem millia, sparsa fuga per omnem Etruriam, di-versis itineribus urbem petiere. Mille quingenti ho-stium in acie, multi postea utrimque ex vulneribusperiere. Multiplex caedes utrimque facta traditurab aliis. Ego, praeterquam quod nihil haustum exvano velim, quo nimis inclinant ferine scribentium