314

T. LIVII [U. C.535.A. C.2i 7 .J _

tinm agmen. Deinde, ubi in omnes partes nequiequam impetus capti, et ab lateribus montes ac lacus,a fronte et ab tergo hostium acies claudebat, appa-ra it que, nullam, nisi in dextra ferroque, salutis spemesse; tum sibi quisque dux adhortatorque factus adrem gerendam, et nova de integro pugna exorta est;non illa ordinata per principes hastatosque ac tria-rios, nec ut pro signis antesignani, post signa aliapugnaret acies; nec ut in sua legione miles, aut co-horte, aut manipulo esset. Fors conglobat, et ani-mus suus cuique ante aut post pugnandi ordiitemdabat: tantusque fuit ardor armorum, adeo inten-tus pugnae animus, ut eum motum terrae, qui mul-tarum urbium ltaliae magnas partes prostravit, aver-titque cursu rapidos amnes, mare fluminibus inve-xit, montes lapsu ingenti proruit, nemo pugnantiumsenserit.

VI. Tres fer me horas pugnatum est, et ubiqueatrociter. Circa consulem tamen acrior infestiorquepugna est. Eum et robora virorum sequebantur, etipse, quacunque in parte premi ac laborare senseratsuos, impigre ferebat opem; insignemque armis ethostes summa vi petebant, et tuebantur cives: donecInsuber eques (Ducario nomen erat) facie quoquenoscitans, Consul, en, inquit, hic est,popularibus suis,qui legiones nostras cecidit, agrosque et urhem est de-populatus. Iam ego hanc victimam Manibus perem-ptorum foede civium dabo: subditisque calcaribusequo, per confertissimam hostium turbam impetumfacit: obtruncato que prius armigero, qui se infestovenienti obviam obiocerat, consulem lancea trans-fixit. Spoliare cupientem triarii obiectis scutis ar-cuere. Magnae partis fuga inde primum coepit: etiam nec lacus, nec montes obstabant pavori. I'ei’omnia arta praeruptaque vclut caeci evadunt: arma-que et viri super alium alii praecipitantur. Pars ma-